ปี2024 โรงถ่ายละครต้าเผิง
วันแรกของการเปิดกล้องละครเื่ใหม่ "ท่านแม่ทัพร้ายกับคุณหนูเอาแต่ใจ" ของกลุ่มต้าเผิงกรุปั์ใหญ่แห่งวงการบันเทิง งานเปิดกล้องละครเื่นี้มีสื่อมวลชนให้ความสนใจเป็จำนวนมาก เนื่องจากผู้ที่มารับบทพระเอกของเื่คือนักแสดงหนุ่มเ้าของฉายาลมหายใจแห่งชาติ "หวังอี้เทียน" และ ไอดอลสาวสุดเซ็กซี่ "หนิงหนิง"มารับบทคุณหนูเอาแต่ใจนางเอกของเื่ ผู้กำกับคาดการณ์ไว้แต่แรกแล้วว่าจะมีกองทัพนักข่าวมาจากหลายสำนัก ฉากแรกที่จะถ่ายทำจึงเป็ฉากเปิดตัวสุดยิ่งใหญ่ของแม่ทัพหนุ่ม"ลู่หยาง"พระเอกของเื่ ถ้าผลตอบรับออกมาดีเกิดกระแสั้แ่ยังไม่อ่อนแอร์ เมื่อถึงกำหนดฉายเรตติ้ง ยอดวิว ถล่มทลายแน่นอน
ทางด้านหนึ่งของกองถ่าย ห้องแต่งตัวนักแสดงสมทบ บรรยากาศคึกคักหนาแน่น ช่างแต่งหน้ารวมถึงนักแสดงทุกคนต่างรีบร้อนทำงานแข่งกับเวลา ห้องแต่งตัวขนาดเล็กริมสุดเปิดออก เผยให้เห็นหญิงสาวคนหนึ่ง เธอมีดวงตาทรงเมล็ดแอปริคอทดำขลับ แววตาระยิบระยับสดใส รับกับใบหน้ารูปไข่เรียวเล็ก ริมฝีปากเล็กแดงระเรื่อฉ่ำวาวน่าัั ผมยาวดำสลวยถึงกลางหลังขับให้ผิวขาวดูขาวอมชมพู น่าหลงใหลกว่าเดิม หญิงสาวสวมชุดจอมยุทธ์หญิงสีฟ้าสดใส อวดเอวคอดกิ่ว ด้วยรูปร่างทรงนาฬิกาทราย ยิ่งแฝงความเซ็กซี่ขยี้ใจ
"อา! จือจือ ของเรา ใช้คำว่าสวยมากเปลืองมาก แซ่บเวอร์ ยิ่งแต่งตัวแต่งหน้าสไตล์นี้ น่ากินสุดสุด"
จวงเหมยช่างแต่งสาวหน้าประจำกองถ่ายเอ่ยชม
"หนูไม่อยากน่ากิน หนูอยากเรียบร้อยอ่อนหวาน เผื่อจะได้เล่นบทนางเอกกับเค้าบ้าง"
จ้าวจือจือยิ้มพลางพูดหยอกล้อกลับ
"แต่หนูว่าพี่จือจือสวยที่สุด เสียดายผู้กำกับตาไม่ถึง ให้พี่เล่นแต่บทสแตนด์อินนางเอกตลอด แถมบางเื่ยังพ่วงบทสตั๊นแมนเข้าไปอีกเสียของสุดๆ"
เสี่ยวหลินนักแสดงสาวรุ่นน้อง เคยร่วมงานกับเธอมาหลายหลายปีพูดขึ้นอย่างเสียอารมณ์
"ใจเย็นเสี่ยวหลินพี่สาวไม่ได้สวยขนาดนั้น พี่แค่ล้อเล่นไม่ได้อยากเป็นางเอก" จ้าวจือจือปลอบเสี่ยวหลินด้วยความเอ็นดู
"ไม่จริงเลยพี่สาวสวยมาก เสียดายถ้ายอมเล่นบทบาทอื่น ไม่อยู่ในเงาแบบนี้คงปังไปนานแล้ว"
เสี่ยวหลินยังคงเสียดาย จ้าวจือจือไม่อยากให้หมดสนุกจึงเปลี่ยนเื่คุย
"เสี่ยวหลินคราวนี้รับบทเป็ใคร?"
เสียงหวานใสถามรุ่นน้อง พลางยกแปรงแต่งหน้าขึ้นปัดแก้มเพิ่มความอมชมพู
"บทพระชายาองค์ชายห้าสยองมากเลย"
เสี่ยวหลินยกมือป้องปากกระซิบกระซาบ
"ทำไมหล่ะ?บทพระชายาแต่งตัวสวยถ้าแมทขึ้นมาก็ดังเลยนะ"
จ้าวจือจือสงสัยแปรงในมือยังปัดต่อไป
"องค์ชายน่ากลัวเกินไป หึย!ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้หน้าเนื้อใจเสือ ซาดิสต์ รสนิยมทางเพศเข้าขั้นวิปริตแค่คิดก็ขนลุกเลยค่ะพี่สาว"
เสี่ยวหลินตอบพลางลูบขนแขนที่ตั้งขึ้น
"คิก!คิก!ถือว่าเป็การพัฒนาฝีมือแล้วกัน"
จ้าวจือจือวางแปรงในมือลงหัวเราะกับความเล่นใหญ่ของเสี่ยวหลิน
"อีกยี่สิบนาทีจะเริ่มถ่ายฉากต่อสู้ริมหน้าผา นักแสดงที่มีบท เตรียมพร้อมครับ"
เสียงผู้ช่วยผู้กำกับประกาศผ่านโทรโข่งมายังห้องนักแสดงสมทบ
"พี่จือจือ ผู้ช่วยฯเรียกเข้าฉากแล้ว วันนี้เหนื่อยแต่เช้าเลยไฟท์ติ้งนะคะ"
เสี่ยวหลินที่ยังแต่งหน้าไม่เสร็จพูดด้วยความเป็ห่วง
"ขอบใจจ้ะสาวน้อย"
จ้าวจือจือส่งรอยยิ้มจริงใจออกมา เธอมีเพื่อนน้อยเพราะนิสัยชอบเก็บตัวเสี่ยวหลินเป็หนึ่งในไม่กี่คนที่เธอยอมเปิดใจ
จ้าวจือจือมานั่งรอเข้าฉาก ดวงตาคู่สวยหลี่มองกลุ่มคนบนหลังม้าเบื้องหน้าหน้า ฉากนี้เป็ตอนที่สามในบทละครเป็ตอนที่แม่ทัพหนุ่มลู่หยางพระเอกของเื่เคลื่อนทัพมาถึงเชิงเขาเตรียมเข้าล้อมปราบโจรูเา
ทันใดนั้นจ้าวจือมองเห็นชายคนหนึ่งนั่งองอาจอยู่บนหลังม้า เขาสวมชุดเกราะสีทองที่สร้างขึ้นอย่างวิจิตรบรรจง เมื่อสะท้อนเข้ากับแสงอาทิตย์ก็ส่งประกายสวยงาม ผมของเขาถูกหวีขึ้นแบบย้อนยุค ผมยาวดำถูกเกล้าขึ้นสวมไว้ด้วยกวานสีทองเขาคือหวังอี้เทียน ควบม้าเข้ามาอย่างสง่างามสวมิญญาท่านแม่ทัพผู้แสนเ็าได้อย่างไร้ที่ติ
"ตึกตึก! ตึกตึก!"
จ้าวจือจือแทบได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นแรงขึ้นมา
'เอ๋ชั้นเป็อะไร..ผู้ชายหล่อแบบไหนไม่เคยเห็นบ้าง?'
หญิงสาวรู้สึกสับสน เธอทำงานในวงการบันเทิงมาหลายปี ร่วมงานกับพระเอกมากหน้าหลายตา แต่ลมหายใจแห่งชาติคนนี้ถือว่าเป็ครั้งแรกที่มีโอกาสร่วมงานกันคิดพลางเหลือบมองอีกครั้ง
ตอนนี้หวังอี้เทียนลงจากหลังม้าแล้ว เขาถ่ายทำฉากนี้ผ่านในเทคเดียวเรียกเสียงฮือฮารวมถึงแสงแฟลชไปอย่างท่วมท้น
"หวังอี้เทียนในชุดเกราะช่างกร้าวใจ"
"ใช่เลย!พี่เทียนต้องคู่กับชุดเกราะ"
"ไฮยา..พี่อี้เทียนของเสี่ยวเกาเก่งที่สุดถ่ายผ่านในเทคเดียว"
"เด็กสมัยนี้ช่างกล้า! สามีคุณเก่งที่สุด!"
"คิก!คิก!ยัยมนุษย์ป้าไม่ดูตัวเอง"
"ใครป้ายะ!ชั้นเพิ่งสามสิบเสี่ยวเทียนเคยให้สัมภาษณ์ว่าชอบคนที่เป็ผู้ใหญ่"
ขณะที่กำลังจะมีการหยุมหัวกันในหมู่แฟนคลับ หวังอี้เทียนพลันปรายตามาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเชิงตั้งคำถาม สองแฟนคลับสาวรีบะโกอดกันรักใคร่ปรองดอง
จ้าวจือจือมองกลุ่มแฟนคลับของหวังอี้เทียนด้วยความชื่นชม สาวๆพวกนี้เปลี่ยนอารมณ์กันได้เก่งจริงๆ
'หล่อ!หุ่นแซ่บ!งานดีดูเ็าน่าค้นหา สมฉายาลมหายใจแห่งชาติ'
จ้าวจือจือสรุปความคิดตัวเองในใจ
'หุหุ!ถ้าได้เข้าฉากแทนนางเอกในบทเลิฟซีนคงดี'
ความคิดเพ้อเจ้อตามประสาสาวโสดวัยยี่สิบสี่ แว่บขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มเ้าเล่ห์
ฉากต่อไปเป็การต่อสู้ระหว่างโจรสาวตัวประกอบซึ่งรับบทโดยจ้าวจือจือ กับเหล่าองครักษ์เงาของพระเอก โดยโจรสาวเหินร่างลงมาจากหน้าผาสูง เพื่อช่วยโจรน้อยสองพี่น้องที่กำลังพลาดท่ากลุ่มองครักษ์เงาของพระเอก ที่จริงฉากนี้แทบไม่มีความจำเป็ หากไม่ใช่เพราะโจรน้อยสองพี่น้องเป็ตัวบั๊กที่นักเขียนวางไว้ จำเป็ต้องมีชีวิตรอดต่อไป
จ้าวจือจือสวมชุดโจร มีผ้าโปร่งคลุมหน้า เดินขึ้นไปบนูเาจำลองที่ถูกสร้างขึ้นอย่างสมจริง ความสูงของมันน่าจะประมาณตึกสามชั้น เพื่อเตรียมตัวสวมสลิง
"วันนี้ลุงจงไม่มาเหรอคะ" จ้าวจือจือถามหาทีมงานที่รู้จัก การสวมสลิงเข้าฉากไม่ใช่เื่ใหม่สำหรับเธอ แต่ส่วนใหญ่ลุงจงจะดูแลงานส่วนนี้ให้เธอ
"ภรรยาลุงจงเข้าโรงพยาบาลลุงแกมาไม่ได้ ผมรับผิดชอบแทนครับ" ชายหนุ่มหน้าไม่คุ้นเอ่ยขึ้น จ้าวจือจือเกิดความกังวลใจ เพราะูเาจำลองค่อนข้างสูงคนดูแลสลิงกลับไม่ใช่ลุงจง แต่ด้วยความเป็มืออาชีพไม่อยากให้กองถ่ายทำงานล่าช้าเพราะตนเอง หญิงสาวจึงยอมสวมสลิงแต่โดยดี
"ฉากนี้เป็การต่อสู้ระหว่างโจรสาวที่มีกำลังภายในสูงกับองครักษ์เงาของพระเอก ผม้าให้สมจริงที่สุด โอเคนะ "ผู้กำกับอธิบายบท
" โจรสาวเตรียมเหินลงมา จ้าวจือจือพร้อมมั้ย" ผู้กำกับะโถาม
"พร้อมค่ะผู้กำกับ" จ้าวจือจือตอบรับหนักแน่น
" ดี!!เตรียมพร้อมตอนที่สาม ฉากที่สอง ครั้งที่หนึ่ง แอ็คชั่น!!"
สิ้นเสียงผู้กำกับ จ้าวจือจือก็ะโลงไปพร้อมเหินร่างอย่างงดงามประดุจยอดฝีมือ
ทันใดนั้น
"พรืดดดด!!"
เสียงเชือกสลิงรูดหลุดที่จากที่ยึด ทำให้ร่างของจ้าวจือจือหล่นลงมาตามแรงโน้มถ่วงของโลกอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางความตื่นตระหนกและเสียงกรีดร้องของคนในกองถ่าย
'ไม่นะ!! ชั้นยังไม่อยากตาย'
จ้าวจือจือกรีดร้องในใจ เพียงเสี้ยววินาทีภาพเหตุการณ์หลายอย่างกลับฉายชัดขึ้นมาในความทรงจำของเธอจ้าวจือจือเติบโตขึ้นมาในโรงเลี้ยงเด็กกำพร้า ถูกรับไปอุปการะแต่ถูกส่งคืนเพราะหน้าตาดีเกินไป ถูกกลั่นแกล้งจากเด็กผู้หญิงคนอื่นๆด้วยข้อหาเดียวกัน ฝึกฝนศิลปะป้องกันตัวอย่างเอาเป็เอาตายจนปวดร้าวไปทั้งร่างเพื่อปกป้องความสวยของตัวเอง เข้าทำงานในวงการบันเทิงก็เลือกรับบทที่ไม่ต้องเปิดเผยหน้าตาเพื่องป้องกันตัวเองจากพวกบ้ากาม ต่อมาก็ฝึกขี่ม้ายิงธนู ศิลปะทั้งสี่เพื่อต่อยอดอาชีพ ฝึกฝนต่อไม่สิ้นสุด ออกจากบ้านก็แต่งตัวมิดชิดรัดกุมไม่กล้าแต่งตัวสวย ไม่ทำตัวโดดเด่นใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังที่สุด เพียงเพื่อมีชีวิตอย่างสงบสุขยืนนาน ตั้งใจทำงานจนมีเงินนอนนิ่งๆในบัญชีเกินเจ็ดหลักยังไม่ได้ใช้ และที่สำคัญที่สุด
"์ ชั้นยังไม่เคยมีแฟนเลยนะ" พรึบ!!ภาพตรงหน้าก็มืดดับไป
___________________________________________________________
นิยายจะอัพทุกวันนะคะ ตอนเที่ยงและตอนหกโมงเย็น หากมีการเปลี่ยนแปลงจะแจ้งให้ทราบอีกที
อ่านแล้วช่วยกดติดตาม กด❤️ให้ไรท์ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ มี E-book นะคะ