พวกเขาเดินลึกเข้าไปในดินแดนต้องห้าม อากาศเย็นลงกว่าปกติ
และทุกสิ่งรอบตัวเริ่มเงียบลงอย่างน่าประหลาด
“ข้าเริ่มไม่ชอบที่นี่แล้วนะ…” โจบองพูดขึ้นพลางขนลุก
“มันเหมือนมีบางอย่างซุ่มมองพวกเราอยู่ตลอดเวลา”
เรมี่ขมวดคิ้ว “ความรู้สึกของข้าก็เหมือนกัน”
“เ้าแน่ใจนะว่าเรากำลังจะไปเจอ ‘นักปราชญ์’ ไม่ใช่ ‘นักล่าผี’?”
“เ้าเงียบไปเลยโจบอง” เรมี่บ่น
หมอกขาวราวกับปุยเมฆลอยต่ำปกคลุมพื้นดิน
มันไม่ได้เป็เพียงแค่หมอกธรรมดา
“หมอกนี้มันแปลก” อาเทมอสกล่าวเสียงเรียบ
“มันไม่ได้เป็เพียงไอน้ำในอากาศ แต่มันมีพลังเวทมนตร์เจือปนอยู่”
เรมี่แตะนิ้วไปในหมอกเบาๆ และดึงกลับทันที
“มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังััเงาของบางสิ่งที่ไม่มีตัวตน”
หลังจากเดินผ่านป่าหมอกหนาทึบ เมืองแห่งหมอกสีเงินก็ค่อยๆ
ปรากฏขึ้นจากเงามัวๆ ข้างหน้า
“ให้ตายเถอะ… ที่นี่มันดูเหมือนฉากในตำนานที่ข้าชอบอ่านเลยแฮะ”
โจบองพูดอย่างตื่นเต้น
เมืองนี้ ไม่ได้เหมือนเมืองทั่วไปที่พวกเขาเคยเห็น
????️ อาคารสร้างขึ้นจากหินสีเทาและเงิน
????️ กำแพงเมืองเก่าถูกเถาวัลย์สีดำพันรอบ ราวกับปกป้องหรือกักขังบางสิ่งไว้
????️ หลังคาของตึกทุกหลังถูกปกคลุมด้วยมอสหนา และพื้นดินเต็มไปด้วยร่องรอยของกาลเวลา
แต่ที่น่าประหลาดใจที่สุดคือ…
“เฮ้ๆๆ นี่ไม่ใช่เมืองปกติแน่ๆ! ที่นี่ต้องมีอะไรอยู่ในหมอกพวกนี้!”
???? ความรู้สึกของทั้งสามคนเมื่อเข้าเมือง
????️ เรมี่:
“ข้าเคยเดินทางไปหลายที่ แต่ที่นี่… มันให้ความรู้สึกเหมือนข้ากำลังเดินอยู่ในอดีตที่ถูกลืม”
เขากวาดตามองไปรอบๆ ที่นี่เงียบเกินไป ไม่มีเสียงพ่อค้า ไม่มีเสียงเด็กเล่น
หรือแม้แต่เสียงฝีเท้าของผู้คน
มันเป็เมืองที่ ยังมีชีวิต… แต่ไร้ซึ่งการเคลื่อนไหว
⚔️ อาเทมอส:
“เมืองนี้… มันเหมือนกับดินแดนของปีศาจ”
เขาไม่ได้หมายถึงรูปลักษณ์ของมัน แต่หมายถึง ‘ความรู้สึก’ ของมัน
เขารู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังจ้องมองจากในหมอก
บางสิ่งที่รอคอยพวกเขามานานแล้ว
???? โจบอง:
“โอ้โห ข้าว่าที่นี่น่าจะเป็สถานที่ท่องเที่ยวที่ดีนะ! อาจเรียกได้ว่า
‘เมืองแห่งความหลอนระดับ 5 ดาว’!”
เรมี่หันมามองโจบอง “เ้าจริงจังหน่อยได้ไหม?”
“ก็ข้าพยายามช่วยให้บรรยากาศมันไม่น่ากลัวไง!
หรือเ้าชอบให้มันดูน่ากลัวแบบนี้?”
อาเทมอสส่ายหัว “ข้าว่าเ้าหมาตัวนี้อาจเป็ปีศาจจริงๆ ก็ได้นะ”
เมื่อพวกเขาเดินเข้ามาลึกขึ้น มีเงาตะคุ่มๆ ของผู้คนปรากฏขึ้นในหมอก
ชาวเมืองเ่าั้ ดูเงียบและสงบ…
แต่ั์ตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดระแวง
“นักเดินทาง?”
เสียงของหญิงชราผู้หนึ่งดังขึ้น เธอเดินออกมาจากกลุ่มคน
สวมเสื้อคลุมสีเงินที่ดูเก่าแก่เรมี่พยักหน้า
“พวกเราไม่ได้มาเพื่อล่วงเกินเมืองนี้ เราแค่มาหาคำตอบเกี่ยวกับ…”
ทันใดนั้น…
ชาวเมืองที่ยืนอยู่รอบๆ เริ่มถอยหลังห่างออกจากพวกเขา
“พวกเ้ามาทำไมกันแน่?”
“พวกเ้า้าจะปลดปล่อยมันออกมาใช่ไหม!?”
ดวงตาของเรมี่เบิกกว้าง “อะไรนะ!?”
“ออกไปจากเมืองนี้ซะ! ก่อนที่มันจะตื่นขึ้นมา!”
1K
![[จบ] เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นเศรษฐีนีในวันสิ้นโลก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776316028_98690481.webp)
