พิมอัปสรเงยหน้าสวยขึ้นมองช้อนสบตานนท์ที่กุมท่อนควยใหญ่ที่ยังแข็งค้างไม่ได้หดตัวลง เอ่ยถามเสียงสะอื้นเครือหวานเชื่อม แฝงความอัดอั้นน้อยใจและมีหยดน้ำตาเม็ดใสร่วงหล่นเปรอะเปื้อนแก้มเนียน "นนท์จ๋า... แล้วทำไมนนท์ถึงไม่ยอมเย็ดสอดใส่ควยเข้ามาในตัวของน้องพิมเหมือนที่คุณแม่กานดากับพี่แพรวโดนล่ะคะ... พี่นนท์รังเกียจน้องพิมเหรอคะ... หรือเพราะน้องพิมไม่สวยน่ารักเหมือนคนอื่นจ๊ะ นนท์จ๋าตอบน้องพิมหน่อยสิคะ..." เด็กสาวส่งสายตาเว้าวอนตัดพ้อทรมานใจ รอคอยคำตอบจากปากชายหนุ่มอย่างคาดหวังในความเงียบงันปนน้ำหวานความเงี่ยนค้างคาบนเตียงกว้างสีชมพูระเรื่อแสนหวาดเสียวลึกซึ้ง...
นนท์มองดูใบหน้าสวยใสแสนหวานที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาคู่นั้น หัวใจของชายหนุ่มกระตุกวาบด้วยความรู้สึกรักใคร่เอ็นดูและทะนุถนอมระคนสงสารสุดหัวใจ นนท์ไม่ได้มองน้องพิมเป็เพียงแค่เครื่องระบายความใคร่หรือจ้องจะกินเหยื่อเนื้อหวานเหมือนกับคนอื่นๆ เลยแม้แต่น้อย แต่เพราะความบริสุทธิ์เดียงสาของเธอทำให้เขาเกิดความเกรงอกเกรงใจและอยากปกป้องรักษาเธอไว้ให้ดีที่สุด ชายหนุ่มขยับตัวก้าวขึ้นไปบนเตียง ดึงร่างระหงอ้อนแอ้นของพิมอัปสรเข้ามากอดแนบอกแกร่งอุ่นจัดอย่างแแ่ มือหนาลูบไล้แผ่นหลังเนียนนุ่มผ่านเสื้อนักศึกษาเบาๆ ปลอบประโลมให้เธอคลายความกังวล
"คุณหนูพิมจ๋า... อย่าร้องไห้และคิดมากแบบนั้นเลยนะครับ นนท์ไม่เคยคิดรังเกียจคุณหนูเลยแม้แต่นิดเดียวในชีวิตครับ ในทางกลับกัน... คุณหนูพิมของนนท์ทั้งสวยงาม อ่อนหวาน และน่ารักน่าทะนุถนอมที่สุดเท่าที่นนท์เคยเจอมาเลยครับ" นนท์กระซิบเสียงอ่อนหวานชิดใบหูเล็กของเด็กสาวที่สั่นระริก "ที่นนท์ยังไม่ยอมสอดใส่เข้าไปในตัวคุณหนูพิมเมื่อกี้ ไม่ใช่เพราะนนท์ไม่้านะครับ... แต่เพราะคุณหนูพิมคือแก้วตาดวงใจของบ้านหลังนี้ เป็เด็กดีที่ทุกคนรักและปกป้องอย่างที่สุด นนท์เป็เพียงคนขับรถธรรมดา นนท์เกรงใจและอยากถนอมพรหมจรรย์อันบริสุทธิ์ของคุณหนูพิมไว้ให้ดีที่สุดเพื่อรอเวลาและโอกาสที่เหมาะสมจริงๆ ครับ นนท์ไม่อยากทำลายความไร้เดียงสาและทำให้คุณหนูพิมต้องมามัวหมองเพราะความเร่งรีบของนนท์ครับ เชื่อใจนนท์นะจ๊ะคนดี..."
พิมอัปสรฟังคำพูดที่อบอุ่นอ่อนหวานระคนความจริงใจของชายหนุ่มแล้ว หยาดน้ำตาที่เคยไหลอาบแก้มค่อยๆ แห้งเหือดไป ความน้อยใจสลายตัวลงแทนที่ด้วยความซาบซึ้งใจจนหัวใจดวงน้อยสั่นระริก เธอััได้ถึงความรักและการให้เกียรติที่นนท์มอบให้อย่างเต็มเปี่ยมซึ่งแตกต่างจากผู้ชายคนอื่นๆ ที่จ้องจะเข้าหาเธอเพื่อตักตวงผลประโยชน์ทางกายเพียงอย่างเดียว เด็กสาวพยักหน้ารับคำเบาๆ ซุกใบหน้าหวานเข้าหาอกกว้างหอมกลิ่นเหงื่อและกลิ่นกายหนุ่มของนนท์อย่างมีความสุขสมใจ
"น้องพิมเข้าใจแล้วจ้ะนนท์... น้องพิมรักนนท์ที่สุดเลยจ้ะ" เด็กสาวกระซิบหวานเครือเสียง
นนท์ยิ้มบางๆ บรรจงก้มลงจูบซับหน้าผากเนียนของคุณหนูคนเล็กอย่างแสนรักช้าๆ ก่อนจะประคองร่างระหงให้นอนราบลงบนที่นอนนุ่มสีชมพู ดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมกายให้เธออย่างเรียบร้อยทะนุถนอม "ดึกมากแล้วครับคุณหนูพิม... นอนหลับพักผ่อนเถอะนะครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้านนท์จะมารับไปส่งมหาวิทยาลัยแต่เช้าเลยครับ"
"จ้ะนนท์... ฝันดีนะคะ" พิมอัปสรส่งรอยยิ้มหวานจับใจให้ชายหนุ่มก่อนจะค่อยๆ ปิดเปลือกตาลงด้วยความอิ่มเอมใจ
นนท์จัดแจงแต่งตัวของตัวเองให้เรียบร้อย รูดซิปกางเกงสแล็กขึ้นช้าๆ แล้วค่อยๆ ก้าวเท้าเดินไปที่ประตูห้องนอน ย่องเปิดประตูไม้ออกและก้าวข้ามพ้นห้องนอนสีชมพูของคุณหนูคนเล็กออกไปยังโถงทางเดินด้านนอกที่ตกอยู่ในความมืดสลัวและเงียบสงัดราวกับไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ อาศัยอยู่ นนท์สูดลมหายใจเข้าลึกหวังจะรีบย่องกลับลงไปยังเรือนพักคนงานด้านหลังคฤหาสน์เพื่อพักผ่อนเสียทีหลังจากค่ำคืนที่แสนยาวนานและเต็มไปด้วยพายุอารมณ์สวาท
ทว่า... ทันทีที่นนท์ปิดประตูห้องนอนของพิมอัปสรลงเบาๆ เสียงดัง *คลิก* และหันหลังกลับมา ชายหนุ่มก็ต้องยืนแข็งทื่อราวกับต้องมนต์สะกด หัวใจร่วงหล่นลงไปอยู่ที่ตาตุ่มด้วยความตระหนกใสุดขีดเมื่อสายตาของเขาประสานเข้ากับร่างอวบอัดคุ้นตาของ **คุณนายกานดา** มารดาเ้าของบ้านใหญ่ที่ยืนอยู่ในเงาสลัวตรงหัวมุมทางเดินหน้าห้องนอนใหญ่ของเธอเอง!
คุณนายกานดาสวมชุดนอนกระโปรงผ้าไหมซาตินบางเบาสีน้ำเงินเข้มอวดหน้าอกูเาไฟและสะโพกกลมกลึงมันระยับ แสงไฟจากช่องหน้าต่างสาดกระทบใบหน้างามที่เรียบเฉย แววตาคู่งามจ้องมองมายังนนท์ด้วยความฉงนและมีความปรารถนาบางอย่างแฝงอยู่ นนท์เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผมทันที ชายหนุ่มอ้าปากเตรียมจะเอ่ยอธิบายทว่ากานดากลับไม่เปิดโอกาสให้เขาพูดแม้แต่คำเดียว เธอเดินก้าวเท้าเข้ามาเงียบเชียบจับกริ้วข้อมือแกร่งของนนท์ไว้แน่น ลากร่างหนากำยำของคนขับรถหนุ่มตรงไปยังห้องนอนใหญ่ของเธอทันทีอย่างเอาแต่ใจ
เมื่อเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ส่วนตัวของคุณนายกานดา ประตูไม้สักหนาถูกปิดลงและลงกลอนล๊อคอย่างแ่าทันทีเสียงดัง *แกร๊ก* กานดาหันกลับมาจ้องหน้านนท์ในแสงไฟสีนวลของโคมไฟข้างเตียงนอนกว้าง หล่อนไม่เอ่ยปากถามเลยแม้แต่ประโยคเดียวว่านนท์เข้าไปทำอะไรในห้องนอนของพิมอัปสรลูกสาวคนเล็กกลางดึก ทว่าดวงตาคู่งามที่เปี่ยมไปด้วยความ้าร้อนรุ่มตามประสาชู้รักคู่ขาของเธอ กานดาขยับเข้าไปประชิดตัวนนท์ มือเรียวรีบปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของนนท์ออกอย่างรวดเร็วร้อนรนจนกระดุมแทบหลุดขาดกระเด็น
ยามที่เสื้อผ้าของนนท์หลุดร่วงลงพื้น กานดาโน้มตัวลูบไล้แผงอกแกร่งและแผ่นหลังล่ำลึก ทันใดนั้น จมูกของคุณนายสาวใหญ่ก็แผ่กลิ่นน้ำหอมและแป้งเด็กหอมละมุนอ่อนๆ ของพิมอัปสรที่ติดโชยมากับผิวเนื้อของคนขับรถหนุ่มอย่างเด่นชัด รวมถึงคราบน้ำหวานรักใสๆ ที่เหนียวเหนอะติดอยู่ตามปลายนิ้วและข้อมือของเขา กานดาสูดลมหายใจเข้าลึก รับรู้ได้ถึงอุณหภูมิร่างกายและความร้อนรุ่มในกายชายหนุ่ม ทว่าเธอกลับเลือกที่จะเงียบงันไม่เอ่ยปากถามใดๆ เื่ระหว่างนนท์กับลูกสาวคนเล็กเป็สิ่งที่หล่อนไม่อยากแตะต้องเพื่อรักษาความสงบสุขของบ้าน หล่อนจึง้าเพียงแค่รสรักเร่าร้อนของคนขับรถหนุ่มเพื่อเข้ามาช่วยปรนเปรอความเสียวซ่านในยามค่ำคืนนี้ตามปกติวิสัย
กานดาผลักร่างหนาของนนท์ให้นอนลงบนเตียงกว้างสีทองหรูหราทันที ร่างเปลือยเปล่าอวบอัดของคุณนายสาวใหญ่ะโก้าวขึ้นมานั่งคร่อมทับบนตักแกร่ง แยกเรียวขาอวบงามออกกว้างบดขยี้สะโพกหนากลางเป้ากางเกงสลัด กานดาประคองจับลำควยใหญ่ยาวของนนท์ที่แข็งตัวขึ้นมาอีกครั้งด้วยไฟราคะที่ถูกปลุกเร้าจ่อตรงร่องรูหีเปียกชุ่มเยิ้มน้ำรักเหนียวชุ่มของเธอทันที แล้วกดสะโพกอวบกลืนกินท่อนควยใหญ่พรวดเดียวมิดด้ามจมหายเข้าไปในรูหีอวบอัดแน่นขนัดสะใจ
"ซี๊ด... นนท์จ๋า... เสียวหีเหลือเกินค่ะ... เย็ดรูหีฉันแรงๆ เลยนะจ๊ะคนดี..." กานดาครางกระเส่าพ่นลมหายใจร้อน มือสองข้างเกาะแน่นไหล่แกร่ง ขยับสะโพกโยกขย่มควยใหญ่โยนตัวขึ้นลงบนเตียงกว้างอย่างดุดัน รุนแรง และป่าเถื่อนสุดชีวิตเพื่อระบายความ้าและอารมณ์ราคะที่อัดแน่น นนท์ไม่ได้ขัดขืนหรือเอ่ยปากห้ามปรามใดๆ ชายหนุ่มตอบสนองรสรักดุดันนั้นทันที สองมือจับสะโพกผายแน่นของคุณนายตอกกระเด้งสวนขึ้นขยับกระเด้าควยใหญ่แทงสวนลึกถึงใจชนปากมดลูกระรัวถี่ เสียงเนื้อกระแทกกระทบง่ามขาสนั่นลั่นห้องนอนใหญ่ *พั่บ พั่บ พั่บ!* แสนเร่าร้อนดุเดือด นนท์รู้สึกว่านี่คือหน้าที่และการปรนเปรอตามปกติที่เขาต้องมอบให้คุณนายกานดาผู้มีพระคุณอยู่แล้ว
ในเวลาเดียวกัน... พิมอัปสรที่นอนอยู่บนเตียงนอนสีชมพูในห้องพักส่วนตัวกลับนอนกระสับกระส่ายไปมาอย่างไม่มีความสุข แม้ใจจะซาบซึ้งกับคำพูดของนนท์ แต่ร่างเนื้อที่ผ่านการเล้าโลมสอดนิ้วเสร็จสมน้ำหีแตกกระฉูดมาในโรงหนังยังคงเต้นระริกและโหยหาความอบอุ่นของชายหนุ่มไม่คลาย เด็กสาวทนไม่ไหวจึงตัดสินใจลุกขึ้นยืน ก้าวเท้าเปลือยเปล่าเดินไปเปิดประตูห้องนอนแ่เบาเพื่อจะแอบเดินตามไปดูว่านนท์กลับลงเรือนพักคนงานอย่างปลอดภัยหรือยังด้วยความรักใคร่เป็ห่วง
เด็กสาวก้าวเดินย่องเงียบเชียบตามทางเดินสีโถงสลัว ทว่าเมื่อเดินมาถึงหน้าห้องนอนใหญ่ของคุณแม่กานดา หูของพิมอัปสรกลับต้องสะดุดเข้ากับเสียงแปลกประหลาดกระหึ่มเร้าอารมณ์สวาทที่ดังก้องสะท้อนเล็ดลอดออกมาจากบานประตูไม้สักบานใหญ่ที่ปิดสนิททึบแ่า
*พั่บ! พั่บ! พั่บ! ซี๊ด... อ๊า... นนท์จ๋า... เย็ดเมียแรงๆ... อูย... เสียวหีเหลือเกินจ้ะสามี...*
เสียงร้องครางสวาทอย่างสุขสมซาบซ่านปานจะขาดใจของคุณแม่กานดาดังลอดช่องขอบประตูไม้ประสานกับเสียงกระแทกกระทั้นของเนื้อหนาหน่วงดังสนั่นถี่รัว สลับกับเสียงเตียงนอนไม้สักหลังใหญ่ที่โยกสั่นคลอนกระทบผนังปูน พิมอัปสรยืนแข็งทื่อเป็หิน ตัวสั่นสะท้านและชาวาบเย็นยะเยียบไปถึงขั้วกระดูก เด็กสาวซวนเซเข้าทรุดแผ่นหลังพิงกำแพงปูนเย็นๆ ข้างบานประตูที่ปิดทึบแน่นสนิทนั้นน้ำตาร่วงพรูอาบสองแก้ม
เพียงแค่ฟังเสียงรักอันดุดันเร่าร้อนจากภายนอก หัวใจดวงน้อยของเด็กสาวก็สั่นสะท้านร้าวระบมราวกับถูกค้อนั์ทุบทำลายจนแหลกสลายไม่มีชิ้นดีคาอก ร่างกายกำยำของนนท์ที่เพิ่งโอบกอดเธอแน่นและเอ่ยคำหวานปลอบประโลมว่ารักเอ็นดูเธออยากปกป้องถนอมความบริสุทธิ์ของเธอเมื่อครู่นี้ ทว่าตอนนี้เื้ับานประตูที่ปิดสนิทมิดชิด เขากลับกำลังกอดรักกระแทกกระทั้นคุณแม่กานดาอย่างดุดันและร้อนแรงไม่มีทีท่าว่าจะรีรอหรือถนอมตัวเหมือนยามอยู่กับเธอเลยแม้แต่น้อย
หยาดน้ำตาเม็ดใสร่วงหล่นพรูอาบสองแก้มเนียนของพิมอัปสรทันทีด้วยความเ็ปแสนร้าวรานในทรวงอก ความอบอุ่นที่เคยได้รับเมื่อครู่พังทลายลงกลายเป็ความรู้สึกสับสนและเสียใจที่ถูกหักหลัง
'ทำไมต้องโกหกน้องพิมด้วยล่ะคะ... ถ้าไม่อยากทำตัวรุ่มร่ามกับน้องพิมจริงๆ ทำไมพอเดินพ้นประตูห้องนอนน้องพิมไป พี่นนท์ถึงต้องรีบมาหาคุณแม่เพื่อทำเื่พรรค์นั้นทันทีเลยล่ะคะ... อ้างว่าอยากปกป้องและทะนุถนอมน้องพิม แต่ความจริงแล้วพี่นนท์แค่ไม่อยากยุ่งกับน้องพิมเหมือนที่คุณแม่และพี่แพรวโดนใช่ไหมคะ... พี่นนท์คนใจร้าย ใจดำที่สุดเลย...'
พิมอัปสรสะอื้นไห้เงียบเชียบก้มหน้าปิดปากแน่นเพื่อไม่ให้เสียงหลุดรอดเข้าไปรบกวนคนสองคนที่กำลังเล่นบทรักดุเดือดบนเตียง เด็กสาวสะดุ้งตัวสั่นก้าวถอยหลังก้าวหนีออกจากหน้าห้องนอนใหญ่ด้วยหัวใจที่บอบช้ำแตกสลายไม่มีชิ้นดี วิ่งเตลิดกลับเข้าไปซุกตัวร้องไห้โฮอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาในห้องนอนสีชมพูของเธอเพียงลำพังจนตัวโยนสะอื้นไห้ข้ามคืน
โดยที่นนท์ซึ่งกำลังกระเด้าเย็ดกระแทกบดขยี้สะโพกและแตกน้ำรักเข้าไปในร่องรูหีเปียกชุ่มของคุณนายกานดาอย่างเมามันปนเหนื่อยล้า ไม่ได้ล่วงรู้เลยแม้แต่น้อยว่า... เขาได้สร้างรอยร้าวร้าวลึกและสร้างความเข้าใจผิดแสนฉกรรจ์ในหัวใจดวงน้อยของคุณหนูคนเล็กที่เขาแสนรักและทะนุถนอมมากที่สุดในบ้านหลังนี้เสียแล้ว...
1K
