Room 8
เคลียร์เกม
อย่างที่รู้กันดีว่า Zombies Hospital คือเกมแนวซอมบี้ซึ่งถูกลงความเห็นว่าง่ายที่สุดจากบรรดาเกมทั้งหมดของเกมรูมหมายเลขเก้า ทว่าเกมที่ทุกคนกล่าวกันว่าง่ายกลับทำให้สมาชิกใหม่ทั้งสี่ถึงกับตกที่นั่งลำบาก ส่วนสาเหตุแม้นพและสมาชิกคนอื่นอาจไม่ทราบ แต่ระบบกลับทราบดี
ตัวเกมมีปรับระดับความยากตามความแข็งแกร่งของผู้เล่น และหากผู้เล่นอยู่ในรูปแบบของปาร์ตี้จะปรับตามคนแข็งแกร่งที่สุด
เมื่อจัสมินและออสตันเข้าเกมมาด้วยกัน ระบบก็ได้ปรับระดับเกมโดยอ้างอิงจากชายวัยกลางคน แต่ทั้งคู่กลับไม่รู้เื่นี้ ออสตันคิดว่าซอมบี้ก็เก่งประมาณนี้อยู่แล้ว ส่วนจัสมินก็คิดว่าคุณเ้าของเพิ่มความยากให้กับมันในตอนที่ปรับแก้เกม
แม้จะยากขึ้นกว่าเดิม สำหรับจัสมินก็ยังคิดว่ามันง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปากอยู่ดี เธอสามารถจัดการซอมบี้สองสามตัวที่พบเจอโดยใช้เวลาไม่นาน ศักยภาพนี้สร้างความประหลาดใจให้กับออสตันจนเขาไม่กล้าดูแคลน
ชายวัยกลางคนสามารถบบอกได้ทันทีว่าเธอเป็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง กลับสามารถจัดการกับผีดิบที่มีความสามารถเทียบเท่าผู้วิวัฒนาการลำดับหนึ่ง ศักยภาพระดับนี้ั้แ่เกิดมาออสตันเพิ่งพบเจอแค่ไม่กี่คน
“ซอมบี้ชั้นแรกไม่มีความสามารถอะไรพิเศษนอกจากดึงดูดซอมบี้เพศชายด้วยกัน ขอแค่ไม่กระตุ้นความสนใจเธอ เราก็ผ่านไปยังอาคารด้านข้างได้สบาย” หญิงสาวพาชายวัยกลางคนเดินไปยังจุดอับสายตาของซอมบี้หญิง ไม่นานพวกเขาก็มาถึงทางเชื่อมอาคาร
ออสตันตื่นตะลึง รู้ไหมเขาต้องตายตรงนั้นกี่ครั้ง!
“ฉันจะสปอยเนื้อเื่เกมแค่เล็กน้อย ส่วนที่เหลือคุณอาค่อยๆ ดื่มด่ำกับมันด้วยตัวเองจะดีกว่า เกมทุกเกมจะมีเนื้อเื่ของตัวเองให้ผู้เล่นได้รับชม ฉันคิดว่านี่เป็เสน่ห์อย่างหนึ่ง” จัสมินพูดขณะจัดการกับซอมบี้สามตัวตรงทางเชื่อม “ถ้าลองเล่นนานๆ คุณอาก็จะทำแบบฉันได้”
ชายวัยกลางคนไม่กล่าวคำ เขารู้สึกอับอายมาก แม้จะไม่เก่งต่อสู้ แต่ยังไงก็เป็ผู้วิวัฒนาการ ทว่าตอนนี้กลับต้องให้คนธรรมดามาคอยปกป้อง รู้ถึงไหนอายถึงนั่น
ออสตันก้มหน้าเดินตามหญิงสาวเงียบๆ เมื่อทั้งสองมาถึงตึกที่ 2 ซอมบี้มากมายก็กรูกันเข้ามาโจมตี จัสมินตอบสนองอย่างรวดเร็ว ลากชายวัยกลางคนมาตรงทางหนีไฟก่อนจะปิดประตูลง
“โรงพยาบาลแห่งนี้มีทั้งหมด 6 ตึก สามตึกแรกสำหรับผู้ป่วยทั่วไป ตึกที่ 4 และ 5 สำหรับผู้ป่วยพิเศษ และตึกที่ 6 สำหรับผู้ป่วยโรคร้ายแรง ซึ่งเป้าหมายของเราจะอยู่ที่ตึกสุดท้าย” จัสมินอธิบายขณะเดินขึ้นบันได “ตึกสุดท้ายมีทางหนีลับซ่อนอยู่ คุณอาจะได้รับข้อมูลจากห้องพักพยาบาลในตึกนี้”
หญิงสาวยังคงทำหน้าที่ไกด์ที่ดี เธอพาชายวัยกลางคนมายังห้องพักดังกล่าว ทั้งสองเจอไดอารี่เล่มหนึ่ง มันเป็ของพยาบาลสาวเ้าหน้าที่ตึก 2
ออสตันอ่านไดอารี่อย่างระมัดระวัง พออ่านจบเขาก็มีสีหน้าซับซ้อน สรุปว่าพยาบาลสาวคนนี้แอบมีความสัมพันธ์ลับกับหมอคนหนึ่งในตึก 6 เมื่อหมอคนนั้นเพิ่งเลิกกับแฟน ทั้งสองตกลงจะเปิดเผยความสัมพันธ์ให้คนอื่นรู้ และจะแต่งงานกันหลังจากนั้นสองสามเดือน น่าเสียดายดันมาเกิดเหตุการณ์ไวรัสซอมบี้ระบาดในโรงพยาบาลซะก่อน ทั้งคู่จึงต้องกลายเป็ซอมบี้อยู่ที่ไหนสักแห่งของตึกนี้
“คุณเ้าของเปลี่ยนเนื้อเื่ส่วนนี้พอสมควร แต่บอสซอมบี้ของตึกนี้ก็ยังเป็พวกเขา คุณอาอยากไปดูไหม” จัสมินไม่แน่ใจว่าตอนนี้ทั้งสองอยู่ที่ไหน ปกติพวกเขาอยู่ไม่เป็หลักแหล่ง ส่วนใหญ่มักจะเป็มุมอับ ถ้าเกิดมีคนพบเจอทั้งสองก็จะถูกจัดการอย่างเหี้ยมโหด
เนื้อเื่เดิมคือพยาบาลกับหมอคนนี้กำลังจีบกันตอนเกิดเื่ และหมอคนนั้นก็บังเอิญพูดเื่ทางลับให้เธอฟัง หลังเกิดเื่ทั้งสองตัดสินใจหนีโดยใช้เส้นทางนั้น แต่ดันมากลายเป็ซอมบี้ไปซะก่อน
จัสมินชมเชยเนื้อเื่ที่เปลี่ยนไปในใจ เนื้อเื่แบบใหม่ดูมีมิติมากขึ้น ไดอารี่ก็เขียนได้ดี มันดูสมจริงและน่าค้นหามากกว่าเดิม
หลังจากบอกจุดสำคัญและข้อระวังในตึกนี้ เธอพาชายวัยกลางคนไปตึกถัดไป ตึก 3 มีบอสซอมบี้คือแม่บ้านคนหนึ่งที่ลูกป่วยและรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลนี้ ตรงตึกนี้พวกเขาจะค้นพบความลับว่าต้นเหตุของไวรัสซอมบี้มาจากเด็กคนหนึ่งในตึก 6
ต่อมาตึก 4 มีบอสร่างอ้วนส่งกลิ่นเหม็นทำให้พวกเขาแทบจะอวก และตึกนี้พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของซอมบี้อันหนักหน่วงจนไม่มีเวลาหาข้อมูล จัสมินตัดสินใจสปอยข้อมูลเดิมให้ฟังว่าตึกนี้เก็บรักษายาที่เป็ต้นเหตุของไวรัสเอาไว้
แต่ทั้งคู่ไม่ได้ไปตามหามัน หลังจากออกจากตึก 4 พวกเขาก็ไปยังตึก 5 และตึก 6 ทั้งสองตึกมีเนื้อเื่เชื่อมโยงกัน พอสรุปได้ว่าเด็กชายต้นตอของไวรัสมีแม่ป่วยอยู่ตึก 5 และเพราะไม่มีเงินจ่ายค่ารักษา ผู้อำนวยการโรงพยาบาลจึงเสนอให้เขาเป็หนูทดลองยาแลกเปลี่ยนกับการรักษาแม่ของเขาฟรี เด็กชายไม่มีทางเลือกจึงตอบตกลง
ต่อจากนั้นก็เกิดเหตุการณ์มากมาย เด็กชายต้องทนทุกข์ทรมาน แต่อย่างน้อยก็ยังมีคนห่วงใย นั่นก็คือแม่และเด็กหญิงลูกสาวแม่บ้านที่ชอบแอบมาเล่นด้วย ทว่าเมื่อเขารับไวรัสซอมบี้เข้าไป ก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้จนเผลอข่วนเด็กหญิง ตอนนั้นฤทธิ์ของไวรัสยังไม่แรง หมอจึงวินิจฉัยว่าเด็กหญิงป่วยหนักจึงเข้ารักษาในตึก 3 ต่อมาหลังเด็กชายกลายเป็ซอมบี้ออกอาละวาด เชื้อของเธอก็ลุกลามจนกลายเป็ซอมบี้ด้วยตัวเอง
“ตัวเด็กชายคือบอสของเกม เนื่องจากเขาคือผู้ติดเชื้อคนแรก ตัวอย่างในร่างของเขาจึงสามารถช่วยให้คิดค้นวัคซีนป้องกันได้ คุณอามีทางเลือกสองทางคือฆ่าเขาหรือไม่ก็หนีจากทางลับ แต่ละทางเลือกจะนำไปสู่ Good End, True End หรือ Bad End คุณอาต้องเลือกให้ดี” เนื้อเื่ส่วนนี้เปลี่ยนไปจากเดิมมาก เธอไม่แน่ใจว่าวิธีไหนจะนำไปสู่ฉากจบอันแท้จริง
“เราหนีกันเถอะ” ออสตันตัดสินใจ ในเมื่อเกือบจะเคลียร์เกมได้แล้วจะเอาชีวิตไปเสี่ยงอีกทำไม ส่วนจะจบแบบ Good End, True End หรือ Bad End เขาไม่สน แบบไหนก็ได้รางวัลเหมือนกัน
“ตกลงค่ะ” จัสมินไม่ขัด เธอพาเขาหนีออกจากทางลับ จากนั้นพวกเขาก็พบกับฉากจบของเกม
หลังหนีออกมาสำเร็จ เด็กชายก็กลายเป็าาซอมบี้ เขาสั่งให้ซอมบี้ในโรงพยาบาลเริ่มบุกโจมตีผู้คนด้านนอก ไม่นานโลกทั้งใบก็กลายเป็โลกของซอมบี้
ส่วนจัสมินและออสตันผู้หนีรอดออกมาจากโรงพยาบาล สุดท้ายก็ถูกตำรวจยิงจนตายเพราะคิดว่าเป็ซอมบี้หนีออกมา
ฉากจบ Bad End ที่สมบูรณ์
.................................................................
ทั้งสองมายืนอยู่หน้าโปสเตอร์อีกครั้ง พวกเขามองหน้ากันแล้วหัวเราะแห้งๆ ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายทั้งคู่ก็ถูกตำรวจยิงตายอยู่ดี นี่ไม่เท่ากับว่าความพยายามหนีเอาชีวิตรอดมันสูญเปล่าหรอกเหรอ
[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นจัสมินและผู้เล่นออสตันที่เคลียร์เกม Zombies Hospital ฉบับแก้ไขสำเร็จ เนื่องจากเป็การเคลียร์แบบ Bad End และอยู่ในรูปแบบของปาร์ตี้ ของรางวัลที่ได้รับจึงน้อยลงตามไปด้วย]
[ผู้เล่นเป็กลุ่มแรกที่เคลียร์เกมสำเร็จ]
[ผู้เล่นทั้งสองได้รับตั๋วสุ่มรางวัลทั่วไปคนละ x2]
[ในการเคลียร์เกมครั้งถัดไป ผู้เล่นจะไม่ได้รับของรางวัลใดๆ อีก]
[เปิดฟังก์ชั่นการสุ่มล็อตเตอรี่ วงล้อล็อตเตอรี่จะปรากฏอยู่ในล็อบบี้ ผู้เล่นสามารถนำตั๋วสุ่มรางวัลไปสุ่มได้ตลอดเวลา]
“ว้าว! มีของรางวัลตอนเคลียร์จบเกมด้วย สงสัยจะเฉพาะเกมที่แก้ไขแล้ว” จัสมินประหลาดใจ เมื่อก่อนไม่เห็นมีอะไรแบบนี้เลย “ไปสุ่มกันเถอะค่ะ”
ออสตันไม่ขัด พวกเขากลับมายังล็อบบี้และเห็นมุมสุ่มวงล้อล็อตเตอรี่ตั้งอยู่ไม่ไกล มุมดังกล่าวประดับประดากล่องของขวัญ ริบบิ้น ไม่ประดับ และอื่นๆ อย่างสวยงาม ตรงกลางตั้งด้วยตู้วงล้อล็อตเตอรี่ขนาดใหญ่ซึ่งมีช่องเสียบตั๋วอยู่ด้านข้าง และช่องออกของรางวัลอยู่ด้านล่าง
ช่องเสียบตั๋วมีหลายประเภท ตั๋วแต่ละแบบมอบโอกาสต่างกันออกไป ตอนนี้พวกเขามีแค่ตั๋วสุ่มรางวัลทั่วไป จัสมินจึงกดที่ปุ่มสุ่มจับทั่วไป ไม่นานก็มีข้อความปรากฏบนวงล้อ
ชายวัยกลางคนมองดูข้อความบนนั้น อ่านไปไม่กี่ข้อความก็ต้องเบิกตากว้าง เขาไม่เชื่อสายตาตัวเอง รีบอ่านอย่างละเอียดอีกครั้ง บัตรกำนัล บันทึกเงื่อนไข สูตรยา เม็ดยา บันทึกลับ พิมพ์เขียว ผลผลิต วัตถุดิบ รางวัลพิเศษ และอื่นๆ รวมทั้งหมด 10 ข้อความ
ในบรรดาข้อความเหล่านี้ช่องผลผลิตและบัตรกำนัลกินพื้นที่มากกว่าครึ่ง ส่วนข้อความที่เหลือก็ลดหลั่นกันไป โดยรางวัลพิเศษและอื่นๆ มีช่องน้อยสุด มันน้อยเสียจนแทบไม่มีโอกาสสุ่มได้ด้วยซ้ำ
“เรามาสุ่มกันเถอะ” จัสมินกระตือรือร้น พวกเขามีตั๋วคนละ 2 ใบ มีโอกาสแค่สองครั้ง หญิงสาวลองใบแรกพร้อมกับดูมันหมุนไปเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่ช่องบัตรกำนัล
ติ้ง! มีสิ่งของตกลงมาจากตู้ มันเป็บัตรใบหนึ่งที่มีข้อความว่า ‘สมาชิกระดับบรอนซ์ฟรี 1 เดือน’
“ของดีนะเนี่ย” หญิงสาวพยักหน้าพึงพอใจ แม้จะยังสงสัยคำว่าระดับบรอนซ์ก็ตาม
“เอาล่ะ ตาฉันบ้าง” ออสตันตื่นเต้น เขาใส่บัตรลงไปในช่อง ในใจสวดภาวนาคำว่า สูตรยา เม็ดยา พิมพ์เขียว ซ้ำไปซ้ำมา
น่าเสียดายเทพีแห่งโชคไม่อยู่ข้างเขา เข็มมาหยุดที่ช่องผลผลิต และสิ่งที่ออกมาคือองุ่นพิสุทธิ์ 3 ลูก ชายหนุ่มวัยกลางคนถอนหายใจยาวก่อนจะสุ่มอีกครั้ง
คราวนี้ก็ยังโชคร้ายเหมือนเดิม มันมาหยุดที่บันทึกลับ ก่อนกระดาษแผ่นหนึ่งจะออกจากช่องรับของ
“ฉันยังเหลืออีกใบ” จัสมินสุ่มใบสุดท้าย เข็มหมุนไปเรื่อยๆ จนเกือบจะหยุดที่ช่องผลผลิต แต่มันก็เลยไปอีกช่องและมาหยุดที่สูตรยา
“หะ?” หญิงสาวมึนงง เธอหยิบกระดาษหนังสัตว์แผ่นหนึ่งออกจากช่อง พอลองอ่านดูพบว่ามันมีตัวอักษรประหลาด แต่เพราะนี่คือโลกเสมือนจริง เธอจึงเข้าใจว่ามันเขียนว่าอะไร “สูตรยาวิถีธรรมชาติระดับสอง มันคืออะไรอะ”
ออสตันหันขวับ อะไรนะ! สูตรยาวิถีธรรมชาติ ถ้าจำไม่ผิดนี่มันสูตรยาของพวกหอคอยแห่งชีวิตไม่ใช่เหรอ ได้ยินว่ามันช่วยฝึกฝนพลังวิเศษเร็วขึ้นสองเท่าหลังจากที่กินเข้าไป ออกฤทธิ์สามชั่วโมง และไม่สามารถทานติดต่อกันได้ภายใน 24 ชั่วโมงนี่นา
สรรพคุณดังกล่าวคือยาระดับหนึ่ง ส่วนนี่คือระดับสอง ผลลัพธ์น่าจะดีกว่าใช่ไหม?
ชายวัยกลางคนมองหญิงสาวด้วยความอิจฉา ขณะเดียวกันเจตนารมณ์พ่อค้าก็ถูกกระตุ้นทันที เขาฉีกยิ้มกว้างก่อนจะเริ่มเจรจา
“สูตรยานี่ฉันขอซื้อต่อได้ไหม มันไม่น่าจะมีประโยชน์กับเธอ แต่มันมีประโยชน์กับฉัน”
“โอ้... ตกลง ถ้าอย่างนั้นคุณอาก็จ่ายค่าสมาชิกเดือนหน้าให้หนูครึ่งหนึ่งเป็ไง?” หญิงสาวกล่าวอย่างไม่จริงจังนัก
“นี่...” ออสตันรู้สึกว่าค่าตอบแทนแค่นี้มันน้อยไป
“ฉันล้อเล่นน่า เอาไปเถอะ” จัสมินยัดหนังสัตว์ใส่มือชายวัยกลางคน “ถ้าอยากตอบแทนก็อยู่รูมนี้ไปนานๆ แล้วกันค่ะ”
หญิงสาวแค่อยากตอบแทนคุณเ้าของที่แก้ไขเกม Zombies Hospital เพราะวันนี้เธอสนุกมากที่ได้เล่นเกมนี้ แม้จะเคยเล่นมาแล้วก็ตาม “ฉันมีธุระต้องทำ ขอตัวล็อกเอาท์ก่อน”
“ล็อกเอาท์? หมายถึงออกไปจากที่นี่เหรอ” ออสตันถูกดึงดูดด้วยบทสนทนาใหม่จึงลืมเื่ค่าตอบแทนชั่วคราว “เธอออกจากที่นี่ยังไง”
จัสมินประหลาดใจ แต่ก็บอกให้ชายวัยกลางคนลองอ่านคู่มือดู พอออสตันลองทำตามวิธีสอนของอีกฝ่าย เขาก็มองเห็นคู่มือการใช้งานรูม
ดังนั้นเมื่อโจเซฟ ไทเกอร์ และเมลาลีมายังล็อบบี้ก็เห็นชายวัยกลางคนมองอากาศตรงหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง มันทำให้พวกเขาสงสัยว่าการเคลียร์เกมทำให้กลายเป็คนเสียสติหรือเปล่า
“คุณทำอะไรอยู่” เมลาลีเข้ามาในรูมนี้พร้อมกับออสตัน เธอจึงเป็คนแรกที่เอ่ยปากถาม
“อ๋อ อ่านคู่มือน่ะ” ชายวัยกลางคนตอบเมื่อเห็นว่าเป็เธอ
“คู่มือ?” โจเซฟขมวดคิ้วเป็ปม ออสตินเห็นมีคนไม่เข้าใจเหมือนกันก็ใจกว้าง รีบอธิบายอย่างกระตือรือร้น พอมองคนถามอย่างละเอียดร่างกายก็แข็งค้างทันที
ทำไมฝันร้ายอันมืดมิดถึงมาอยู่ที่นี่!
ออสตันกลืนน้ำลายลงคอ สายตาแอบเหลือบมองชายชราก่อนจะทำเป็เฉมองทางอื่น โจเซฟหันมาส่งยิ้มให้ คล้ายกับรับรู้ว่าถูกมอง
ชายวัยกลางคนตัวสั่น วายร้ายคนนี้คงไม่คิดจะฆ่าเขาหรอกใช่ไหม?
ตอนนี้ชายหนุ่มคนนั้นก็ไม่อยู่ด้วย แม่สาวน้อยนิสัยดีก็เพิ่งจากไป ส่วนอีกสองคนคงไม่ช่วยเขาแน่ๆ ถ้าโจเซฟ้าลงมือเขามีหรือจะยังรอดกลับไปได้
ด้วยความหวาดกลัว ออสตันรีบล็อกเอาท์ออกไปทันที เขาอ่านคู่มือใกล้จบแล้ว ทำให้รู้วิธีเข้าออกรูมนี้อย่างคร่าวๆ ไว้รอไปสอบถามโบสถ์รุ่งอรุณเกี่ยวกับข้อมูลของฝันร้ายอันมืดมิดค่อยล็อกอินเข้ามาอีกครั้งละกัน
มองร่างชายวัยกลางคนหายไป ไทเกอร์ขมวดคิ้วเป็ปม “อะไรของเขานะ”
“เขาน่าจะรู้จักฉัน” โจเซฟไม่ได้ตื่นตระหนกที่มีคนจำเขาได้ ถึงอย่างไรชายชราก็ไม่คิดจะจากที่นี่ไปเร็วๆ นี้ โบสถ์รุ่งอรุณย่อมไม่มีทางทำอะไรเขาได้
ไว้รอให้คนนั้นกลับมาอีกครั้งค่อยจัดการแล้วกัน หมอนั่นไม่น่าจะปากโป้งบอกเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ เขาเองก็ได้รับผลประโยชน์ไปไม่น้อยเช่นกัน
“คุณตาน่ากลัวขนาดนั้นเชียว” เพราะอยู่ด้วยกันมาหลายวัน ไทเกอร์ค่อยๆ คุ้นเคยกับชายชรา เขาจึงเปลี่ยนคำเรียกขาน และโจเซฟก็ไม่ว่าอะไร
“ทำนองนั้น” ชายชราตอบแบบคลุมเครือ ก่อนจะหันมาสนใจคู่มือที่ออสตันบอก เมื่อลองอ่านดูพบว่ามันน่าสนใจมาก
อีกสองคนก็อ่านด้วยเช่นกัน พออ่านจบไทเกอร์ก็เป่าปากอย่างโล่งอก ในที่สุดเขาก็รู้วิธีกลับบ้านสักที ไม่รู้ว่าป่านนี้น้องสาวจะเป็ยังไงบ้าง
“ผมขอกลับบ้านก่อนแล้วกัน เริ่มรู้สึกเป็ห่วงน้องสาวขึ้นมา และอยากเอาสมบัติวิเศษมาแลกเป็เครดิตเพื่อทำบัตรสมาชิกด้วย”
“ตกลง” โจเซฟไม่ขัด เขาสนใจตู้วงล้อสุ่มล็อตเตอรี่ที่เพิ่งปรากฏมากกว่า แม้ไม่รู้ว่าเมื่อครู่ผู้ชายคนนั้นได้อะไรไปบ้าง แต่คาดว่าน่าจะเป็ของดีมากๆ
เมลาลีก็ไม่คิดจากไปเช่นกัน จะบ้าเหรอ! ในคู่มือระบุว่าเมื่อออกจากรูมไปจะกลับไปยังจุดเดิมที่เข้ามา ซึ่งจุดเดิมนั่นมันคือถิ่นของไซเรน
กลับไปก็เท่ากับไปตายน่ะสิ
หญิงสาวเริ่มรู้สึกอยากสมัครเป็สมาชิกที่นี่แล้ว อย่างน้อยสมาชิกระดับซิลเวอร์ก็มีที่พักให้ จะได้ไม่ต้องมานอนหลังขดหลังแข็งบนโซฟาในล็อบบี้