บทที่ 22 กระบี่หงฉี่รับนาย พลังต่อสู้พุ่งทะยาน (รีไรต์)
หากจะบอกว่าเมิ่งฝานออกไปประมือกับใครจนกระบี่หักเื่นี้ยังพอฟังขึ้น
แต่เ้าเพิ่งจะหยิบกระบี่มาเมื่อคืนนี้ยังไม่ได้ออกไปไหนและไม่ได้ทำอะไรเลยกลับทำให้กระบี่หักได้
แบบนี้มันไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย!
เมิ่งฝานอธิบายด้วยความกระอักกระอ่วนเล็กน้อยว่า "ความจริงแล้วกระบี่ถงซานเล่มนี้ข้าไม่ได้เป็คนทำหัก แต่เป็กระบี่หงฉี่ที่ทำหักขอรับ"
เมื่อได้ยินคำพูดของเมิ่งฝาน ศิษย์พี่หลัวจึงสังเกตเห็นกระบี่หงฉี่ที่อยู่บนตัวของเมิ่งฝาน
หง...
กระบี่หงฉี่!
ศิษย์พี่หลัวอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าตกตะลึง จ้องมองเมิ่งฝานและกระบี่หงฉี่อย่างไม่อยากเชื่อสายตา
เมิ่งฝานอธิบายต่อว่า "เมื่อวานข้าเลือกกระบี่ถงซาน แต่พอตื่นเช้ามากลับพบว่ากระบี่ถงซานถูกกระบี่หงฉี่ทำหัก และกระบี่หงฉี่้าจะติดตามข้า เพื่อเป็กระบี่ประจำกายขอรับ"
ดวงตาของศิษย์พี่หลัวเบิกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ เพราะคำพูดของเมิ่งฝานเริ่มฟังดูเหลือเชื่อมากขึ้นทุกที
ประเด็นสำคัญคือ แม้คำพูดนี้จะดูเหลือเชื่อแต่ศิษย์พี่หลัวมองออกว่าเมิ่งฝานไม่ได้โกหก
เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จึงค่อย ๆ สงบสติอารมณ์ของตนเองลงได้
กระบี่หงฉี่นี่คือกระบี่ิญญาที่มีจิตสังหารรุนแรงยิ่งนัก ในบรรดากระบี่ชั้นหนึ่งของหอคอยกระบี่มันถือเป็ระดับสูงสุดอย่างแน่นอน
แม้แต่กระบี่หลายเล่มในชั้นสองของหอคอยกระบี่ก็อาจสู้กระบี่หงฉี่เล่มนี้ไม่ได้
ที่สำคัญที่สุดคือ กระบี่หงฉี่เล่มนี้ขนาดข้ายังไม่เคยชายตาแล แต่กลับถูกใจเ้าหนูเมิ่งฝานคนนี้งั้นหรือ?
แม้ศิษย์พี่หลัวจะรู้สึกว่าเ้าหนูเมิ่งฝานคนนี้ไม่เลวมาโดยตลอด แต่ในขณะนี้เขาก็ยังคงตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
แต่เพื่อไม่ให้ดูเสียหน้าต่อหน้าเมิ่งฝาน เขาจึงพยายามทำตัวให้สงบและแสร้งทำเป็เรียบเฉยพลางกล่าวว่า "กระบี่หงฉี่ไม่ธรรมดา การที่มันเลือกเ้าได้พิสูจน์ว่าเ้าเก่งมาก พยายามเข้านะ!"
คำว่า 'พยายามเข้า' ในตอนท้ายนั้นฟังดูขัดเขิน และเขายังตบไหล่เมิ่งฝานด้วยความกระอักกระอ่วนอย่างยิ่ง
เมิ่งฝานถามอย่างระมัดระวังว่า "ศิษย์พี่หลัวขอรับ กระบี่ถงซานที่เสียหายเล่มนี้ข้าต้องชดใช้หรือไม่ขอรับ?"
นี่คือสิ่งที่เขากังวลที่สุด และนั่นคือเหตุผลที่เขารอศิษย์พี่หลัวอยู่ตลอดทั้งเช้า
ศิษย์พี่หลัวกลอกตาพลางกล่าวว่า "เมื่อวานข้าบอกเ้าไปแล้วไม่ใช่หรือ กระบี่ของหอคอยกระบี่เ้าใช้ได้ตามสบาย หากใช้จนพังก็ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องชดใช้ เ้าแค่เอากระบี่ถงซานไปทิ้งที่ห้องเก็บของคืนก็พอ!"
"เช่นนั้นก็ดีขอรับ" ใบหน้าของเมิ่งฝานปรากฏรอยยิ้มและถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
หากเขาเป็ศิษย์สายนอก หากอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้คงต้องชดใช้หินิญญาถึงสิบก้อน
แต่ตอนนี้เขาไม่มีหินิญญาสิบก้อนหรอก
คงไม่สามารถไปขอหินิญญาจากหลิ่วเยียนผิงอีกได้ใช่ไหม?
อีกอย่าง หลิ่วเยียนผิงก็ไม่แน่ว่าจะยอมให้รีดไถด้วย!
ศิษย์พี่หลัวชำเลืองมองกระบี่หงฉี่บนตัวเมิ่งฝาน ในแววตามีความอิจฉาซ่อนอยู่ลึก ๆ
ทว่าซ่อนไว้ได้แเีมาก จนเมิ่งฝานมองไม่ออก
ความจริงแล้วศิษย์พี่หลัวคนนี้แม้ภายนอกจะดูภูมิฐานผ่านโลกมามาก คิ้วขาวผมขาว ท่าทางภูมิฐาน ดูเหมือนยอดฝีมือที่เก่งกาจ
แต่ถ้าพูดกันตามตรง เขาก็เป็เพียงศิษย์เฝ้ากระบี่รุ่นเก่าของหอคอยกระบี่ ซึ่งมีฐานะเทียบเท่ากับศิษย์สายในเท่านั้น
เมื่อสามปีก่อน เขายิ่งเป็เพียงศิษย์สายนอกธรรมดา ๆ เท่านั้น!
ดังนั้นกระบี่ิญญาอย่างกระบี่หงฉี่ เขาย่อมปรารถนาเป็ธรรมดา เพราะเขาเองก็ไม่สามารถสยบกระบี่หงฉี่ได้เช่นกัน
ผลปรากฏว่ากระบี่หงฉี่กลับเต็มใจติดตามเมิ่งฝานเอง!
เื่นี้ทำให้เขารู้สึกสะทกสะท้านใจเล็กน้อย
แต่นี่ก็พิสูจน์ว่าสิ่งที่เขาเคยคิดไว้นั้นไม่ผิด เ้าหนูเมิ่งฝานคนนี้เหมาะสมที่จะเป็ศิษย์เฝ้ากระบี่จริง ๆ และเหมาะสมยิ่งกว่าตัวเขาเสียอีก
"วันนี้เ้าอย่าเพิ่งออกไปเลย ข้าจะออกไปซื้อเหล้า พรุ่งนี้เ้าค่อยออกไปเที่ยวเล่นเถอะ" ศิษย์พี่หลัวพูดกับเมิ่งฝานแบบขอไปที จากนั้นก็เดินออกจากหอคอยกระบี่ไป
เมิ่งฝานมองตามหลังศิษย์พี่หลัวด้วยความสงสัย
วันนี้เหตุใดศิษย์พี่หลัวถึงรีบร้อนจากไปเช่นนี้?
"เขาถูกเ้าทำให้ะเืใจน่ะ" หลังจากศิษย์พี่หลัวจากไป กระบี่หงฉี่ก็เปล่งแสงสีแดงออกมา ร่างเงาของหงฉี่ควบแน่นขึ้นตรงหน้าเมิ่งฝาน
"ะเืใจ?" เมิ่งฝานมีสีหน้าประหลาดใจ
"ก่อนหน้านี้เขาอยากให้ข้าเป็กระบี่ประจำกาย แต่ข้าไม่ตกลง เพราะข้ามองว่าเขาไม่คู่ควร"
เมื่อได้ยินคำพูดของหงฉี่ เมิ่งฝานก็ยิ้มออกมาและเริ่มเข้าใจ
กระบี่หงฉี่ไม่ยอมติดตามศิษย์พี่หลัว แต่กลับยอมติดตามตน ศิษย์พี่หลัวย่อมต้องรู้สึกถูกกระตุ้นเป็ธรรมดา
"ความจริงศิษย์พี่หลัวเป็คนดีนะ" เมิ่งฝานพูดขึ้นลอย ๆ
"เป็คนดีแล้วจะมีประโยชน์อะไร ข้า้าคนที่สามารถช่วยข้าล้างแค้นได้ ซึ่งเขามีแววที่จะช่วยข้าเื่นี้ได้น้อยยิ่งนัก!"
เมิ่งฝานยิ้มขื่น ช่างเป็แม่นางที่เห็นแก่ได้... เอ้อกระบี่สาวที่เห็นแก่ได้จริง ๆ
หงฉี่กล่าวต่อว่า "ทุกครั้งที่คุยกับเ้า ข้าต้องโผล่ออกมาจากกระบี่แบบนี้มันเหนื่อยเกินไป เ้ากัดนิ้วให้เืออกแล้วหยดเืหนึ่งหยดลงบนคมกระบี่สิ"
เมิ่งฝานทำตาม เขาชักกระบี่หงฉี่ออกมาและหยดเืหนึ่งหยดลงบนคมกระบี่
วินาทีต่อมา เืก็ซึมซาบเข้าสู่ตัวกระบี่โดยตรง
"หยดเืรับนาย วิธีโบราณแบบนี้มีอยู่จริงด้วยหรือ? แล้วถ้าเป็คนแปลกหน้าหยดเืลงบนคมกระบี่ เ้าจะยอมรับเขาเป็นายด้วยหรือไม่?" เมิ่งฝานถามด้วยความอยากรู้
ร่างเงาของหงฉี่กลับเข้าไปในกระบี่แล้ว แต่ในวินาทีต่อมา เสียงใส ๆ ของหงฉี่ก็ดังขึ้นในหัวของเมิ่งฝานโดยตรง
"หึหึ หากเป็คนที่ข้ามองว่าไม่คู่ควร แต่บังอาจหยดเืลงบนคมกระบี่ อย่าว่าแต่รับเป็นายเลยข้าจะสูบเืมันให้แห้งเหือดและฆ่าให้ตายคามือ!"
นี่คือความมหัศจรรย์หลังจากหยดเืรับนายงั้นหรือ?
เสียงของหงฉี่สามารถดังขึ้นในหัวของเขาได้โดยตรง
กระบี่ิญญาสมกับเป็กระบี่ิญญา ช่างลึกลับและมหัศจรรย์ยิ่งนัก!
"จริงด้วย เ้าเป็ถึงกระบี่ิญญา มีสุดยอดวิชาอะไรบ้างหรือไม่? สามารถส่งเสริมหรือช่วยเหลือข้าได้อย่างไรบ้าง?" เมิ่งฝานกล่าวกับกระบี่หงฉี่
"ข้าย่อมมีสุดยอดวิชาแต่เ้าอย่าใช้มันพร่ำเพรื่อ" เสียงของหงฉี่ดังขึ้นในหัวของเมิ่งฝาน
"ตกลง ลองแนะนำให้ฟังหน่อยได้ไหม?"
"กระบี่หงฉี่ มีผลของ 'เสน่ห์ยั่วยวน' ขอเพียงเ้าส่งปราณแท้เข้าไปในกระบี่หงฉี่ ข้าก็สามารถใช้ 'เสน่ห์ยั่วยวน' กับศัตรูได้ เมื่อถึงตอนนั้นศัตรูจะเหมือนคนเสียสติ ยอมให้เ้าจัดการตามใจชอบ เ้าสามารถฆ่าเขาได้อย่างง่ายดาย!"
"ในเมื่อเ้าบอกว่าอย่าใช้พร่ำเพรื่อ แสดงว่าต้องมีข้อจำกัดมากใช่ไหม?"
"ถูกต้อง เพราะ 'เสน่ห์ยั่วยวน' นี้ ไม่เพียงแต่สิ้นเปลืองปราณแท้ของเ้า แต่ยังสิ้นเปลืองพลังที่ข้าสะสมไว้ด้วย หลังจากใช้เสน่ห์ยั่วยวนหนึ่งครั้ง ข้าต้องพักฟื้นอย่างน้อยสามวัน จึงจะสามารถสะสมพลังได้อีกครั้ง!"
นั่นหมายความว่า 'เสน่ห์ยั่วยวน' คือท่าไม้ตายก้นหีบและมีระยะเวลาพักฟื้นถึงสามวันเต็ม ๆ
"แล้วเสน่ห์ยั่วยวนนี้มีขีดจำกัดสูงสุดแค่ไหน หมายถึงสามารถใช้ได้ผลกับผู้บำเพ็ญระดับไหน?" เมิ่งฝานถามต่ออย่างสงสัย
"แม้ข้าจะแข็งแกร่ง แต่เ้าอ่อนแอเกินไป ด้วยปริมาณปราณแท้เพียงน้อยนิดของเ้า ต่อให้ทุ่มสุดตัวย่อมส่งผลต่อผู้บำเพ็ญขั้นเจินอู่ได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
แต่หากเป็ขั้นลี่ยนชี่ ต่อให้เป็ขั้นเลี่ยนชี่ระดับสูงสุดก็สามารถใช้เสน่ห์ยั่วยวนได้อย่างง่ายดาย!"
เมิ่งฝานพยักหน้า เข้าใจแล้ว
แม้หงฉี่จะพูดด้วยน้ำเสียงดูแคลน แต่แบบนี้ก็แข็งแกร่งมากแล้ว
หมายความว่าตัวเขาที่เป็ผู้บำเพ็ญขั้นเลี่ยนชี่ระดับหนึ่ง สามารถสังหารผู้บำเพ็ญขั้นเลี่ยนชี่ระดับเก้าสูงสุดได้อย่างง่ายดาย
มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
แน่นอนว่าท่านี้สามวันใช้ได้เพียงครั้งเดียว ถือเป็ไม้ตายก้นหีบอย่างแท้จริง
หากไม่ถึงคราวจำเป็จริง ๆ จะไม่นำออกมาใช้!
"ไม่เลว เ้าแข็งแกร่งกว่าที่ข้าคิดไว้นิดหน่อยนะ" เมิ่งฝานยิ้มอย่างพอใจ
กระบี่ิญญาก็คือกระบี่ิญญา แข็งแกร่งกว่ากระบี่ธรรมดาทั่วไปมากมายนัก
7K
![Rank 10 Fox [อันดับที่ 10 ฟ็อกส์]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/43819b5334c401d6c6df80d2e8aaa829.webp)