ผมผลอยหลับไปได้ไม่นานนัก ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งด้วยเสียงคุยกันขึ้นมาอีก คราวนี้เสียงดูจะเบาลงแต่ชัดเจนขึ้น ผมเดินไปที่ประตูห้องแล้วพยายามฟังอย่างเคารพความเป็ส่วนตัวของพวกเธอ แต่เสียงก็ชัดเจนดี
"เราว่าพลหลานป้านิดน่ารักนะ" เป็เสียงของป้านงพูด
"แต่เขาดูเงียบๆ นะ" ป้าพรพูด
"ใช่ แต่พลเขาดู..เป็คนดี ป้านิดรู้จักเขามานานแล้ว" ป้านิดตอบ
"แล้วป้านิดเคยคิดจะแต่งงานใหม่ไหม" ป้างถาม
"ไม่ล่ะ หลังจากที่ผัวเสียไป ฉัันก็ไม่ได้คิดเื่นั้นแล้ว" ป้านิดตอบสั้นๆ
"แต่แกยังสวยและอ่อนวัยอยู่เลยนะนิด" ป้าพรพูด
"ใช่แล้ว พรก็เราดูแลตัวเองดีนะ แต่ก็ไม่อยากมีผัวใหม่หรอก" ป้านิดหัวเราะ
"แล้วลูกสาวแกล่ะ ยายรัตน์ เธอมีแฟนยัง" ป้านงถามต่อ
"ไม่น่าจะมีนะ เธอดุและบ้างานมาก" ป้านิดตอบ
"ยายรัตน์เธอสวยและมีฐานะดี น่าจะมีผู้ชายมาจีบเยอะอยู่น้าา" ป้าพรพูด
"ใช่ แต่เธอเป็คนเลือกยากนะ..พวกโลกส่วนตัวสูง" ป้านิดตอบพลางหัวเราะ
ผมยืนฟังอยู่พักหนึ่ง ก็รู้สึกอึดอัดกับตัวเองที่แอบฟังคนอื่นคุยกัน ผมจึงเดินกลับไปนอนบนเตียงและพยายามนอนต่อไป
แต่เมื่อได้ยินเื่ราวของพวกเธอมากขึ้น ผมก็เริ่มรู้จักพวกเธอมากขึ้น ป้านิดเป็คนที่แข็งแกร่งและเป็ผู้ใหญ่ที่ดูแลครอบครัวมาดี แม้ว่าจะผ่านความสูญเสียมาแล้วก็ตาม ป้านงและป้าพรเป็เพื่อนสนิทั้แ่มหาวิทยาลัย ที่เข้าใจป้านิดดีและพร้อมให้การสนับสนุนเสมอ ส่วนรัตน์เป็คนที่มีความมุ่งมั่นในการทำงานและดูแลแม่ของเธอเป็อย่างดี
ผมคิดว่าคืนนี้จะเป็คืนที่น่าจดจำสำหรับผมที่ได้มาพักที่บ้านป้านิด และได้รู้จักครอบครัวของเธอมากขึ้น ผมจึงตัดสินใจที่จะปิดตาและปล่อยให้ตัวเองหลับไปพร้อมกับความรู้สึกอบอุ่นที่ได้รับจากครอบครัวของป้านิด