"อาริเชีย ข้า ข้า……"เควินที่ไม่อาจควบคุมอารมณ์ของตนเองได้ มันทำให้เขารู้สึกผิดหวังหากลาเวเรียเข้ามาช้ากว่านี้สักห้านาทีพวกเขาสองคนคงได้รวมเป็หนึ่งกันไปเรียบร้อยแล้ว
"ไม่ใช่ความผิดของเจ้า เป็นข้าเองที่ลืมคิดไปว่าหากร่างกายเจ้าแข็งแรงสมบูรณ์ไม่ควรอยู่ใกล้เจ้า หากไม่มีบุคคลอื่นอยู่ด้วย"อาริเชียกล่าว
ลาเวเรียเธอเองก็แปลกใจเควินไม่น่าจะใช่คนมักมากในกามแต่ขนาดนี้เขาเองก็ควรแยกแยะเวลาใดสมควรไม่สมควรออก หลังจากแต่งงานเรื่องแบบนี้สมควรเป็นเรื่องปกติแต่หากยังไม่แต่งมันจะเป็นเรื่องที่ผิดร้ายแรงถึงขั้นเสื่อมเสียเกียรติของวงศ์ตระกูลยิ่งเป็นอาริเชียที่มีศักดิ์เป็นถึงองค์หญิงลำดับสองยิ่งไม่อาจผิดพลาดเช่นนี้ได้
"อาริเชียพวกเจ้าสองคนเกิดอะไรขึ้นบอกข้ามาเถอะข้าก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลอะไร"
เควินแสดงสีหน้าลำบากใจ"ท่านพี่....คือว่าเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นมาตั้งแต่ข้าอายุได้สิบสองปี หากวันใดที่ร่างกายข้าสมบูรณ์แข็งแรงไร้ซึ่งความเจ็บปวดใดๆหากอยู่กับอาริเชียสองต่อสองมักเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นทุกครั้ง จนในที่สุดองค์จักรพรรดิได้ทราบเรื่องจึงสั่งให้มีผู้ติดตามข้างกายพวกเราเสมอ เหตุผลว่าทำไมข้าถึงเป็นเช่นนี้ข้าก็ไม่อาจรู้ได้โดยแท้จริงว่ามันเกิดอะไรขึ้นเพียง แต่หลังจากที่ข้าทำมันไม่สำเร็จร่างกายข้าจะต้องเกิดรอยแผลฉีกขาดไปทั่วทั้งร่างกายพร้อมความเจ็บปวดที่สุดแสนจะจิตนาการหลังจากนี้หนึ่งชั่วโมงและยาวนานถึงสามวัน"
เมื่อได้ยินและรับรู้เรื่องราวทั้งหมดถึงกับทำให้ลาเวเรียต้องสะเทือนอารมณ์ ความรู้สึกที่มีราคะอยู่ในหัวอย่างมหาศาลและสามารถควบคุมตนเองได้อย่างเควินแล้วคงไม่อาจพบเจอได้อีกแล้ว อาริเชียก็ไม่ใช่หญิงสาวปกติทั่วไปเธอที่มีรูปโฉมงดงามอันดับหนึ่งของทวีปมีรึที่จะอดใจไหวกับเรื่องแบบนี้ แต่ยังกลายเป็นตัวกระตุ้นความต้องการชั้นเยี่ยม
"ไม่....ท่านพี่ถ้าท่านอยากทราบจริงๆมันยังมีต่ออีก"
"ยังมีอีกรึ แล้วมันคืออะไรบอกข้ามาให้หมดปัญหามันถึงจะแก้ไขได้ ข้าจะได้เตรียมพร้อมต่อเรื่องแปลกประหลาดแบบนี้"
"หากข้าทั้งสองห่างกันเพียงสองเดือนร่างกายจะถูกดึงดูดราวกับแม่เหล็กให้มาพบกันในทันที ในที่ซึ่งไม่มีใครสามารถรบกวนได้จากนั้นอารมณ์ของข้าจะพุ่งสู่จุดสูงสุดอาริเชียเองก็ไม่เว้น ยังดีที่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพียงสามครั้งซึ่งในครั้งแรกข้าได้เผลอหยิบไอหมอกแห่งห่วงความฝันมาด้วยก็เลยทำให้รอดมาได้อย่างเฉียดฉิว ตั้งแต่นั้นมาข้าก็ต้องพกมันไปด้วยเสมอหากพลาดขึ้นมาอาจทำให้เธอเสียใจได้"
ไอหมอกแห่งห่วงความฝันมันคือศาตราเวทย์สายสายมิติที่มีความสามารถส่งตนเองและเป้าหมายเข้าสู่ความฝันอันสวยงาม แต่ข้อเสียมันมีเพียงอย่างเดียวหากไม่มีผู้ใดปลุกขึ้นมาก็จะหลับใหลเช่นนั้นตลอดกาล ถึงอย่างไรมันก็เป็นสิ่งที่ช่วยเควินเอาไว้ในครั้งนั้นจริงๆ
"พวกเจ้าสองคนไปโดนใครทำคำสาปใส่กันแน่" ลาเวเรียกล่าวออกมาด้วยความตกตะลึง ส่วนเควินกับอาริเชียก็ไม่อาจรู้ได้เช่นกันว่าพวกเขาโดนคำสาปอะไรกันแน่ ถ้าจะกล่าวว่าเป็นเรื่องดีมันก็ใช่แต่มันติดที่ตอนนี้มันยังไม่สามารถที่จะกระทำแบบนี้ได้เนื่องเพราะพวกเขาสองคนยังไม่ได้แต่งงานกัน
"ไม่.....นี่อาจไม่เรียกว่าคำสาป อาจเรียกได้ว่าเป็นพรแห่งกามเทพ"เควินหลับตาพร้อมกล่าวขึ้นภายในใจด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่มีเลศนัย
เควินกับอาริเชียก็รีบจัดแจงเสื้อผ้าเตรียมตัวจนเสร็จในเวลาอันรวดเร็ว เมื่อเกิดเหตุการณ์เมื่อสักครู่ขึ้นทำให้ทุกคนมารวมตัวกันที่ห้องของเควิน
"เรทีน่าทำไมเจ้าถึงไม่ได้มากับอาริเชีย"เควินกล่าว
เรทีน่าล้มตัวคุกเข่าประสานมือเหนือหัวใบหน้าก้มลงเล็กน้อย "นายน้อยโปรดให้อภัยแก่ข้าด้วยข้าไม่ได้ติดตามองค์หญิงมาด้วย ในตอนนั้นข้าปลีกตัวไปช่วยงานที่โรงครัวเล็กน้อย"
คอเรนก็ทำเช่นเดียวกัน "นายน้อยเป็นความผิดข้าเช่นกัน ข้าก็ถูกหัวหน้าโรงเตี๊ยมของที่นี่เรียกไปช่วยงานบางอย่าง"
"เฮ้อ เอาเถอะข้าจะโทษพวกเจ้าก็ไม่ได้แค่เพียงบาดแผลเล็กน้อยกับความเจ็บปวดที่เจอประจำละนะ" เควินเขาจะโทษว่าเป็นความผิดของเรทีน่าก็ไม่ได้เพราะตั้งแต่มีคำสาปนี้มาเหมือนกับว่ามันจะให้ทั้งสองคนได้มาเจอกันโดยที่ไม่มีใครติดตามมาซึ่งมันน่าแปลกประหลาด
อาริเชียเธอรู้สึกปวดใจกับสถานการณ์เช่นนี้มากเธอคิดว่ามันคงไม่มีทางเกิดขึ้นมาอีกแต่มันกลับ "เควินเจ้าอย่าพูดว่ามันเป็นความเจ็บปวดเล็กน้อย....นั่นมันไม่ใช่เจ้าต้องทนทรมานแบบนั้นคนที่อดทนต่อความเจ็บปวดได้เช่นเจ้าร้องออกมาแบบนั้นมันจะเป็นความเจ็บปวดเล็กน้อยไปได้อย่างไร"
ลาเวเรียเธอก็เห็นท่าทางกังวลของอาริเชียมามากแต่ครั้งนี้มันไม่ใช่การที่เธอทำตัวราวกับคนไม่มีเหตุผลต่อหน้าเควินขนาดนี้มันแปลก "เควินเจ้ารับความเจ็บปวดแบบใดมากันแน่....."
เควินกล่าวตัดการสนทนาทันที "อาริเชีย ท่านพี่ ไม่ต้องกังวลไปหรอกข้าไม่ได้เป็นอะไรมากมันก็เป็นเพียงแค่ความเจ็บปวดที่มากับคำสาปนี้เสียมากกว่าแต่มันก็ไม่มีผลกระทบอะไรอย่างอื่น"
ใบหน้าของอาริเชีย คอเรน และเรทีน่า ถึงกับหม่นหมองลงไปทันทีเพราะความเจ็บปวดที่เควินได้รับมันมากมายมหาศาล ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนที่อดทนต่อความเจ็บปวดได้ดีแต่ก็ยังร้องโหยหวนออกมาถึงสามวันสามคืนจึงทำให้อาริเชียพบเห็นถึงกับต้องหลั่งน้ำตาทุกครั้งหากเธอเป็นแค่หญิงชาวบ้านธรรมดาเธอก็คงไม่เสียใจที่จะมอบร่างกายให้เขาทันทีเธอไม่ต้องการเห็นเขาเจ็บปวดแบบนั้น แต่เธอเป็นถึงองค์หญิงลำดับที่สองแห่งจักรวรรดิรุ่งอรุณเพราะฉนั้นเธอจึงต้องทำตามขนบธรรมเนียมยังไม่พอยังต้องเคารพต่อองค์จักรพรรดินีองค์แรกที่เป็นคนตั้งกฎตายตัวนี้ขึ้นมา
"เหลือเวลาอีกสามสิบนาทีเท่านั้นข้าไม่อาจปกป้องพวกเจ้าได้สามวันพวกเจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดี คอเรน เรทีน่าฝากอาริเชียและท่านพี่ของข้าด้วย"
"รับทราบ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพวกข้าขอปกป้ององค์หญิงและนายหญิงด้วยชีวิต" คอเรนกับเรทีน่าประสานมือพร้อมด้วยสีหน้ามุ่งมั่นจริงจัง
………..
ตึง!
เนื่องจากท่านฝ่าฝืนข้อผูกพันพิเศษของทักษะระดับพระเจ้า ราคะแผดเผา ผลกระทบ :ได้รับผลกระทบพิเศษสภาวะกึ่งสูญสลาย
ตึง!
ท่านจะได้รับผลกระทบสภาวะกึ่งสูญสลาย ผลกระทบ :
พลังชีวิต -90%พลังเวทย์ -90%พลังโจมตีทั้งหมด -90%พลังป้องกันทั้งหมด -90%พลังธาตุ -90%พลังป้องกันธาตุ -90%ความเสียหายที่ได้รับ +300%ไม่สามารถใช้ทักษะได้ไม่สามารถใช้พลังเวทมนตร์ได้ไม่สามารถใช้พลังวิณญาณได้ได้รับสถานะชั่วคราวพิเศษ เลือดไหลต่อเนื่องได้รับสถานะชั่วคราวพิเศษ เจ็บปวดสุดแสน
ตึง!
เลือดไหลต่อเนื่อง : ร่างกายของท่านจะไม่สามารถรับพลังการรักษาได้ทุกรูปแบบ และเกิดบาดแผลฉีกขาดแบบสุ่มทั่วร่างกายอย่างต่อเนื่อง
ตึง!
เจ็บปวดสุดแสน : ร่างกายจะได้รับความเจ็บปวดราวกลับร่างกายแตกร้าวจากภายในและแตกร้าวจากจิตวิณญาณ
……..
นี่คงเป็นต้นเหตุของความเจ็บปวดของเขา "แถบสถานะ" มันระบุออกมาได้จริงๆ ทักษะระดับพระเจ้า"ราคะแผดเผา"มันก็คือต้นเหตุของความทรมานราวกับตกลงไปในขุมนรก เขายังเหลือเวลาอีกห้านาทีพวกมันทั้งหมดกำลังจะมาความเจ็บปวดสุดแสนทรมาน แล้วทักษะระดับพระเจ้านี่มันคืออะไรกันละ เควินคิดถาม "แถบสถานะ" ทันทีว่าทักษะระดับพระเจ้าราคะแผดเผาคืออะไรทำไมมันถึงให้ผลที่ตามมารุนแรงขนาดนี้ได้
ตึง!
ทักษะระดับพระเจ้า ราคะแผดเผา ผลกระทบ :
ความเร็วในการฝึกฝนทุกชนิดของบำเพ็ญเพียรคู่ + 300%ค่าความรัก + 100%อารมณ์ทางเพศ + 100%แยกผู้ฝนออกจากโลกภายนอกและสร้างโลกแห่งสองเราขึ้นมาหากทั้งคู่มีความรักต่อกันอย่างลึกซึ้งเมื่อบำเพ็ญสำเร็จต่อครั้ง ผลกระทบเพิ่มเติมถาวร :พลังชีวิต + 1,000พลังเวทย์ + 1,000พลังโจมตีทั้งหมด + 1,000พลังป้องกันทั้งหมด + 1,000กำลัง ว่องไว สติปัญญา +100โชค เสน่ห์ + 50ความเร็วในการฝึกฝน + 5%
ข้อผูกพันพิเศษ ผลกระทบ :-เมื่อห่างกันกับคนรักสองเดือนจะถูกแม่เหล็กเทพดึงดูดไปหากันทันทีพร้อมแยกทั้งสองห่างจากบุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องสิบกิโลเมตร-เมื่อทั้งสองเจอหน้ากันด้วยสภาพร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงผลของทักษะจะทำงาน-เมื่อมีผู้ขัดขวางทั้งสองเจอกัน ผู้ขัดขวางจะถูกทำให้เกิดการละสายตาจากทั้งสองทันที -หากฝืนยกเลิกทักษะจะได้รับสภาวะกึ่งสูญสลายหลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงยาวนานถึงสามวัน
……..
เควินยิ่งมาอ่านยิ่งรู้สึกเข้าใจมากยิ่งขึ้นมันไม่ใช่คำสาปจริงๆด้วยแต่ทำไมทักษะนี้ถึงได้มาอยู่ที่เขาได้ มันกลับมาปรากฎขึ้นบนตัวเควินเมื่อสามปีก่อนแบบปริศนาหากมาดูดีๆก็เหมือนเป็นทักษะคู่รักทั่วไปแต่หากไปฝ่าฝืนข้อสุดท้ายก็จะเป็นแบบเควินทันที นี่เขาต้องอดทนต่ออีกถึงสามปี
ตึง!
เริ่มนับถอยหลังสภาวะกึ่งสูญสลาย
10
9
8
7 6
5
4
3
2
1
เริ่มสภาวะกึ่งสูญสลาย!!
"อ๊าก……………."ความเจ็บปวดแล่นผ่านร่างกายส่งไปถึงจิตวิณญาณอย่างรวดเร็วรอยแผลเริ่มปริแตกออกมาโลหิตอันเข้มข้นไหลทะลักออกมาโดยไม่หยุดที่น่าแปลกแม้โลหิตจะไหลออกมาจากแผลไม่หยุดเมื่อมันตกกระทบพื้นมันก็จะจางหายไปในทันทีราวกับไม่เคยมีโลหิตหยดลงใส่จุดนั้น
เมื่อเห็นเช่นนั้นร่างของอาริเชียก็ฟุบลงกับพื้นอย่างช่วยไม่ได้หยดน้ำใสๆหลั่งรินออกมาจากดวงตาด้วยความเจ็บปวด "ทำไมถึงเป็นแบบนี้อยู่เรื่อย ทำไม? เพราะอะไร?"
"เฮ้อ...."ลาเวเรียส่ายหน้าไปมาพลางลูบหลังปลอบใจอาริเชีย เรื่องแบบนี้มันอยู่เหนือความคาดหมายของเธอไปไกลพอสมควรเธอได้แต่ยืนมองเควินเจ็บปวดทรมานดิ้นทุรนทุรายต่อหน้าต่อตาเมื่อเห็นแบบนี้มันก็เกิดความเจ็บปวดขึ้นมาภายในจิตใจ
….......
![กุหลาบสีน้ำเงิน [ An impossible love ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1699935822_14358791.webp)
2K
