ตอนที่ 4 ต้องสร้างสุดยอดเมดคนที่ 008ให้ได้
[ (โปรแกรมแชท)
Mr.Q Big Bazooka : เห้พวกได้เห็นข่าวเมื่อคืนยัง
Furkorn : ข่าวไรวะ?
Mr.Q Big Bazooka :มึงเนี่ยไม่ค่อยตามข่าวเลยนะ
Furkorn : ก็กูไม่ค่อยว่าง
Mr.Q Big Bazooka : ข่าวใหญ่มากเลยนะมึง
Mr.Q Big Bazooka : เมื่อคืนพวกเกรทเทอร์สู้กันที่สวน
สาธารณะไอเหี้ยพังเละเลย
Mr.Q Big Bazooka :กูโคตรเกลียดพวกแมร่งเลยวะ
...
...
...
Mr.Q Big Bazooka : เห้ย...กอนมึงอยู่ป่าวเนี่ย
Furkorn : อยู่ๆ เออใช่ๆ โคตรเหี้ยเลย
Furkorn :เออมึงจำเื่วันนั้นได้ป่าว... …. … …. ]
---กอนที่คุยแชทกับคิวอยู่ ถึงกับต้องรีบเปลี่ยนเื่...
เนื่องจากสาเหตุที่สวนสาธารณะต้องมาพังยับเยินนั้นก็เพราะว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องนั้นเอง
... ... ...
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ‘สกิลสร้างเมด’ของเขาก็วนกลับมาให้ใช้งานได้อีกครั้ง
กอนจำเป็ต้องหาที่ลับตาคนเพื่อจะใช้งานสกิลของเขา
หากกอนใช้สกิลในห้องของตัวเองบางทีคิวอาจจะเข้ามาแล้วเห็นเข้าก็เป็ได้...
เนื่องจากคิวเป็พวกที่ชอบเข้ามาห้องของคนอื่นโดยพลการ
---คิวเป็พวกที่รังเกียจเกรทเทอร์เข้าขั้นรุนแรง
และหากคิวเห็นกอนใช้สกิลอยู่...คิวอาจจะคิดว่ากอนเป็เกรทเทอร์แล้วความเป็เพื่อนของทั้งคู่อาจจะจบลงก็เป็ได้
...ซึ่งกอนไม่อยากให้เื่แบบนั้นเกิดขึ้น
เขาไม่อยากมีปัญหาผิดใจกับคิวถึงแม้คิวจะทำตัวไม่ค่อยเกรงใจกอนเท่าไหร่
แต่พวกเขาก็เป็เพื่อนที่ดีต่อกัน
สถานที่ข้างนอกที่เหมาะสมที่สุดในการใช้งานสกิลของเขาคือสวนสาธารณะในยามค่ำคืน
...แต่ตอนนี้มันก็พังเละไปแล้ว
แถมถูกห้ามเข้า เพื่อซ่อมแซมปรับปรุงอยู่อีกด้วย
ด้วยเหตุที่ว่ากล่าว กว่าที่กอนจะหาโอกาสและสถานที่ได้...เวลาก็ร่วงเลยไปเป็อาทิตย์แล้ว
---่เวลาเที้ยงคืน ณ ห้องของกอน
“เอาละ!...เรามาเริ่มสร้างสุดยอดเมดกันเลยดีกว่า”
“ดิฉันกำลังจะได้ น้องสาวคนใหม่แล้วสินะคะ”
“ก็หวังว่ามันจะสำเร็จนะ”
.
.
แม้เวลาจะเลทมาหลายวัน แต่กอนก็หาสถานที่ได้สำเร็จ
และสถานที่นั้น คือห้องของเขานั่นเอง
‘สุดท้าย...สถานที่ที่เหมาะสมที่สุด ก็เป็ห้องของตัวเองเนี่ยละนะ” วันนี้ไอคิวกับแฟนมันก็ไม่อยู่พอดี...เนื่องจากทั้งคู่ ไปแคมป์ปิ้งกันบนูเา
...ในคืนนี้ ไม่มีใครมาก่อกวนเขาอย่างแน่นอน‘หวังว่านะ’
“ว่าแต่...นายท่านจะใช้อะไรเป็วัตถุดิบในการสร้างคะ” คำถามของเมดสาว ทำให้กอนเหมือนนึกอะไรบางอย่างที่สำคัญขึ้นมาได้
สกิลสร้างสุดยอดเมดของเขาจะได้ผลออกมาดีหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับวัตถุดิบเป็หลัก
ซึ่งวัตถุดิบที่ใช้สร้างนั้นจะเป็ ‘อะไรก็ได้’
และเพราะมันเป็อะไรก็ได้เนี่ยแหละมันถึงทำให้กอนต้องคิดหนัก
ใบหน้าภายใต้หน้ากากสีขาวหันมามองยังกอนด้วยท่าทางที่แสนจริงจัง
...แม้จะไม่เห็นสีหน้าแต่กอนก็ััได้ถึงความกดดันที่ส่งมายังเขา
เนื่องจากกอน ยังไม่ได้เตรียม‘วัตถุดิบที่ดี’ ในการสร้างเมดไว้เลย
วัตถุดิบที่เขาเตรียมไว้นั้นมันไม่ใช่วัตถุดิบที่ดี และเหมาะกับการสร้างสุดยอดเมดเลย...
.
.
“นายท่านยังไม่ได้เตรียมวัตถุดิบไว้เลยสินะคะ”
“คือว่านะ ผมเตรียมไว้บางส่วนแล้วละ เพียงแต่ว่าตอนนี้...ผมยังไม่เจอวัตถุดิบที่ดีพอในการใช้งานสกิลสร้างสุดยอดเมดเลยละนะ”
...
“เข้าใจแล้วคะ งั้นเราเก็บสกิลไว้ใช้ครั้งหน้าเมื่อถึงตอนที่นายท่านพบวัตถุดิบที่ดีพอ...เพราะดิฉันเองก็ไม่อยากได้น้องสาวที่ถูกสร้างจากวัตถุดิบที่ไม่ดีเช่นกันคะ”
“...อีกอย่างหากเ้าตัวรู้ว่าตัวเองถูกสร้างมาด้วยวัตถุดิบที่เป็ขยะแล้วละก็คงต้องโกรธเป็ฟืนเป็ไฟแน่ แล้วจากที่ต้องมารับใช้ปกป้องนายท่านอาจจะเปลี่ยนเป็ไล่ฆ่าแทนก็เป็ไปได้คะ”…
คำพูดของเมดสาวทำเอากอนรู้สึกกลัวขึ้นมาทันที...แต่มันก็จริงอย่างเมดสาวพูด
.
.
[ ข้อมมูลเบื้องต้นของสกิล ‘สร้างสุดยอดเมด’
สกิลชนิดพิเศษ ประเภทเพอร์เซอนอลสกิล
เป็สกิลสายมินเนี่ยน(มานาสีเขียว)
ความสามารถ :สร้างสุดยอดเมดด้วยวัตถุดิบที่เป็ ‘อะไรก็ได้’
แต่หากใช้สิ่งมีชีวิตเป็วัตุดิบโอกาสที่จะสร้างสุดยอดเมดได้สำเร็จจะต่ำมาก
ในการสร้างแต่ละครั้งจะสามารถใช้วัตถุดิบรวมกันกี่อย่างก็ได้
และหากสร้างไม่สำเร็จสามารถเริ่มใช้สกิลในการสร้างสุดยอดเมดรอบใหม่ได้ทันที
---วัตถุดิบที่ใช้สร้างไม่สำเร็จ ‘จะหายไปทั้งหมด’
...จำเป็ต้องหาวัตถุดิบในการสร้างมาใหม่
เมื่อสร้างเมดได้สำเร็จ สกิลจะอยู่ในสถานะรวบรวมพลังงานบางอย่างแล้วจะกลับมาใช้งานได้อีกครั้งเมื่อเวลาผ่านไปเป็ปีๆหรือแค่ไม่กี่เดือน...ไม่อาจรู้แน่ชัด
เมดที่ถูกสร้างจะได้ความสามารถและลักษณะของวัตถุดิบที่ใช้
*ไม่สามารถใช้วัตถุดิบเดิมที่เหมือนกับวัตถุดิบที่ใช้สร้างสุดยอดเมดได้สำเร็จในครั้งที่ผ่านมาได้
... ... ...
???]
...
..
.
กอนนั่งคิดทบทวนกับตัวเองว่าจะสร้างสุดยอดเมดในตอนนี้เลยดีหรือเปล่า...จนเวลาผ่านไปนานพอควร
จนเขารู้สึกหิวขึ้นมาท่ามกลางความกดดัน...
กอนสั่งพิซซ่ามาร์การิตามากินเพื่อความสบายใจและความอิ่มท้อง
...
...
...
10 นาทีผ่านไป
พิซซ่ามาร์การิตามาส่งถึงสามถาดด้วยความหิวโหย เขาสวาปามอย่างรวดเร็ว...
หนึ่งถาดหมดไปอย่างรวดเร็วยังเหลือพิซซ่าอีกถึงสองถาด
เพียงแต่...ท้องของเขานั้นอิ่มไปแล้ว
ความโลภใน่ที่หิวทำให้เขาเสียเงินซื้อของกินเกินมาโดยใช่เหตุ
----แต่เมื่อท้องอิ่ม สมองก็ปลอดโปร่ง
นั้นทำให้กอนตัดสินใจได้ในที่สุด
“เอาละ...ฉันจะสร้างสุดยอดเมดคนใหม่ตอนนี้เลยหากได้วัตถุดิบที่ดีมาเมื่อไหร่
ค่อยเอาไว้ใช้ครั้งหน้าก็แล้วกันตอนนี้ใช้วัตถุดิบที่มีไปก่อน”
“ท่านแน่ใจแล้วสินะคะ”
“แน่นอนสิ เรามาเริ่มกันเลยเถอะ”
เมดสาวค่อนข้างเป็กังวลแต่ทางฝั่งกอนนั้น..แน่วแน่เป็อย่างมาก
กอนเคลียร์ของตรงกลางห้อง เพื่อเว้นพื้นที่สำหรับเริ่มพิธีกรรม
(กอนสั่งใช้งานสกิลสร้างสุดยอดเมด)
.
.
.
(สกิลเริ่มทำงาน)
เกิดสิ่งที่คล้ายกับหลุมดำขนาดเท่ากระทะตรงกลางห้อง
กอนเรียกสิ่งนี้ว่า ‘หม้อ’ มันเอาไว้เก็บวัตถุดิบในการสร้างสุดยอดเมดไว้ด้านใน มันที่มีลักษณะคล้ายกับหลุมดำ
มันมีขนาดเท่ากับกระทะทำอาหาร...
และมันสามารถใส่ของที่ใหญ่กว่าปากหลุมของมันได้หลายเท่า
แน่นอนว่ากอนใส่วัตถุดิบเก็บตุนลงไปในหม้อนานแล้วแม้จะไม่ใช่วัตถุดิบที่ดีก็ตาม
...
..
.
สิ่งที่กอนใส่ลงไปกลับถูกเมดสาวของเขามองว่ามันเป็เพียงแค่วัตถุดิบขยะ
แต่ก่อนไม่ได้คิดแบบนั้น...สิ่งที่เขาใส่ลงไปนั้นไม่ใช่ขยะแน่นอน
...มันต้องสร้างสุดยอดเมดออกมาได้แน่ๆ
“ตอนนี้ในหม้อของนายท่านมีวัตถุดิบอะไรอยู่มั้งคะ”
“ก็ไม่มีอะไรมากหลอกนะ...”
กอนหยิบของข้างในบางส่วนออกมาให้เมดสาวของเขาดู
ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็พวกหนังสือทำอาหารนิ้วมือของสัตว์ประหลาดที่น่าขยะแขยงจากต่างโลก
และอะไรบางอย่างยิบๆย่อยๆ----
“นายท่านใส่หนังสือทำอาหารไปทำไมเยอะแยะคะ”
“...ที่จริงของที่ชั้นใส่ไปมีมากกว่านี้อีกนะแต่เอามาให้เธอเห็นแค่นิดหน่อย...อันที่จริงนะ ฉันใส่หนังสือสุดยอดการทำอาหารจากทั่วทุกมุมโลกไว้มากกว่าพันเล่มเลยละ”
เพียงแค่วัตถุดิบแรกเมดสาวหน้ากากขาวก็ปวดหัวแล้ว
“นายท่านจะสร้างเมด หรือ เชฟกันแน่คะ”
---ต่อมาเธอชี้ไปที่นิ้วมือที่รูปร่างขยะแขยง
“นี่มัน...นิ้วมือของเผ่าเดม่อนนิคะ นายท่านไปเอามันมาได้ยังไง...”
“เอ่อ...คือผมเจอมันจากตลาดมืดออนไลน์…มันราคาแค่ 30 ดอลล่าเองนะเห็นถูกดีเลยซื้อมา”
“ท่านจะบ้าไปแล้วเหรอคะนี่ท่านคิดจะสร้างเผ่าเดม่อนขึ้นมาจริงๆอย่างงั้นเหรอคะ”
[ รูหนอนแต่ละที่จะเชื่อมต่อไปยังมิติต่างๆ
ในแต่ละมิติจะมีเผ่าพันธุ์ที่มีสติปัญญาขั้นสูงอยู่อย่างน้อย1 เผ่าพันธุ์
อย่างเช่นบางมิติมีเอลฟ์เป็เผ่าพันธุ์ที่มีสติปัญญาขั้นสูงบางมิติมีดวอร์ฟเป็เผ่าพันธุ์ที่มีสติปัญญาขั้นสูง
และในมิติที่กอนอยู่ก็มีเผ่าพันธุ์มนุษย์ เป็เผ่าพันธุ์ที่มีสติปัญญาขั้นสูงอยู่นั้นเอง
และในแต่ละมิติที่ว่ามานั้นจะมีอยู่หนึ่งมิติ ที่เผ่าพันธุ์ที่มีสติปัญญาขั้นสูงคือ ‘เผ่าเดม่อน’
เดม่อนเป็เผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งและทรงพลังเป็อย่างมาก จนมนุษย์ไม่อาจต่อกรกับมันได้เลย
...ต้องใช้เกรทเทอร์ขั้นสูงจำนวนมากในการที่จะเอาชนะ เผ่าเดม่อนแค่คนเดียว
เดม่อนมองมนุษย์เป็เพียงแค่ทาสและเครื่องมือสำหรับมันไม่อาจเป็มิตรที่ดีต่อกันได้เลย
หากรูหนอนที่ปรากฎออกมาเชื่อมต่อไปยังมิติของพวกเดม่อน...
จำเป็ต้องทำลายแกนกลางของรูหนอนทิ้งเท่านั้นเพื่อความอยู่รอดของเผ่ามนุษย์ ]
ซากศพของเดม่อนนั้นค่อนข้างไร้ประโยชนและหายาก มีเพียงเขาของมันเท่านั้นที่มนุษย์สามารถนำเอามาทำประโยชน์ได้...บางทีส่วนอื่นๆของเดม่อนอาจจะเอามาทำประโยชน์ได้
เพียงแต่ตอนนี้มนุษย์ยังไม่พบประโยชน์ของมัน
...คนรวยส่วนใหญ่จะเอาซากศพของเดม่อนมาทำของประดับโชว์เล่น
---มีความเชื่อของมนุษย์บางกลุ่มเอาซากศพของเดม่อนมาทำยาดองทำยาวิเศษ
ที่ทำให้พวกเขามีพลังที่แข็งแกร่งมากขึ้นแต่มันก็ถูกพิสูจน์แล้วว่าไม่เป็ความจริง
...แถมบางครั้งพลังงานบางอย่างที่ยังตกข้างอยู่ในซากศพของพวกเดม่อน
แล้วมนุษย์กินมันเข้าไปละก็...อาจทำให้ตายคาที่ในทันทีกินเข้าไปก็มีให้เห็นกันมาแล้ว
----แถมนิ้วของเผ่าเดม่อนที่กอนซื้อมาก็เหมือนจะเป็ของที่เคยผ่านการทำยาดองมาแล้วด้วย...
เมดสาวยิ่งปวดหัวหนักขึ้นไปอีก
“ยังมีอีกนะ เธอเห็นไอนี่ไหมถือว่าแจ็คพอตเลยละ...โชคดีที่ไม่มีใครสังเกตเห็น”
กอนหยิบนิ้วมือของเดม่อนขึ้นมาแล้วเขาก็ปลิ้นหนังของมันออกมาครึ้งนึง
เผยให้เห็นแหวนที่มีอัญมณีสีแดงติดอยู่ มันถูกสวมอยู่ในเนื้อโดยมีหนังหุ้มอีกทีถูกปิดซ้อนไว้อย่างสมบูรณ์
...นับเป็โชคดีของกอนที่สังเกตเห็น มันเป็แหวนที่ดูมีราคาสูง
“ชั้นลองถอดแหวนดูแล้วนะ แต่มันถอดไม่ออก”
เมดสาวทึ่งในความสังเกตของกอนมันดูเป็อัญมณีสีแดงที่ล้ำค่า และมีราคาที่สูงมาก
“ดิฉันคิดว่าเรานำอัญมณีชิ้นนี้ไปขายดีไหมคะอาจจะมีราคาที่สูงก็ได้”
“ไม่!...ชั้นจะเก็บมันไว้เป็วัตถุดิบมันอาจจะสุดยอดมากกว่าที่คิดก็ได้นะ”
...แต่กอนก็เลือกปฏิเสธที่จะขายมัน
--------
“และวัตถุดิบสุดท้าย คือของที่ดีที่สุดและแพงที่สุดที่ชั้นเก็บไว้เลย…”
“นั่นมันของดีที่แพงที่สุดแล้วจริงๆเหรอคะ...มันราคาเท่าไหร่กันคะ
“ชั้นซื้อมาที่เดียวกับนิ้วมือของเผ่าเดม่อนเลยนะราคาตั้ง 32 ดอลล่า”...
“ต~แต่นายท่านคะมันเพิ่มมาแค่ 2 ดอลล่าเอง...แถมมันดูเป็แค่กล่องโง่ๆเท่าฝ่ามือ แต่ราคาตั้ง 32ดอลล่า”
เมดสาวมีอาการปวดหัวถึงขั้นเอามือก่ายหน้าผาก...
แต่ฝ่ายกอน ดูเหมือนกำลังสนุกอยู่
“อย่าได้ดูถูกมันเชียว กล่องเนี่ยมันเหมือนกล่องสุ่มลอตเตอรี่เลยนะ...มันต้องมีของที่สุดยอดซ้อนไว้อยู่อย่างแน่นอน”
...
“แล้วทำไมนายท่านไม่แกะกล่องออกมาดูละคะ...หรือเพราะนายท่านกลัวว่าพอเปิดออกมาแล้วข้างในจะเป็แค่ขยะสินะคะ”
“เอ่อ! คือ...ไม่ใช่อย่างงั้นนะ---”
ความจริงแล้วกอนแอบเปิดดูแล้ว เหมือนของข้างในจะเป็ขยะจริงๆแต่ก็ไม่อยากจะยอมรับ
เพราะเขาดันโง่ใช้เงิน 32 ดอลล่าเพื่อซื้อขยะมาหนึ่งชิ้น แถมตอนนี้จะพูดอะไรไป
ดูเหมือนเมดสาวหน้ากากขาวจะมีท่าทีที่อดกลั้นเต็มทีแล้ว
...
“เอาละ...เรามาเริ่มสร้างสุดยอดเมดกันเลยดีกว่า”
วัตถุดิบต่างๆถูกนำกลับไปใส่ใน ‘หม้อ’
----ในขณะที่กอนกำลังนำวัตถุดิบใส่กลับเข้าไปในหม้อนั่นเอง...เมดสาวก็พบเข้ากับอะไรบางอย่าง
“น~นี่! มันอะไรกันคะ”
สิ่งที่เมดสาวดึงออกมาคือ เส้นผมสีชมพูที่มีความยาวพอสมควร
“แหะๆสังเกตเห็นด้วยเหรอ...ผมได้มันมาในที่ทำงานนะ คือมีดาราสาวชื่อดังจากอิตาลีมากินไก่ทอดที่ร้านนะ
เห็นเธอสวยมาก เลยแอบเก็บเส้นผมของเธอที่หล่นอยู่บนโตะมาใส่ไว้ใน‘หม้อ’ เพื่อเป็วัตถุดิบนะ”...
หลังจากเมดสาวหน้ากากขาวฟังจบตัวเธอก็แข็งทื่อไปทันที...แม้กอนไม่อาจรับรู้สีหน้าของเธอภายใต้หน้ากากขาวนั้นได้แต่ก็พอเดาออกว่าตอนนี้เธอมีสีหน้าที่ขยะแขยงจ้องมองมายังเขาอยู่อย่างแน่นอน
“ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆคะ นายท่านเผยธาตุแท้ออกมาให้เห็นแล้วสินะคะ”
“ไม่ใช่อย่างงั้นนะ...เธอเองก็ไอยากได้น้องสาวที่มีรูปร่างหน้าตาผ่านการสุ่มใช่ไหมละ---”
พูดไปเหมือนแก้ตัวเพราะตอนนี้เมดสาวไม่รับฟังสิ่งที่เขาพูดแล้ว
แต่ความจริงนั้นไม่มีอะไรมากเลยหากกอนไม่มีดีเอ็นเอ หรือกำหนดเงื่อนไขที่แน่ชัด
รูปร่างและหน้าตาของสุดยอดเมดจะถูกสร้างออกมาแบบสุ่ม
กอนเลยใช้เส้นผมของดาราสาวชาวอิตาลีคนนั้นเป็ดีเอ็นเอต้นแบบในการสร้าง
…
“เอาละ...เรามาเริ่มสร้างสุดยอดเมดกันจริงๆสักที”
เมื่อวัตถุดิบที่เตรียมมาทั้งหมดถูกใส่กลับลงไปยัง‘หม้อ’
กอนได้เรียกท่อนไม้บางอย่างออกมามันมีรูปลักษณ์คล้ายไม้พรอง
เป็ทรงกระบอกยาวเรียบเนียนไม่มีลอยขรุขระ
มีสีดำเหมือนหม้อหลุมดำของเขา และมีความยาวประมาณ1 เมตร
เขาเรียกสิ่งนี้ว่า‘ไม้กวนหม้อ’ หรือ ‘ไม้กวน’
จากนั้น...ไม้กวนก็ถูกนำลงไปจุ่มลงในหม้อแล้วกอนก็เริ่มกวนมันเป็วงกลม
ขั้นตอนการสร้างสุดยอดเมดได้เริ่มต้นขึ้นจริงๆสักที
... ... ...
หลังจากที่กอนกวนมันอยู่นาน เขาพบว่า ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเกิดขึ้นเลย
เขาเริ่มเมื่อยแล้วนิดๆ
----กอนบิดตัวแก้เมื่อยแต่ก็ยังไม่หยุดกวน
“กวน~ กวน~ คน คน กวนไปซ้าย! กวนไปขวา!กวนไปๆ กวนมาๆ ♬♫♫~♬ ♫~♬”
กอนกวนไปพลางร้องเพลงไปพลางสบายใจอารมณ์
.
.
ในทางกลับกันคนที่เป็กังวลที่สุดกลับไม่ใช่กอน...
“มันจะสำเร็จแน่เหรอคะ นี่ก็ผ่านมาตั้งสามสิบนาทีแล้ว...คงเป็เพราะวัตถุดิบที่ใส่ลงไปแน่”
“หายห่วง มันต้องสำเร็จแน่นอน”
กอนพูดอย่างมั่นใจ สบายอารมณ์
เมดสาวค่อนข้างเป็กังวล แต่กอนมีความมั่นใจมากว่ามันต้องสำเร็จ
จากประสบการณ์ของเขา หากไม่ใส่วัตถุดิบที่เป็สิ่งมีชีวิตแล้วละก็โอกาสที่จะล้มเหลวนั้นต่ำมาก
... .. .
กอนใช้ความพยายามในการกวนอย่างต่อเนื่องแม้เวลาจะร่วงเลยผ่านไปแล้วมากกว่ากว่า1 ชม.
.
..
..
----และแล้วความพยายามของเขาก็สัมฤทธิ์ผล
หม้อเริ่มมีปฏิกิริยาเรืองแสงจ้าขึ้นมาสว่างไสวไปทั่วทั้งห้อง
ปรากฏสัญลักษณ์รูปวงแหวนเรืองแสงอันแสนมหัศจรรย์ขึ้นมา
กอนต้องเบี่ยงสายตาไปยังทิศทางอื่นเนื่องจากแสงที่สว่างจ้าเกินไป ไม่ต่างจากถูกปาะเิแสงอัดหน้า
เขาไม่เคยชินกับความรู้สึกนี้เลยสักครั้ง
“คราวหลังจะไม่ลืมสวมแว่นกันแดดเลยคอยดูเถอะ”
.
.
“คิดว่าจะออกมาเป็ยังไงคะ”
“มันต้องออกมาดีแน่นอนอยู่แล้ว”
สายตาที่พร่ามัวเริ่มกลับมามองเห็นอีกครั้ง
ภาพตรงหน้าเป็เพียงแค่กลุ่มควันสีขาวที่ค่อยๆจางหายไปตามสายลม
เผยให้เห็นร่างของสาวงามในชุดเมดตรงหน้าความงดงามของเธอทำให้สายตาของกอนจ้องค้างแทบไม่กระพริบ
กอนคิดว่าเธองดงามยิ่งกว่า‘อิซาเบลลา’ สะอีก
อิสเบลล่าคือดาราสาวชื่อดังที่แสนงดงามในปัจจุบันจากประเทศอตาลี
เมดสาวคนใหม่มีรูปร่างและหน้าคล้ายกับดาราที่ชื่อ‘อิสเบลล่า’ มาก
...ก็แน่ละเป็เพราะเขานำเส้นผมของเธอมาใช้เป็วัตถุดิบนิ
เมดสาวคนนี้คืออิสเบลล่าเวอร์ชั่นอัพเกรดหน้าตาและผิวพรรณของเธอไม่มีรอยตำหนิใดๆเลย รูปร่างของเธอสมบูรณ์เพอร์เฟค จนเหนือกว่าร่างต้นฉบับไปอีกขั้น
ทุกอย่างนั้นดูดีไปเสียหมด...เพียงแต่หากนั้นยังไม่รวมถึง เขาแหลมที่หัวของเธอ กรงเล็บที่คมเอามากๆปีกคู่ที่คล้ายกับปีกค้างคาวตรงหลัง หางเรียวยาวสีดำ และดวงตาปีศาจสีแดงที่ชวนสยอง
แถมใบหน้าของเธอยังดูเรียบนิ่งอยู่ตลอดเวลาอีกไร้ซึ่งรอยยิ้มใดๆทั้งสิ้น
หากคนทั่วไปมาเห็นเผ่าเดม่อนคงได้แตกตื่นกันครั้งใหญ่เป็แน่
----แต่สำหลับกอนแล้ว
เขามองเห็นเพียงแค่ ผมตรงยาวสีชมพูที่แสนงดงามของเธอใบหน้าที่คมสวยไร้ที่ติของเธอ
รูปร่างที่โคตรจะเพอร์เฟคของเธอ
...แม้ว่าเธอจะเป็เผ่าเดม่อนและ มีสีหน้าที่ดูไม่สบอารมณ์อยู่ตลอดเวลาก็ตาม
สำหรับกอนแล้วเธอถูกนับหนึ่งในสุดยอดผลงานที่แสนภาคภูมิใจของเขา
“โอ้วววว๊าววว!!!...สุดยอดไปเลย งดงามสุดๆ นี่แหละ! ผลงานชิ้นโบแดงละ”
...
“นายท่านแน่ใจแล้วเหรอคะ...ฉันหมายถึงเธอคนนี้จะเชื่อฟังที่ท่านพูดไหมจะช่วยปกป้องท่านไหม
เธอเป็เผ่าเดม่อนนะคะ”
“เื่นั้นไม่รู้หรอก...แต่เธอคนนี้ทำอาหารอร่อยมากแน่นอน”
เ้านายทำตัวกระดี๊กระด๊าดีใจอย่างออกนอกหน้าส่วนเมดสาวหน้ากากขาวทำได้แค่ส่ายหน้า
“ซาลเวซินญอร์”
คำพูดแรกของเมดสาวคนใหม่ดังขึ้น...แต่กอนก็ไม่เข้าใจว่าเธอพูดว่าอะไร
เสียงของเธอดูเข้มๆไปนิดไม่ค่อยมีความอ่อนหวานอยู่ในน้ำเสียง
คำทักทายของเมดสาวคนใหม่ทำให้กอนมีสีหน้าที่งงงวยเป็อย่างมาก...
เขามีอาการรนหันซ้ายที หันขวาที
ก่อนที่จะหันไปมองเมดสาวหน้ากากขาวเพื่อขอความช่วยเหลือ
“เธอทักทายนายท่านเป็ภาษาอิตาลีคะคิดว่านะคะ”
“ออ!...อย่างงั้นเองเหรอ”
เมดสาวหน้ากากให้คำตอบกับกอน...
กอนพูดภาษาอังกฤษได้ญี่ปุ่นได้ เวียดนามได้ แต่พูดภาษาอิตาลีไม่ได้
เขาจะไปเข้าใจภาษาอิตาลีได้ยังไง...และสิ่งที่ทำให้กอนรู้สึกสงสัยก็คือ
เมดสาวคนใหม่ น่าจะพูดภาษาเดียวกับเขาได้นิ
‘ฉันเป็คนสร้างเธอมานะถ้าเธอพูดภาษาเดียวกันกับฉันไม่ได้...แล้วเราจะสื่อสารกันยังไง” กอนรู้สึกเป็กังวลขึ้นมาในใจ
.
.
“ขออภัยคะท่านกอนฉันแค่จะทดสอบท่านนิดหน่อย”
“อ้าว!...เธอก็พูดได้นิ”
“คะ…ฉันพูดได้ 3 ภาษา อังกฤษ อิตาลี และภาษาเดม่อน”
กอนรู้สึกตะลึงเล็กน้อยเหมือนถูกแกล้ง
เขาถูกเมดสาวคนใหม่ลับคมั้แ่แรกพบ…
“ว่าแต่นายท่านสิ่งแรกที่ควรทำคือตั้งชื่อให้กับเธอนะคะ”
“ใช่!จริงด้วย…ว่าแต่จะตั้งชื่อว่าอะไรดีละ”
กอนคิดหนักว่าตั้งชื่อเมดสาวคนใหม่ว่าอะไรดีเขาหันซ้ายที ขวาที แล้วหันไปมองรอบๆ
เขามองเห็นพิซซ่ามาการิต้าที่เหลืออยู่...ไอเดียของเขาก็ปิ๊งขึ้นมาทันที
“มาร์เกริตา…เมดคนนี้ชื่อ ‘มาร์เกริตา’…”
“ด~เดี่ยว ขอคัดค้านคะ ทำไม นายท่านถึงตั้งชื่อได้มักง่ายขนาดนี้”
“มักง่ายตรงไหน...เธอเองก็ชอบใช่ไหมละมาร์เกริตา”
“ถึงไม่ได้ชอบแต่คิดว่ามันก็ไม่ได้แย่คะ”
“เห็นไหม...ต่อไปนี้เราจะเรียกเธอว่า‘มาร์เกริตา’ ”
เมดสาวหน้ากากขาวกุมขมับวันนี้ทั้งวัน มีแต่เื่ที่ทำให้เธอต้องปวดหัว
...
..
.
(่คุยกับนักเขียน)
ในที่สุดกอนก็สร้างเมดคนใหม่ได้สำเร็จแล้วเย้! ดีใจด้วยนะกอน
สำหรับผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามมาถึงตอนที่สี่ผมก็ขอขอบคุณมากจริงๆครับ
ต้องบอกว่าเื่นี่เป็ผลงานเื่แรกของผมเลยก็ว่าได้ อาจจะมีข้อผิดพลาดให้เห็นอยู่บ่อยๆ
แต่ต้องขอบคุณทุกท่านที่ยังติดตามมาถึงตอนนี้ได้
ฝากติดตามผลงานผมต่อไปด้วยนะครับ
.
.
ติชมผลงานวิจารณ์ได้ตามสะดวกเลยครับ ผมจะปรับปรุงตัวเเละเเก้ไขทันทีผมอ่านทุกคอมเม้นเเน่นอน
ฝากติดตามผลงานเฟสบุ๊คเพจ : https://bit.ly/3aJY2ic