ทั้งคู่เดินเคียงกันไปที่รถเหมือนทุกวัน แต่ต่างออกไปตรงที่ วันนี้ธนนท์เป็ฝ่ายเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้กับปาล์ม
ก่อนจะก้มลงช่วยคาดเข็มขัดนิรภัยให้ร่างเล็ก ปาล์มมองการกระทำนั้นด้วยแววตาสั่นไหว เพราะมันคือสิ่งที่พี่นนท์เคยทำเสมอ ใน่แรกที่คบกัน แต่มันเลือนหายไปนานมากแล้ว
“หิวหรือยัง แวะซื้ออะไรกินไหมครับ?” ธนนท์ถาม ขณะสตาร์ทรถ
“ยังครับ…แล้วพี่ล่ะ หิวหรือยัง”
คำถามสั้น ๆ แต่กลับทำให้หัวใจของธนนท์อบอุ่นขึ้น เขาหันไปมองร่างเล็กข้าง ๆ สบตากันเพียงครู่เดียว แต่เต็มไปด้วยความหมาย
ตลอดทางกลับบ้าน มีเพียงเสียงพูดคุยสบาย ๆ ถามไถ่กันถึงเื่งาน เื่เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่หายไปจากบทสนทนามานานแล้ว
“จริงเหรอครับ..ฮาๆ” ทั้งสองหัวเราะเบา ๆ กับเื่ไม่สำคัญ แต่กลับรู้สึกเหมือนย้อนกลับไปในวันเก่า ๆ อีกครั้ง
แกร๊ก...ประตูห้องเปิดเข้าเช่นทุกวัน
ปาล์มวางถุงขนมที่ซื้อมาลงบนโต๊ะ ก่อนจะหันมายิ้มให้นนท์ ใบหน้านั้นมีร่องรอยความเหนื่อย แต่ในแววตากลับอบอุ่นจนหัวใจสั่น
“พี่…อยากทานอะไรไหม?”
ธนนท์ก้าวเข้ามาใกล้ ไม่พูดอะไร เพียงยกมือขึ้นลูบแก้มเนียนเบา ๆ แววตาคมทอดมอง ด้วยความอ่อนโยนที่ไม่ค่อยได้แสดงออกบ่อยนัก
“ไม่แล้วครับ..ปาล์ม…” เสียงเรียกนั้นเบาจนแทบเป็กระซิบ ก่อนริมฝีปากหยักจะประทับลงที่หน้าผากอย่างแ่เบา
ราวกับเป็สัญญาณ ทุกอย่างในห้องก็เงียบลงอีกครั้ง เหลือเพียงหัวใจสองดวงที่เต้นแรงจนดังไปทั่วอก
ปาล์มยกมือขึ้นกอดรอบลำคอ กดใบหน้าลงจูบธนนท์เองบ้าง จูบที่ต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา มันนุ่มนวล ช้า และเต็มไปด้วยความโหยหา เหมือนกำลังย้อนเวลากลับไปวันแรกที่ได้ัักัน
ริมฝีปากทั้งคู่สอดประสานกันอย่างอ้อยอิ่ง เสียงหายใจผสานกันจนกลายเป็จังหวะเดียว มือใหญ่ประคองเอวเล็กอย่างทะนุถนอม เหมือนของล้ำค่า
“คืนนี้…อยากให้เหมือนครั้งแรกที่เรามีกันและกันจัง”
ปาล์มกระซิบเสียงสั่น น้ำตาคลอที่หางตา ขณะที่ธนนท์ก้มจูบริมฝีปากบางอีกครั้ง แววตาที่เต็มไปด้วยความรักสะท้อนออกมาอย่างชัดเจน
“จุ๊บ~..ครั้งแรก…ที่พี่สัญญาว่าจะรักปาล์มไปตลอด...”
เสื้อผ้าถูกปลดออกอย่างช้า ๆ ทีละชิ้น มือของธนนท์ไม่เร่งรีบ แต่ละััเหมือนกำลังจดจำทุกรายละเอียดของร่างตรงหน้า
“จุ๊บ~~” เขาจูบลงไปตามไหล่ ตามแผ่นอก และตามแนวเอว ทุกััอ่อนโยนจนปาล์มตัวสั่น น้ำตาเอ่อด้วยความอ่อนไหว
ร่างเล็กถูกโอบกอดแแ่บนเตียง เสียงครางแ่ดังขึ้นพร้อมกับการสอดประสานที่เริ่มต้นอย่างเนิบนาบ ช้า ลึก แม้จะรู้สึกจุก แต่ก็เต็มไปด้วยความนุ่มนวล ไม่ใช่ความเร่าร้อนเหมือนครั้งก่อน
“อ๊ะ…พี่นนท์…”
ปาล์มครางเสียงหวาน สองมือจิกผ้าปูที่นอนแน่น แต่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และน้ำตาในเวลาเดียวกัน ธนนท์ก้มลงซับน้ำตาที่ไหลซึม กดจูบลงตรงหางตาอย่างแ่เบา
“…ชอบไหมคะ.หึ้ม...”
ทุกจังหวะเป็ไปด้วยความใส่ใจ การขยับที่อ่อนโยน และสม่ำเสมอทำให้ร่างเล็กค่อย ๆ ล่องลอย เหมือนหัวใจถูกโอบกอดไปพร้อมร่างกาย ที่กำลังซาบซ่านด้วยความเสียว
“อื้อ..อ้าส์~~อ่ะ~~”
เสียงครางผสมเสียงหอบดังเป็จังหวะเนิบนาบเชื่องช้า แต่ละััเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง ที่ไม่ใช่เพียงเซ็กซ์ หากแต่คือ “รักครั้งแรก” ที่ทั้งคู่ต่างมอบให้กันอีกครั้ง
“..อ้าส์~~อ่ะ~อื้อ~”
เมื่อทั้งคู่ถึงปลายทางฝั่งฝันในเวลาใกล้กัน ปาล์มสะอื้นหอบออกมาพร้อมเสียงหวานที่แตกพร่า กายขาวเนียนหนาวสั่นไปกับความสุขที่ท่วมท้น จนล้นทะลักออกปลายเอ็นงาม
ขณะที่ธนนท์โอบกอดร่างบางเอาไว้แน่น เหมือนกับว่าจะไม่ยอมปล่อยให้หายไปไหน เสียงกระซิบดังข้างหูเต็มไปด้วยความจริงใจ
“พี่รักปาล์ม…ไม่เคยเปลี่ยนนะครับ”
ปาล์มฝังใบหน้าเข้ากับอกกว้าง น้ำตาเปียกชุ่มผิว แต่หัวใจกลับเต็มตื้น
“ปาล์มก็รักพี่…รักมาตลอดครับ”
ทั้งคู่กอดกันแน่นอยู่เช่นนั้น ปล่อยให้เสียงหัวใจดังประสานกลบทุกความเ็ปลึกๆ ราวกับคืนนี้…คือคืนแรกที่พวกเขาตกหลุมรักกันอีกครั้ง
..................................