“ห้าสิบ…เจ็ดสิบ…เก้าสิบแปดบาท”
แทนค่อยๆ นับเงินใส่มืออย่างทะนุถนอม ก่อนจะหยอดใส่กระปุกเหล็กใบเก่าที่ตอนนี้ถูกห่อด้วยเทปกาวรอบด้านจนแ่าไม่มีทางเปิดได้โดยไม่ใช้คีม
เขาหันไปจดตัวเลขในสมุดอีกครั้ง แล้วขีดเส้นใต้ด้วยความภาคภูมิใจ
ยอดสะสมสัปดาห์ที่ 1: 132 บาท
ไม่มากสำหรับผู้ใหญ่ แต่สำหรับเด็กสิบขวบที่เริ่มจากศูนย์…นี่คือก้าวแรกที่ยิ่งใหญ่
่พักเที่ยงของอีกวัน แทนยังคงขายสติ๊กเกอร์เหมือนเดิม แต่ครั้งนี้มีบางอย่างเปลี่ยนไป
“แทน มึงขายได้ไงวะ ทำไมไม่มีใครว่า”
เสียงของ “ฟลุ๊ค” พี่ห้องข้างๆ ดังขึ้นพร้อมสีหน้าสงสัย เขาเป็หนึ่งในพวกที่เคยโดนห้ามขายของในโรงเรียนเพราะทำตลาดวุ่นวาย
แทนยิ้มบางๆ แล้วพูดเรียบๆ “ก็แค่ไม่ขายตอนครูเดินผ่านไง”
ฟลุ๊คพยักหน้าเบาๆ แล้วหันไปกระซิบกับเพื่อนข้างๆ
“มึงว่า…เราจะเอาของมาขายมั่งดีมั้ยวะ”
แทนแอบได้ยินทุกคำ เขายิ้มอย่างรู้ทัน
‘เริ่มแล้ว…การเปลี่ยนแปลงเล็กๆ’
เย็นวันนั้น หลังกลับถึงบ้าน แทนตั้งใจจะไปตลาดนัดกับยายอีกครั้ง คราวนี้เขาเลือกเดินไปโซนหนังสือการ์ตูนมือสอง
สายตาเขากวาดผ่านชั้นวางจนหยุดอยู่ที่กองหนังสือเก่าๆ ในลังพลาสติก
One Piece เล่ม 1 — สภาพ 90% ราคา 12 บาท
‘ใช่เลย เล่มนี้แหละ ตัวจริง! เล่มสะสมที่จะพุ่งเป็พันในอนาคต’
เขาคว้ามาทันทีโดยไม่ลังเล ตามด้วยเล่มอื่นๆ ที่อยู่ใน่ต้นเื่
“ซื้อไปอ่านเหรอหลาน?” เ้าของร้านถามยิ้มๆ
“ครับ อ่านด้วย เก็บด้วย”
แทนตอบแล้วรีบยัดใส่ถุงอย่างระวังราวกับถือทองคำแท่ง
ในตอนกลางคืน แทนนั่งเรียงหนังสือการ์ตูนไว้ในกล่องที่เขาตั้งชื่อว่า “สมบัติล้ำค่า” แล้วก็หยิบสมุดขึ้นมาจดรายการ
สะสมระยะยาว
One Piece เล่ม 1-5 ✔
Dragon Ball เล่มสุดท้าย (หายากในอนาคต)
การ์ด Pokémon รุ่น 1
หนังสือ Harry Potter ปกแข็งภาษาอังกฤษ
‘ทั้งหมดนี้อีกสิบปีจะราคาพุ่ง…กูจำได้แม่น’
ขณะเดียวกัน เขาก็เริ่มคิดต่อว่าเื่ความสามารถอื่นๆ ที่เขาเคยมีในอดีต เช่นการใช้งานโปรแกรม Photoshop, การทำเว็บ, หรือแม้แต่การเขียนนิยาย
‘ถ้ากูเริ่มเขียนนิยายั้แ่เด็ก…แล้วเอาไปลงเว็บั้แ่ปีนี้…อีกสิบปีจะไปไกลแค่ไหนวะ’
ความคิดนี้จุดประกายบางอย่างในใจเขา
วันต่อมา แทนเริ่มเขียนนิยายเื่สั้นลงกระดาษ A4 ที่ขอยายมา แล้วให้เวฟช่วยอ่าน
“เฮ้ย นี่มึงเขียนเองเหรอ”
“เออ ลองแต่งดูน่ะ”
เวฟอ่านแล้วนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มกว้าง “เจ๋งว่ะ! สนุกดี”
แทนยิ้มเงียบๆ แต่ในใจเต็มไปด้วยเปลวไฟ
‘แผนที่ 2 เริ่มแล้ว เขียนนิยายสู่อนาคต’
ในเวลาแค่ไม่กี่สัปดาห์ “แทน” ไม่ใช่แค่เด็กประถมธรรมดาอีกต่อไป เขาเป็ทั้งพ่อค้า นักสะสม นักเขียนมือใหม่ และ…นักวางแผนอนาคตในร่างเด็ก 10 ขวบ
วันอาทิตย์…เป็วันที่เด็กส่วนใหญ่ี้เีตื่น แต่ไม่ใช่กับแทน
เขาตื่นแต่เช้า แอบอุ่นข้าวกินเองอย่างเงียบๆ แล้วนั่งเปิดสมุดบันทึกที่จดไว้เมื่อคืน — เต็มไปด้วยหัวข้อแปลกๆ อย่าง
“พรุ่งนี้ฝนจะตกมั้ย?”
“งานวันเด็กอีกสองเดือน ขายของอะไรดี?”
“เขียนนิยายลงเว็บบอร์ดโรงเรียนได้มั้ย?”
“ใครมีโอกาสเป็นักเรียนดีเด่น?”
แทนเคาะปากกากับโต๊ะเบาๆ พลางคิด…
‘ถ้าเลือกลงทุนอะไรไม่ได้มาก ก็เลือกลงทุนในชื่อเสียงตัวเองก่อนก็แล้วกัน’
เช้าวันจันทร์
“วันนี้มีสอบคัดเลือกนักเรียนดีเด่นรอบแรกนะจ๊ะเด็กๆ ใครสนใจเขียนใบสมัครได้เลย”
เสียงครูประจำชั้นพูดขึ้นก่อนเริ่มเรียน
เสียงบ่นเบาๆ ดังไปทั่วห้อง “โห ยากอ่ะ คนสมัครก็เยอะ คะแนนก็ต้องดีด้วย”
เวฟหันมามองแทนแล้วหัวเราะ “อย่าบอกนะว่ามึงจะลง?”
แทนไม่ตอบ แต่ลุกขึ้นไปเอาใบสมัครอย่างเงียบๆ แล้วกลับมานั่งเขียนทีละบรรทัดด้วยลายมือเรียบร้อยจนน่าแปลกใจ
“ทำไมสมัครวะ?” เวฟถาม
“กูไม่ได้จะเอารางวัลหรอก กูแค่อยากให้ครูรู้จักชื่อกูไว้ก่อน” แทนตอบ
เวฟทำหน้างงๆ แต่ก็ไม่พูดอะไรอีก
แทนเริ่มเปลี่ยนกลยุทธ์ เขารู้ว่าในโลกเดิม คนที่ได้โอกาสมากที่สุดไม่ใช่แค่คนเรียนเก่ง แต่คือคนที่มี “ภาพลักษณ์ดี” ครูไว้ใจ เพื่อนชื่นชม และชอบช่วยเหลือคนอื่น
่พัก เขาเริ่มช่วยครูเก็บถ้วยน้ำ แบกถังขยะ ส่งงานเพื่อนที่ลืม แม้จะดูเล็กน้อยแต่ก็สะดุดตาครูหลายคน
“เด็กคนนี้ นิสัยดีจังนะ”
“นี่แทนเหรอ ห้องใครนะ?”
คำพูดเหล่านี้เริ่มกระจายเบาๆ ทั่วห้องพักครู
เย็นวันนั้น
“แทน วันนี้มึงแปลกมากเลยว่ะ” เวฟพูดพลางยื่นขนมถุงนึงให้
“อะไร?” แทนยิ้ม
“ก็แบบ…มึงนิ่งขึ้น วางแผนขึ้น พูดกับครูดีขึ้น ถ้ากูไม่รู้จักมาก่อน กูนึกว่ามึงเป็พวกเด็กเรียนอ่ะ”
แทนหัวเราะ “กูแค่พยายามให้ตัวเองมีค่า…แบบที่พวกครูเขาจะมองเห็น”
เวฟเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดเบาๆ “มึงนี่เหมือนผู้ใหญ่เลยว่ะ”
คืนนั้นแทนนั่งจดแผนต่อในสมุดอีกครั้ง
เป้าหมายระยะสั้น
ทำตัวดีให้ครูเห็น ✔️
สมัครนักเรียนดีเด่น ✔️
สะสมคะแนนภาพลักษณ์ ✔️
เริ่มเขียนนิยายลงเว็บบอร์ดโรงเรียน (เวฟจะช่วยโพสต์)
เขามองไปยังกล่อง “สมบัติล้ำค่า” ที่วางอยู่ข้างๆ แล้วหลับตา
‘อดีตของกูอาจจะพลาดทุกโอกาส แต่ครั้งนี้กูจะคว้ามาให้มากที่สุด ไอ้โอกาสเนี่ย’