โหลวฉางซีได้ยินว่าเถ้าแก่ไฉออกไปนอกเมืองเพื่อดูแหล่งปลูกผักที่จะเลือกมาเพื่อประกอบอาหารขายในภัตตาคารของโรงเตี๊ยมนางจึงลอบเข้าห้องพักเขาในตอนบ่ายซึ่งเป็่ที่คนทั้งโรงเตี๊ยมวุ่นวายกับการต้อนรับแขกจำนวนมาก
นางซอกแซกค้นดูข้าวของในห้องของเขาแต่น่าแปลกทุกอย่างดูปกติไม่มีช่องลับหรือสิ่งของที่ถูกซุกซ่อนผิดปกติ
‘หากข้ามาเพื่อทำภารกิจพิเศษข้าควรจะซ่อนข้าวของเอาไว้ที่ใดนะ?’
โหลวฉางซีแปลกใจที่เตียงของเขาคลุมผ้าจนถึงพื้นหญิงสาวจึงตวัดผ้าคลุมเตียงขึ้น นางผงะเมื่อเห็นร่างหนึ่งนอนอยู่ใต้เตียง
“โอ๊ะ!”นางกำลังจะร้องออกมาพลันรีบยกมือขึ้นอุดปากตนเอง เอาไว้ได้ทันก่อนที่จะเผลอผรุสวาทต่อ
หญิงสาวค่อยยื่นมืออันสั่นเทาออกไปดึงเอาแขนของคนที่นอนอยู่ใต้เตียงออกมา‘คะ คนหรือ?เถ้าแก่ไฉฆ่าคนแล้วซ่อนศพไว้ที่นี่?’
โหลวฉางซีมองดูร่างปล่อยผมยาวสยายแล้วค่อยๆลากแขนของคนผู้นั้นออกมา ความนุ่มนิ่มที่อยู่ใต้แขนเสื้อทำให้นางรู้ว่านั่นมิใช่คนหากแต่เป็เศษผ้าจำนวนมาที่ถูกยัดเอาไว้ในทรวดทรงที่ถูกเย็บขึ้นเป็ร่างคล้ายคนนางเสยผมออกนั่นเป็คล้ายหมอนข้างไม่มีหน้า มีผมยาวและแขนแต่ไม่มีขา ร่างนี้สวมชุดนอนหรูหราของเถ้าแก่ไฉ
“ว้า! คุณหนูสี่เห็นความลับข้าเสียแล้ว!” ร่างที่เข้ามายืนอยู่ข้างหลังอย่างเงียบเชียบทำนางสะดุ้งโหยง“ข้ามิได้ฆ่าแล้วซ่อนศพคนไว้ใต้เตียงนะคุณหนู”
“ท่าน!”
“ท่านจะถามว่าข้าเข้ามาได้อย่างไร?ก็นั่นไง? ข้าเข้ามาเหมือนตอนที่ท่านแอบเข้ามาในห้องของข้า” เขาชี้ไปที่หน้าต่าง“วันนั้นท่านแอบเข้าห้องนอนของข้าแล้วบังเอิญเห็นเสียวฉีนอนอยู่สินะ”
“เสี่ยวฉี?”
“ใช่! หากข้าไม่อยู่เสี่ยวฉีจะคอยเฝ้าเตียงนอนแทนข้า”
โหลวฉางซีทำหน้าเหยเก“วันนั้นท่านไม่อยู่ในห้องนี่? ท่านหลอกล่อให้ข้ากลายเป็ขโมยซ้ำยังให้คนยัดต่างหูคู่นั้นใส่เสื้อของข้า” นางชะงักไปครู่หนึ่ง “ไม่สิ! คนชุดดำผู้นั้นใช่ท่านหรือไม่?”
ไฉซีฮันมองสีหน้าคาดคั้นของสตรีตรงหน้าแล้วยิ้มน้อยๆ“ใช่!”
“ทุกอย่างเป็แผนของท่านงั้นหรือ?”
“ข้าไม่ได้วางแผนให้ท่านแอบเข้าห้องข้าเสียหน่อยคุณหนูสี่ คิดดูให้ดีๆ เป็ท่านเองที่พุ่งเข้ามาในกับดักนี้”
หญิงสาวผุดลุกขึ้นนางลากแขนเสี่ยวฉีขึ้นแล้วทิ้งกระแทกใส่พื้น “ข้าจะกลับจวน!”
“ข้อเท็จจริงที่ว่าท่านบุกเข้าห้องนอนข้าเป็เื่จริงและเื่ที่ต่างหูคู่นั้นอยู่ในเสื้อของท่านก็เป็เื่จริงอีกข้ามีพยานถึงสองคนคุณหนูสี่ถึงอย่างไรท่านก็ต้องอยู่ที่โรงเตี๊ยมนี้จนกว่าจะครบสามเดือน”
“คนชั่ว! เป็ท่านที่ใส่ร้ายข้า” นางทนไม่ไหวจึงชี้หน้าเขาด้วยมืออัน สั่นเทิ้ม
“ข้าไม่ได้ใส่ร้ายท่านข้าหวังดีต่างหาก คืนนั้นข้ามองเห็นว่าท่านคือมือปราบใจกล้าจึงได้มอบต่างหูคู่นั้นให้ท่านไปในเมื่อท่านรู้เื่เสี่ยวฉีแล้ว ข้าก็จะเล่าความลับของข้าให้ฟัง”
โหลวฉางซีกำลังจะโมโหพลันได้ยินประโยคสุดท้ายแล้วก็เปลี่ยนเป็ตื่นเต้นกับสิ่งที่เถ้าแก่ไฉบอกชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นว่านางสนใจ
“คุณหนูสี่นั่งจิบสุราแล้วค่อยๆคุยกันดีหรือไม่?”
“ย่อมได้”โหลวฉางซีคิดว่าตนเองไม่อาจจะจับลูกเสือออกไปหากไม่คิดจะเข้าถ้ำเสือยามนี้นางก็เดินเข้ามาแล้วจะออกไปมือเปล่าทำไมกัน?
ไฉซีฮันก้มลงประคองเสี่ยวฉีขึ้นไปนอนบนเตียง“ลำบากเ้าหน่อยนะเสี่ยวฉี ถ้านางรู้ว่าเ้าเคยช่วยชีวิตข้าไว้หลายครั้งนางคงไม่ทำตัวโหดร้ายกับเ้าเยี่ยงนี้”
โหลวฉางซีเบะปากมองด้านหลังเถ้าแก่หนุ่มที่ประคองหุ่นจำลองตัวนั้นอย่างถนุถนอม “ท่านช่างเ้าเล่ห์เหลือเกิน!”
“หากไม่เ้าเล่ห์ก็คงหลอกให้ท่านมาคอยอารักขาอยู่ที่นี่ไม่ได้ถึงสามเดือนหรอกนะคุณหนูสี่”เขาเอี้ยวร่างมามองนางแล้วค่อยเดินมานั่งต่อหน้า ก่อนจะรินสุราใส่จอกแล้วยื่นให้“ความจริงข้าคิดอยากจะรู้ความเคลื่อนไหวของสำนักมือปราบเชียนเยาแต่ว่ายังไม่ทันจะล้วงความลับก็เกิดเื่ขึ้นเสียก่อน”
“เื่งั้นหรือ?”
“สายลับของหัวหน้ามือปราบสวีสืบรู้ที่ตั้งของสำนักโบตั๋นแดงเข้า”
“อืม...พวกเราจึงต้องเดินทางออกไปจัดการกับนักฆ่าพวกนั้น”
“ครั้งนี้นับว่าเป็ความโชคดีของเหล่ามือปราบจำนวนของนักฆ่าพวกนั้นมีมากนัก”
โหลวฉางจ้องหน้าเถ้าแก่หนุ่ม“เหตุใดเื่นี้ท่านก็รู้?”
“ท่านเก็บเอาลูกดอกของข้ากลับมาด้วยนี่?”
“เอ๋?”โหลวฉางซีตกตะลึง “ท่านก็คือคนของสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟงั้นหรือ?”
“ใช่! ข้าก็คือคนที่ถูกส่งมาเพื่อสืบหากลุ่มฏที่้าแบ่งแยกดินแดนทางตอนเหนือ”เขายื่นป้ายประจำตัวให้นางดู
“หมายเลขสิบเอ็ด”
“ใช่! นั่นเป็เลขประจำตัวของข้า”เขายิ้มเมื่อกระดกสุราอีกหนึ่งจอก “เรามาตกลงกันดีกว่าคุณหนูสี่”
“ตกลงอันใด?”
“ข้าอยากขอความร่วมมือกับท่านและข้าก็จะให้สิ่งแลกเปลี่ยนที่ท่านไม่อาจจะปฏิเสธ”
“ท่านว่ามาสิ....”
“ท่านบอกความเคลื่อนไหวในสำนักมือปราบให้ข้าและข้าจะบอกสิ่งที่ข้าสืบมาให้ท่านได้รู้ท่านก็จะได้สร้างผลงานให้มือปราบคนอื่นยอมรับได้”
โหลวฉางซีกำจอกสุรานิ่ง
“จะว่าไปเื่นี้คุณหนูสี่ได้ประโยชน์มากกว่าข้านะ เพราะหน่วยที่ข้าดูแลมีสายลับอยู่จำนวนมากพวกเขาไม่เพียงแต่มีความสามารถในการสอดแนมแต่ยังเป็ยอดฝีมืออีกด้วยอย่างที่ท่านเห็นบนสำนักโบตั๋นแดงข้ายังสามารถนำคนตามไปคุ้มครองความปลอดภัยของท่านได้ด้วยก็เหมือนกับท่านมีกองกำลังส่วนตัว ไม่ดีหรือ?”
โหลวฉางซีนึกถึงเหตุการณ์นั้นแล้วก็พยักหน้ายอมรับพี่สะใภ้ของนางก็ยังมีพรรคัเทพหนุนหลัง นางได้ยินว่าเมื่อครั้งการตามล่ากลุ่มนักฆ่าหน้ากากเงินในครั้งนั้นสวีเสี่ยวถงขอความร่วมมือจากพรรคัเทพให้ส่งคนมาคอยช่วยเหลือแต่นางล่ะ?หากว่านางมีไฉซีฮันซึ่งเป็ถึงสายลับสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟอันลือลั่นคอยเป็กองกำลังส่วนตัวทุกเื่ก็คงจะง่ายดาย
“ได้! ข้าตกลง”
ชายหนุ่มยิ้มกว้าง“จากนี้ไป ท่านกับข้าห้ามมีความลับต่อกัน”
***********************
1K
