ศิลาแห่งทวยเทพ

บทที่30 เข้าพบจ้าวเกาะ(2)

เมื่อพวกเดนและลูเดินมาจนถึงหน้าห้องพักก็พบพวกไอลีนยืนรออยู่

“นี่พวกเจ้าไปไหนกันมา”

“มีอะไรงั้นเหรอ”

เดนถามกลับไอลีน

“ก็พวกข้ามาหาเจ้าที่ห้องกลับพบว่าพวกเจ้าทั้งคู่หายไปนะบอกมาว่าไปไหนกันมา”

“ข้าชวนเดนไปเที่ยวในเมืองมานะ”

“แน่ใจว่าไม่ได้แอบไปหาใครมากันนะ”

“นี่ๆแม่คุณเจ้าสงสัยว่าพวกเราไปหาใครกันงั้นเหรอคงไม่ใช่ว่าเจ้าคิดว่าพวกข้าไปหาแม่นางหลิงมาหรอกนา หึหึ”

ลูยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์และกล่าวกับไอลีน

“แล้วไม่ใช่รึไงกันละ”

ในขณะที่ลูจะกล่าวต่อเดนรีบกล่าวขัดขึ้นมาทันที

“พวกข้าไปในเมืองมาจริงๆยังซื้อของมาฝากพวกเจ้าด้วย นี่ไง”

เดนกล่าวพร้อมยื่นของในมือให้กับไอลีน เมื่อนางมองในมือของเขาจึงพบกับสร้อยคอไข่มุกอยู่สามเส้น

“นี่เจ้าซื้อมาฝากข้างั้นเหรอ”

ไอลีนรับมันมาทั้งสามเส้น

“อืมเส้นหนึ่งของเจ้าและอีกสองของออโรร่าและไป๋เป่านะ”

“ส่วนนี้ของเจ้าแคนดิส”

เดนนำกำไลหยกยื่นให้กับนาง

“ข้าก็ได้ด้วยอย่างนั้นเหรอนี่ท่านคิดอะไรกับข้าอยู่ใช่ไหมเนี้ย”

แคนดิสกล่าวและหัวเราะออกมาน้อยๆ

“จะบ้าเหรอกำไลนั้นนะมันสามารถเก็บของได้ข้าเห็นว่าเจ้ายังไม่มีกำไลมิติจึงซื้อมาให้ตั้งหากเล่า”

“ว้า...นึกว่าท่านจะหลงรักข้าขึ้นมาแล้วชะอีกแต่ก็เอาเถอะของที่ท่านให้มาข้าจะรักษาอย่างดีเลยละ”

ไอลีนและออโรร่าต่างเอาสร้อยมุกเข้าสวมคอและยิ้มส่วนออกมาส่วนไป๋เป่านั้นนางเก็บไว้ในกำไลมิติของนาง เมื่อเดนเห็นดังนั้นจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

“ขอบคุณนะเดน,ขอบคุณนะ,ขอบคุณคะท่านเดนข้าจะรักษามันอย่างดีเลย”

ไอลีน ไป๋เป่าและออโรร่ากล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม

กันนาร์เดินออกจากห้องของตัวเองมารวมกลุ่ม

“นายท่านไปมางั้นรึข้าไปหาท่านที่ห้องไม่เจอ”

“เจ้ามาก็ดีแล้วเจ้ารู้จักสิ่งนี้ไหม”

เดนนำไข่สีเงินใบใหญ่ออกมา กันนาร์เอามือขึ้นลูบคางของตนพวกสาวๆต่างมุงดูไข่นั้น

“ถ้าพวกเจ้ารู้ราคาของไข่ใบนั้นพวกเจ้าจะตกใจ”

ลูกล่าวออกมาเดนหันไปมองเขาทันที ไอลีนเงยหน้ามอง

“นี่เจ้าซื้อมาเท่าไรงั้นเหรอ”

“อะ..เออไม่เท่าไรหรอกเจ้าอย่าสนใจมันเลย”

ไอลีนสงสัยหันไปถามลู

“เจ้าไข่ใบนี้เท่าไหร่ยังงั้นเหรอลู”

“ไม่เท่าไรหรอกแค่สามพันเหรียญทองเอง”

ไอลีนและออโรร่าจ้องมองเดนด้วยสีหน้าตกตะลึง 

“นี้เจ้าบ้าเหรอปล่าวเดนเสียเงินตั้งสามพันเพราะเจ้าไข่เนี้ยนะ”

เดนหันไปทางลู

“นี่เจ้าจะบอกพวกนางทำไมกันดูหน้ายัยไอลีนนั้นจะกินเลือดข้าแล้วนั้น”

“ก็ใครใช้ให้เจ้าไม่เชื่อข้าละเจ้าไข่นั้นนะมันแพงเกินไปขืนเจ้าใช้เงินแบบไม่คิดอีกละก็พอไปถึงทวีปเหมันต์อัคคีจะลำบากเอาได้นะ”

“ข้าก็บอกแล้วไงข้าขอโทษ”

“ข้าว่าข้าคุ้นๆกับมันนะ”

แคนดิสที่มองอยู่กล่าวออกมา ทำให้คนทั้งหมดมองไปทางนาง

“เจ้าว่าไงเจ้ามังกร”

“อืม แต่ข้านึกไม่ออกแหะแต่ข้าก็คุ้นกับมันเหมือนกัน”

“คนที่ขายมันให้กับข้าบอกว่าเป็นไข่อสูรวารีนะและมันยังถูกผนึกเอาไว้ด้วย”

เมื่อแคนดิสและกันนาร์ได้ฟังจึงแปลกใจอย่างมาก

“เหล่าอสูรนะพวกมันไม่ออกลูกมาเป็นไข่หรอกนะนายท่านและผนึกที่ท่านว่ามานะมันก็แค่ผนึกปิดกั้นการค้นหาแค่นั้นเอง”

“หือผนึกปิดการค้นหาข้าไม่เคยรู้จักมาก่อน”

“ไม่แปลกหรอกที่ท่านจะไม่รู้จักเพราะผนึกนี้นะเป็นของเหล่าสัตว์เทวะใช้กันแถมยังต้องคอยร่ายซ้ำทุกๆสองวัน”

ลู ไอลีน ไป๋เป่า ออโรร่าเริ่มสงสัย

“อะไรคือสัตว์เทวะยังงั้นเหรอ”

“ไว้ข้าจะเล่าให้พวกเจ้าฟังที่หลังตอนนี้ให้พวกเขานึกให้ออกก่อนว่ามันคือไข่อะไรแน่”

“เจ้าไข่ใบนี้จะใช่ของเจ้ามังกรวารีนั้นไหมละในเมื่อมันปรากฏตัวใกล้ๆกับเกาะนี้มันคงตามหาบางอย่าง”

ออโรร่ากล่าวออกมา นางคิดถึงเรื่องที่มังกรวารีที่ปรากฏตัวออกมา ไอลีนไป๋เป่าและลูต่างแสดงสีหน้าเห็นด้วยออกมา

“ไม่ใช่หรอกนะยัยหนูไข่เจ้ามังกรวารีนั้นนะมันมีลวดลายบนเปลือกไข่คล้ายเกลียวคลื่นและยังเป็นสีขาว”

กันนาร์บอกกลับไปยังออโรร่า

“เอ๋ ยังงั้นเองเหรอข้าก็นึกว่ามันออกมาตามหาไข่ของมันละอีก”

“เจ้าไข่ใบนี้มันคุ้นๆแต่ข้านึกไม่ออกว่าเคยเห็นมันที่ไหนนี้แหละ”

“ช่างมันเถอะงั้น ข้าฝากไว้กับเจ้าละกันและก็มั่นร่ายผนึกมันไว้ด้วยละและเมื่อพวกเจ้าทั้งสองคิดออกก็บอกข้าด้วยละกัน”

“ขอรับนายท่าน”

“เอาละแยกย้ายกันไปพักผ่อนเถอะพรุ่งนี้ต้องร่วมงานจ้าวเกาะอีก”

เมื่อทุกคนต่างแยกย้ายกันออกไปเดนก็ขึ้นเตียงนอนหลับไปทันทีและเมื่อถึงตอนเช้าอีกวันมีมีดสียงเคาะประตูดังขึ้น

“หือ เข้ามาประตูไม่ได้ลงกลอน”

เดนกล่าวออกมาอย่างงัวเงีย เมื่อเขาบิดขี้นเกียจมองไปทางประตูก็พบชายสวมชัดสีฟ้าเข้ามา

“ข้ามาเพื่อนำท่านไปทานอาหารร่วมกับท่านจ้าวเกาะขอรับ”

“อืมรอข้าสักแปปนะข้าขอล้างหน้าล้างตาก่อนละกัน”

“ขอรับข้าจะออกไปรอท่านข้างนอก”

จากนั้นชายคนกล่าวก็ออกจากห้องไป เมื่อเดนเดินออกมาก็พบพวกของเขารออยู่ ไอลีน ไป๋เป่า ออโรร่าและแคนดิสในวันนี้พวกนางต่างสวมชุดสีฟ้าสดใสเป็นชุดกระโปรงยาวเปิดไหล่

พวกนางปล่อยผมยาวสยายใบหน้าที่ประทินโฉมมาอย่างสวยงามอย่างมาก เมื่อเดนเดินมารวมกลุ่มลูเดินเข้ามากอดคอและกระซิบไปที่หูของเขา

“เป็นไงมั้งสาวๆของเจ้าสวยจนตะลึงเลยละสิ”

“อะ..อืม”

“อะไรกันท่าทางแบบนั้นไม่ค่อยจะตื่นเต้นอะไรเลยนิ ถ้าเป็นบุรุษคนอื่นที่เห็นแบบนี้คงได้แต่ยืนนิ่งอ้าปากค้างหลงเสน่ห์พวกนางจนโงหัวไม่ขึ้นกันแล้วละเจ้านะเป็นพวกตายด้านรึไงกัน รึว่าจะ..เจ้าจะชอบผู้ชายกัน”

ลูปล่อยเขาและเดินถอยหลัง เดนคว้าคอเขาดึงเข้ามาอัดไปที่ท้องของเขา

“ไอ้บ้าข้าชายเต็มตัวเว๊ย แค่ตอนนี้ข้ายังไม่พร้อมที่จะรักชอบเชิงชู้สาวกับใครแค่นั้นเอง”

“ข้าแค่ล้อเจ้าเล่นเองนะอัดมาสะจุกเจ้าบ้านี่”

เดนปล่อยเขาและพึมพำออกไป

“ทำสำออยไปได้เบาๆแค่นั้นมันไม่ระคายผิวเจ้าหรอกน๊า”

“เอาละในเมื่อพวกท่านมาพร้อมกันแล้วข้าจะนำทางพวกท่านเองท่านจางไปรอพวกท่านอยู่ก่อนแล้ว”

ชายสวมชุดสีฟ้าเอ่ยออกมาเมื่อเห็นทุกคนอยู่กันครบ พวกเขาทุกคนเดินตามชายคนนั้นจนไปถึงห้องอาหารที่มีโต๊ยาวอย่างมากอยู่กลางห้องมีเหล่าคนคอยบริการยืนด้านหลังเก้าอี้ที่เรียงรายกันอยู่นับร้อย จ้าวเกาะที่นั่งหัวโต๊ะโดยมีฑูตจางนั่งใกล้กล่าวออกมาเมื่อเห็นพวกเขาเดินเข้ามา

“เอ้าสหายน้อยทั้งหลาย มา มานั่งทานอาหารเช้ากับข้าก่อนที่งานเลี้ยงจะเริ่มเถอะ”

พวกเขาทั้งหมดกล่าวคาราวะจ้าวเกาะและเดินไปยังโต๊ะ

ไป๋เป่าเดินไปนั้งข้างฑูตจางตามมาด้วยแคนดิส ไอลีน ออโรร่า เดน ลูและก็กันนาร์ เมื่อพวกเขานั้งลงจ้าวเกาะก็เอ่ยขึ้น

“เอาละถ้าพวกเจ้าหิวก็ทานกันเลยไม่ต้องเกรงใจเพราะยังต้องรอพวกตระกูลเว่ยและแขกคนอื่นๆคงจะนานเกินไป ถ้าพวกเจ้าต้องการอะไรก็บอกแก่คนที่อยู่ด้านหลังพวกเจ้าละกัน”

พวกเขากล่าวขอบคุณไปยังจ้าวเกาะและตกลงกันว่าจะรอคนอื่นๆกันก่อน ในขณะที่พวกเขากำลังคุยกันนั้นผู้นำทางก็นำคนตระเว่ยเข้ามาและเข้ามานั้งตรงข้ามพวกของเดนโดยมีหญิงสาวสวยนางหนึ่งนั่งตรงข้ามกับเดน เมื่อเดนสังเกตุดูกลับเป็นเว่ยหลิงที่ดูแตกต่างจากที่เจอครั้งก่อนเพราะครั้งก่อนที่เจอนางนั้นสวมชุดผู้ชายสีดำมัดผมรวบเอาไว้และใบหน้ายังมีคราบเลือดและสิ่งสกปรกอยู่บ้าง แต่ตอนนี้นั้นนางสวมชุดสีขาวอวดผิวสีขาวนวลของไหล่และเนินอกมีผ้าแพรคลุมเอาไว้ใบหน้าที่ประทินโฉมสวยงามบนเส้นผมสีดำที่เงางามนั้นมีปิ่นหยกปักไว้ 

“ท่านเดนอรุณสวัสดิ์”

นางกล่าวกับเดนทันทีที่นางนั้งลง

“อรุณสวัสดิ์แม่นางเว่ย”

นางจ้องมองเขาและยิ้มอย่างเขินอาย ไอลีนเมื่อมองเห็นเช่นนั้นจึงหน้าบึงและเริ่มพูดคุยกับออโรร่าส่วนลูนั้นขยิบตาให้กับเดน เดนได้แต่ส่ายหัว แล้วก็มีคนอีกกลุ่มเข้ามาเมื่อจ้าวเกาะเห็นพวกเขาก็ลุกขึ้นกล่าวเชิญ

“เชิญๆองค์ชายซูเฟ่ย องค์ชายซูจิว”

“คาราวะท่านจ้าวเกาะขออภัยที่พวกข้ามาช้า”

“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรเชิญนั่ง”

“นั้นองค์รัชทายาทของอาณาจักรหิมะโปรยยังงั้นสินะ”

ฑูตจางถามจ้าวเกาะหยางสือ

“อืมใช่แล้วละท่านจาง อ๊ะนั้นพวกตระกูลอัคคีผลาญฟ้า สำนักเมฆาเคลื่อน วังจันทราและคนของเงาทมิฬมากันแล้วทีนี้ก็ครบละ”

“เอาละในเมื่อมาครบกันแล้วพวกเราก็ลงมีทานอาหารเช้ากันเถอะเมื่อทานเสร็จข้าจะพาพวกท่านไปดูอะไรบ้าอย่างของเกาะพิทักษ์วารี”

“เห้เดนดูนั้นทางนู้น”

ลูที่นั้งข้างๆสกิด เดนมองตามที่ลู

บอก

“ไอ้เจ้าพ่อค้าหน้าเลือดคนนั้นนิ”