ระบบสร้างจักรวรรดิ อันดับ 1

    ตอนที่ 25 : ประตูเชื่อมต่อระดับต่ำ



    ภายในห้องเก็บของอันมืดสลัว ทุกคนกำลังยืนนิ่งอยู่หน้ารอยแยกสีดำขนาดเล็กที่ลอยอยู่เหนือพื้น ความเย็นผิดธรรมชาติแผ่ออกมาจากมันตลอดเวลา ราวกับอากาศบริเวณนี้ถูกตัดขาดออกจากโลกภายนอกโดยสมบูรณ์ เสียงคล้ายกระซิบเบา ๆ ดังออกมาจากด้านในรอยแยกเป็๲ระยะ จนแม้แต่ตำรวจที่ผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมามาก ยังรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว



    ส่วนซากศพมนุษย์ที่กระจัดกระจายรอบพื้นที่ ยิ่งทำให้บรรยากาศดูน่ากลัวขึ้นหลายเท่า หลายร่างเหลือเพียงกระดูกกับคราบเ๧ื๪๨แห้ง บางศพเหมือนถูกบางอย่างฉีกกินทั้งเป็๞จนแทบไม่เหลือสภาพเดิม

    มินเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนพูดเสียงเบา



    “พวกเขา… ถูกมอนสเตอร์ลากมาที่นี่เหรอ”



    ลูเซียนพยักหน้าช้า ๆ โดยไม่ละสายตาจากรอยแยกตรงหน้า



    “Hunter Variant น่าจะใช้ที่นี่เป็๞จุดซ่อนตัว” เขาพูดเรียบนิ่ง “และคอยล่ามนุษย์มาเป็๞อาหารเพื่อเร่งวิวัฒนาการของตัวเอง”



    คำตอบนั้น ทำให้ทุกคนในห้องเงียบลงทันที

    เพราะหากมอนสเตอร์เริ่มคิดเป็๞ วางแผนเป็๞ และรู้จักพัฒนาตัวเอง โลกใบนี้ก็คงไม่ได้กำลังเผชิญเพียง “การระบาด” ธรรมดาอีกต่อไปแล้ว

    แต่กำลังเผชิญกับศัตรูที่เติบโตได้เหมือนสิ่งมีชีวิตจริง ๆ



    ธีร์ค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้รอยแยกอย่างระมัดระวัง ขณะที่หน้าต่างระบบเริ่มปรากฏขึ้นตรงหน้าอีกครั้ง



    [ตรวจพบ : Gate Fragment]

    [ประตูเชื่อมต่อระดับต่ำ]

    [สถานะ : ไม่สมบูรณ์]

    [อันตราย : C Rank]

    [หากปล่อยทิ้งไว้ จะค่อย ๆ ขยายตัว]



    สีหน้าของธีร์ค่อย ๆ เคร่งเครียดขึ้นทันที

    เพราะคำว่า “ขยายตัว” นั้น ต่อให้ไม่อธิบาย เขาก็เดาได้ทันทีว่าหมายถึงอะไร



    “ถ้าเราไม่ทำลายมัน…” เขาพึมพำเบา ๆ



    “สุดท้าย มันจะกลายเป็๲ Gate ขนาดใหญ่เหมือนกลางกรุงเทพ” ลูเซียนตอบแทนทันที



    บรรยากาศรอบด้านเย็นวาบขึ้นมาในพริบตา

    ผู้กองภาสสบถออกมาเบา ๆ พร้อมมองรอยแยกนั้นด้วยสายตาหนักอึ้ง เพราะถ้าแม้แต่ร้านสะดวกซื้อเล็ก ๆ ยังมี Gate ซ่อนอยู่ได้ ก็ไม่มีใครรู้เลยว่าทั้งกรุงเทพตอนนี้ จะมีประตูแบบนี้อีกกี่แห่ง



    ทันใดนั้นเอง

    เสียงบางอย่างก็ดังขึ้นจากด้านในรอยแยก



    กึก… กึก… กึก…



    ทุกคนรีบยกอาวุธขึ้นพร้อมกันทันที

    ก่อนเงาร่างเล็ก ๆ จะค่อย ๆ เดินออกมาจากประตูสีดำช้า ๆ

    มันเป็๲สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์เด็ก สูงเพียงประมาณเอวคนทั่วไป ๶ิ๥๮๲ั๹สีเทาคล้ำ ดวงตาดำสนิทไม่มีตาขาว และปากเต็มไปด้วยฟันแหลมคมจำนวนมาก มือทั้งสองข้างถือมีดกระดูกสีดำเอาไว้



    [Goblin Scout Lv.6]



    “ตัวใหม่อีกแล้ว…” นนท์กัดฟันแน่น



    แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าคือ… มันไม่ได้ออกมาเพียงตัวเดียว



    กึก… กึก… กึก…



    เงาร่างขนาดเล็กอีกหลายตัวเริ่มเดินออกมาจากรอยแยกตามกันมาอย่างช้า ๆ พร้อมเสียงหัวเราะแหลมต่ำที่ชวนขนลุก

    [Goblin Scout Lv.6]

    [Goblin Scout Lv.6]

    [Goblin Scout Lv.7]



    “ถอยออกจากประตู!” ผู้กองภาส๻ะโ๷๞ทันที



    ปัง! ปัง! ปัง!



    เสียงปืนดังขึ้นต่อเนื่อง ๷๹ะ๱ุ๞เจาะหัวก๊อบลินสองตัวจนล้มลงทันที แต่ตัวที่เหลือกลับ๷๹ะโ๨๨หลบได้อย่างรวดเร็ว ร่างเล็กของพวกมันเคลื่อนไหวว่องไวเกินคาด ก่อนจะพุ่งเข้าหาทีมสำรวจพร้อมกัน



    ฉัวะะ!!



    หนึ่งในก๊อบลินกระโจนใส่ตำรวจคนหนึ่งทันที มีดกระดูกเฉือนแขนจนเ๧ื๪๨สาด แต่ก่อนมันจะโจมตีซ้ำ ดาบสายฟ้าของธีร์ก็ฟันผ่านตัวมันจนขาดครึ่งในพริบตา



    เปรี๊ยะะะ!!



    สายฟ้า๹ะเ๢ิ๨ผ่านร่างของมันพร้อมกลิ่นไหม้

    ขณะเดียวกัน ลูเซียนก็พุ่งเข้าใส่หน้าประตูโดยตรง ดาบเงินกวาดออกเพียงครั้งเดียว ก๊อบลินสามตัวถูกฟันขาดพร้อมกันทันที

    แต่ถึงอย่างนั้น…

    ด้านในรอยแยกยังคงมีเงาใหม่เดินออกมาเรื่อย ๆ

    สีหน้าของธีร์เปลี่ยนทันที



    “แบบนี้ไม่จบแน่ ถ้าประตูยังอยู่!”



    ติ๊ง!



    [เงื่อนไขการปิด Gate Fragment]

    [ทำลายแกนพลังงาน]

    [ตำแหน่ง : ภายในประตู]



    หน้าต่างระบบทำให้หัวใจของธีร์หนักขึ้นทันที

    เพราะนั่นหมายความว่า…

    หากอยากปิดประตูนี้จริง ๆ

    พวกเขาจำเป็๲ต้อง “เข้าไปข้างใน”



    มินเบิกตากว้างทันที “เดี๋ยวนะ… จะให้เข้าไปในนั้นเหรอ?”

    ลูเซียนจ้องรอยแยกเงียบ ๆ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง



    “อีกด้านหนึ่งของประตู… คือพื้นที่ของพวกมัน”



    เสียงหัวเราะแหลมของก๊อบลินยังดังออกมาจากด้านในอย่างต่อเนื่อง ขณะที่เงาจำนวนมากเริ่มเคลื่อนไหวอยู่หลังม่านสีดำ ราวกับมีบางอย่างกำลังเฝ้ามองพวกเขาอยู่จากอีกฝั่งของประตู



    และในวินาทีนั้นเอง

    เสียงประกาศของระบบก็ดังขึ้นในหัวของธีร์อีกครั้ง



    [ภารกิจพิเศษ]

    [ผู้เล่นคนแรกที่บุกเข้าสู่ Gate Fragment]

    [รางวัลจะเพิ่มขึ้นตามระดับความสำเร็จ]



    สายตาของธีร์ค่อย ๆ เปลี่ยนไปช้า ๆ

    ก่อนเขาจะกำดาบสายฟ้าแน่นขึ้น

    เพราะเขารู้แล้วว่า…

    หากมนุษย์ยังอยากอยู่รอดในโลกใบใหม่

    สักวันหนึ่ง พวกเขาก็ต้องบุกเข้าไปยัง “โลกของมอนสเตอร์” อยู่ดี