เธอเป็ของเขา ของเขาโดยสมบูรณ์ เหวินหยูเหว่ยเงยหน้าขึ้นมองสบ ดวงตาดำขลับ หวานซึ้งหยาดเยิ้มยิ่งนัก ยามตกอยู่ในห้วงรัก ใบหน้าแดงเรื่อและริมฝีปากที่เผยอขึ้น ญาหลันช้อนตามองเขา เหวินหยูเหว่ยจึงแนบหน้าลงหอมแก้มและจูบปากเธอ
“ คุณสักด้วยหรือคะ” หญิงสาวเริ่มสำรวจร่างกายเขา แต่เหวินหยูเหว่ยยังไม่คลายอ้อมแขน เธอชะโงกหน้าขึ้นมองแผ่นหลังที่มีลอยสักลายัที่กำลังผงาดขึ้นท้องฟ้ายาวเต็มแผ่นหลังไปถึงระดับเอว เมื่อคืนภาพดำเมื่อมที่เห็นเป็เงาเลือนรางกลับปรากฏขึ้น ชัดเจน
“ชอบไหม” เขาถามอู้อี้ ปากและจมูกคลอเคลียแก้มเธอ ญาหลันมีท่าทีอ่อนลงเพราะเหวินหยูเหว่ยพยายามที่จะอ่อนโยนกับเธออย่างถึงที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ทางภาษากาย อย่างน้อยก็เพื่อให้หญิงสาวไม่ต้องออกฤทธิ์ออกเดชกับเขาอย่างเมื่อเช้าอีก
“ ตอนสักคงเจ็บน่าดู” เธอเลี่ยงตอบ เกลี่ยนิ้วไล้ไปตามลายเส้นบนหลังเขา เหมือนลูกแมวเชื่องๆ ที่คลอเคลียไม่ห่างอย่างน้อยเหวินหยูเหว่ยก็มั่นใจกับเสน่ห์ของตนที่มีต่อเพศตรงข้ามเสมอ
“เจ็บ เจ็บมากแทบขาดใจ” เขาบอกฝังจมูกลงบนแก้มนวล ก่อนจะเงยขึ้นจ้องตาเธอ ญาหลันสะท้าน สายตาที่ร้อนแรงของเขา เบือนหน้าหนี แต่ถูกเขาจับไว้ เหวินหยูเหว่ยใช้นิ้วเกลี่ยผมเธอออกจากใบหน้างาม ริมฝีปากร้อนๆ ของเขาจูบซับหน้าผากไล้ลงมาถึงริมฝีปากเธอ
“ฉันรักเธอญาหลัน รู้ตัวไหมว่าญาหลันน่ารักขนาดไหน” หญิงสาวสะท้านกับคำหวาน ขณะที่ปาก จมูก และมือของเขาก็ไม่หยุดนิ่ง
“เธอล่ะรักฉันบ้างไหม” เหวินหยูเหว่ย ถามยิ้มๆ มองดวงตาหวานซึ้งที่ซ้อนมองเขา แม้เธอไม่บอก เขาก็ดูออกแต่แรกว่าเธอตกหลุมรักเขาอย่างจัง ญาหลันอึกอัก ถึงจะติดอยู่ในห้วงรักที่เขาดักไว้แต่ญาหลันก็ยังพอมีสติได้คิดอยู่บ้าง เหวินหยูเหว่ยพูดฝากรักกับเธอได้ง่ายดาย เขาคงพูดแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนที่มีอะไรด้วย มันไม่ได้มาจากความรู้สึกที่แท้จริง สำหรับเธอ ไม่อาจยอมรับได้และไม่อาจกล่าวคำนั้นออกมา
เหวินหยูเหว่ยจ้องตาผู้หญิงในอ้อมกอดที่ปิดปากเงียบ ทุกครั้งที่เขามอง เธอมักจะหลบตาเขา หากแต่ครั้งนี้แววตาดำขลับกลับนิ่งและลึกล้ำ..........เธอกำลังอยากรู้ว่าเขารู้สึกอย่างที่พูดจริงหรือเปล่า เหวินหยูเหว่ยประสานสายตาตอบ ยิ้มในหน้า ประกายตาระยิบระยับที่บ่งบอกว่ารู้เท่าทัน ทำให้ญาหลันต้องเป็ฝ่ายหลบและหันหลังให้เขา เหวินหยูเหว่ยกอดกระชับร่างเธออย่างงอนง้อ ในทางร่างกายอากัปกิริยาที่เขาปฏิบัติย่อมรู้สึกอบอุ่นอ่อนหวานด้วยกันทั้งคู่ หากแต่ในใจต่างฝ่ายต่างกำลังขัดแย้งกัน ตอนแรกเหวินหยูเหว่ยคิดว่าเขา "ต้อง” พยายามเอาใจและอ่อนโยนกับหญิงสาวให้มาก แต่พอเอาเข้าจริงสิ่งที่เขาทำกลับเป็ไปเองโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ แต่สำหรับญาหลันแล้วรู้สึกไม่ต่างอะไรกับคนที่ถูกกระทำ จำต้องรับสภาพความเป็จริงให้ได้ มีเพียงจิตใจที่เข้มแข็งเท่านั้นที่จะช่วยเธอได้ ตอนนี้เหวินหยูเหว่ยอาจทำดีกับเธอ แต่หากสิ่งที่เขาหวัง ไม่เป็อย่างที่ คิด เขาอาจกลายร่างเป็ปีศาจขย้ำเธอ
เอาเข้าจริงเหวินหยูเหว่ยก็ไม่ได้พาเธอกลับสิงคโปร์อย่างที่พูด เขาเปลี่ยนใจ อย่างน้อยก็เพื่อจะยืดเวลาปรับความเข้าใจ กับญาหลัน สักสามสี่วัน เพื่อคลายความตรึงเครียดในตัวหญิงสาวที่มีต่อเขา เหวินหยูเหว่ยพาญาหลันไปพักผ่อนที่ภูเก็ตและคลุกอยู่กับเธอตลอดเวลา
เขาไม่แตะต้องบังคับใจเธออีก หากแต่ใช้ความเป็สุภาพบุรุษคอยแทคแคร์เอาใจ จนหญิงสาวขัดเขิน พวกพนักงานในโรงแรมหรือแม้กระทั่งแขกที่มาพักผ่อนต่างเข้าใจว่าเขาและเธอคือคู่แต่งงานใหม่ที่มาฮันนีมูน แต่นั่นก็ทำให้ญาหลันรู้สึกวางใจในตัวเหวินหยูเหว่ยมากขึ้นอีกทั้งใจก็พลอยปราบปลื้มเป็สุขต่อการดูแลของเขา เหวินหยูเหว่ยยอมที่จะนอนคนละห้องกับเธออย่างที่หญิงสาว้า เขา รักษาสัญญาจะไม่บังคับ เธอหากเธอไม่ยินยอม หัวใจดวงน้อยเริ่มมีสีชมพูบ้างแล้วและนั่นคือสิ่งที่เหวินหยูเหว่ย้า
*********************************
ถังเห่อหนัน อยู่บ้านเมื่อลูกสาวคนโตจะกลับจากเมืองไทยก่อนกำหนด ส่วนอีกสองคน คงติดหิมะอยู่ที่นิวยอร์ก เขายืนสูบไปป์และมองลงไปยังริมทะเล ที่ตั้งคฤหาสน์ของเขากับภรรยา ที่นี่เป็บ้านเกิดเขา ประเทศเล็กๆ แห่งนี้ สิงคโปร์มีความมั่นคงทางการเมืองมากที่สุด ประเทศหนึ่งของโลก นับแต่ตั้งประเทศเป็ต้นมา สิงคโปร์เคยตกอยู่ภายใต้อาณานิคมของอังกฤษ และถูกญี่ปุ่นยึด่าโลกครั้งที่สองแต่ต่อมาอังกฤษก็ยึดคืนกลับไป ภายหลังสิงคโปร์รวมกับมาเลเซียเพื่อต่อต้านอังกฤษและได้แยกออกมาเป็เอกเทศในที่สุด
แม้จะเป็ประเทศเล็กแต่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในภูมิภาค มีคนอยู่ราว ห้าล้านคน ประกอบด้วยชาวจีนมากที่สุดรองลงมาคือชาวมาเลย์ ชาวอินเดีย และชาติอื่น ๆ ที่นี่มีท่าเรือที่ใหญ่และดีที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง และทำการค้าประเภทซื้อมาขายไป
ถังเห่อหนันเป็เ้าของอู่ต่อเรือที่ดีที่สุดในสิงคโปร์ และเป็บริษัทที่สร้างแท่นขุดเจาะน้ำมันรายใหญ่ เขายังเป็ผู้สนับสนุนของนายกรัฐมนตีด้วย เขาทำการค้าใหญ่ ๆ กับอเมริกาและอังกฤษ แต่เมื่อคิดที่จะกลับมาดูแลกิจการที่นี่เขาจึงคิดหาคู่ค้าในจีนและประเทศเพื่อนบ้านอย่างเวียดนาม ไทย ลาว พม่า สินค้าจากสิงคโปร์จะมีราคาถูกมากเนื่องจากเป็ท่าเรือน้ำลึก และมีสินค้าปลอดภาษี
เดิมถังเห่อหนันเป็นักค้าหุ้นตัวยงคนหนึ่ง ใคร ๆก็รู้ว่าเขาเติบโตมาจากวอลสตรีท เขาจึงเป็นักค้าที่คู่แข่งหวาดกลัว เทมาเส็กคือชื่อเดิมของประเทศนี้และเขาก็มีหุ้นอยู่ในนั้น ตอนนี้เขากำลังติดต่อธุรกิจในจีนด้านระบบขนส่งของรัฐบาลจีนทั้งยังเข้าไปเกี่ยวข้องกันระบบสื่อสารในไทย ระบบขนส่งในเวียดนาม เขายังได้รับมอบหมายจากรัฐบาลให้ดูแลการเปิดคาสิโนในสิงคโปร์ที่เริ่มจับธุรกิจประเภทนี้ แม้ว่าตลอดมาจะคัดค้านการก่อสร้างคาสิโนในประเทศก็ตาม เขามองเกรียวคลื่นทอดตัวลงกระทบฝั่ง เขาอายุหกสิบหกแล้ว มีบุตรสาวสองคนและลูกชายคนเล็กอีกคน ลูกทั้งสามของเขายังไร้เดียงสานัก แต่ธุรกิจในมือเขามีอยู่เต็มไปหมด เขาถูกลอบฆ่าระหว่างเดินทางออกจากเกาะเรียวของมาเลเซียเพื่อกลับมาที่นี่ แต่ก็รอดมาได้เขาไม่ได้บอกภรรยา หรือใคร ๆ เขาสั่งให้ลูกน้องเก็บเงียบ เพื่อที่จะจัดการแก้แค้นให้สาสม
ก่อนหน้านี้ที่บ้านพักในวอชิงตันของเขาก็โดนถล่มซะยับเยิน ดีที่ลูกสาวสองคนและภรรยาไม่อยู่
เขาพ่นควันออกจากไปป์ เมื่อเสียงออดดัง ลูกสาวคงกลับมาแล้ว เขาหันกลับออกจากเทอร์เรส เดินลงไปยังชั้นล่าง ในหูแว่วเสียงคนหลายคน หรือญาหลันตัวดีพาเพื่อนมาด้วย ถัง เห่อหนันชะงักเท้าที่ก้าวลงบันไดเขามองบุตรสาว และมองปราดไปยังชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ ผิวขาวจัด จมูกโด่ง ในตาคมกล้า ที่ยืนคู่อยู่กับบุตรสาวและกำลังมองมาที่เขา เื้ัชายหนุ่มยังมีผู้ชายและสาวมีอายุ
ถังเห่อหนันหลี่ตาลง เหวิ่นหยูเหว่ยโค้งคำนับเขาและภรรยา ถังเห่อหนันพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้ มองหน้าลูกสาวอย่างตั้งคำถาม ญาหลันยืนหน้าเซียว สงบเสงี่ยม ญาหลันไปรู้จักกับเหวินอยู่เหว่ยั้แ่เมื่อไหร่ ? คำถามนี้ผุดพรายขึ้น ในแง่ของธุรกิจพวกเขาเป็คู่แข่งกัน และนับว่าเหวินหยูเหว่ยมีเขี้ยวเล็บมากเมื่อรวมกับอิทธพลของเหวินคังพ่อของเขา
ภรรยาเขายืนอยู่ตรงกลางห้องรับแขกและเธอก็เอ่ยเชิญแขกด้วยเสียงอันดังเพื่อคลี่คลายสถานการณ์ ถังเห่อหนันเดินหน้าบึ้งลงจากบันได เขาเห็นประกายตาที่เหมือนจะยิ้มได้จากเ้าหนุ่มเหวินอยู่เหว่ยนั่น แม้ใบหน้าคมเข้มของมันจะราบเรียบก็เถอะ มันกำลังเยาะเย้ยเขา ไม่น่าให้ญาหลันไปไหนมาไหนตามลำพังเลย เขานึกเสียใจ ขณะทิ้งตัวหนัก ๆ ลงบนโซฟาข้างภรรยา เขาไม่ใช่คนโง่มองปราดเดียวเขาก็ดูออกแล้ว เขาเป็พ่อของลูกสาวที่พาชายหนุ่มเข้าบ้าน แต่ชายหนุ่มที่ลูกสาวเขาพามานั่นไม่ธรรมดาเลย ลูกสาวเขานั่งถัดไป และเหวินหยูเหว่ยก็นั่งลง