ตอนที่ 10 — “าหนึ่งต่อพันและเนตรมารตื่นรู้”
ลานประลองสำนักเมฆครามที่เคยวิจิตรงดงาม บัดนี้ถูกผ่าแยกเป็สองฝั่งด้วยรอยดาบลึก กลิ่นคาวเืคละคลุ้งไปทั่ว ศิษย์นับพันที่เคยโห่ร้องเชียร์ บัดนี้ถอยกรูดไปติดกำแพงด้วยความหวาดกลัว ไม่มีใครกล้าสบตากับชายหนุ่มผมยาวในชุดดำที่ยืนอยู่กลางลาน
“สัตว์ประหลาด...” “ดาบเดียว... ฆ่าศิษย์พี่เกราะทองหมดเลยงั้นรึ?”
บนปะรำพิธีสูงสุด เ้าสำนักเมฆคราม หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธจัด เส้นเืที่ขมับปูดโปน “ไอ้เด็กนรก! เ้ากล้าทำลายรากฐานร้อยปีของสำนักข้า!” “ผู้าุโทั้ง 4! รวมพลังสังหารมันเดี๋ยวนี้! อย่าให้มันรอดไปได้!”
ผู้าุโทั้ง 4 คน (รวมผู้าุโเจ็ด) ซึ่งล้วนเป็ระดับ สร้างรากฐาน ขั้นกลาง-สูง ะโลงจากเวทีมายืนล้อมกรอบอี้ิ แรงกดดันิญญาจากทั้ง 4 คนรวมกัน กดทับลงมาจนพื้นหินรอบตัวอี้ิแตกละเอียด
“เ้าหนู... ข้ายอมรับว่าเ้าเก่งขึ้นมาก” ผู้าุโเจ็ดกล่าวเสียงเย็น ชักกระบี่คู่ออกมา “แต่เ้าคิดหรือว่าจะเอาชนะพวกข้า 4 คนพร้อมกันได้?”
อี้ิยืนนิ่ง สายตาเหลือบมองไปที่พ่อแม่ซึ่งหลุดจากพันธนาการแล้ว แต่ยังใจนทำอะไรไม่ถูก “ท่านพ่อ ท่านแม่... ถอยไปให้ห่างที่สุด” เขาสะบัดมือซ้าย เคร้ง! โซ่ตรวนนิรยบาล พุ่งไปรัดรอบเอวของพ่อแม่ แล้วเหวี่ยงพวกเขาลอยข้ามกำแพงสำนักไปตกลงบนยอดไม้นอกลานประลองอย่างนิ่มนวล “รอข้าตรงนั้น... อย่าเข้ามา!”
เมื่อไร้ห่วงกังวล อี้ิหันกลับมาเผชิญหน้ากับ 4 ผู้าุโ รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นบนใบหน้า “4 คนงั้นรึ? น้อยไปหน่อยมั้ง...” “เข้ามาพร้อมกันให้หมดเลย!”
“ตายซะ!” ผู้าุโคนหนึ่งที่ใช้ “ค้อนศึกั์” พุ่งเข้ามาก่อน ตูม! ค้อนเหล็กขนาดเท่าโอ่งัฟาดลงมาที่หัวอี้ิ อี้ิไม่หลบ! เขายกแขนซ้ายขึ้นรับ “กายามาระ!” ิัแขนซ้ายเปลี่ยนเป็สีทองแดงเข้ม เปรี้ยง! เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่น ค้อนั์เด้งกลับ! แขนของอี้ิไม่มีแม้รอยขีดข่วน! “อะไรกัน! กายาเ้าระดับไหนกันแน่!” ผู้าุโค้อนั์ตาถลน
“ระดับที่เ้าจินตนาการไม่ถึงไงล่ะ!” อี้ิสวนหมัดขวาเข้าที่หน้าอกผู้าุโ “หมัดอสุรา!” ตูม! เกราะอกของผู้าุโยุบลงไปเป็รู ร่างกระเด็นปลิวไปชนกำแพงเืทะลัก
“ระวัง! กายามันแข็งแกร่งมาก! โจมตีระยะไกล!” ผู้าุโเจ็ดะโสั่ง ผู้าุโอีก 3 คนร่ายคาถาพร้อมกัน “ค่ายกลเพลิงผลาญฟ้า!” “ศรน้ำแข็งทลายภูผา!” “อัสนีบาตพิฆาต!”
เวทมนตร์สามธาตุพุ่งเข้าถล่มอี้ิจากสามทิศทาง อี้ิถูกกลืนหายไปในกองเพลิง น้ำแข็ง และสายฟ้า บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!
“เสร็จล่ะ! ต่อให้กายาเหล็กไหลก็ต้องละลาย!” ผู้าุโเจ็ดยิ้มเยาะ
แต่ทว่า... เสียงหัวเราะต่ำๆ ดังออกมาจากกลุ่มควัน “ฮะ... ฮ่าๆๆๆ... สบายตัวดีนี่”
ไอมารสีดำพัดพากลุ่มควันหายไป เผยให้เห็นร่างของอี้ิที่มี “ปีกมารทมิฬ” กางออกมาห่อหุ้มร่างกายไว้เหมือนรังไหม ปีกนั้นมีรอยไหม้และรอยน้ำแข็งเกาะ แต่ตัวอี้ิไร้รอยขีดข่วน และที่น่าใยิ่งกว่า... ดวงตาข้างซ้ายของเขา (เนตรอสุรา) กำลังหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง และมีเืไหลออกมาเป็ทาง
【เนตรอสุรา: ตื่นรู้ขั้นที่ 2】 【ปลดล็อคความสามารถ: "อ่านกระแสปราณ" และ "ภาพลวงตานิรันดร์"】
อี้ิลืมตาโพลง จ้องมองไปที่ผู้าุโทั้ง 3 “ถึงตาข้าบ้าง...” วูบ! เขาจ้องตาผู้าุโคนที่ใช้เวทย์ไฟ ทันใดนั้น ผู้าุโคนนั้นก็กรีดร้อง “อ๊ากกก! ไฟ! ไฟไหม้ตัวข้า!” เขาทิ้งตัวลงกลิ้งกับพื้น ดิ้นทุรนทุราย ทั้งที่ไม่มีไฟสักนิดเดียว “ภาพลวงตานิรันดร์”... สร้างความเ็ปทางจิตที่เหมือนจริงที่สุด!
“เ้าทำอะไรเขา!” ผู้าุโเจ็ดหน้าซีด “ข้าแค่ให้เขาลิ้มรสสิ่งที่เขาชอบไง”
อี้ิกางปีกบินพุ่งเข้าหาผู้าุโอีกคน ดาบหลิงเช่อในมือเปล่งแสงสีม่วง “ดาบผ่า์... รูปแบบความเร็วแสง!” ฉัวะ! ร่างของผู้าุโคนที่สองขาดครึ่งก่อนจะทันร่ายเวทย์ป้องกัน
เหลือเพียงผู้าุโเจ็ด และผู้าุโค้อนั์ที่าเ็ “ปีศาจ... แกมันไม่ใช่คน!” ผู้าุโเจ็ดถอยหลังกรูด ขาสั่นพั่บๆ เขาหันไปะโเรียกเ้าสำนักที่นั่งอยู่บนเวที “ท่านเ้าสำนัก! ช่วยด้วย! มันฆ่าพวกเราหมดแล้ว!”
เ้าสำนักเมฆคราม ลุกขึ้นยืนช้าๆ ใบหน้าของเขาเรียบเฉย ไร้อารมณ์ แต่แรงกดดันที่แผ่ออกมา... เปลี่ยนไป จากระดับ สร้างรากฐาน ขั้น 9... พลังของเขาพุ่งทะยานขึ้นเรื่อยๆ จนท้องฟ้าเหนือสำนักมืดครึ้ม ลมพายุหมุนวน
“ระดับ... แก่นทองคำ (Golden Core)!?” อี้ิชะงัก ระดับแก่นทองคำคือตำนานของแคว้นนี้... ไม่มีใครเคยไปถึง เ้าสำนักซ่อนพลังที่แท้จริงเอาไว้!
“เ้าทำได้ดีมาก หลี่อี้ิ...” เ้าสำนักเอ่ยเสียงก้องกังวาน ตัวลอยขึ้นจากพื้น “ข้าต้องขอบใจเ้า... ที่ช่วยกำจัดขยะพวกนี้ให้ข้า” “เืของผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐาน 4 คน... เพียงพอที่จะเป็เครื่องสังเวยเพื่อเปิด ‘ประตู’ แล้ว”
“ประตู?” อี้ิขมวดคิ้ว
ทันใดนั้น ศพของผู้าุโที่ตายไป และเืที่นองพื้น ก็ถูกดูดเข้าไปที่ใจกลางลานประลอง พื้นดินแยกออก... เผยให้เห็น “แท่นบูชาหินสีดำ” ที่ซ่อนอยู่ใต้ดิน บนแท่นนั้นมี “ดาบหัก” เล่มหนึ่งปักอยู่ ดาบที่หน้าตาเหมือนกับ... ดาบที่อี้ิเคยใช้ตอนเป็ศิษย์!
“กุญแจที่แท้จริง ไม่ได้อยู่ที่เ้า...” เ้าสำนักแสยะยิ้ม “แต่อยู่ที่สายเืของเ้าต่างหาก! เืของตระกูลหลี่ คือกุญแจไขผนึกดาบมารเล่มนี้!”
“เ้า้าเืข้า?” อี้ิกำดาบแน่น
“ไม่ใช่แค่เ้า...” เ้าสำนักชี้ไปที่ยอดไม้ด้านนอก “พ่อแม่เ้าก็ด้วย... ข้าปล่อยให้เ้าพาพวกเขาหนีไป ก็เพื่อรอเวลานี้แหละ” “เืของทั้งตระกูล... จะปลุก ‘ศาสตรามารา’ ให้ตื่นขึ้น!”
อี้ิเบิกตากว้าง นี่คือกับดักซ้อนกับดัก! เ้าสำนักเมฆคราม... คือบอสใหญ่ที่ชักใยอยู่เื้ัทั้งหมด!
“ถ้าอยากได้เืข้า...” อี้ิกัดฟัน กรอด “ก็ต้องข้ามศพข้าไปก่อน!”
ศึกสุดท้ายในสำนักเมฆคราม... ระหว่าง ราชันย์มารมือใหม่ vs เ้าสำนักระดับแก่นทองคำ ใครจะเป็ผู้รอดชีวิต?
![[ รวมเรื่องสั้น 18+ ] แนวจีนโบราณ NC เน้น ๆ สายแซ่บ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1781774008_31395121.webp)
905
