หนึ่งชั่วโมงต่อมา...
จากตึกราบ้านช่องได้เปลี่ยนเป็วิวทิวเขาและต้นไม้ตามธรรมชาติ เชอร์ลีนนั่งกลืนน้ำลายอยู่นานและพยายามมองออกไปด้านนอก ตลอดทางเสียงสนทนาของลุงคนขับก็ยังคงซักถามไปเรื่อย จากเื่ส่วนตัวที่พูดคุยกันตามปกติ ตอนนี้มันเริ่มเข้าเื่ใต้สะดือที่คุณหนูเชอร์ลีนไม่กล้าจินตนาการถึงด้วยซ้ำ!
“จริงหรอที่บอกลุงว่าหนูไม่เคยมีแฟน”
“จ…จริงค่ะ”
“แล้ว…เวลาหนูมีอารมณ์ทำยังไงล่ะ”
“หมาย…ความว่ายังไงคะ”
“ขอโทษที่ถามนะ ลุงไม่มีเมีย เลยไม่รู้ว่าตอนผู้หญิงช่วยตัวเองมันเป็แบบไหน”
“…..”
“หนูไม่เคยช่วยตัวเองเลยหรอ”
“ค…คือ เื่นั้น…หนูว่า…”
“จริงด้วย ลุงถามมากไป ขอโทษที”
ไอ้พรชัยยิ้มมุมปาก มันสอดส่องสายตาจ้องมองปฏิกิริยาผ่านกระจกหลัง ตอนนี้ร่างกายของเชอร์ลีนร้อนรุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อจนเสื้อส่ายเดี่ยวเปียกฉ่ำเผยให้เห็นรอยชุดชั้นในหวานแหวว เด็กสาวโบกมือพัดไปมา ทำให้ลุงเฒ่ารู้ว่าเธอ้าความเย็นขึ้นอีก
“ร้อนหรอ ลุงเร่งแอร์ให้นะ”
“ร…รบกวนด้วยนะคะ”
“รถมันเก่าแล้ว เฮ้อ…ลุงยังไม่มีเงินไปเปลี่ยนสักที อดทนหน่อยแล้วกัน”
“ไม่เป็ไรเลยค่ะ…หนู…ท…ทนได้”
ระหว่างที่เด็กสาวตอบออกไป ร่างกายของเธอก็ม้วนม้ายไปมา
บั้นท้ายขยับเคลื่อนไหวและเปลี่ยนท่านั่งทุกๆหนึ่งนาที ไม่ว่าจะไขว่ห้างหรือเปลี่ยนรูปแบบยังไง เด็กสาวก็ไม่พอใจกับความรู้สึกของตัวเอง สมองภายในหัวสั่งให้เธอถ่างขาออกกว้างๆ เพื่อจะได้ระบายความร้อนที่กำลังก่อตัวอยู่ใต้ง่าม แต่มีหรือที่คุณหนูลูกผู้ดีอย่างเชอร์ลีนจะกล้าทำตัวไม่งาม เธอได้แต่นั่งเบียดเรียวขาและพ่นลมหายใจนิ่งๆออกมาเพื่อระงับความรู้สึกประหลาดที่ไม่เคยเป็มาก่อนเลยสักครั้ง
“มาเที่ยวคนเดียวแบบนี้ รู้พื้นที่ดีหรือยังล่ะ” ไอ้พรชัยเริ่มถามต่อ
“หนู…ศึกษามาบ้างค่ะ”
“ผ่านอินเตอร์เน็ตล่ะสิ ข้อมูลแบบนั้นจะไปรู้ดีเท่าคนท้องถิ่นได้ยังไง”
“ก…ก็จริงของคุณลุงนะคะ”
“เอางี้มั้ย ให้ลุงช่วยเป็ไกด์นำเที่ยวให้ หนูจะได้มีคนคอยขับรถไปมาตามสถานที่ต่างๆได้สะดวกขึ้น”
“เกรงใจจังเลยค่ะ ต…แต่…ถ้าได้แบบนั้นจะดีมากเลย”
“ลุงก็ว่างั้น ไม่ต้องห่วงเื่ราคานำเที่ยวนะ ลุงคิดไม่แพง”
“ขอบคุณค่ะ…หนูไม่เคยเจอใครใจดีเท่าคุณลุงมาก่อนเลย”
เชอร์ลีนติดกับดักภาพลักษณ์ลุงบ้านนอกใจดี ตอนนี้ร่างกายของเธอคันยุบยิบไปทั้งตัว ลำคอระหงแห้งผากราวกับแผ่นดินแห้งแตก แต่ผิวกายกลับชุ่มฉ่ำเหมือนกับถูกพายุฝนสาดใส่ไม่หยุด ฝ่ามือและฝ่าเท้าเย็นะเื หัวใจเต้นเร็วถี่แต่ก็รู้สึกดีบริเวณใต้ง่ามขา
คุณหนูสับสนกับอาการของตัวเอง เธอเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็น...บางจังหวะที่รถวิ่งลงเขา ความเสียววูบก็ทำเอาเผลอร้องครางออกมาอย่างไม่ตั้งใจนัก ไอ้พรชัยจงใจขับรถตกหลุมอย่างจัง ทันทีที่เบาะรถและบั้นท้ายพุ่งกระทบกัน เชอร์ลีนก็กลอกตาอ้าปากและชักกระตุกราวกับคนถูกไฟช็อต!
“อ๊ายยย”
“หนูเชอร์ลีน”
“อึก…อึก…อึก…”
“หนูเชอร์ลีนจ๊ะ”
“….หึก…ค…คะ?”
“เป็อะไรหรือเปล่า หน้าแดงเชียว”
“หนู…รู้สึกเหมือนจะเป็ไข้เลยค่ะ”
“ได้เอายามาหรือเปล่า”
“ม…ไม่ได้เอามาเลยค่ะ อึก”
“เอานี่สิ ลุงพอจะมียาลดไข้อยู่พอดี แค่เม็ดเดียว…รับรองหายสนิท”
“ขอบคุณค่ะ หนูไม่รู้จะตอบแทนคุณลุงยังไงแล้ว”
เด็กสาวใสซื่อราวผ้าขาวรีบรับยาเม็ดเล็กมาจากลุงเฒ่า เชอร์ลีนอยากหายไปจากอาการประหลาดนี้จนไม่ทันสังเกตสียาเลยด้วยซ้ำ เธอกระดกน้ำดื่มที่ไอ้พรชัยยื่นให้จนหมดขวด อาการร้อนรุ่มและคอแห้งค่อยๆดีขึ้นทีละนิด เด็กสาวขอบคุณคุณลุงใจดีที่ช่วยให้ความรู้สึกประหลาดหายไป
แต่หลังจากผ่านไปได้เพียงสิบนาที อาการร้อนรุ่มก็โหมกระหน่ำเข้าตัวอีกครั้ง และดูเหมือนครั้งนี้...มันจะรุนแรงมากกว่าเดิมหลายร้อยเท่า!
1K
