เวลาล่วงเลยมาเป็เวลาหนึ่งเดือนหลังจากไฮด์เข้าเรียนที่โรงเรียนฝึกสอนเวทย์มนต์มอเทรียใน่บ่ายของวันหลังจาก่พักเที่ยงผ่านพ้นไป ประตูห้องเรียนประจำคลาสธาตุดินถูกเปิดออกทำให้เหล่านักเรียนในคลาสหันมามองกันเป็ทางเดียว เผยให้เห็นร่างของอาจารย์สาวซึ่งเป็ใครไปไม่ได้นอกจากอาจารย์ผู้สอนและที่ปรึกษาของพวกเขาเองนั้นคือ อาจารย์เอิร์น เธอก้าวเข้ามาใจกลางห้องก่อนจะหันมองดูรอบ ๆว่านักเรียนของเธออยู่กันครบรึเปล่า
“สวัสดียามบ่ายเด็ก ๆ” อาจารย์เอิร์นกล่าวทักทายเหล่านักเรียนของเธอ
“สวัสดีครับ/ค่ะ” เหล่านักเรียนเองก็ขานตอบรับเช่นกัน
“ก่อนจะเริ่มเรียนอาจารย์มีเื่จะแจ้งให้ทราบ”อาจารย์เอิร์นพูดขึ้นมา
“เื่อะไรครับอาจารย์” บิลเด็กผู้ชายผมสีทอง ที่มีริมฝีปากเรียวชมพูอ่อนะโถามอาจารย์ของเขา
“ในสัปดาห์หน้าพวกเธอทั้งหมดจะต้องไปเข้าค่ายฝึกฝนกัน” อาจารย์เอิร์นพูดตอบออกไป
“เข้าค่ายอะไรนะครับ” แล้วก็มีคำถามตามเข้ามาอีก
“ก็เข้าค่ายฝึกฝนไงเป็ค่ายที่จะฝึกฝนเพื่อยกระดับพลังเวทย์และสอนวิธีใช้แล้วควบคุมมันไม่ให้เกิดอันตรายต่อตัวเธอเองและคนรอบข้าง” อาจารย์เอิร์นอธิบายต่อ
“แล้วเราฝึกที่โรงเรียนไม่ได้เหรอค่ะอาจารย์”เจนยกมือขึ้นมาถามบ้าง
“ถ้าเอาแต่ฝึกฝนในโรงเรียนพวกเธอก็ทำตามที่เขาสอนให้ทำพวกเธอจะไม่รู้จักการพลิกแพลงแล้วนำไปใช้ในโลกข้างนอกโรงเรียนอีกอย่างการเข้าค่ายในครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อฝึกฝนเพียงเดียว” อาจารย์เอิร์นพูดต่อก่อนจะมีนักเรียนะโถามขึ้นมาขัด
“แล้วยังมีเหตุผลอะไรอีกเหรอครับอาจารย์” บิลยกมือขึ้นมาถาม
“ใจเย็น ๆแล้วฟังที่อาจารย์พูดให้จบก่อนในการเข้าค่ายครั้งนี้จะมีเหตุผลหลักเลยคือการฝึกฝนพวกเธอและเหตุผลที่สองคือการให้พวกเธอได้พักผ่อน ผ่อนคลายจากการเรียนการสอนในโรงเรียนบ้าง”อาจารย์สาวอธิบาย
“แสดงว่าเราสามารถพักผ่อนได้จริง ๆใช่ไหมครับอาจารย์” บิลเ้าเก่ายังคงถามต่อ
“ใช่” อาจารย์เอิร์นตอบไปสั้น ๆ แต่ได้ใจความ
เมื่อได้คำตอบจากอาจารย์สีหน้าของเหล่าเด็กในห้องต่างบ่งบอกว่ากำลังตื่นเต้นยิ้มดีใจ บางคนก็คิดถึงแผนเข้าค่าย บางคนก็คิดถึงของที่ต้องเตรียม หลาย ๆความคิดถูกผุดขึ้นมาเมื่อได้ยินคำว่า การพักผ่อนในตอนเข้าค่าย และสำหรับไฮด์เองเขาก็ตื่นเต้นเหมือนกันเพราะใน่หนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้เขาเอาแต่ฝึกควบคุมพลังเวทย์ของตัวเองจนสามารถคงการไหลเวียนพลังเวทย์ของตัวเองได้ตามใจนึกแล้วอีกทั้งจากผลการฝึกฝนอย่างหนักทำให้เขาสามารถควบคุมธาตุดินได้ดีขึ้นมาอีกด้วยโดยในความคิดของไฮด์นั้นคิดถึงการได้ประสบการณ์ใหม่ ๆ ที่ช่วยให้เขาเก่งขึ้นเป็หลักและความคิดในการพักผ่อนนั้นเป็รอง
“งั้นมาเริ่มเรียนกันได้แล้ว” อาจารย์เอิร์นพูดตัดบทเมื่อเห็นใบหน้าเหล่านักเรียนของเธอที่ตอนนี้เริ่มไม่มีสมาธิกับการเรียนเสียงของเธอทำให้พวกนักเรียนในคลาสต้องดึงสติกลับมาอีกครั้งหลังจากนั้นการสอนก็ดำเนินขึ้น
ใน่เย็นของวันหลังเลิกเรียนขณะที่ไฮด์กำลังเดินออกจากโรงเรียนพร้อมเรนาอยู่นั้นทั้งคู่ก็ได้แวะไปซื้อของกันที่ย่านการค้าของเมืองเทร่ากัน
“ไฮด์ ไฮด์ ไฮด์” เรนาหันหน้ามาเรียกไฮด์ที่เดินอยู่ข้างเธออย่างเหม่อลอย
“ห่ะ มีอะไร” ไฮด์เมื่อได้สติกลับมาก็หันไปถามเรนาต่อ
“เป็อะไรทำไมวันนี้ดูเหม่อ ๆ จัง มีอะไรรึเปล่า”เรนาถามไฮด์ไปตรงประเด็นที่เธอสงสัย
“อ่อเปล่าหรอกแค่วันนี้อาจารย์เอิร์นแกบอกว่าอาทิตย์หน้าจะมีการพาไปเข้าค่ายฝึกฝนน่ะ”ไฮด์หันมาตอบเรนาที่ตอนนี้เดินไปทำหน้าสงสัยไปด้วย
“หือ เข้าค่ายอะไรนะ” เรนาถามขึ้นด้วยความสงสัย
“อ้าว ห้องเรนาไม่มีเหรอเข้าค่ายฝึกฝนอะไรนี่อ่ะ”ไฮด์หันไปถามเรนาด้วยความสงสัยเช่นกัน
“ไม่นะ ไม่เห็นอาจารย์เซบูจะบอกอะไรเลย” เรนาหันมาตอบ
“สงสัยคงจะไปแค่เฉพาะคนที่อยู่ห้องคลาสธาตุดินละมั่ง”ไฮด์จึงตอบตามสิ่งที่ตัวเองคิดไป
“แต่ก็ดีนะได้เข้าค่ายฝึกฝนไฮด์ต้องเก่งขึ้นกว่านี้แน่เลยหลังจากกลับมาจากเข้าค่าย” เรนาพูดพลางเดินพลางไปด้วย
“ว่าแต่ที่คลาสเรียนเป็ไงบ้างละไฮด์” เรนาหันไปถามไฮด์อีกรอบก่อนไฮด์จะเริ่มเล่าเื่เื่ราวต่างๆ ที่ผ่านมาหลังจากเข้ามาเรียนที่โรงเรียนมอเทรีย
“งั้นไฮด์ก็ได้ทำสัญญากับเทพปฐีแล้วสิ” เมื่อฟังจบเรนาก็ได้ถามไฮด์ต่อ
“ใช่ แต่ของเรนาก็น่าจะได้ทำสัญญากับเทพวารีแล้วเหมือนกันใช่ไหม”ไฮด์ก็ตอบกลับไปพร้อมกับคำถามที่ถามต่อ
“ใช่ ตอนนั้นตื่นเต้นมากเลย” เรนาหันมาตอบก่อนที่เริ่มเล่าเื่เล่าเหตุการณ์ที่ตัวเองเจอบ้างให้ไฮด์ฟังทำให้ระหว่างทางไปย่านการค้านั้นมีแต่เสียงของการพูดคุยกันทั้งสอง ที่ดูสนิทสนมกันกว่าจะรู้ตัวก็พบว่าทั้งคู่มาถึงหน้าทางเข้าย่านการค้าแล้วแล้วทั้งคู่ก็ตกลงแยกกันไปซื้อของที่ตัวเองอยากซื้อแล้วค่อยกลับมาเจอกันหลังจากซื้อของที่้าเสร็จ
ไฮด์นั้นเดินตรงไปยังร้านขายอุปกรณ์แห่งนึงที่คุ้นเคยก่อนจะได้ยินเสียงที่ไม่ได้ยินมานานแล้วร้องทักทายขึ้น
“แหม่ กระผมก็นึกว่าใครที่ไหน ที่แท้นายน้อยนี้เอง”ลุงพ่อค้าร้องทักไฮด์ขึ้นมาเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคย
‘ลุงพ่อค้านี้ยังเหมือนเดิมเลยแฮะ’ ไฮด์คิดในใจ
“ไม่เจอกันนานนะลุง วันนี้พอดีว่าผมอยากมาซื้อของนะครับ ลุงมีอะไรจะแนะนำไหมครับ”ไฮด์หันมาทักทายก่อนจะถามลุงพ่อค้า
“ตอนนี้นายน้อยควบคุมพลังเวทย์แล้วได้ดีแล้วยังล่ะ”ลุงพ่อค้าก็ถามคำถามกลับมา
“ตอนนี้ผมก็ควบคุมพลังเวทย์ของผมได้แล้ว” หลังจากพูดจบไฮด์ก็ได้โชว์ทักษะควบคุมพลังเวทย์ที่ได้ฝึกฝนมาตลอดให้ลุงพ่อค้าดู ทำเอาลุงพ่อค้าถึงกับมองด้วยสีหน้าแปลกใจ
“นายน้อยนี่เก่งจริง ๆ นะครับเมื่อก่อนยังไม่รู้จักแม้แต่วิธีควบคุมด้วยซ้ำ แต่ผ่านไปไม่นานกลับควบคุมพลังเวทย์ได้อย่างชำนาญขึ้นขนาดนี้แล้วอนาคตนายน้อยต้องได้เป็พ่อมดผู้ยิ่งใหญ่แน่นอนเลยครับ” ลุงพ่อค้าเอ่ยปากชมทำเอาไฮด์ที่ได้ยินดังนั้นก็แอบยิ้มตามไปด้วย
“แล้ววันนี้นายน้อยอยากให้แนะนำอะไรเป็พิเศษไหมครับ” ลุงพ่อค้าถามไฮด์
“เอ่อ ผมคิดว่าผมอยากได้อุปกรณ์ที่ช่วยให้ผมควบคุมพลังเวทย์ของตัวเองได้ดียิ่งขึ้นกว่านี้ครับ”ไฮด์ตอบกลับ
“อือ งั้นนายน้อยรอที่นี้ซักครู่นะครับ” พูดจบลุงพ่อค้าก็ขายตัวไปในร้านก่อนที่จะเดินกลับมาพร้อมของในมือสามอย่างนั้นคือแหวน กำไล และสร้อยคอ ก่อนที่จะลุงพ่อค้าจะพูดต่อ
“ถ้านายน้อยกำลังหาอุปกรณ์ที่ช่วยในการควบคุมพลังเวทย์ได้ดียิ่งขึ้นกระผมขอแนะนำอุปกรณ์วิเศษสามชิ้นนี้เลยครับ”แล้วพ่อค้าก็ได้อธิบายสรรพคุณของอุปกรณ์ต่างๆ ให้ไฮด์ฟัง
ไฮด์ฟังพ่อค้าอธิบายพลาง สายตาก็ชำเลืองมองไปที่ของสามชิ้นพลางโดยชิ้นแรกเป็แหวนสีเงินมีอักขละเวทย์จารึกอยู่ด้านในของแหวน ชิ้นที่สองเป็กำไลข้อมือสีเงินที่มีสัญลักษณ์บางอย่างประทับไว้และต่อมาชิ้นที่สามซึ่งเป็สร้อยคอเป็สร้อยสีเงินที่มีจี้ไข่มุกสีแดงห้อยอยู่โดยคุณสมบัติหลักของทั้งสามอย่างนี้มีคุณสมบัติที่ช่วยในการควบคุมเวทย์มนต์เหมือนกันแต่ที่มีพ่อค้านำมาให้สามแบบเพื่อให้ไฮด์ได้เลือกเข้ากับไลฟ์สไตล์ของตัวไฮด์เองเท่านั้นก่อนที่ไฮด์จะตัดสินใจซื้อแหวนไป ก่อนเดินออกจากร้านเพื่อไปดูของชิ้นอื่น ๆที่น่าสนใจเผื่อเขาเห็นแล้วอยากได้จะได้ซื้อกลับไป
“เร่เข้ามา เร่เข้ามา” เสียงพ่อค้าในตลาดดังตลอดั้แ่ทางเข้าย่านการค้าทำให้ในย่านการค้านั้นไม่มีท่าทีว่าจะเงียบลงเลยเพราะพอพ่อค้าร้านหนึ่งประกาศเสร็จ แม่ค้าอีกร้านก็ประกาศเป็แบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ
‘ที่นี้ยังคึกคักไม่เปลี่ยน’ ไฮด์ที่เดินดูของพลางก็คิดในใจแม้จะเคยมาย่านการค้าแห่งนี้หลายรอบแล้วแต่เขาก็ยังไม่ชินกับเหตุการณ์แบบนี้ซักที ก่อนที่สายตาไฮด์จะไปสะดุดเข้ากับร้านขายสัตว์เลี้ยงแห่งหนึ่งที่มีลักษณะตัวอาคารกว้างสีฟ้าสดใส แลจากที่ไกล ๆ เป็ต้องสะดุดตา ก่อนที่ไฮด์จะชะเงอมองเข้าไปทางแผ่นกระจกใสที่ทำให้มองเห็นภายในร้านที่เห็นเหล่าสัตว์ต่างๆ กับผู้คนอีกจำนวนหนึ่งที่มาซื้อสัตว์เลี้ยงหรือเลือกอุปกรณ์สัตว์เลี้ยงเพื่อนำไปใส่ให้สัตว์เลี้ยงของตนเองไฮด์ไม่รอช้าจึงได้เปิดประตูเดินเข้าไปภายในร้านขายสัตว์เลี้ยง
ภายในร้านขายสัตว์เลี้ยงนั้นเมื่อเข้ามาแล้วกลับมีกลิ่นหอมที่แตะจมูกแทนที่จะได้กลิ่นสาบของเหล่าสัตว์ที่อยู่ภายในนี้ซึ่งภายในร้านนั้นจะมีการแบ่งเป็โซน ๆ โดยจะมีทั้งโซนสัตว์น้ำสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์ปีก สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและสุดท้ายเป็โซนอุปกรณ์สำหรับสัตว์เลี้ยงก่อนที่ไฮด์จะเดินไล่ไปั้แ่โซนแรกที่อยู่ใกล้กับประตูทางเข้าที่สุด นั้นคือโซนสัตว์น้ำ
ในโซนสัตว์น้ำประกอบไปด้วยตู้แก้วใสขนาดใหญ่ที่ตั้งไว้ทั้งสองข้างทางเดินโดยในแต่ล่ะตู้ก็มีสัตว์น้ำเวทย์มนต์ไม่ซ้ำชนิดกันไล่เรียงกันอยู่ซึ่งเมื่อไฮด์กำลังจะเดินเข้าไปในโซนแรก ก็มีพนักงานร้านที่ใส่เสื้อเชิ๊ตคอวีสีฟ้า และสวมกางเกงสแลคสีดำเดินเข้ามาต้อนรับไฮด์
“สวัสดีครับคุณลูกค้า อยากให้ช่วยแนะนำสัตว์เลี้ยงไหมครับ”พนักงานพูดกับไฮด์ที่เดินเข้ามาทางตัวเอง
“ไม่เป็ไรครับ ขอผมเดินดูรอบๆ ก่อนนะครับ” ไฮด์ตอบกลับไป
“ครับ ถ้ามีอะไรก็เรียกพนักงานที่อยู่ใกล้คุณลูกค้าได้ตลอดนะครับ” พนักงานพูดกับไฮด์ก่อนที่จะเดินไปทำความสะอาดร้านต่อ
ไฮด์เดินต่อตรงเข้าไปในโซนแรกเมื่อมองเข้าไปตู้แรกสิ่งที่ไฮด์เห็นเป็ปลาชนิดหนึ่งที่มีเขี้ยวเรียงยาวเหมือนใบเลื่อย และมีลักษณะที่เด่น คือ มีจงอยโผล่ออกมาจากส่วนหัวซึ่งส่องแส่งสว่างได้ด้วยในตู้ถัดมาเป็ปลาที่มีหัวแหลมพุ่งยาว และ่ปากตรงใต้คางก็มีฟันคมเข็มคล้ายเข็มเมื่อเดินดูไปเรื่อย ๆ ไฮด์ก็เจอปลาแปลกที่มีลักษณะลำตัวเรียวยาว มีครีบปีกซ้ายขวาอีกทั้งมีหนวดที่เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระด้วยก่อนที่ไฮด์จะเดินดูสัตว์ในโซนน้ำจนพอใจก่อนจะเปลี่ยนไปในโซนต่อไป
ต่อมาในโซนสัตว์ะเืน้ำะเืบกสิ่งแรกที่ไฮด์ได้เห็นคือ สัตว์ที่มีเท้าสี่เท้ามีกระดองหุ้มที่ลำตัวเคลื่อนที่อย่างช้า ๆ ในตู้กระจกใส และต่อมาอีกก็คือสัตว์สี่เท้าที่มีขาหลังยาวกว่าขาหน้าหน้าเรียวเป็สามเหลี่ยม ดวงตากลมโตซึ่งะโไปมาในตู้ และตู้ข้าง ๆนั้นเองก็สัตว์ที่ลักษณะคล้ายกันแต่มีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่าแต่ไม่ได้ะโไปมาเหมือนสัตว์ในตู้ก่อนหน้าอีกทั้งสัตว์ในตู้นี้สามารถแลปลิ้นได้ยาวมาก ไฮด์เห็นมันตวัดลิ้นกินเหยื่อที่พนักงานคนหนึ่งกำลังป้อนอาหารเข้าไปในตู้ทางช่องเล็กๆ ด้านล่างของตู้ ก่อนที่ไฮด์จะเดินดูสัตว์ตัวอื่น ๆ ต่อไป
ไฮด์เดินมาถึงยังโซนสัตว์ปีกที่นี้ก็คือสิ่งที่เห็นได้ทั่วไปไม่ว่าจะเป็นกแก้ว นกฮูก นกอินทรีย์หรือแม้แต่นกกระจอกตัวเล็ก ๆ ก็มี ทำให้ไฮด์เดินผ่านโซนนี้ไปอย่างรวดเร็วจนมาถึงโซนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมซึ่งภายในโซนนี้เมื่อเดินเข้าไปก็มีทั้งสุนัข แมว หมี สิงโต และเสือซึ่งสองโซนที่ผ่านมานั้นเป็สิ่งพี่ไฮด์พบเจอได้ทั่วไปทำให้ไฮด์ดูแบบผ่าน ๆตาไปก่อนที่จะเดินออกจากร้านขายสัตว์เลี้ยงไปเพราะยังไม่มีอะไรที่น่าสนใจพอให้ไฮด์เอาไปเลี้ยง
ณทางเข้าย่านการค้า ไฮด์เดินกลับเพื่อมารอเจอเรนาที่นัดกันไว้ จนเวลาผ่านไปซักพักร่างของเด็กสาวผมสีฟ้าริมฝีปากสีชมพูก็โผล่เด่นออกมาท่ามกลางฝูงชลที่เดินกันเต็มในย่านการค้าพร้อมกับของในมือที่หิ้วมาเต็มทั้งสองข้าง เดินขนมาอย่างทุลักทุเล
“ซื้ออะไรมาเยอะแยะนะเรนา” ไฮด์เดินเข้าไปถามเรนาก่อนที่จะยื่นมือเข้าไปแย่งถุงจากเรนามาช่วยถือ
“ถือเองได้ไม่เป็ไรนะไฮด์” เรนาพยายามถือของเองแต่สุดท้ายก็ปล่อยให้ไฮด์แย่งไปช่วยถือให้จนได้
“ว่าแต่ไฮด์ไม่ซื้ออะไรบ้างเหรอ” เรนาหันไปถามไฮด์เมื่อเห็นว่าไฮด์ไม่ได้ถืออะไรเลยไว้ในมือ
“อ่อ ก็ได้แหวนมาวงหนึ่งนะอยู่ในกระเป๋า” ไฮด์หันไปตอบเรนาก่อนที่จะถามกลับไปบ้างว่า
“แล้วเรนาได้อะไรมาเยอะแยะล่ะ” ไฮด์ถามพลางจ้องมองไปที่ถุงใบใหญ่ที่ตัวเองกำลังหิ้วอยู่ซึ่งด้านในมีถุงซ้อนไว้อีกชั้นนึงทำให้มองไม่เห็นของด้านในว่าเป็อะไร
“เสื้อผ้า แล้วก็อุปกรณ์เวทย์” เรนาหันไปยิ้มให้ไฮด์ก่อนจะตอบไฮด์ออกไปก่อนที่ทั้งสองจะเดินกลับบ้านไปพร้อมกันภายใต้แสงอาทิตย์ที่สาดแสงสีส้มไปทั่วท้องฟ้าซึ่งค่อยๆ ลาลับไป ทำให้ความมืดมิดยามค่ำคืนค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา
175
![สงครามราชันจักรพรรดิ [จบภาคหลัก]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1773871886_46029122.webp)
