Chapter 13
ทดลองใช้ก่อนเซ็นต์สัญญา
หลังจากกลับมาจนถึงบ้านก็นำอาหารมาเทและนั่งทานกันทั้งสามคนที่โต๊ะกอไก่กลางบ้านตัวเล็กๆเก่าๆ
หลังจากทานอาหารกันเสร็จก็ถึงเวลาแยกย้ายเข้านอนซึ่งแน่นอนว่าคืนนี้ดรัณภพจะต้องนอนภายในห้องเก่าๆ นี้กับนวตาซึ่งเขาไม่นึกรังเกียจเลยสักนิดเพียงแค่อยากจะััร่างกายนุ่มนิ่มนี้ไปตลอดทั้งคืน
“คุณภพ...นอนธรรมดาก็ได้นะครับ”
คนตัวเล็กเอ่ยปากพูดเมื่อหันหลังให้เขาแต่เขากลับหันตามมากอดร่างกายนี้เอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เพิ่งจะเคยโดนผู้ชายกอดตอนนอนก็ครั้งนี้แหละ ปกติแล้วนวตาก็ไม่เคยโดนใครััแบบนี้มาก่อน รักษาความโสดความซิงมาได้ตั้งนานดันมาโดนเ้านายเล่นซะอย่างนั้น
“ทำไมล่ะ ก็อยากนอนกอดแบบนี้ไม่ได้รึไง”
อย่าว่าแต่นวตาเลย ดรัณภพเองก็ไม่เคยรู้สึกกับใครเช่นนี้มาก่อน เขารู้สึกอยากจะอยู่ใกล้ อยากจะัั อยากกอด อยากฟัด ตัวเขาเองไม่เคยจริงจังกับใครแต่ทำไมถึงมาตกหลุมพรางเด็กหนุ่มที่เพิ่งเรียนจบได้ไม่นานอย่างนายคนนี้ก็ไม่รู้
“มันไม่สมควรครับ คุณเป็เ้านายผมเป็แค่ลูกน้อง แถมนี่ยังต้องมานอนห้องเดียวกันอีก”
พูดไปอย่างที่ใจนึก ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นตอนนี้มันดูไม่สมควรไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด ในห้องเก่าๆ ที่มีเพียงดวงไฟเก่าๆ แล้วก็เตียงนอนเก่าๆดรัณภพซึ่งเป็เ้าของธุรกิจหมื่นล้านไม่ควรมานอนย่ำกายอยู่ที่นี่เลยด้วยซ้ำ
“ใครสนใจล่ะ ก็อยากนอนที่นี่ไม่ได้อยากไปนอนที่อื่น”
เขาว่าอย่างนั้นพร้อมกระชับอ้อมกอดที่โอบกอดร่างกายเล็กนั้นให้แแ่มากยิ่งขึ้นกว่าเดิม
“พรุ่งนี้เราก็ต้องกลับไปทำงานที่บริษัทกันแล้ว คุณหายมาพร้อมผมอย่างนี้คนที่ที่นั่นจะไม่สงสัยเอารึไง”
ร่างบางเอ่ยถามพร้อมกับหลับตาพริ้มอย่างปล่อยตัวปล่อยใจ รู้เลยว่ายิ่งมีอภิสิทธิ์พิเศษกว่าคนอื่นแบบนี้ ขืนกลับไปทำงานก็คงจะโดนนินทาแหลกลาญอีกเช่นเคย แต่แล้วไงล่ะ? ตอนนี้นวตาไม่สนใจ ไม่แคร์อะไรแล้ว สนใจแค่เพียงหน้าที่ที่ต้องทำต่อจากนี้...การดูแลแม่ที่ป่วยอยู่และต้องใช้เงินรักษา
“ใครจะสงสัยก็ช่างมันสิ งานฉันเยอะอยู่แล้วอยากจะหยุดพักวันไหนก็ย่อมได้ บางทีอาจจะคิดว่าไม่สบายก็เลยพักผ่อนอยู่ที่บ้านก็ได้”
เขาไม่สนใจขี้ปากใครเพราะเป็ถึงประธานบริษัทจะต้องแคร์อะไรล่ะ จริงไหม?
“นี่คุณภพ…”
“อะไร?” เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเอ่ยเรียกชื่อเขา ดรัณภพก็ถามในทันทีว่ามีอะไร มันค่อนข้างน่าแปลกใจนิดหน่อยที่จู่ๆ คนตัวเล็กก็ทำน้ำเสียงจริงจัง
“สัญญาที่คุณเคยบอกว่าจะให้ผมเซ็นต์ ตอนนี้ผมยังมีสิทธิ์ที่จะเซ็นมันหรือเปล่า?”
ถามออกไปด้วยใจที่กล้าหาญ ไม่ได้อยากทำเลยสักนิดแต่ความจำเป็และความอยู่รอดมันบีบบังคับให้นวตาต้องยอมขายศักดิ์ศรีของตัวเอง
“เริ่มสนใจแล้วล่ะสิ...เคยบอกแล้วไงว่าถ้าสนใจเมื่อไหร่ก็พร้อมจะให้เซ็นต์ตลอด”
ดรัณภพรู้สึกถูกใจที่ลูกน้องหนุ่มเริ่มว่าง่ายและจะยอมมาเป็คู่นอนของเขา คนตัวใหญ่คลี่ยิ้มอย่างพึงพอใจ
“ผมยอมทำเพราะความจำเป็...พรุ่งนี้ให้คนเอาเอกสารมาให้เซ็นต์ได้เลย”
“ได้สิ เดี๋ยวให้ไอ้สิงโตร่างสัญญามาให้เซ็นต์ในวันพรุ่งนี้”
“ขอบคุณครับ”
คนตัวเล็กยังคงหลับตาพริ้มแล้วนอนหันหลังให้กับเขา ส่วนดรัณภพก็กอดนวตาเอาไว้จากด้านหลัง
“ถ้างั้นคืนนี้...ขอทดลองใช้ก่อนได้ไหม”
นวตาถึงกับลืมตาเบิกโพลงโตขึ้นเมื่อการดรัณภพออดอ้อนเข้ามากระซิกกระซี้
“คุณนี่มันหื่นตลอดเวลาเลยจริงๆ…”
นวตาพลิกตัวหันกลับมามองหน้าของเ้านายหนุ่มซึ่งแววตาแฝงไปด้วยความหื่นกระหาย้าจะเสพสมในร่างกายนี้
“ไม่ใช่สักหน่อย...ก็แค่อยู่ใกล้นายแล้วมัน...”
พูดยังไม่ทันจบประโยคร่างบางก็พุ่งเข้ามาประกบริมฝีปากบางจูบขยี้เข้าที่ริมฝีปากสากหนาของประธานบริษัทหนุ่ม
คนตัวหนาไม่ทันตั้งตัวที่จู่ๆ ก็ถูกจู่โจมด้วยริมฝีปากเล็ก แต่แน่นอนว่าเขาตอบสนองมันได้เป็อย่างดี มือแกร่งยกขึ้นลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเล็ก ส่วนปากก็สอดแทรกลิ้นร้อนพันเข้าหากันแลกเปลี่ยนความหวานที่มีอยู่ในอุ้งปากอุ่น
แท่งลำร้อนเริ่มปูดโปนออกมาดันกางเกงอยางยืดตัวเล็กที่ใส่แล้วฟิตเปี๊ยะของนวตา เธอบอกว่าที่บ้านนี้มีแค่ไซส์นี้ ทำให้ประธานหนุ่มจำใจต้องใส่ชุดนอนตัวเล็กของลูกน้อง
ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่มอยู่ภายในห้องเช่าเก่าๆ ซึ่งเป็บ้านเช่าที่แม่ของนวตาอาศัยอยู่ เขาเองก็รู้สึกไม่ค่อยถูกใจนักกับสถานที่แห่งนี้ เห็นทีคงจะต้องแอบมาย้ายแม่ของนวตาไปอยู่ในบ้านที่มันดีกว่าเดิม
ทั้งคู่จูบกันอย่างเร่าร้อนท่ามกลางความมืดสนิทและเสียงจิ้งหรีดภายนอกที่ดังเข้ามา เป็ความแปลกใหม่ของเสี่ยภพเ้าของไนท์คลับที่จะต้องมานอนเล้าโลมเตรียมร่วมรักกันอยู่ภายในห้องเก่าที่ไม่มีแม้แต่เครื่องปรับอากาศ...แต่โชคดีที่ล้อมรอบไปด้วยป่าไม้จึงทำให้อากาศไม่ร้อนนัก
“อื้อ…ม้วบ!”
คนตัวใหญ่ไม่รอใช้เลื่อนมือตัวเองลงมาจับเข้าที่เ้าตัวน้อยของนวตาที่เริ่มจะแข็งชูชันสู้มือ...ดูท่าแล้วคนตัวเล็กก็จะมีอารมณ์ร่วมอยู่ไม่น้อย
“อื้อ อ๊ะ ค...คุณภพ...”
ครางเสียงสั่นเครือเมื่อโดนเขากระทำ ไม่รอช้าร่างแกร่งยันตัวลุกขึ้นและถอดเสื้อกับกางเกงของตัวเองโยนทิ้งไปจนติดหน้าประตู ส่วนนวตาก็ถูกปลดเปลื้องกระดุมชุดนอนโดยฝีมือของเขาพร้อมกับถอดกางเกงขาสั้นลอดผ่านเรียวขาโยนทิ้งออกไปเช่นกัน
เขาจับขาคนตัวเล็กอ้าออกจนสุดแล้วจัดการใช้แท่งลำร้อนถูไถเข้าที่ช่องสวาทช่องทางหลังที่ดูท่าจะพร้อมให้เขาสอดใส่ สีหน้าของคนตัวเล็กนั้นหวานหยาดเยิ้มแดงซ่านไปทั่ว...สงสัยจะอยากมาก ดรัณภพคิดแบบนั้น
ร่างเล็กเองก็ไม่อาจอาจจะขัดขืนหักห้ามไม่ให้เขากระทำได้เพราะตัดสินใจแล้วว่าจะเซ็นต์สัญญาเป็คู่นอนชั่วคราวของเ้านายหนุ่มคนนี้ แล้วก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าร่างกายตัวเองก็้าเขาเช่นกัน
ปั้ก!แท่งลำร้อนใหญ่สอดประสานเคลื่อนดันเข้ารูสวาทเล็กๆ คนตัวเล็กสะดุ้งเฮือกสุดตัวที่โดนกระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างนั้น
“อ๋า!ค คุณภพ!”
สะดุ้งโหยงสุดตัวเมื่อโดนเขากระแทกเข้าเต็มลำ มือหนาก็ลูบไล้ไปทั่วเรือนกาย ส่วนลำเอ็นนั้นก็แช่เอาไว้เพื่อให้นวตาได้ปรับรับสภาพความใหญ่โต
“ม มันเจ็บ...เจ็บจัง”
แม้จะ้ามากสักเท่าไหร่แต่ก็รู้สึกว่ามันเจ็บจนเกินจะทนอยากจะผลักให้ตัวเขาออกไป แม้จะเคยทำกันมาแล้วแต่แบบนี้มันก็ยังเจ็บอยู่
“อย่าดันออกนะ…รอสักพักมันจะดีเอง”
เขาก้มลงกระซิบเข้าที่ข้างหูแล้วกอดร่างกายเล็กนั้นเอาไว้อย่างแแ่เพื่อเป็การปลอบประโลมว่าทุกอย่างจะต้องไม่เป็อะไร ใบหน้าอ่อนโยนของนวตาขึ้นเป็รอยริ้วแดงพร้อมกับมีน้ำตาซึมออกมาจากดวงตา แม้จะทำกันมาหลายรอบแล้วแต่ก็ยังเจ็บอยู่เลย
ลำเอ็นแกร่งแช่เอาไว้อย่างนั้นสักประมาณห้านาทีคนตัวเล็กก็ดูเหมือนจะผ่อนคลายลง
“ดีขึ้นหรือยัง…” กระซิบถามด้วยน้ำเสียงแ่เบาที่แสนจะอ่อนโยนปลอบประโลมหัวใจของคนตัวเล็กได้เป็อย่างมาก
“ดีขึ้นแล้วล่ะคุณภพ...น่าจะพร้อมแล้ว…”
ในเมื่อตั้งใจจะเซ็นต์สัญญาและรับทำหน้าที่นี้ก็ต้องทำอย่างเต็มใจ...มันไม่เจ็บอีกต่อไป เริ่มมีความรู้สึกเสียวเข้ามาแทนที่
ปั้ก! สะโพกสอบเริ่มกระแทกเข้าออกอย่างเป็จังหวะ นวตาเนื้อตัวสั่นคลอนแต่โดนกอดเอาไว้โดยอย่างอ่อนโยนซึ่งก็ทำให้คนตัวเล็กรู้สึกดีขึ้น
ปั้ก ปั้ก ปั้ก สะโพกสอบหนาสอดกระแทกแทรกเข้าออก เขากอดเรือนกายเล็กเอาไว้แน่นส่วนขาเรียวเล็กก็ชี้ขึ้นฟ้า
“อ๋า … ค คุณภพ..”
“อ่า! นวตา... อื้ม ของนายมันแน่นมาก... แน่นมากจริงๆ”
เพียงสอดใส่เข้ามาได้แป๊บเดียวก็แทบจะปริแตกเมื่อพบว่าช่องทางรักของนวตานั้นแน่นเสียยิ่งกว่าที่เขาเคยได้ััมาจากคู่นอนคนไหน
ติดใจในร่างกายนุ่มนิ่มนี้...ใบหน้าอ่อนโยนเชิดหน้าขึ้นซู้ดปากเสียว นวตาไม่เคยได้รับรสสวาทแบบนี้จากใครมาก่อน ดรัณภพเป็ผู้ชายคนแรกและเป็คนแรกที่มอบััสวาทอันแสนจะเร่าร้อนนี้ให้กับตัวนวตาด้วยเช่นกัน
เตียงไม้เก่าๆ สั่นคลอนไปทั่วห้อง นวตาโดนกระทำกับร่องเล็กจนเริ่มระบมเพราะลำเอ็นร้อนใหญ่ที่สอดแทรกกระแทกเข้าออกอย่างรุนแรง
“โอ้ย ค คุณภพ เสียวจนจะไม่ไหวอยู่แล้ว…”
นวตารู้สึกว่าไม่อาจจะทานทนเอาไว้ได้ คนตัวใหญ่กระทำรุนแรงจนตัวเองอยากจะปริแตกออกมา
“อย่าพึ่งเสร็จสิ ยังสนุกอยู่เลย”
เขายันตัวลุกขึ้นถอดถอนแท่งลำร้อนออกแล้วจับเอวคอดของตัวนวตาให้พลิกขึ้นมาแอ่นก้นนวลเนียนมาหาเขา
“ค คุณภพ...จะทำอะไร”
นวตารู้สึกใที่ถูกจับพลิกตัวขึ้นให้หันก้นไปทางเขา ส่วนมือหนาก็จับเข้าที่เอวคอดไม่ยอมปล่อย
“เปลี่ยนท่าดูบ้างจะเป็อะไรไป…อย่าพึ่งชิงเสร็จไปก่อนคนเดียวสิยังเสียวอยู่เลย”
แน่นอนว่าเขาที่มีคู่นอนมาก่อนหลายคนย่อมอึดถึก ทน กว่านวตาที่มีเขาเป็ชายคนแรก
ปั้ก แท่งลำร้อนถูกเสียบเข้าไปภายในร่องรักอีกครั้ง คนตัวเล็กเงยหน้าซู้ดปากเสียวใบหน้าแดงซ่าน จากที่อากาศภายนอกเริ่มเย็นตอนนี้เรือนกายของชายทั้งคู่เริ่มมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาตามใบหน้าและแขน
แผงอกกำยำของดรัณภพเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่เกิดจากความร้อนระอุภายในห้อง…ไม่ได้ร้อนจากอากาศแต่ร้อนจากความเร่าร้อนของคนทั้งคู่ที่กำลังซัดกันนัวเนียโดยที่แม่ของนวตาที่นอนอยู่อีกห้องไม่ได้รู้เลยว่าลูกชายกำลังโดนทำอะไร
มือหนาจับเอวคอดเล็กยึดแน่นเอาไว้แล้วตอกลำเอ็นร้อนเข้าสู่ร่องเล็กอย่างรุนแรงมากยิ่งขึ้นกว่าท่วงท่าเดิม
“โอ้ย อูยย ค คุณภพ อ่า เสียว…”
ครางระส่ำไม่เป็เสียงเมื่อโดนทำเข้าอย่างนั้น คนตัวเล็กเนื้อตัวสั่นคลอนไปทั้งร่างกาย มือเรียวเล็กจิกเอาไว้กับที่นอนพยายามยันตัว
“อ่า โอ้ว แบบนี้เสียวกว่าเดิมซะอีก จะทนไม่ไหวอยู่แล้วนวตา อ่า ฉ ฉันจะเสร็จ…”
และในที่สุดน้ำสีขาวขุ่นก็ถูกพุ่งตรงฉีดเข้าภายในร่องสวาทเล็กแน่นของนวตาเป็ที่เรียบร้อย ส่วนคนตัวเล็กเองก็เสร็จสมอารมณ์หมายเช่นกัน น้ำสีขาวขุ่นฉีดพุ่งเข้าบนที่นอนจนเลอะไปหมด...
“อ่า”
ทั้งคู่นอนครวญครางโดยมีนวตาล้มแผละนอนคว่ำหน้าลงไปกับที่นอน ส่วนดรัณภพก็ถอดถอนแท่งลำร้อนออกแล้วนอนแผ่อยู่ด้านข้างของคนตัวเล็ก
ทั้งคู่นอนอ่อนระทวยรวยแรงกันได้สักพักนวตาก็ชวนดรัณภพให้ออกไปอาบน้ำอาบท่าพร้อมกับการเปลี่ยนผ้าปูที่นอนรอเขา
อาบน้ำเสร็จร่างแกร่งก็นุ่งผ้าขนหนูเดินกลับมา ทำให้นวตาที่จัดแจงที่นอนอยู่เขินอายไม่สบตาก้มหน้าตั้งหน้าตั้งตาจัดผ้าปูที่นอนให้เรียบเนียน
“เป็อะไรไปทำไมต้องหลบหน้าด้วย?”
แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ว่าคนตัวเล็กนึกคิดอะไรจึงเดินเข้าไปใช้มือเชยคางของนวตาขึ้นให้สบตากับดวงตาคู่คมที่แสนจะดุร้าย
“ปละ เปล่าสักหน่อย”
โกหกคำโต ที่ไม่กล้ามองหน้าเขาเพราะการกระทำที่กระทำกันไปเมื่อสักครู่มันช่างร้อนแรงและเร่าร้อนแถมยังน่าอายอีกต่างหาก
“อย่ามาโกหกซะให้ยากเลย”
“ก็แค่...เขินเท่านั้นแหละครับ”
“จะเขินทำไม เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เซ็นต์สัญญาแล้ว ต่อจากนี้นายจะต้องเป็ของฉันทุกวัน...ทุกคืน แบบนี้ยังจะเขินอะไรอีก หืม?”
ดรัณภพถามพร้อมกับใช้มือเชยคางคนตัวเล็กให้เงยขึ้นสบตามองหน้าเขา ดวงตาคู่สวยก็ยังคงจ้องมองดวงตาคู่คมของผู้เป็เ้านายซึ่งรวมถึงเป็คู่นอนด้วย
“จะพยายามปรับตัวไม่ให้เขินนะครับ”
“ดี ปรับตัวเอาไว้ซะจะได้ชิน...เพราะเราคงจะได้ทำกันเกือบทุกคืน”
คนตัวเล็กได้แต่ซ่อนความใเอาไว้ภายใน...เกือบทุกคืนอย่างนั้นเหรอ เพียงแค่เหนื่อยจากงานกลับมาหอนอนเก่าๆ ภายในกรุงเทพมหานครที่อยู่ตัวคนเดียวก็เหนื่อยมากเพียงพอแล้ว
นี่ยังจะต้องมารองรับอารมณ์ของชายโสดเปลี่ยวเหงาที่พร้อมจะกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงในทุกคืนอีกงั้นเหรอ นวตาจะรับขนาดอันใหญ่โตของประธานหนุ่มที่แสนจะดุดันทั้งลีลาและท่าทางเอาไว้ไหวไหมล่ะเนี่ย
เพียงแค่คิดก็รู้สึกหนักใจ... แต่ทำไงได้ ตอนเขาทำให้ไอ้เราก็ฟินซะด้วยสิ ก็คงต้องรับให้ได้แหละวะไอ้ตา!
2K
![[จบแล้ว] FWB #ก็แค่เพื่อนปะ!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1687432706_65826457.webp)
