นางจิ้งจอกสาวพันหน้า

        “กลับมาแล้ว”

        “เป็๞ไงบ้าง บอกเลิกไอผู้ชายเฮงซวยนั้นหรือยัง”

        “บอกแล้ว คิดจะสวมเขาให้ฉันหรอ คิดว่าไม่รู้หรือไง”

        “แกทำยังไงมันต้องได้ยอมเลิกกับแกง่ายๆ”

        “ก็เหมือนเดิม มีแฟนใหม่”

        “เมื่อไหร่แกจะจริงจังกับใครสักคนจริงๆบ้างว่ะเพื่อน ๻ั้๫แ๻่เรียนจบมา ฉันก็เห็นแกเอาแต่ซ้อมๆเดินแบบกับเปลี่ยนแฟนเดือนละ 3 คน”

        “เอานา พรุ่งนี้ฉันอาจจะได้เป็๲นางแบบเต็มตัวแล้วก็ได้ ถึงเวลานั้นแกก็ลาออกจากงานประจำแล้วมาเป็๲ผู้จัดการให้ฉันด้วยล่ะ”

        “เออนา ให้ได้เป็๞ก่อนค่อยมาพูด เห็นพูดแบบนี้มา 2 ปีแล้ว ฉันยังไม่เห็นคุณดาวเหนือนางแบบมือโปรเลยสักครั้ง”

        “แกคอยดูได้เลย ครั้งนี้แหละ ฉันจะเป็๲นางแบบมืออาชีพให้ได้”

        “เดี๋ยวนางแบบทุกคน เข้าไปแต่งหน้าแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าตามหมายเลขที่ติดไว้ที่ไม้แขวนนะคะ นางแบบทุกคนจะได้เสื้อผ้าที่มีสไตล์ชุดแตกต่างกันออกไป ดังนั้นในการเดินแบบ นางแบบทุกคนไม่มีสิทธิปฏิเสธหรือไม่ยินยอมใส่เสื้อผ้าที่ได้รับ ทุกคนเข้าใจกติกานี้นะคะ ถ้าเข้าใจแล้วประจำที่ของตัวเองได้เลยค่ะ”

        เมื่อทีมงานอธิบายรายละเอียดคร่าวๆในการแข่งขันครั้งนี้จบ ฉันก็เดินเข้าไปนั่งให้ช่างแต่งหน้าทำผมและเข้าไปเปลี่ยนชุด ซึ่งชุดของฉันค่อนข้างยาวกว่าตัวฉันมาก แถมยังมีปลายผ้าที่รุงรังอีก ถือว่าโจทย์ในวันนี้ค่อนข้างยากอยู่ แต่สำหรับดาวเหนือไม่ยากเกินไปขนาดนั้น ฉันให้ยัยเ๯้างามหยิบร้องเท้าที่เตรียมมาเผื่อเข้ามาให้ ซึ่งรองเท้าที่ฉันพูดถึงส้นสูงถึง 5 นิ้ว สำหรับคนทั่วไปเดินยากมาก แต่สำหรับฉันที่ฝึกซ้อมกับมันมาหลายปี แค่นี้สบายมาก ด้วยความที่ชุดค่อนข้างยาว เลยทำให้ไม่เห็นรองเท้าที่ใส่ไว้ด้านใน

        “ทุกคนค่ะ มาเข้าแถวกันตรงนี้ค่ะ เรียงลำดับเลขที่ของตัวเองนะคะ เดี่ยวเมื่อไฟหรี่ลง คนแรกค่อยเดินขึ้นไปและคนต่อๆไปเหมือนที่ซ้อมกันไว้นะคะ”

        ฉันลุกขึ้นไปยื่นต่อแถวของคนลำดับที่ 19 ซึ่งในการเดินโชว์ครั้งนี้ ฉันอยู่ลำดับที่ 20 คนสุดท้ายพอดี เมื่อไฟหรี่ลง นางแบบคนแรกก็เดินออกไป คนที่สอง คนที่สอง ตามลำดับ ใจฉันเต้นแรงมาก อย่างกับจะออก เดินด้านนอกให้ได้ 

        “ฮู่ว์! แกทำได้ดาวเหนือ”

        หลังจากเรียกพลังกลับมา ฉันก็เดินขึ้นไปบนเวที ตามนางแบบคนข้างหน้า เดินอย่างมั่นใจ พรีเซนต์ชุดที่ใส่เล็กน้อย และหมุนอย่างที่เคยซ้อมเป็๞ประจำ กรรมการที่นั่งมองมาจากด้านล่างเวที มีทั้งหมด 5 ท่าน ซึ่ง 4 ท่านฉันเคยเจอเมื่อแข่งขันรอบก่อน แต่มีอีกคนที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ดูท่าทางนิ่งๆ หยิ่งๆ ใบหน้าคมเข้ม บวกกับดวงตาสีเทาคู่นั้น ทำให้หน้ายิ่งดูดุ แต่กลับเสน่ห์ดึงดูดล้มหลาม มองนางแบบแต่ละคนอย่างจริงจัง๻ั้๫แ๻่ขึ้นเวทีเดิน

        “เมื่อกี้เป็๲การเดินแบบแบบกลุ่มใหญ่ของนางแบบทั้งหมด 20 คนแล้วนะคะ ต่อไปจะเป็๲การแสดงฝีมือการเดินแบบของนางแบบทีละคนตามหมายเลขค่ะ”

        นางแบบแต่ละคน ต่างทยอยเดินออกไป โดยใช้เวลาพรีเซนต์การเดินของตัวเองคนละ 3 รอบ พร้อมกับพูดคุย รับฟังคำติชมของกรรมการเพื่อนำไปพัฒนาต่อ ดังนั้นฉันในหมายเลขท้ายสุด ก็ต้องรอต่อไป

        ถึงตาฉัน ฉันเดินออกไปด้วยความมั่นใจ ก้าวฉับๆสับแหลก ตามสไตล์ พรีเซนชุดรอบนึง หมุนระหว่าง กลับ โพสท่าที่พรีเซนต์ชุดที่ใส่อย่างสุดแรง เมื่อเดินครบ 3 รอบ ก็เดินมาหยุดอยู่ตรงกลาง รอฟังคำติชมของกรรมการทั้ง 5 ท่าน

        “คุณดาวเหนือใช่ไหมครับ” กรรมการด้านขวาสุดพูดคนแรก

         “ใช่ค่ะ”

        “คุณเดินได้ดีมากเลยครับ ดูมั่นใจ และพรีเซนต์ชุดที่ใส่ได้ดีเลยครับ”

        “ส่วนฉันคิดว่า” กรรมการคนถัดมาพูดต่อ

        “คุณยังสามารถพัฒนาได้อีก การเดินอาจจะดูมั่นใจแล้วก็จริง แต่ยังขาดทักษะจังหวะการเดินอีกนิดหน่อยค่ะ”

        “คุณสิบทิศมีอะไรติชมนางแบบหมายเลข 20 ไหมคะ” กรรมการคนก่อนหันไปพูดกับผู้ชายตรงกลางที่นั่งนิ่งจ้องมาที่ฉันไม่วางตา 

        “ครับ ผมจะขอสอบถามคุณดาวเหนือเ๹ื่๪๫ส่วนตัวสักเ๹ื่๪๫ได้ไหมครับ”

        “อ๋อค่ะ ได้ค่ะ”

        “คุณดาวเหนือคิดว่าในฐานะนางแบบมืออาชีพ เ๹ื่๪๫ส่วนตัวมีผลต่อการทำงานไหมครับ”

        “ฉันคิดว่าไม่นะคะ”

        “นั้นผมยกตัวอย่างนะครับ แค่ตัวอย่างนะครับ ถ้าสมมุตินางแบบมีการใช้ชีิวิตส่วนตัวที่ส่งผลต่อบริษัท เช่น การติดสารเสพติด การรับงานนอกเหนือจากงานเดินแบบ หรือแม้กระทั้งการเปลี่ยนแฟนบ่อยๆ คุณดาวเหนือคิดว่าเ๹ื่๪๫เหล่านี้จะส่งผลกระทบต่อหน้าตาบริษัทไหมครับ”

        อีตามั่นหน้านี้ถามอะไร ไม่เห็นจะเกี่ยวกับการเดินแบบตรงไหนเลย แล้วทำไมต้องเจาะจงถามแค่ฉันคนเดียวเลยล่ะ หรือคิดจะแกล้งกัน

        “ถ้าเป็๞คำถามที่พึ่งถามมาก็เกี่ยวค่ะ เพราะในฐานะนางแบบของบริษัท นางแบบทุกคนจะต้องมีภาพลักษณ์ที่เหมาะสมกับบริษัท ถือเป็๞การให้เกียรติและไม่ทำให้บริษัทเสื่อมเสียชื่อเสียงค่ะ”

        “ครับ ผมก็คิดแบบนั้นครับ”

ฉันไม่รู้จะส่งยิ้มให้หรือทำหน้าแบบไหนให้อีตานั้นดี หน้าตาก็ถือว่าเข้าขั้นหล่อ หุ่นก็ดี แต่น่าจะมีปัญหาทางสมองกับปาก

“หมายเลขที่เข้ารอบ เป็๞นางแบบหน้าใหม่ของปีใหม่ มีดังนี้ครับ หมายเลข 5 ，16 ，7，2，15，19，1，11，8，และหมายเลขสุดท้าย 9 ครับ”

“ขอแสดงความยินดีกับนางแบบหน้าใหม่ในปีนี้ทั้ง 10 คนด้วยนะคะ ส่วน 10 คนที่เหลือ ขอให้ทุกท่านพยายามต่อไปนะคะ”

        ฉันเดินกลับเข้ามาเปลี่ยนชุดแล้วเดินออกจากห้องไปหาเ๯้างามที่นั่งรออยู่ชั้น1 ด้วยอาการหมดแรง

        “เป็๲ไงบ้างแก ทำไมทำหน้านั้นล่ะ……ไม่เป็๲ไร ไว้ครั้งหน้าลองใหม่ แกเก่งมากแล้ววันนี้”

        “ฉันยังคาใจอยู่เลย”

        “เ๱ื่๵๹อะไร”

        “ฉันว่าที่ฉันไม่ผ่านเป็๞เพราะอีตานั้นแน่เลย”

        “แกพูดถึงใครเนี่ย”

        “ก็วันนี้อ่ะดิ มีกรรมการคนหนึ่งถามคำถามฉันอยู่คนเดียว แล้วถามอะไรนะ เกี่ยวกับเปลี่ยนแฟนบ่อยมีผลกระทบกับบริษัทไหม อะไรทำนองเนี่ย”

        “เฮ้ย เข้ารู้ได้ไงว่าแกเปลี่ยนแฟนบ่อย หรือเขารู้จักแก”

        “ไม่น่านะ ฉันพึ่งเคยเจอเขาครั้งแรก”

        “นั้นก็ แกโดนแกล้งแน่นอน”

        “นั้นสิ ฉันก็คิดอย่างนั้น อย่าให้แม่เจออีกแล้วกัน ฉันไม่ปล่อยไปเฉยๆเหมือนครั้งนี้แน่”

        “ทำไม แกจะจับเขามาเป็๲หนุ่มๆในคอเล็กชั่นแกหรอ”

        “จ้างให้ก็ไม่เอาย่ะ!!!”