หลังจากเหตุการณ์ช่วยเหลือมะลิ คำอินทร์ได้กลายเป็ที่ยอมรับและเป็ที่รักของคนทั้งหมู่บ้าน เขากลายเป็ผู้พิทักษ์อย่างเต็มตัว ใช้ชีวิตแต่ละวันในการดูแลความสงบสุขของผืนป่าและผู้คนที่เขาผูกพัน แต่ในใจของหลวงปู่แก้วนั้น ท่านรู้ดีว่านี่เป็เพียงแค่ความสงบสุขชั่วคราว สักวันหนึ่ง...คำอินทร์จะต้องเผชิญหน้ากับโลกภายนอกที่โหดร้าย...โลกที่ภาษาแห่งเมตตาธรรมอาจไม่ดังเท่าเสียงของคมดาบ
เช้าวันหนึ่ง หลวงปู่แก้วเรียกคำอินทร์มาพบที่ลานฝึกกว้างกลางป่า ที่แห่งนี้แตกต่างจากที่ที่เขานั่งสมาธิ พื้นดินถูกดายจนเรียบและอัดแน่น มีเสาไม้ปักอยู่หลายต้นเพื่อใช้ในการฝึกฝน
"คำอินทร์" หลวงปู่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกว่าปกติ "ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เ้าได้เรียนรู้ที่จะเข้าใจ สื่อสาร และร่วมมือกับธรรมชาติ จิตของเ้าเปี่ยมด้วยเมตตา...และนั่นเป็สิ่งที่ดี แต่จงจำไว้...เมตตาธรรมที่ปราศจากกำลังที่จะปกป้องมันไว้...ก็ไม่ต่างอะไรกับความอ่อนแอเมื่ออยู่ต่อหน้าความชั่วร้าย"
ท่านทอดสายตามองศิษย์รัก "โลกภายนอกนั้นเต็มไปด้วยเหล่าคนพาลและทหารพม่าที่ใช้ความรุนแรงเป็ภาษา หากเ้า้าจะปกป้องใครสักคน...เ้าต้องแข็งแกร่งพอที่จะยืนอยู่เบื้องหน้าพวกเขาได้. วันนี้...ปู่จะเริ่มสอนวิชาการต่อสู้ให้แก่เ้า."
นี่คือสิ่งที่คำอินทร์เคยปรารถนาเมื่อครั้งยังเป็เด็ก แต่บัดนี้เขากลับรู้สึกแตกต่างออกไป เขาไม่ได้้าพลังเพื่อทำลาย แต่เพื่อปกป้องสิ่งที่เขารัก
"วิชาที่ปู่จะสอนนี้ มีชื่อว่า 'วิชาพยัคฆ์พนา'" หลวงปู่กล่าวต่อ "มันไม่ใช่แค่การต่อยตีธรรมดา แต่มันคือการดึงเอาสัญชาตญาณของพยัคฆ์...จ้าวแห่งพงไพร...มาหลอมรวมกับร่างกายของเ้า ท่วงท่าของมันจึงดุดัน ทรงพลัง และเคลื่อนไหวได้อย่างเงียบเชียบและเฉียบคม มันคือวิชาสายรุกที่แท้จริง มีไว้เพื่อยุติการคุกคามให้เร็วที่สุด ถ้าเ้าสำเร็จวิชานี้ ในแผ่นดินนี้จะไม่มีใครสามารถฆ่าเ้าได้"
หลวงปู่แก้วเริ่มตั้งท่า ร่างที่ดูชราภาพพลันแปรเปลี่ยนไป ท่านย่อตัวลงต่ำ แผ่นหลังโค้งงอเล็กน้อย สองมือตั้งการ์ดในลักษณะที่คล้ายกับอุ้งเท้าของเสือที่เตรียมตะปบ. บรรยากาศรอบกายของท่านเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง...จากพระภิกษุผู้เปี่ยมเมตตา กลายเป็พยัคฆ์ร้ายที่น่าเกรงขาม.
"วิชาพยัคฆ์พนามีกระบวนท่าหลักอยู่ 36 ท่า แบ่งเป็ 4 หมวดหมู่ เ้าจงจำให้ดี"
ท่าเท้าพยัคฆ์ (8 ท่า) ประกอบด้วย พยัคฆ์ย่างสามขุม, พยัคฆ์ซ่อนเงา, พยัคฆ์ข้ามลำห้วย, พยัคฆ์ย่องสะกดรอย,พยัคฆ์ผยองเดช, พยัคฆ์เตร็ดเตร่ในไพรสณฑ์, พยัคฆ์โผนจากเงื้อมผา, พยัคฆ์ถอยหลังเข้าถ้ำ
ท่ามือและศอก (10 ท่า) ประกอบด้วย พยัคฆ์ตะปบเหยื่อ,พยัคฆ์ทะยานผ่านป่า, พยัคฆ์คู่ถล่มไพร, พยัคฆ์ทลายซุง (ท่าศอก), พยัคฆ์สะบัดกรงเล็บ, พยัคฆ์ซ่อนเล็บในฝัก, พยัคฆ์ลากไส้, พยัคฆ์แยกเขี้ยว (ท่านิ้ว), พยัคฆ์กระทุ้งถ้ำ (ท่าศอก), พยัคฆ์คำรามลั่นป่า (ท่าฝ่ามือ)
ท่าเข่าและเท้า (10 ท่า) ประกอบด้วย พยัคฆ์ฟาดหาง (ท่าเตะกลับหลัง), พยัคฆ์เหยียบศิลา, พยัคฆ์ตวัดเกี่ยวขา, พยัคฆ์ดีดตัวกลางเวหา, พยัคฆ์ทะยานขย้ำ (ท่าเข่าลอย), พยัคฆ์เหยียบเมฆา, พยัคฆ์พังคอก, พยัคฆ์ทลายภูผา (ท่ากระทืบเท้า), พยัคฆ์เข่นเขี้ยว (ท่าเข่า), พยัคฆ์ล้มกระทิง
ท่าประยุกต์และไม้ตาย (8 ท่า) ประกอบด้วย พยัคฆ์ซ่อนรูปในพงหญ้า, คลื่นพยัคฆ์โถมถล่ม, พยัคฆ์คลอกฝุ่น, วงเดือนดับตะวัน, พยัคฆ์สองตัวแย่งเหยื่อ, พยัคฆ์หลับในพนา, พยัคฆ์ข่มขวัญ, ราชันย์พยัคฆ์คืนสู่ไพร
"นี่คือทั้งหมด 36 ท่า" หลวงปู่กล่าวหลังจากร่ายรำทุกท่าออกมาทั้งหมด สีหน้าหลวงปู่ยังเรียบเฉย ไม่มีอาการเหนื่อยอะไรทั้งสิ้น "การฝึกฝนจะหนักหนาสาหัสยิ่งกว่าที่เ้าเคยเจอมา มันจะทดสอบความอดทนของร่างกายและจิตใจ แต่หากเ้าทำได้...ร่างกายของเ้าก็จะกลายเป็อาวุธที่อันตรายที่สุด บัดนี้...จงเริ่มจากท่าแรก...พยัคฆ์ย่างสามขุม"
การฝึกฝนที่แท้จริงเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับโลกภายนอกได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว บนลานฝึกกลางป่าลับแล, เสียงะโ, เสียงหอบหายใจ และหยาดเหงื่อของชายหนุ่มผู้มีชะตากรรมของแผ่นดินอยู่บนบ่า
สิบเดือนผ่านไปบนลานฝึกกลางป่าทุกวันไม่เว้นตอนฝนตกฟ้าร้อง ฝึกวันละ 8 ชั่วโมงอย่างต่ำ ร่างกายของคำอินทร์ถูกเคี่ยวกรำจนแข็งแกร่งดั่งหินผา ทุกท่วงท่าของ "วิชาพยัคฆ์พนา" ทั้ง 36 ท่า ได้ถูกหลอมรวมเข้ากับสายเืและจิติญญาของเขาจนกลายเป็สัญชาตญาณ เขาเคลื่อนไหวได้ดุจพยัคฆ์ร้าย จู่โจมได้หนักหน่วงดั่งค้อนปอน และสงบนิ่งได้ดุจเงาไม้ในยามค่ำคืน ร่างกายของเขาบัดนี้คืออาวุธที่มีชีวิต
วันหนึ่ง หลังจากที่คำอินทร์สามารถโค่นต้นกล้วยขนาดใหญ่ลงได้ด้วยท่า "พยัคฆ์ทลายซุง" เพียงครั้งเดียว, หลวงปู่แก้วที่เฝ้าดูอยู่ก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
"ร่างกายของเ้าพร้อมแล้ว" ท่านกล่าว. "แต่ในสนามรบที่แท้จริง...ศัตรูของเ้ามิได้มีเพียงมือเปล่า. พวกมันมีทั้งหอก ทวน และที่สำคัญที่สุด...คือดาบ"
หลวงปู่แก้วเดินไปยังกระท่อมของท่าน แล้วกลับออกมาพร้อมกับดาบไม้สำหรับฝึกหัดสองเล่ม ท่านโยนเล่มหนึ่งให้คำอินทร์
"วิชาพยัคฆ์พนาที่เ้าเรียนไปนั้นคือรากฐาน บัดนี้ ปู่จะสอนให้เ้ารู้จักการใช้กรงเล็บและเขี้ยวที่แท้จริง จงจำไว้, คำอินทร์...ดาบมิใช่สิ่งแปลกปลอมที่เ้าถืออยู่ในมือ แต่มันคือส่วนขยายของร่างกายเ้า. มันคือแขนที่ยาวขึ้น...คือปลายนิ้วที่คมขึ้น...คือเจตจำนงของเ้าที่ถูกตีขึ้นรูปเป็เหล็กกล้า"
หลวงปู่ตั้งท่า "พยัคฆ์ย่างสามขุม" แต่คราวนี้ในมือของท่านมีดาบไม้อยู่ด้วย "ท่าเท้ายังคงเป็เช่นเดิม. การเคลื่อนไหวยังคงเป็เช่นเดิม แต่ทุกครั้งที่เ้าจะใช้ท่า 'พยัคฆ์ตะปบเหยื่อ' บัดนี้มันคือการฟันดาบลงไป ทุกครั้งที่เ้าจะใช้ท่า 'พยัคฆ์สะบัดกรงเล็บ' บัดนี้มันคือการตวัดดาบออกด้านข้าง จงหลอมรวมวิชากายาเข้ากับวิชาดาบให้เป็หนึ่งเดียว เราเรียกวิชานี้ว่า 'เพลงดาบพยัคฆ์ข่มปฐี'"
การฝึกฝนบทใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น มันหนักหนายิ่งกว่าเก่า. คำอินทร์ต้องเรียนรู้ที่จะรู้สึกถึงน้ำหนักและความสมดุลของดาบ เขาต้องฝึกฝนข้อมือและแขนให้แข็งแกร่งพอที่จะตวัดดาบได้รวดเร็วและทรงพลัง เสียงดาบไม้กระทบกันดังก้องไปทั่วลานฝึกทุกเมื่อเชื่อวัน.
หลวงปู่แก้วได้สอนกระบวนท่าดาบหลักให้แก่เขา 4 เพลงดาบ ซึ่งแตกแขนงมาจากวิชาพยัคฆ์พนาโดยตรง
เพลงดาบที่หนึ่ง: กรงเล็บพยัคฆา เน้นการจู่โจมที่รวดเร็ว, ฉับไว และแม่นยำ ทุกการฟันคือการเล็งไปยังจุดตาย เปรียบเสมือนกรงเล็บของพยัคฆ์ที่สะบัดออกไปเพียงครั้งเดียวแต่สร้างาแฉกรรจ์
เพลงดาบที่สอง: หางพยัคฆ์สะบัด เน้นการโจมตีเป็วงกว้างและทรงพลัง ท่วงท่าจะใหญ่และหนักหน่วง ใช้แรงเหวี่ยงจากทั้งร่างกายในการกวาดดาบเพื่อทำลายกระบวนทัพของศัตรู เปรียบดังหางของพยัคฆ์ที่ฟาดออกไปเพื่อกวาดทุกสิ่งที่ขวางหน้า
เพลงดาบที่สาม: พยัคฆ์คลุ้มคลั่ง เป็เพลงดาบที่ดุดันที่สุด เน้นการจู่โจมอย่างต่อเนื่องไม่ให้ศัตรูได้หยุดหายใจ ทุกท่วงท่าจะเชื่อมต่อกันอย่างลื่นไหล รุกไล่บีบคั้นจนฝ่ายตรงข้ามไม่อาจตั้งรับได้ทัน
เพลงดาบที่สี่: พยัคฆ์สงบนิ่ง เป็เพลงดาบขั้นสูงสุดที่เน้นการตั้งรับ การอ่านทางดาบของคู่ต่อสู้ และรอคอยจังหวะ ทุกการเคลื่อนไหวจะน้อยแต่เปี่ยมประสิทธิภาพ เปรียบดังพยัคฆ์ที่หมอบนิ่งอยู่ในพงหญ้า สงบเยือกเย็น รอคอยจังหวะเพียงครั้งเดียวที่จะพุ่งเข้าขย้ำคอเหยื่อ
วันแล้ววันเล่า เดือนแล้วเดือนเล่า ปีแล้วปีเล่า คำอินทร์ฝึกฝนเพลงดาบทั้งสี่สลับกับวิชามือเปล่าจนกระทั่งดาบในมือของเขากลายเป็อวัยวะชิ้นที่ 33 เขาสามารถใช้ "พยัคฆ์ซ่อนเงา" เพื่อหลบหลีกแล้วสวนกลับด้วยดาบได้อย่างไร้รอยต่อ เขาสามารถใช้ "พยัคฆ์ทะยานขย้ำ" พร้อมกับพุ่งดาบเข้าเสียบได้อย่างพร้อมเพรียง
บัดนี้...เด็กชายผู้รอดชีวิตจากกองเพลิงในวันนั้น ได้เติบใหญ่เป็นักรบหนุ่มผู้สมบูรณ์พร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ เขาคือจอมอาคมผู้เข้าใจภาษาของพงไพร และยังเป็นักรบผู้เชี่ยวชาญวิชาพยัคฆ์พนาและเพลงดาบพยัคฆ์ข่มปฐี เขาพร้อมแล้ว...สำหรับทุกสิ่งที่โชคชะตาจะนำพามา
850
