ภายในห้องนอนแห่งหนึ่งที่ดูเรียบง่าย ขนาดของห้องนอนมีความกว้าง5x5ตารางเมตร ด้วยความมืดมิดจึงไม่อาจมองเห็นได้ชัดเจนนัก หากไม่สังเกตดีๆ
อยู่ๆเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่นอนอยู่บนเตียงก็ลืมตาขึ้นโดยฉับพลันราวกับว่าเพิ่งตื่นจากฝันร้าย ั์ตาของเขาสื่อว่ากำลังสับสนอะไรบางอย่างอยู่
‘หืม! ที่นี่ที่ไหน จำได้ว่าเราพึ่งเดินออกจากห้องหนังสือแล้วต้องคิดคำอภิปรายในงานวันพรุ้งนี้ ไฉนถึงได้อยู่ในสภาพนี้ได้’
ชายหนุ่มครุ่นคิดเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างไม่มีอาการร้อนรนราวกับว่าเขามีความพร้อมที่จะรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันได้ตลอดเวลา
ภายในห้องอันมือมิดเช่นนี้เขาจะหันซ้ายหันขวาเพื่อสังเกตสิ่งรอบตัวก็ทำไม่ได้ แต่ในเวลาต่อมาเขาก็ได้รู้แล้วว่าตนเองนั้นกำลังเจอกับสิ่งมหัศจรรย์ที่ไม่เคยพบมาก่อนในชีวิต
ทำไมเขาถึงรู้หนะหรอ? ก็เพราะว่าเขากำลังเล่นปิ๊กาจู๊ที่มีขนาดเล็กกว่าของเขาถึงสองเท่าอยู่ยังไงล่ะ
‘ทำไมเหลือมน้อยของพ่อถึงมีเท่านี้!!!’
ใบหน้าที่เรียบเฉยกลับกลายเป็ใและร้อนรน อย่างอื่นพอยอมรับได้ แต่จะให้ปิ๊กกาจู๊ตูเหลือแค่นี้ มันไม่มากไปหน่อยรึไง!!
เมื่อชายหนุ่มปรับอารมณ์ของตนเองได้แล้วเขาก็ยื่นมือไปขอบเตียงเพื่อที่จะเปิดไฟ การกระทำของเขามันเป็แต่การคิดเอาเองเท่านั้น เขาไม่รู้เลยว่าตรงนั้นมีปลั๊กไฟหรือเปล่า
แกร๊ก!!!
ชายหนุ่มยังคงปรับตัวกับสถานการณ์ตรงหน้าไม่ค่อยได้ เมื่อมาเจอเหตุการณ์แบบนี้มันก็ทำให้เขาเหวอได้เหมือนกันเพราะเขาไม่คิดว่ามันจะเป็แบบที่เขาคิดจริงๆ
หลังจากที่มีแสงสว่างทำให้เขามองเห็นภายในห้องนอนห้องนี้อย่างชัดเจน และเขาก็ใสุดขีดแต่ก็แค่ใเท่านั้นไม่ได้โวยวายหรือขาดสติเว่อวัง เพราะจิตใจของเขานั้นเข็มแข็งมากๆในชีวิตที่แล้ว
มันเป็ห้องของเขาในสมัยเรียนมัธยมปลาย เขาจำได้เพราะมีรูปไอดอลคนโปรดของเขาติดอยู่บนเพดาน ซึ่งเป็รูปของโรนัลโด้ มีรูปเมสซี่ด้วย
‘งี้นี่เองเราย้อนอดีตเหมือนในนิยายที่เราเคยอ่านหลายๆเื่สินะ’
ชายหนุ่มปรับตัวกับสถานการ์ดตรงหน้าด้วยความรวดเร็ว ความคิดต่างๆนานาแว็บเข้ามาในหัว..
‘ฉันจะไม่หยุดที่ลีกเอเชียเหมือนชีวิตก่อน’
‘ครั้งนี้ฉันต้องหาแฟนให้ได้!’
‘จะไม่โสดแล้วโว้ยยย!!!’
.
.
“เจษเอ้ย ตื่นได้แล้วเดี๋ยวไม่ทันสอบวันสุดท้ายนะหลานเอ้ย!”เมื่อถึงตอนเช้าบุษบายายของเจษก็ปลุกให้ตื่นตามปกติ
เมื่อก่อนเขายอมรับว่าเขารำคาญเสียงนี้มากๆที่คอยก่อกวนเวลานอนของเขาแบบนี้
แต่หลังจากที่เขาประสบความสำเร็จในวันนั้น คนที่อยู่ข้างหลังเขามีแค่แม่คนเดียว ตายายที่เขาปล่อยปะละเลยไม่ได้อยู่ข้างเขาอีกแล้ว ทำเอาเขาเสียใจมาโดยตลอด
ดังนั้นชีวิใหม่ของเขาในครั้งนี้เขาจะเก็บเกี่ยวความสุขนี้ที่ครั้งก่อนไม่ได้ทำเอง
“คร้าบบบ แปปนึงกำลังแต่งตัว”เจษะโบอกออกไปด้วยความเคยชิน
‘หือ เ้าหลานคนนี้เรียกแค่ครั้งเดียวเองนะ ปกติต้องสามสี่รอบ วันนี้ไอ้หลานมาแปลก’บุษบาคิดในใจ
ก็แน่ล่ะ ตั้งรู้ว่าได้ย้อนเวลากลับมาเขาก็ไม่ได้นอนต่อเลย
..
“ยาย ตาไปไหนหรอครับ งำๆๆ”เจษถามในขณะที่ข้าวยังอยู่ในปาก ดูเสียมารยาทสุดๆ
“กินก่อนค่อยพูด ยายบอกยายสอนหลายครั้งแล้ว”ถึงน้ำเสียงยายจะดุแต่สายตาของยายมองมาที่เขานั้นอบอุ่นเป็อย่างมาก มันทำให้เขาหยุดเคี้ยวครู่นึงเลยทีเดียว น้ำตาของเขาเกือบร่วงแล้วไหมล่ะ
“ผมไปโรงเรียนก่อนนะครับ”หลังจากกินข้าวเสร็จเจษก็คว้ากุญแจมอเตอร์ไซค์ที่อยู่บนหลังตู้เย็นแล้วขับออกไปในทันที
โรงเรียนของเขาไม่ได้ไกลจากบ้านมากเท่าไหร่ห่างแค่4-5กิโลเมตรเองเลยขับรถมอเตอร์ไซค์ไปได้ วันนี้เป็วันสอบวันสุดท้ายดังนั้นมีแต่วิชาที่เบาๆทั้งนั้นในวันนี้
ซึ่งเจษไม่ได้ห่วงอะไรมากก็แค่สอบให้มันจบๆไปเท่านั้นเพราะว่าต่อจากนี้เขาจะไม่เรียนต่อดั่งที่เคยตั้งใจไว้ก่อนหน้านี้แล้ว ขอแค่สอบไม่ตกพอ
โรงเรียนของเขาเป็โรงเรียนนานาชาติจึงมีรถยนต์มากมายที่มารับมาส่งนักเรียนอยู่หน้าโรงเรียน รถแต่ละคันไม่ตัวท็อปของรุ่นนั้นก็ยี่ห้อดังจากยุโรป ไม่ว่าตอนเช้าหรือตอนเย็นรถจะอัดแน่นอยู่หน้าโรงเรียนเสมอ
เพราะเหตุผลนี้เจษจึงขับรถมอเตอร์ไซค์มาเองเลย
เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผู้ปกครองไม่ให้นักเรียนมาโรงเรียนเองแบบเขาทั้งๆที่บางคนบ้านอยู่ใกล้กว่าเขามาก เดินมายังได้จะเอารถมาเกะกะคนอื่นเพื่อ!
รถติดเป็ทางยาวหน้าโรงเรียนทุกวัน ทั้งเวลาเลิกเรียนและในตอนเช้า ไม่สงสารพวกที่ใช้ถนนร่วมกันเลยรึไง!
ชายหนุ่มมองรถเ่าั้ด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่ในใจแอบเอ็ดนิดหน่อยแล้วก็ขับเข้าไปในโรงเรียนต่่อเพื่อที่จะไปจอดไว้ข้างใน
เมื่อหาที่จอดได้เขาก็ขึ้นห้องที่ตนเองสอบทันที ในเวลาเดียวกันนั่นเอง
“อ่าวเจษมาแต่เช้าเลยนะวันนี้”เสียงใสของหญิงสาวเรียกเจษจากด้านหลัง เขาจำเสียงนี้ได้ดีและเขาก็คิดถึงมันมากด้วย
“ปกติจะมาตอนใกล้จะถึงเวลาทุกครั้ง”อีกเสียงดังขึ้น หลังจากที่คนอีกทักเขาได้ไม่นาน
“อืม..พอดีว่ารีบมาเจอพวกเธอหน่ะ”เจษหันกลับหยอดพวกเธอตามปกติ
ทั้งคู่ชื่อว่าแอนนาและอิงฟ้า เป็คนที่น่ารักและสวยคนละแบบ พอพวกเธอได้ยินเจษตอบกลับไปแบบนั้นก็หน้าแดงขึ้นเล็กน้อย
ทั้งคู่เป็เพื่อนสมัยเด็กของเขา ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหนทั้งคู่มักจะไปกับเขาเสมอ จนคนภายในโรงเรียนเข้าใจผิดว่าผมเป็เกย์
แต่คำครหานินทาเ่าั้ก็หายไปตอนม.4 เพราะเจษเล่นฟุตบอลในกีฬาสีในตอนนั้น แถมเก่งมากด้วยจนทีมโรงเรียนเรียกชื่อเขาไปซ้อมและเข้าเป็ตัวจริงได้ไม่นาน ปัจจุบันยังคงเล่นอยู่
แอนนาเป็คนสวยแบบหวานแหวว ผมสีดำเงาวาวยาวถึงแผ่นหลัง ใบหน้าเรียวใข่น่ารัก ผิวขาวใสราวดับเด็กทารก ที่สำคัญไฟหน้าของนางใหญ่โตมโหฬารมาก นี่แหละที่เขาเรียกว่าหน้ามัธยมนมมหาลัย เธอเป็คนอัธยาศัยดีถึงเนื้อถึงตัวเขาตลอด บางครั้งก็ฟินได้เลยทีเดียว
ส่วนอิงฟ้าเป็คนสวยแซ่บ นางมักจะแต่งนู่นเติมนี่ตลอดเวลาแต่ก็ไม่ได้หนาเตอะจนน่าเกลียดเกินไป ผมของนางดำยาวมัดรวบไว้ข้างหลัง ใบหน้าเรียวเล็กน่ารักไปอีกแบบ นางสูงเป็อย่างมากเหมาะที่จะใส่พวกชุดออฟฟิศและเป็นางแบบสุดๆ
ด้วยความเป็เพื่อนสมัยเด็ก เมื่อก่อนเขาจึงไม่กล้าบอกชอบพวกเธอไปตรงๆเพราะกลัวว่าจะเสียเพื่อน กว่าจะคิดได้เขาก็อายุยี่สิบแปดแล้ว
เขาว่าจะบอกชอบพวกเธอหลังจากรับรางวัลที่งานในวันนั้น ก็ดันมาโผล่ในอดีตเสียก่อน ก็เลยเสียโอกาสไป
แต่ในตอนนี้เขาจะไม่ลังเลเหมือนเมื่อครั้งก่อนอีกต่อไปแล้ว..
ทั้งสามคนคุยกันไปสักพักก็ถึงเวลาขึ้นห้องสอบ
“..แอนนา อิงฟ้า สอบเสร็จพวกเธอรอฉันด้วยนะมีอะไรจะบอกและขอคำแนะนำ...”พูดจบชายหนุ่มก็วิ่งไปห้องสอบของตนเองทันที ปล่อยให้สองสาวหน้านั้นหน้าแดงและยืนนิ่งเพราะกำลังคิดไปไกลถึงไหนก็ไม่รู้..
การคุยกันของทั้งคู่ก่อนหน้านี้อยู่ในสายตาสหายคนสนิทอีกสองคนของเขา นั่นคือบาสและเจมส์นั่นเอง
“เอาแล้วเว้ยไอ้บาส ไอ้เจษมันเริ่มกล้าขึ้นมาแล้ว”เจมส์ที่พิงเสาแอบดูทั้งสามคุยกันอย่างสนิทสนมพลางลุ้นเพื่อนสนิทไปด้วย
“อืม เห็นด้วย”บาสยืนอ่านการ์ตูนสุดโปรดอยู่ตอบแบบไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย
นั่นเื่ของเจษ มันไม่ได้เกี่ยวกับเขากหนิจะไปใส่ใจให้รกสมองทำไม..
อ่านการ์ตูนสนุกกว่าเยอะ ว่าไหม..
I’m number 4
49K
![ขอ 3 เหตุผลที่ฉันต้องเป็นของนาย [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1669174272_82808139.webp)
