คืนนี้ฉีหงซิงนอนไม่หลับ เขาจึงลุกขึ้นแต่งตัวด้วยชุดสีดำ เดินออกไปจากห้องนอน และไม่ลืมล็อคประตูบ้านเพื่อความปลอดภัย
เดินไปเรื่อยๆ จนถึงท้ายหมู่บ้าน เพื่อขึ้นูเาไปจับไก่ป่า หรือกระต่ายมาต้มซุปบำรุงร่างกายภรรยาของเขา
เขาเดินลึกเข้าไปในูเาเรื่อยๆ มันเงียบจนได้ยินแต่เสียงร้องของแมลงตัวเล็กๆ ต้นไม้บนูเาใหญ่โต และเขียวชะอุ่ม
เนื่องจากมีสัตว์ป่าที่น่ากลัว เช่น หมูป่า เสือ งูพิษ หมาป่า หรือหมี ชาวบ้านจึงไม่กล้าเข้ามา และมักจะสอนลูกหลานไม่ให้ย่างกรายเข้ามาในูเาลึก พวกเขามักเก็บผักป่า เห็ด หรือผลไม้ต่างๆ แค่บริเวณเนินเขา
เขาเป็ทหารและมักเข้าไปฝึกอยู่ในป่า จึงได้เรียนรู้วิธีการเอาตัวรอดอยู่บ้าง
เขาพกมีดแหลมคมเล่มหนึ่ง และถือไม้ยาวที่ใช้เขี่ยพื้นไปข้างหน้า เพื่อสำรวจว่ามีงูซ่อนอยู่หรือไม่
คืนนี้เป็คืนพระจันทร์เต็มดวง มันสว่างเล็กน้อย จนเขาสามารถมองเห็นทางข้างหน้าได้ ถึงแม้มันจะไม่ชัดเจนนักก็ตาม
ฉีหงซิงใช้เวลาอยู่บนูเาสองถึงสามชั่วโมง เขาได้ไก่ป่า 2 ตัว และกระต่าย 1 ตัว ถึงแม้พวกมันจะค่อนข้างผอม แต่ก็พอที่จะต้มซุปอุ่นๆ กินได้
เมื่อเขาเงยหน้ามองท้องฟ้า ก็พบว่าใกล้รุ่งสางแล้ว เขารีบเดินลงจากูเา ถ้าภรรยาของเขาตื่นมาแล้วไม่เจอใคร เธอจะกลัวแค่ไหน?
ฉีหงซิงคิดมากเกินไปจริงๆ เมื่อเขากลับถึงบ้าน เย่ชิงหรั่นยังนอนหลับสนิท เขายิ้ม และเดินออกไปที่ห้องครัวเพื่อฆ่าไก่ แล้วต้มซุปไว้ให้เธอกินในเช้านี้
เมื่อเขาตั้งหม้อต้มไก่ไว้บนเตาเรียบร้อย มันก็สว่างแล้ว
เขาเข้าไปหาเย่ชิงหรั่นที่ห้องนอน หอมแก้มเธอเบาๆ แล้วปลุกเธอ “หรั่นหรั่น ตื่นได้แล้ว”
เย่ชิงหรั่นได้ยินเสียงก็สะลึมสะลือเล็กน้อย และลุกขึ้นมา “มันเช้าแล้วหรือยัง? ฉันเหนื่อยมาก” เธอบ่นและขยับเข้าไปกอดเอวเขา
ฉีหงซิงยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ แล้วโอบกอดเธอจนแน่น หอมแก้มเธออีกครั้ง “ผมต้องไปช่วยแม่เกี่ยวข้าว มีซุปไก่ป่าอยู่บนเตา อีกสักพักคุณอาบน้ำและลุกขึ้นมากินนะ”
เย่ชิงหรั่นเงยหน้าขึ้น ยิ้มให้เขาอย่างอ่อนหวาน และชมเขา “สามี คุณดีกับฉันมาก ฉันรักคุณที่สุด”
ฉีหงซิงหัวเราะเสียงดังแล้วกระซิบ “ผมก็รักคุณ”
เขาลูบหัวเธอเบาๆ แล้วลุกออกไป ถ้าเขาอยู่นานกว่านี้ เขาต้องอยากทำอย่างอื่น จนไม่ได้ไปช่วยแม่ทำงาน
เย่ชิงหรั่นล้มตัวนอนอีกครั้ง หยิบผ้าห่มออกมาคลุมหัวของเธอจนมิด แล้วกรีดร้องออกมาเบาๆ 'ผมก็รักคุณ' เธอชอบฟังมันมาก ฮิฮิ
ผ่านไปสักพักเธอก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำ เมื่อแต่งตัวเสร็จก็เดินไปที่ห้องครัวเพื่อดูซุปไก่ป่า
เธอหยิบทัพพีตักน้ำซุปขึ้นมาชิม อืม มันไม่ค่อยมีรสชาติเท่าไหร่ ดูเหมือนว่าฉีหงซิงจะใส่แค่เกลือ และมีรสหวานจากไก่นิดหน่อย เธอเติมซีอิ๊วลงไปนิดหน่อยแล้วยกลงจากเตา
จากนั้นก็ไปทำเส้นบะหมี่ เธอเคยช่วยยายทำเส้นบะหมี่ด้วยตัวเอง งานนี้จึงไม่ยากสำหรับเธอ
ต้มซุปไก่ป่าหอมๆ ใส่เส้นบะหมี่เข้าไป แค่คิดก็น้ำลายไหล
เธอทำเส้นบะหมี่เยอะมาก เพราะฉีหงซิงจะกลับมาทานอาหารที่บ้านแน่นอน พวกเขาแยกบ้านกันแล้ว การไปทานอาหารที่บ้านพ่อแม่ อาจทำให้เหล่าพี่ชายหรือพี่สะใภ้ไม่พอใจได้
ใครปล่อยให้อาหารเท่ากับชีวิตของผู้คนในยุคนี้ ถ้าฉีหงซิงกินอาหารที่นั่น ก็เท่ากับการกินปันส่วนที่จะแบ่งให้ลูกๆ ของพวกเขา ทุกคนมีความเห็นแก่ตัว มันไม่ใช่เื่แปลกจริงๆ
เมื่อทำบะหมี่เสร็จ เย่ชิงหรั่นก็เริ่มต้มเส้นในซุปไก่ทันที เธอแบ่งมาแค่พอทาน เมื่อฉีหงซิงกลับมา เธอจะต้มให้เขาอีกรอบ
“อืม ฉันอิ่มมาก”
“อึก”
เย่ชิงหรั่นกินอิ่มจนเรอออกมา
จากนั้นเธอก็เดินไปหยิบเสื้อผ้าของฉีหงซิงมาเย็บซ่อมแซม เธอเห็นกางเกงบางตัวหัวเข่าขาดจนเป็รูแล้ว
เขามีเสื้อผ้าโทรมๆ แค่สามชุด เพราะส่วนใหญ่เขาใส่ชุดทหาร จึงไม่ได้สนใจที่จะทำใหม่
ตอนนี้เธอเป็ภรรยาของเขา แน่นอนว่าเธอจะดูแลเื่นี้ด้วย อีกสองสามเดือนจะเป็ฤดูหนาว เธอจะทำเสื้อผ้าอุ่นๆ ให้เขา แล้วส่งไปที่ค่ายทหารก่อนที่ความหนาวเย็นจะมาถึงแน่นอน
ฉีหงซิงรีบเดินกลับมาทานอาหารที่บ้าน แล้วเห็นว่าภรรยาตัวน้อยกำลังเย็บกางเกงให้เขาอยู่
เธอนั่งบนเก้าอี้ในห้องนั่งเล่น ก้มหน้าลงเย็บกางเกงอย่างตั้งใจ มัดผมเป็มวยหลวมๆ ไว้บนต้นคอสีขาว มีปอยผมเล็กๆ หล่นลงมาปกคลุมใบหน้าด้านข้างที่นุ่มนวลของเธอเล็กน้อย
หัวใจของฉีหงซิงอบอุ่น มันดีจริงๆ ที่เธอเป็ภรรยาของเขา
เมื่อเย่ชิงหรั่นได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เธอก็วางกางเกงลง ยืนขึ้นยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน “คุณกลับมาแล้ว ฉันทำเส้นบะหมี่ไว้เยอะมาก ฉันจะรีบไปต้มบะหมี่ไก่ให้คุณ”
ฉีหงซิงยิ้ม และพยักหน้าให้เธอ "ผมหิวมาก มันสายไปหน่อยแล้ว"
เขาอยากเร่งทำงานให้เสร็จ เพื่อจะได้กลับมาอยู่กับเธอเร็วๆ มันเหลืออีกไม่มากนัก เขาจะรีบกิน และรีบกลับไปทำงานให้เสร็จ
ระหว่างรอบะหมี่ เขาเดินไปตักน้ำจากบ่อน้ำไปเติมในอ่างอาบน้ำ และโอ่งเก็บน้ำในครัวจนเต็ม
เมื่อเขากลับไปค่ายทหาร เขาจะฝากเงินให้แม่ของเขา เพื่อจ้างพี่ชายของเขามาตักน้ำให้เธอ เธอตัวเล็กมากจนถือถังน้ำไม่ได้ เขาจะปล่อยให้เธอลำบากได้อย่างไร?
“มาแล้วค่ะ”
เย่ชิงหรั่นถือบะหมี่ไก่ชามใหญ่มาให้เขา
ฉีหงซิงรับมันมาและเห็นไข่ดาวโปะอยู่ข้างบนอีกสองฟอง เขายิ้ม "ผมจะกินให้หมดเกลี้ยงเลยครับ"
เย่ชิงหรั่นหัวเราะ เธอเห็นเขากินอย่างอร่อยก็มีความสุขมาก
เขากินบะหมี่เสร็จก็ลุกไปล้างชามอย่างรวดเร็ว
ก่อนออกไปทำงานต่อเขาบอกเธอ "คุณไม่ต้องรอทานอาหารเที่ยงกับผมนะ ผมจะไม่กลับมา"
เย่ชิงหรั่นงงเล็กน้อย "แล้วคุณจะกินอาหารเที่ยงที่ไหน?"
"ผมจะไม่กิน งานใกล้เสร็จแล้ว ผมจะทำจนเสร็จแล้วรีบกลับมาหาคุณ" เขาพูดจบก็รีบเดินออกไปทำงาน
เย่ชิงหรั่นยิ้มอย่างสบายใจ
เธอกำลังคิดเมนูอาหารตอนบ่ายนี้ เขาไม่กลับมากินตอนเที่ยง แต่ตอนบ่ายเขาต้องกลับมาแน่นอน
ที่บ้านยังมีหมูที่ซื้อตอนเข้าไปในเมือง มันผ่านมาสามวันแล้ว ่นี้ร้อนมากและไม่มีตู้เย็น พวกเขาจะต้องกินให้หมดก่อนที่มันจะเสีย
เธอกลับไปนั่งเย็บเสื้อผ้าสักพัก แล้วลุกไปนวดแป้งทำซาลาเปาไส้หมู
เมื่อทำเสร็จเธอเหงื่อออกเยอะจนเปียกไปหมดทั้งตัว มันร้อนมาก!
เธอไปอาบน้ำอีกรอบ และไปงีบหลับเพื่อรอฉีหงซิงกลับมากินซาลาเปาหมูพร้อมกัน
876
