เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

    ตอนที่ 137: ร่อนเวหาพาเสียว


    ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องของฟากฟ้า น่านฟ้าโบราณอันกว้างใหญ่เหนือบริเวณหนองน้ำวิญญาณแปรปรวนจนแทบจะกลายเป็นลานลงทัณฑ์ของเหล่าทวยเทพ พายุหมุนขนาดยักษ์สามลูกที่เกิดจากการสยายปีกสีฟ้าครามของราชินีปักษาวายุเจียงหวี่โหมกระหน่ำพัดกวาดจนเศษฝุ่นทราย ดินโคลนเน่าเปื่อย และไอน้ำอุ่นหนาบดบังทัศนวิสัยจนมืดมิด ทหารราบนับพันของเผ่าปีศาจทหารบกภายใต้การนำของหลีเฮง ไม่ว่าจะเป็นฝูงอสูรหมาป่าวิ่งรุกประชิดหรืออสูรหมาป่าเกราะศิลาที่มีแผ่นหินหนาครอบคลุมทั่วร่าง ต่างประสบปัญหาในการเคลื่อนทัพอย่างรุนแรง ขาทั้งสี่ข้างของพวกมันต้องลุยฝ่าเลนโคลนเหนียวหนืดด้วยความยากลำบาก ซ้ำร้ายฝนธนูเพลิงที่ยิงกระหน่ำลงมาจากกองทัพทหารปีกเหล็กเบื้องบนยังตกลงมาราวกับห่าฝนหิมะเพลิงที่แผดเผาทุกสิ่ง

    โชคดีที่เย่เจาจวิน ราชินีปีศาจราตรีผู้เลอโฉมและทรงพลัง ได้กางอาณาเขตเงาราตรีของนางออกไปครอบคลุมทั่วบริเวณ คลื่นพลังงานสีดำสนิทที่แผ่ออกมาจากอ้อมอกของนางช่วยซับแรงกระแทกจากธนูวายุและพายุเพลิงได้อย่างยอดเยี่ยม ทว่าสีหน้าของนางในเวลานี้ก็เริ่มซีดเผือดลงทีละน้อย หยาดเหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายตามหน้าผากมนเนื่องจากต้องต้านรับการโจมตีระดับบดขยี้โลกของทัพอากาศข้าศึกอย่างต่อเนื่อง

    หลีเฮงซึ่งยืนหลบอยู่เบื้องหลังภรรยาสาวอย่างมิดชิด มือข้างหนึ่งยังคงถือร่มวิเศษสีชมพูพาสเทลปักลายหน้าแมวตาใสแป๋วคอยค้ำหัวตัวเองไว้ด้วยสีหน้ากวนประสาท ทว่าแววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด แดนปีศาจแห่งนี้ช่างรับมือยากกว่าที่คิด หากไม่รีบทำลายแกนค่ายกลพายุวายุโบราณของเจียงหวี่ที่คอยสั่นสะเทือนป้อนพลังงานให้ทหารอากาศเหล่านั้น กองทัพภาคพื้นดินของเขาและภรรยาคงได้เหนื่อยล้าจนกลายเป็นเป้านิ่งให้พวกนกยักษ์สอยร่วงเป็นแน่

    และในขณะที่เขากำลังขมวดคิ้วประเมินสถานการณ์อย่างเร่งด่วนนั้นเอง หน้าจอระบบสีทองสว่างจ้าของระบบเทพแมงดาก็สั่นสะท้านขึ้นมาดั่งใจคิด เสียงระฆังเตือนสวรรค์ดังสนั่นสะท้อนก้องกังวานอยู่ในห้วงประสาทส่วนลึกของเขา

    *ติ๊ง!*

    [ระบบตรวจพบวิกฤตการณ์ทางน่านฟ้าโบราณขั้นรุนแรง ค่ายกลพายุของเจียงหวี่มีแกนวิญญาณแก้วมณีวายุเวหาคอยหนุนนำ ทำให้ลมพายุไม่มีวันดับสูญ โฮสต์จำเป็นต้องใช้พลังงานหยินหยางบริสุทธิ์ที่มีกำลังทำลายล้างความถี่สูงขึ้นไปประสานทำลายล้างแกนค่ายกลดังกล่าวจากศูนย์กลางน่านฟ้า]

    [ระบบขอแจ้งเตือนภารกิจฉุกเฉินระดับเสียวสะท้านนภา: ภารกิจบำเพ็ญคู่ร่อนเวหา]
    [เงื่อนไขการปฏิบัติภารกิจ:]
    1. โฮสต์ต้องสวมใส่ "สายรัดหน้าผากมารทองคำ" เพื่อควบคุมและรวบรวมลมปราณหยางสวรรค์ให้อยู่ในสภาวะเสถียรสูงสุด
    2. โฮสต์ต้องขึ้นขี่หลังของ "เฟยเฟย" ปีศาจวิหคเพลิงระดับความแข็งแกร่งระดับเอ ผู้เป็นหนึ่งในคู่บำเพ็ญเกราะมนุษย์ของโฮสต์
    3. ทะยานร่างขึ้นสู่ท้องฟ้าน่านฟ้าโบราณที่กำลังปั่นป่วนไปด้วยพายุหิมะโหมกระหน่ำและฝนธนูเพลิงของศัตรู เพื่อประกอบมหาพิธีกรรมร่วมรักสลักรหัสยีนส์ร่วมกันกลางอากาศหลบหลีกคมอาวุธข้าศึก
    4. ส่งผ่านพลังคลื่นกระแทกหยินหยางจากการเสร็จสมประสานวิญญาณ กระจายคลื่นทำลายล้างเพื่อเป่าแกนแก้วมณีวายุเวหาของเจียงหวี่ให้แตกพ่ายสลายไป!
    [บทลงโทษหากทำภารกิจล้มเหลว: รังไข่และท่ออสุจิของโฮสต์จะถูกพลังความเย็นจากพายุแช่แข็งกลายเป็นหินแห้งกรัง ไร้สมรรถภาพทางเพศและการสืบพันธุ์เป็นระยะเวลาสามปีถาวร!]

    "ไอ้ระบบบัดซบเอ๊ย!"

    หลีเฮงแทบจะกระอักเลือดออกมาคำโต ใบหน้าหล่อเหลาหน้าขาวเปลี่ยนจากสีแดงก่ำด้วยความโกรธเป็นเขียวสลับครามด่าทอระบบในจิตใจรัวเร็วปานรัวกลองรบ

    "แกแกงฉันอีกแล้วนะ! บำเพ็ญคู่บ้าบออะไรกลางอากาศโต้ลมพายุหิมะกับฝนธนู! ท่วงท่ายากๆ บนเตียงนุ่มๆ หรือในถ้ำบรรยากาศส่วนตัวข้าไม่เคยเกี่ยง แต่เด็ดดอกไม้กลางหาวขณะขี่หลังนกบินควงสว่านเนี่ยนะ? ถ้าข้าซอยเอวขยับสะโพกอยู่แล้วเฟยเฟยหมุนตัวหลบฝนธนูร้อยแปดสิบองศา ข้ามิร่วงลงไปหัวปักโคลน คอหักตายนอนเป็นผีเฝ้าหนองน้ำโบราณก่อนจะได้เสร็จสมบำเพ็ญคู่หรืออย่างไรกัน! แล้วไอ้บทลงโทษแช่แข็งรังไข่ท่ออสุจิสามปีนี่มันอะไร! จะโหดเหี้ยมกับน้องชายของข้าเกินไปแล้ว!"

    ระบบเทพแมงดายังคงทำตัวเป็นเครื่องจักรไร้ความรู้สึกอันแสนหน้าด้าน ตอบกลับมาด้วยเสียงโมโนโทนแสนกวนประสาททันที

    *ติ๊ง!*

    [เพื่อความปลอดภัยของสวัสดิภาพท่อนเอวและชีวิตของโฮสต์ ระบบขอแนะนำผลิตภัณฑ์สำหรับกิจกรรมผาดโผนกลางเวหาในหน้าร้านค้าแมงดาระดับสูง โฮสต์สามารถเลือกซื้อสิ่งของวิเศษช่วยเหลือเพื่อลดอัตราความเสี่ยงต่อชีวิตและการบาดเจ็บระหว่างสอยสะโพกกลางอากาศได้ทันที]

    หลีเฮงสูดหายใจเข้าลึกๆ ระงับความโกรธ ก่อนจะกดเปิดหน้าร้านค้าระบบเพื่อค้นหาตัวช่วยด่วนที่สุด ในเวลาเดียวกัน หน้าต่างแจ้งยอดทรัพย์สินและการเงินรายวันก็เด้งขึ้นมาแสดงผลประกอบการ

    *ติ๊ง!*

    [ระบบเทพแมงดา รายงานการเงินและการประเมินผลสัมฤทธิ์ปัจจุบัน:]
    - ได้รับแต้มปันผลรายวันสะสมจากหุ่นเทพสวมรอยวังหิมะบวกเพิ่มในระบบส่งผ่านมิติ: +3,000 แต้มแมงดา
    - แต้มคงเหลือก่อนหน้าการซื้อขาย: 56,000 แต้ม
    - ยอดแต้มสะสมชั่วคราว: 59,000 แต้ม

    หลีเฮงกวาดสายตาผ่านรายการสิ่งของวิเศษช่วยเหลือสวาทผาดโผนด้วยความรวดเร็วและเลือกซื้อสินค้าสองชิ้นที่ระบุไว้ทันทีโดยไม่ลังเลใจ เพราะชีวิตและประสิทธิภาพของท่อนเอวพยัคฆ์สวรรค์สำคัญกว่าแต้มเหล่านั้นเป็นไหนๆ!

    [รายการสิ่งของวิเศษที่เลือกซื้อ:]
    1. "น้ำยาเจลหล่อลื่นฟีโรโมนปักษาเวหา" ราคา 5,000 แต้มแมงดา
    - สรรพคุณ: น้ำยาสกัดเข้มข้นจากสมุนไพรเวหาและต่อมฟีโรโมนปักษาเพลิงโบราณ เมื่อชโลมลงบนผิวกายและช่องทางรักของสตรีเผ่าวิหค จะช่วยทลายความพยศดื้อดึง กระตุ้นอารมณ์ความสวาทและความเสน่หาของนางให้พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งให้ความลื่นไหลระดับสูงสุด ลดการเสียดสีและการบาดเจ็บจากแรงกระแทกในสภาพแวดล้อมที่อากาศแห้งแล้งและหนาวเหน็บกลางเวหา
    2. "สายรัดประสานหยินหยางกลางอากาศ" ราคา 3,500 แต้มแมงดา
    - สรรพคุณ: เข็มขัดนิรภัยเวทมนตร์มารสีทองคำดำที่ถักทอด้วยใยไหมปีศาจโบราณ ยึดเหนี่ยวร่างกายของโฮสต์ตั้งแต่ช่วงหน้าอก ไหล่ และเอว เข้ากับแผ่นหลัง สะโพก และรากปีกของปีศาจวิหคคู่บำเพ็ญอย่างแน่นหนา มีระบบยึดตรึงพลังลมปราณที่ปรับความกระชับอัตโนมัติ ป้องกันการร่วงหล่นจากการโผบิน ดิ่งพสุธา หรือการบินหมุนควงสว่านสามร้อยหกสิบองศาได้อย่างไร้กังวล

    *ติ๊ง!*

    [หักยอดแต้มสะสมชำระค่าสิ่งของวิเศษพิเศษ: -8,500 แต้มแมงดา]
    [ยอดแต้มคงเหลือสะสมสุทธิปัจจุบันในคลังระบบ: 50,500 แต้มพอดี]
    [แต้มวิบัติสะสมคงเดิมปัจจุบัน: 67 แต้ม]
    [ค่าศักดิ์ศรีคงเดิมปัจจุบัน: -60 แต้ม]

    หลีเฮงถอนหายใจยาวเหยียดขณะที่ขวดแก้วบรรจุน้ำยาเจลสีชมพูใสแวววาวและสายรัดสีทองคำดำปักลายอักขระมารโบราณสองชิ้นปรากฏขึ้นในอุ้งมือของเขา ของวิเศษเหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นหลักประกันชีวิตไม่ให้เขาต้องร่วงลงไปคอหักตายกลางสนามรบได้บ้าง แต่ถึงกระนั้น ความกังวลก็ยังไม่หมดไป เขายังต้องอธิบายแผนการสุดพิสดารพันลึกนี้ให้แก่เฟยเฟยฟังเสียก่อน

    เขาหมุนกายก้าวเดินฝ่าม่านเงาสลัวเข้าไปหาปีศาจวิหคเพลิงสาวผู้เลอโฉม เฟยเฟยในเวลานี้สวมชุดเกราะอ่อนสีเพลิงโชติช่วงตัดกับเส้นผมสีแดงเพลิงที่ยาวสยายคล้ายเปลวไฟที่กำลังเต้นระบำ ใบหน้างดงามหมดจดดั่งภาพวาดของนางเผยให้เห็นความกังวลอย่างปิดไม่มิด ดวงตากลมโตคู่สวยจ้องมองพายุเบื้องบนสลับกับกองกำลังทหารราบของพวกนางที่เริ่มติดขัด

    "เฟยเฟย..." หลีเฮงส่งเสียงเรียกแผ่วเบาพร้อมก้าวเข้าไปโอบเอวคอดกิ่วของนางจากทางด้านหลังอย่างนุ่มนวล แผ่นอกแกร่งของเขาแนบชิดกับแผ่นหลังบางของนาง กลิ่นกายหอมกรุ่นปนไอร้อนอ่อนๆ จากกายของสตรีวิหคเพลิงทำให้เขารู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันตา

    เฟยเฟยสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะเอี้ยวหน้ากลับมามองสามีหนุ่ม แก้มเนียนของนางขึ้นสีระเรื่อด้วยความขัดเขินยามที่สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา "ท่านพี่... สถานการณ์ย่ำแย่ยิ่งนัก ค่ายกลพายุของแม่นางเจียงหวี่ผู้นั้นร้ายกาจเหลือเกิน หากพายุยังโหมกระหน่ำไม่หยุดเช่นนี้ ทัพราบของพวกเราจะถูกบดขยี้จนหมดสิ้น ข้ากำลังคิดว่าจะบินขึ้นไปช่วยสนับสนุนและเบี่ยงเบนความสนใจจากด้านบนดีหรือไม่..."

    "เจ้าบินขึ้นไปคนเดียวย่อมอันตรายเกินไป ท้องฟ้าด้านบนมีแต่พายุหมุนและทหารปีกเหล็กคอยตั้งรับ" หลีเฮงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนล่อลวง มือหนาเลื่อนลงไปลูบไล้บั้นท้ายอวบแน่นของนางเบาๆ ผ่านชุดเกราะอ่อนสร้างความสั่นสะท้านแล่นริ้วไปตามไขสันหลังของนาง "แต่ข้ามีแผนการที่จะทำลายแกนค่ายกลพายุของนางได้ในคราวเดียว... ทว่าแผนนี้ ข้าต้องการความช่วยเหลืออย่างสูงสุดจากเจ้า และมันจำเป็นต้องอาศัยปีกคู่งามรวมถึงความกล้าหาญของเจ้ามาร่วมประสานพลังกับข้า"

    เฟยเฟยดวงตาเป็นประกายด้วยความซาบซึ้งระคนยินดีที่สามีเชื่อมั่นในตัวนาง "แผนการใดหรือท่านพี่? ขอเพียงแค่ทำลายค่ายกลวายุนั่นได้ ข้ายินดีทำทุกอย่างเพื่อท่านและกองทัพของเรา!"

    หลีเฮงยิ้มกริ่มในใจ นึกชื่นชมความใสซื่อและภักดีของภรรยาปักษาตนนี้เป็นล้นพ้น ทว่าเมื่อนึกถึงรายละเอียดกติกาที่ระบบมอบหมายให้ทำ เขาก็ต้องกระแอมไอแก้เขินเบาๆ ก่อนจะเอ่ยปากอธิบายช้าๆ

    "คือว่า... วิธีทำลายแกนมณีวายุเวหากลางอากาศนั้น ข้าต้องใช้พลังลมปราณหยางสวรรค์ประสานรวมกัน และแผ่ขยายคลื่นกระแทกแห่งสิเน่หาทำลายล้างออกไป ซึ่งการจะกระตุ้นคลื่นพลังนั้นได้... พวกเราต้องทำพิธีกรรมบำเพ็ญคู่หลอมรวมสายพันธุ์กลางเวหา ขณะที่เจ้าบินร่อนอยู่เหนือน่านฟ้าแหวกพายุและหลบธนูเพลิงของศัตรู..."

    คำพูดของหลีเฮงเปรียบเสมือนอสุนีบาตฟาดลงกลางใจของปีศาจวิหคเพลิงสาว เฟยเฟยอ้าปากค้าง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด แก้มเนียนที่เคยขึ้นสีชมพูอ่อนบัดนี้กลับกลายเป็นสีแดงก่ำลามไปจนถึงใบหูและลำคอขาวระหง ร่างระหงสั่นเทิ้มไปด้วยความอายระคนไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

    "ท่าน...ท่านพี่พูดจริงหรือ?!" เฟยเฟยร้องเสียงหลงกึ่งกระซิบด้วยความเหนียมอายอย่างที่สุด "ให้ข้าบำเพ็ญคู่... ร่วมรักกับท่านกลางน่านฟ้าเนี่ยนะ? ท่ามกลางหิมะ พายุหมุน และลูกธนูไฟของข้าศึกที่พร้อมจะคร่าชีวิตพวกเราทุกเมื่อเนี่ยนะเจ้าคะ? ซ้ำยังมีทหารปีศาจเบื้องล่างนับพันและศัตรูบนท้องฟ้าคอยจับตามองอยู่! ข้า...ข้าจะทำเรื่องน่าอายสะท้านโลกเช่นนั้นได้อย่างไรกัน! อีกอย่าง หากข้าบินอยู่แล้วท่านหลุดร่วงลงมาคอหักตายกลางอากาศจะทำเช่นไร?!"

    หลีเฮงรีบแสดงความกะล่อนแบบสามีผู้รอบคอบ เขายิ้มกว้างก้าวเข้าประชิดร่างบางกอดกระชับสะโพกแน่นพลางกระซิบปลอบโยนชิดใบหู "น้องเฟยเฟยคนดีของพี่ เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยเลยแม้แต่น้อย ดูนี่สิ ข้าเตรียมการไว้หมดแล้ว!"

    เขายก "สายรัดประสานหยินหยางกลางอากาศ" สีทองคำดำขึ้นมาแสดงให้นางดู "นี่คือเข็มขัดนิรภัยวิญญาณมารชั้นยอด มันจะช่วยรัดตรึงหน้าอก เอว และแผ่นหลังของข้าเข้ากับสะโพกและแผ่นหลังของเจ้าอย่างแน่นหนา ต่อให้เจ้าบินตีลังกาควงสว่านหลบธนูสามร้อยหกสิบองศาหรือทิ้งดิ่งดั่งเหยี่ยวล่าเหยื่อ ตัวของข้ากับเจ้าก็จะยังคงหลอมรวมเกี่ยวยึดประสานเป็นเนื้อเดียวกันอย่างแน่นหนา ไม่มีวันหลุดร่วงตกลงมาเด็ดขาด! ส่วนเรื่องพายุหิมะและความเย็นยะเยือกนั้น ปีกวิหคเพลิงของเจ้าเปี่ยมด้วยไออุ่นร้อนแรงจะช่วยปกป้องผิวของข้าได้ และข้ายังมีสายรัดหน้าผากมารทองคำคอยสะกดกั้นควบคุมปราณร้อนหยางสวรรค์ให้พวกเราอบอุ่นอยู่เสมอ"

    เฟยเฟยจ้องมองเข็มขัดนิรภัยมารสีทองดำด้วยความรู้สึกปวดขมับไม่แพ้สามีในตอนแรก ความกะล่อนและสรรหาความสวาทพิลึกพิลั่นของบุรุษผู้นี้ช่างกว้างใหญ่ดั่งมหาสมุทร ทว่าเมื่อสบสายตาออดอ้อนระคนห่วงใยจริงใจของหลีเฮง หัวใจของนางก็เริ่มโอนอ่อนผ่อนตาม

    "และเพื่อช่วยให้เจ้าผ่อนคลายและลดความทรมานจากลมพายุเย็นเยือกด้านบน ข้ายังมีสิ่งนี้..."

    หลีเฮงหยิบขวดเจลสีชมพูใส "น้ำยาเจลหล่อลื่นฟีโรโมนปักษาเวหา" ออกมาเปิดฝา กลิ่นหอมสะกดอารมณ์คล้ายกลิ่นเกสรดอกไม้ป่าโบราณผสมผสานกับไอความร้อนสวาทโชยฟุ้งออกมาทันที เพียงแค่สูดดมกลิ่นนี้เข้าไปเพียงนิด ร่างระหงของเฟยเฟยก็พลันสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่อยู่ ลมหายใจของนางเริ่มหอบกระชั้นถี่ แววตากลมโตเริ่มพร่าเลือนชุ่มฉ่ำไปด้วยประกายแห่งความต้องการเพลิงรัก ผิวพรรณทั่วสรรพางค์กายของนางร้อนผ่าวขึ้นมาโดยพลันราวกับมีถ่านไฟร้อนๆ แล่นผ่านกระแสเลือด

    "อ๊ะ... ท่านพี่... กลิ่นนี้มัน..." เฟยเฟยครางเครือในลำคอ เสียงหวานสั่นเครืออย่างน่าสงสาร มือบางกุมแผ่นอกอวบอิ่มที่สะท้อนขึ้นลงตามแรงหอบหายใจ ยอดอกปทุมถันสีชมพูชูชันดันเนื้อผ้าเกราะอ่อนขึ้นมาจนเห็นได้ชัดเจน ร่างกายส่วนล่างของนางเปียกชื้นขึ้นมาทันตา น้ำหวานอุ่นใสเริ่มไหลซึมผ่านรอยแยกสวาทเปียกชุ่มกางเกงผ้าเนื้อบางเบาด้านในจนชุ่มโชก

    หลีเฮงไม่รอช้า ใช้อุ้งมือหนาแต้มเจลฟีโรโมนปักษาเวหาชโลมลูบไล้ไปตามซอกคอขาวเนียน ไหล่ลาด แผ่นหลังละมุน และแทรกนิ้วมือผ่านช่องทางรักที่เปียกเยิ้มด้านหลังของนางอย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นลื่นจากเจลช่วยปลุกเร้าชีพจรวิหคเพลิงในร่างของนางให้เดือดพล่าน ความอายที่เคยสุมอกมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะหลอมรวมร่างกับสามีหนุ่มกลางหาว

    "อื้อ... ร้อนเหลือเกิน... ท่านพี่... ร่างกายของข้ามัน... ต้องการท่าน..." เฟยเฟยซบหน้าแดงก่ำลงบนบ่าของหลีเฮง เอ่ยปากยอมรับด้วยน้ำเสียงระทวยไร้เรี่ยวแรงต้านทาน

    "เด็กดี... พี่จะช่วยเจ้าเอง ยามนี้เราต้องรีบแล้ว!"

    หลีเฮงขยับตัวเข้ามาสวมใส่ "สายรัดหน้าผากมารทองคำ" บนศีรษะของตนเอง แสงสีทองจากสายรัดแผ่รังสีสะกดควบคุมลมปราณร้อนรุ่มทั่วร่างของเขาให้สมดุล จากนั้นเขาสวม "สายรัดประสานหยินหยางกลางอากาศ" เข้ากับหน้าอกและหน้าท้องของตนเอง ลากสายรัดเชื่อมต่อยึดเกี่ยวดึงยึดเข้ากับห่วงคล้องเวทมนตร์รอบบั้นเอวและสะโพกกลมกลึงของเฟยเฟยอย่างประณีตและแน่นหนา ดึงรั้งให้ร่างของเขาทาบเข้ากับแผ่นหลังนวลของนางอย่างแน่นหนาจนแทบไม่มีช่องว่าง อวัยวะแกร่งร้อนที่ตั้งตระหง่านอยู่ภายใต้กางเกงบดเบียดกับบั้นท้ายงอนอวบของนางอย่างแนบชิด

    เฟยเฟยกัดริมฝีปากแน่นพยายามข่มเสียงครางเสียวสะท้านที่ตีตื้นขึ้นมาในลำคอ ความอบอุ่นและมั่นคงจากสายรัดวิเศษและอ้อมกอดแกร่งของหลีเฮงทำให้นางมั่นใจไร้กังวลเรื่องการร่วงหล่น นางสูดลมหายใจลึกรวบรวมตบะปีศาจทั้งหมดที่มี

    "ท่านพี่... เกาะข้าไว้ให้มั่นนะเจ้าคะ! พวกเราจะบินขึ้นฟ้ากันแล้ว!"

    สิ้นคำพูดอันสั่นเครือแต่เปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น ปีกวิหคเพลิงสีแดงโชติช่วงคู่ยักษ์ด้านหลังของเฟยเฟยก็ระเบิดกางสยายออกอย่างสง่างาม เปลวไฟสีส้มแดงร้อนแรงแผดเผาไอเย็นรอบตัวจนกลายเป็นไอระเหย แสงสว่างเจิดจ้าจากร่างของนางขับไล่ความมืดมิดของม่านเงาราตรี เฟยเฟยดีดเท้าพุ่งทะยานพาร่างหลีเฮงลอยลิ่วขึ้นสู่ท้องฟ้าเบื้องบนด้วยความเร็วปานดาวตก ดิ่งตรงเข้าสู่ใจกลางพายุหมุนและดงธนูไฟอันบ้าคลั่งอย่างองอาจหาญกล้า!

    ลมพายุกรีดร้องปะทะผิวหน้าจนชวนแสบร้อน แต่ด้วยสายรัดทองคำที่ตรึงสองร่างไว้ด้วยกันอย่างหนาแน่น หลีเฮงยืนหยัดอยู่บนหลังของนกไฟแสนสวยได้อย่างมั่นคง แววตาของเขาจับจ้องไปยังเบื้องบนพลางยิ้มกริ่มอย่างท้าทาย

    'เจียงหวี่! วันนี้ข้าจะใช้ศึกรักกลางเวหานี้ สอยสะโพกบำเพ็ญคู่ระเบิดค่ายกลของเจ้าให้ดู!'

    สงครามรักและศึกรบกลางน่านฟ้าโบราณแสนเร้าใจสั่นสะท้านวิญญาณกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม) ที่คุณอ่าน