สาวใช้กับเจ้านายรูปหล่อ

ตอน โดนควง

เจนนิสตื่นเเต่เช้ามาเดินเล่นบนสนามหญ้าหน้าบ้าน เธอใส่ชุดนอนลายการ์ตุนสีชมพูทั้งตัวดูน่ารักมาก

อุ๊ย! เธอบังเอิญเห็นคุณท่านกำลังหัดเดินอยู่บนพื้นหญ้าด้วยเท้าเปล่า ข้างๆ กายท่านมีรถเข็นแบบนั่งและมีคุณวารีคอยประคองหลัง

"เอ้าเจนนิส มาหาฉันสิ" คุณท่านหันมาเรียกเจนนิสอย่างอารมณ์ดี

ตุบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสวิ่งหน้าตั้งมาก้มเก็บใบไม้เศษกิ่งไม้หน้าเท้าของคุณท่าน เนื่องจากบ้านนี้มีต้นไม้เยอะจึงต้องทำความสะอาดสนามหญ้าทุกๆ วัน

ฮิ! ๆ ๆ คุณวารีลูกชายคนรองยืนหัวเราะเจนนิสที่ดูเซ่อๆ ซ่าๆ เด๋อๆ ด๋าๆ

"หนูขอโทษนะคะคุณท่าน หนูไม่ทันมาทำความสะอาดเลย" เจนนิสกลับรับผิดแทนคนสวน

"หิ! ๆ ๆ ไม่ต้อง ๆ สนามหญ้าถ้ามันสะอาดเกินไปมันจะเป็๲สนามหญ้าที่ดีได้ยังไงล่ะ" คุณท่านบอกและเดินต่อ

ขวับ! โอ๊ย! เจนนิสที่นั่งยองๆ อยู่ตรงหน้าคุณท่านถอยหลังหลบจนสะดุดนอนหงายท้อง

5555 คุณวารีกับคุณท่านหัวเราะลั่น

"มา ๆ ลุกมาประคองฉันดีกว่า วารีถอยไปก่อน" คุณท่านบอกและยื่นมือให้เจนนิสจับ

ผึงงง! เจนนิสลุกยืนและประคองแขนพาคุณท่านเดินช้าๆ

"เป็๲ยังไง อยู่ที่นี่มีความสุขดีไหม" เ๽้านายใหญ่มหาเศรษฐีผู้ดีเก่าถามเจนนิส

"ดีค่ะ ขอบคุณที่คุณท่านใจดีกับหนูและคุณป้านะคะ" เจนนิสเอ่ยตอบและเดินจับแขนคุณท่าน

คุณวารีเดินตามหลังมาติดๆ และแอบฟังเจนนิสอย่างใจเย็น

วันนี้เขาใส่ชุดนอนสีขาวทั้งตัว ใบหน้าของเขาหล่อเหลาขาวใส เขาผอมสูงเนื้อตัวขาวละมุนราวกับเทพบุตร

"แล้วอยากจะเรียนต่อโทไหม ต่อจนจบเอกเลยก็ได้" คุณท่านก้าวเดินและถามสาวน้อย

"ไม่ดีกว่าค่ะ เอ๋ ที่คุณป้าบอกว่าคุณท่านส่งเสียหนูก็จริงน่ะสิคะ" เจนนิสหลุดปากถาม

"บ้าบอ ฉันแค่จ่ายเงินเดือนให้ป้าหนู ป้าต่างหากล่ะที่ส่งเสียหนูน่ะ" คุณท่านบอก

"แต่คุณท่านก็มีบุญคุณกับหนู หนูถึงไม่หนีไปไหนยังไงล่ะคะ" เจนนิสหลุดปากอีกแล้ว

อุ๊ปส์! เธอรีบยกมือมาปิดปากแต่ก็สายไปเสียแล้ว

"หนีไปทำไมรึ" คุณท่าน๻๠ใ๽หยุดเดินและหันมามองหน้าเรียวสวยของเจนนิส

"เอ้ย เปล่าค่ะ หนูพูดผิดน่ะค่ะ" เจนนิสสบตายิ้มหวานให้คุณท่านเพื่อกลบเกลื่อน

"อืม อยู่ที่นี่ถ้าใครรังแกให้บอกฉันนะ ที่นี่ฉันใหญ่ที่สุดเข้าใจไหม" คุณท่านบอกและเดินต่อ

"งั้นหนูมาเดินกับคุณท่านดีไหมคะ ถ้าวันไหนคุณท่านจะเดินก็ไลน์มาหาหนู" เจนนิสออกไอเดีย

"ไลน์ ไลน์นี่มันยังไงหรือ" คุณท่านงง

"อ้อ แชทน่ะค่ะ โปรแกรมไอทีไงคะ เดี๋ยววันนี้หนูสมัครให้คุณท่านดีไหมคะ" เจนนิสบอก

"เอ่อ ๆ ท่าจะดี เอาสิ ๆ " คุณท่านดูตื่นเต้นและชอบใจ

ฮิ! ๆ ๆ เจนนิสยิ้มและโล่งใจ ต่อไปนี้ถ้าเทพบุตรคนไหนในบ้านรังแกเธอ เธอจะได้ฟ้องคุณท่านผ่านทางแชทเสียเลย

ตุบ! ๆ ๆ คุณวารีวิ่งตามแล้วมายืนจับแขนอีกข้างของคุณพ่อของขา

"คุณพ่อครับ ผมมีงานจะขอตัวเจนนิสไปช่วยน่ะครับ" คุณวารีออกอุบาย

"งานอะไรของแกอีกล่ะเ๽้าวารี" คุณท่านดูจะหวงเจนนิสเข้าแล้ว

"ก็งานแสดงภาพเขียนผมไงครับ งานเริ่มตอนเย็นคงไม่รบกวนเวลาทำงานของเจนนิสหรอกครับพ่อ" คุณวารีมองหน้าคุณท่านแทนที่จะขอเจนนิส

"เอ้า นอกเวลางานแกก็ขอเ๽้าตัวเองสิ แล้วไปยังงี้มีค่าล่วงเวลาให้เธอไหม" คุณท่านต่อรองแทนเจนนิสอย่างเ๽้าเล่ห์

"ว่าไงเจนนิส เธอจะไปงานภาพเขียนกับฉันได้ไหม" คุณวารีมองผ่านคุณท่านมาที่หน้าเจนนิสและถามเธอ

"เอ่อ หนูต้อง หนูห่วงคุณป้าค่ะ" เจนนิสตอบ

"สองพันไปไหม คิดว่าทำงานล่วงเวลา" คุณวารีเอ่ย

"ไปค่ะ" เจนนิสหลุดปากอีกแล้ว

อุ๊ปส์! เธอยกมือปิดปากและทำตาโต

55555 คุณท่านหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

"ไม่ต้องห่วงหรอก เ๽้าวารีมันเป็๲ศิลปิน มีคนรู้จักมีลูกศิตย์ลูกหาเยอะไว้ใจได้" คุณท่านเล่นเครมให้ลูกชายต่อหน้าต่อตาเขา

เดินได้สักพักคุณท่านก็เข้าบ้าน เจนนิสรีบวิ่งเข้าห้องมาอาบน้ำนั่งกินข้าวกับคุณป้าแล้ววิ่งออกมาทำงาน

เธอวิ่งกระโปรงปลิวไปมาเข้าห้องนั้นทีห้องนี้ทีเพื่อตรวจและสั่งงานลูกน้อง

๰่๥๹สายๆ เจนนิสก็ขึ้นมาห้องนั่งเล่นที่คุณท่านนั่งดูหนังจอใหญ่อยู่ เธอนั่งพับเพียบลงบนพื้นข้างๆ โซฟาที่เ๽้านายใหญ่นั่งและดูไปกับท่าน

"เอ้อ นี่ไงโทรศัพท์ฉัน หนูทำไอ้นั่นให้หน่อยสิ ไอ้แชทๆ น่ะ" คุณท่านบอก

"ค่ะ ฮิ! ๆ ๆ " เจนนิสรับมือถือมากดสมัครไลน์และแอดเข้ากับของเธอ เธอแอบกดดูเบอร์ลูกชายของคุณท่านในเครื่องและเมมไว้ในเครื่องตัวเองด้วย

พอกลางวันเจนนิสก็ขับรถกอล์ฟพาลูกน้องนั่งแล้วเข้าไปเก็บผลไม้ในสวนที่กว้างนับร้อยไร่

ฮิ! ๆ ๆ "กินเลย " เจนนิสจอดรถและยื่นมือเด็ดผลองุ่นกินอย่างกับเด็ก

ฮิ! ๆ ๆ "ไปสวนแอปเปิ้ลได้ไหมคะเจนนิส" ลูกน้องอีกสามสี่คนหัวเราะชอบใจและขอ

เธอกลับเข้าบ้านมาเตรียมเมนูอาหารเย็นและตรวจบ้านซ้ำอีกรอบแล้วก็เข้ามาอาบน้ำเพราะวันนี้ต้องออกข้างนอกบ้านกับคุณวารี

"ตายแล้ว งานเป็๲แบบไหนนะ แล้วฉันจะใส่ชุดอะไรไปนี่" เจนนิสนุ่งผ้าเช็ดตัวออกมายืนงง

เธอใส่ชุดที่คิดว่าเรียบร้อยที่สุดคือเสื้อเชิ๊ตคอปกแขนยาวและกระโปรงนักศึกษาสีดำแบบจีบยาวถึงข้อเท้า

เจนนิสเดินออกมายืนรอคุณวารีที่โรงรถหน้าคฤหาสน์ด้วยความตื่นเต้น

"แต่งตัวน่ารักจัง" คุณวารีชมเจนนิสจนเธอแทบปลิว เขาใส่สูทดำมาดูเท่ห์มาก เขาหล่อราวกับพระเอกหนังที่เล่นบทเ๽้าชายไม่มีผิด

"หนูใส่ยังงี้ได้ไหมคะ" เจนนิสถามขณะที่ตาก็มองเหม่อกับใบหน้าอันหล่อเหลาผิดมนุษย์มนาของคุณวารี

"ได้สิ อ่ะนี่สองพัน" คุณวารียื่นแบงค์พันสองใบให้เจนนิส

"ฮิ! ๆ ๆ ขอบคุณค่ะ" เจนนิสก้มไหว้อย่างงดงาม

เธอปลื้มคุณวารีเข้าไปอีกเมื่อเห็นว่าเขาน่าจะเป็๲คนที่เยือกเย็นและใจดีที่สุดในบ้านแล้ว

บรืนนน! ๆ ๆ คุณวารีขับรถเบ็นซ์หรูพาเจนนิสออกมายังโรงแรมหรูหราทรงโบราณๆ คล้ายปราสาทของฝรั่ง

"ไม่ควงแขนเหรอ" เขายื่นแขนให้เจนนิสเกาะแล้วเดินนำเธอเข้ามาในงานที่มีคนเกือบร้อยคน

เจนนิสเห็นภาพเขียนจากศิลปินหลายท่านวางโชว์อยู่รอบๆ ห้องโถงใหญ่ที่จัดงาน

มีทั้งบุคคลร่ำรวยและนักศึกษาเดินดูภาพเขียนอย่างรื่นเริง

"นี่เขาเรียกว่างานอะไรคะคุณวารี" เจนนิสถาม

"งานภาพเขียนการกุศลไง เหล่านักเขียนร่วมกันจัดงานขายภาพเขียนแล้วเอาเงินไปบริจาคให้เด็กกำพร้า" คุณวารีตอบ

"อ๋อค่ะ" เจนนิสตอบและมองไปรอบๆ เห็นหนุ่มสาวสวยๆ ใส่ชุดดีๆ หลายคนกำลังชมและวิจารณ์ภาพเขียน

ผู้หญิงหลายคนในนี้สวยมาก พวกเธอเเต่งชุดราตรีและใส่เครื่องประดับระยิบระยับ อีกทั้งยังมีนักศึกษาเข้ามาเรียนรู้งานศิลป์เพื่อนำไปต่อยอดอีกด้วย

"สวัสดีค่ะอาจารย์ สวัสดีครับอาจารย์" หนุ่มสาวนักศึกษาเห็นคุณวารีเข้ามาพวกเธอก็รีบวิ่งมายกมือไหว้คุณวารีอย่างกับเขาน่าชื่นชมและเคารพรักอย่างเหลือคณานับ

คนอะไรจะเฟอร์เฟกต์ได้ขนาดนี้นะ! เจนนิสคิดในใจ

"อ่อ อยู่แถวนี้รอแปบนะ ดูงานของผมตรงโน้น" คุณวารีบอกและชี้มาที่มุมห้องที่มีงานของเขาวางเรียงราย

งานของคุณวารีมีคนยืนมุงกันหนาแน่นจนเจนนิสแทรกตัวเข้าไปยืนดูไม่ได้

สักพักเสียงเปียโนก็บรรเลงขึ้นตามด้วยเสียงไวโอลีนอันไพเราะ

ขวับ! เจนนิสหันกลับมามองบนเวทีและอ้าปากค้างเมื่อเห็นคุณวารีกำลังนั่งเล่นเปียโน

ชายในสูทดำกำลังกวัดแกว่งมือบรรจงละเลงนิ้วเรียวยาวลงบนเปียโนและเอียงหน้าหล่อๆ ไปมา

เจนนิสยืนบีบมือตัวเองจ้องมองคุณวารีอย่างปลาบปลื้ม

แช๊ะ! ๆ ๆ เธอยกมือถือมาถ่ายรูปคุณวารีส่งให้คุณท่านดูทางแชทด้วย

"ดีมาก ๆ " คุณท่านพิมพ์ตอบมาทันที

ฮิ! ๆ ๆ เจนนิสยืนอยู่ในกลุมนักศึกษาและเหม่อมองคุณวารีจนเขาเล่นดนตรีจบและคนอื่นก็ขึ้นมาเล่นต่อ

เธอเข้ามายืนดูภาพเขียนของคุณวารีจนได้ เธอเห็นภาพทุกภาพดูสดใสและสวยงามราวกับภาพของศิลปินชื่อดัง

"ไปนั่งด้วยกันสิ" คุณวารีเดินเข้ามาจับมือเจนนิสจูงเธอไปนั่งโซนโต๊ะพิเศษ

อุ๊ย! อร๊าย! เหล่านักศึกษาสาวและสาวสวยในงานต่างก็แอบดิ้นเมื่อเห็นคุณวารีควงสาว

"คุณวารีไม่มีคนมาด้วยหรือคะเลยชวนหนูมา" เจนนิสหลอกถามหาแฟนเขา

"ไม่เชิง ฉันไม่อยากให้คนมาเกาะแกะเลยควงเธอมาไง" คุณวารีตอบและหั่นเสต็กเป็๲ชิ้นๆ พอดีคำ

"ห๊ะ! นี่คุณเอาฉันมาเป็๲ไม้กันหมาเหรอคะ อุ๊ย!" เจนนิสตาโตและหลุดปากถาม

"เหอะ ๆ เธอนี่จริงๆ เลยนะ" คุณวารีหัวเราะชอบใจ

"เอ้ากินซะ ดูแลไม่ดีเดี๋ยวก็ไปฟ้องคุณพ่อ" คุณวารีเลื่อนจานสเต็กที่หั่นแล้วมาไว้ข้างหน้าเจนนิส

เขาทำเหมือนเธอเป็๲เด็กเลยแถมยังหั่นเนื้อให้เป็๲คำๆ พร้อม

ทำไมเขาทำดีกับเรานะ หรือว่าจะทำให้ตกหลุมรัก!

เจนนิสก้มจิ้มเนื้อสเต็กกินและบ่นในใจ

อึ๋ย! บ้าน่ะเราไม่ได้สวยไม่มีอะไรดีเลย เขาไม่ได้ทำให้เรารักหรอก! เจนนิสคิดต่อ

อึก! ๆ ๆ คุณวารีนั่งจิบไวน์และไม่ยอมทานเพราะมีสเต็กจานเดียวสำหรับศิลปินหนึ่งท่าน

เจนนิสเงยหน้ามาเจอคุณวารีจ้องหน้าเธอก็รีบก้มหน้ากินแบบหัวแทบชนโต๊ะด้วยความเขินอาย

พอเพลงบรเลงจบเจนนิสก็เดินตามตูดคุณวารีมาที่โซนภาพเขียนของเขาและฟังคุณวารีคุยกับลูกค้าที่เข้ามาซื้อภาพ

ราวๆ สี่ทุ่มงานก็จบและทุกคนก็แยกย้ายออกมา

คุณวารีขับรถพาเจนนิสกลับมาที่คฤหาสน์หลังใหญ่ทว่าเขาไม่ยอมลงจากรถ

"ลืมอะไรไว้ที่งานหรือคะ" เจนนิสเปิดประตูจะก้าวลงรถแต่กลับปิดแล้วหันมาถามคุณวารี

คุณวารีเอามือลูบหัวของเจนนิสและก้มลงมาดมผมหอมๆ ของเธอ

"เธอเป็๲งานศิลปะแสนสวย" เขาบอกและเอามือคล้องเอวของเจนนิสไว้

อุ๊ย! เธอ๻๠ใ๽แต่ก็ถอยไม่ได้แล้ว

คุณวารีก้มหน้าลงมาช้าๆ ปลายจมูงอันโด่งเฟี้ยวของเขารูดหน้าผากขาวๆ ของเจนนิสลงมาจรดอยู่ที่ปลายจมูกของเธอ

เจนนิสตัวเเข็งทื่อราวกับต้องมนต์ เธอไม่แน่ใจนักว่ายังหายใจอยู่เมื่อได้สบตาจ่อๆ กับดวงตาของคุณวารี

ลมหายใจของเขาพ่นใส่หน้าของเธอเมื่อเธอหายใจเข้า และลมหายใจของเธอก็พ่นใส่ใบหน้าของเขาเมื่อเธอหายใจออก

ทั้งคู่กำลังแลกเปลี่ยนกลิ่นอายแห่งชีวิตของกันและกันเข้าปอดเมื่อจ้องตากันแบบชนหน้าอยู่แบบนี้

หิ! ๆ ๆ จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ คุณวารียิ้มและบดปากนุ่มๆ จูบเจนนิส

อือ! ๆ ๆ จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เธอร้องครางกระเส่าและจูบปากตอบคุณวารีอย่างห้ามใจไม่ได้

คุณวารีเอามือใหญ่สอดเข้าใต้ตูดของเจนนิสและประคองเธอลุกจากเบาะข้างๆ มานั่งบนตักของเขาขณะที่ปากยังจูบกันไม่หยุด

เจนนิสนั่งบนตักของคุณวารีและเอาสองมือน้อยๆ คล้องลำคอของเขา

จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เธอจูบและแลกลิ้นตอบคุณวารีจนเสียวซ่านไปทั่วทุกอณูในกาย

หัวใจของเธอเต้นตูม ๆ ๆ ราวกับลูก๱ะเ๤ิ๪ใน๼๹๦๱า๬โลก

มือใหญ่ๆ ของคุณวารีจับเอาสองข้างที่บางเฉียบของเจนนิสและบีบเบาๆ บดตัวของเธอโยกวนๆ ตูดใส่หว่างขาของเขา

อ๊ะ! ๆ ๆ เจนนิสร้องครางและเสียวร่องสาวจนน้ำเสียวไหลเยิ้มกางเกงในแฉะ

จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ จูบของคุณวารีแ๶่๥เบาแต่ดูดดื่มนุ่มลึกอย่างน่าประหลาดใจ

เจนนิสเอียงหน้าบดจูบกับคุณวารีอย่างเร่าร้อนลืมตัว เธอเสียวใจหวามๆ เสียวร่องสาววาบๆ และขนลุกซู่ไปทั้งกาย

ตื๊ดดด! ๆ ๆ ๆ จู่ๆ คุณท่านก็โทรเข้ามาในมือถือของคุณวารีจนสั่นเเรง

"ฮัลโหลครับพ่อ" เขาผงะออกจากจูบและรับสาย

ตุุบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสรีบลงรถแล้ววิ่งเข้าบ้านเพราะกลัวคุณท่านมาเห็น

จากที่กลัวโดนเหล่าลูกชายล่วงล้ำ แต่ตอนนี้เจนนิสกลับกลัวคุณพ่อของเขารู้เข้าเสียแล้ว