สิ้นสุดคำว่ารัก(หย่ารัก)

[ผมวิ่งตามรันมามาถึงลานจอดรถ] 
"รัน รัน เดียวก่อน"รันหยุดเเล้วหันหน้ามาหาแทนคุณ
"มีอะไร มึงได้สิ่งที่มึง๻้๵๹๠า๱เเล้วนิ จะมาอะไรกับกูอีก"
"กูขอพูดอะไรกับมึงหน่อยได้ไหม"
"อะไร"
"กูขอสัญญาเลยว่ากูจะไม่ทำให้ลัทเสียใจอีก ถ้ากูทำให้ลัทเสียใจกูจะเป็๲คนหายไปจากทุกคนเอง"รันนิ่งกับคำพูดของเเทนคุณ
"มึงทำให้ได้แบบที่มึงพูดก็แล้วกัน"รันพูดจบขับรถกลับบ้านทันที
แทนกลับมาหาลัทที่ห้องตอนนี้กรกลับไปแล้วเหลือแต่แม่กับลัท
"เป็๲ไงบ้างแทน"
"เหมือนจะใจอ่อนแต่ก็....."เเทนคุณส่ายหัว
"ให้เวลารันหน่อยนะ เดียวเขาก็เข้าใจเอง"
"ครับ"
"แม่กลับก่อนนะ ดูแลตัวเองด้วยนะลัท"
"ค่ะ"
"แม่กลับก่อนนะแทนฝากน้องด้วยนะ"
"ครับคุณแม่" หลังจากเเม่ของลัทกลับไปเเทนคุณกับลัทก็อยู่กัน2คน
"มองอะไร"แทนคุณเอาแต่มองหน้าลัท
"มองเเม่ของลูกไงครับบบบบบ"
"หึ ใครบอกจะเป็๲ แค่บอกขอดูพฤติกรรมก่อน"ลัททำเป็๲ไม่สนใจเเล้วหยิบหนังสือมาอ่าน
"จริงเหรอออ จริงอะ"เเทนคุณเดินเข้าไปหาลัทเเล้วเอานิ้วเขี่ยเเก้มไปมา
"พี่เเทนพอได้เเล้ว แก้มช้ำหมดเเล้วเนี่ยยย"
"แม้....พี่ทำแค่นี้เองงงง ถ้าเเบบนี้ต่างหาก"แทนคุณโน้มตัวลงมาเเล้วจับเเก้มของลัทมาหอมไปหอมมา
"พะ พี่เเทนพอได้เเล้ววว"
"5555พอก็ได้"แทนคุณนั่งลงข้างๆ ลัทเขาเอามือของลัทมาจับ
"ต่อจากนี้ ชีวิตพี่จะมีเเค่ลัทกับลูกเท่านั้น"
"ใช่ไหมลูกพ่อ"
"พี่เเทน ลัทขอถามอะไรหน่อยสิ"
"อืม เอาสิ"
"พี่เเทนมั่นใจได้ไงว่าเด็กในท้องคือลูกของพี่"เเทนคุณอมยิ้ม
"มั่นใจสิ ก็วันที่ลัทเข้าโรงพยาบาลอ่ะพี่ไปตรวจสุขภาพพี่เลยตามลัทไป เห็นลัทอยู่ห้องสูติ แต่ตอนเเรกพี่ก็๻๠ใ๽นะว่าลัทท้องกับใคร"
"แล้วยังไงต่อค่ะ"
"พี่ก็ตามลัทไปถึงสวนสาธารณะไง พี่เลยได้ยินทุกอย่างพี่ลัทพูดออกมา"
"หึ ทั้งที่พี่รู้แล้วว่าลัทท้องกับพี่ เเต่พี่ก็ยังเฉยอยู่"ลัททำหน้างอลเเทนคุณหนักมาก ถึงกับเธอดึงมือที่เเทนคุณจับนั้นออก
"เดียวสิฟังพี่อธิบายก่อน พี่อ่ะจะตามง้อลัทอยู่เเล้วเเต่พี่เเค่รอโอกาสแล้วที่สำคัญโดนคุณพ่อสังห้ามไว้ด้วย"
"โอ๋ๆ"เเทนคุณเอื้อมมือไปกอดเอวลัทเเล้วจูบตรงท้องของลัท
"ลูกดูสิ เเม่งอลพ่อเเล้วว ลูกต้องช่วยพ่อง้อเเม่น่ะ"ลัทเห็นถึงกับอมยิ้มออกมา ตอนนี้ลัทดูมีความสุขกว่าทุกครั้ง เธอกับเเทนคุณนอนกอดกันบนเตียงในโรงพยาบาล เเทนคุณกอดลัท ลัทก็กอดเเทนคุณ ทั้ง2คน นอนกอดกันจนถึงเช้า
"เอออ..คนไข้ค่ะ"พยาบาลพยายามเรียกทั้ง2คนให้ตื่น
"ตาแทนตื่นสิ ตาเเทน"แม่ของเเทนคุณมาตั้งเเต่เช้า
"คนไข้ค่ะ"
"อย่าพึ่งปลุกได้ไหมห้ะ คนกำลังนอนหลับสบายๆ อยู่"
"พี่เเทนๆ ตื่นๆ"ลัทพยายามเรียกเเทนอีกคน
"ลัทเเปปนึงสิพี่ยังไม่หายคิดถึงเลย"เเทนดึงลัทลงมาให้นอนกับเขา
"พี่แทนน!!!!!"
"ตื่นเเล้วๆ"เเทนตื่นมา เห็นแม่ของเขาและพยาบาลกับหมอยืนอยู่ในห้อง เขารีบลงจากเตียงของลัททันที
"เอออ...ขอโทษครับ"เเทนหันไปขอโทษหมอกับพยาบาล
"เออ..หมอว่าคนไข้คงหายเเล้วนะครับ กำลังใจดีแบบนี้"ลัทยิ้มแบบอายๆ
"หมอเเค่จะมาบอกว่าคนไข้กลับบ้านได้เลยนะครับ แล้วก็ต้องระวังเ๱ื่๵๹การเดินด้วยนะครับต้องเดินระวังหน่อยนะครับ รอบนี้โชคดีที่ไม่โดนเด็ก"
"หมอฝากคุณพ่อดูแลด้วยนะครับ"หมอหันไปยิ้มกับเเทนคุณ
"ครับผมจะดูแลอย่างดีเลยครับ"แแทนคุณหันไปยิ้มกับลัท
"หนูลัทเเม่ดีใจมากเลยที่หนูท้อง แม่จะได้อุ้มหลานสักที"
"เเม่ว่าเดียวเเม่ไปดูของรับขวัญหลานก่อนดีกว่าเนอะดีไหมตาเเทน"
"ดีครับคุณแม่"
"เออ...คุณแม่ค่ะลัทท้อง4ฌดือนเองค่ะ เหลืออีกตั้งหลายเดือน"
"ไม่ได้สิเราต้องเตรียมไว้ให้พร้อม เนอะ"
"ใช่ครับแม่"
"นั้นแม่ไปก่อนนะ เดียวแม่จะไปหาหนูลัทบ่อยๆ นะ"
"ค่ะ" [เข้ากันเป็๲ปี่เป็๲คลุ่ยเลยนะคุณแม่กับพี่เเทน] หลังจากนั้นทั้ง2ก็เก็บของเตรียมตัวพาลัทไปส่งที่บ้านของเธอ
บ้านของลัท เเทนคุณประคองลัทเข้าบ้าน
"เดียวพี่มานะ พี่ขอกลับไปเก็บของเเปปนึง"
"เเม่ครับฝากลัทด้วยนะครับ เดียวผมมา"
"จ้าา"
"ค่ะ"
"เอออ....คุณแม่ค่ะพี่รันไปไหน"
"เออ..แม่ก็ไม่รู้ แต่เมื่อกี้ยังเห็นอยู่เลย"
"ค่ะ เดียวลัทไปหาพี่รันเองค่ะ"หลังจากเเทนคุณกลับบ้านไป ลัทก็ได้ไปเดินเล่นในสวนหลังบ้าน [ฉันพยายามเดินหาพี่รัน] 
"พี่รัน"รันเห็นลัทเขาพยายามเดินหนี
"เดียวสิพี่รัน"
"พี่รันยังไม่หายโกรธลัทอีกเหรอค่ะ"
"................"
"สงสัยคงไม่รักน้องสาวคนนี้เเล้ว"รันหันหน้ามาเห็นลัทกำลังจะร้องให้เขาเลยดึงลัทเข้ามากอด
"พี่จะไม่รักน้องสาวของพี่ได้ไงล่ะ พี่มีน้องสาวแค่คนเดียวนะ"
"ฮื่อๆ ลัทขอโทษพี่รันนะคะฮื่อๆ"
"ลัทจะขอโทษพี่ทำไม พี่ต่างหากที่ต้องขอโทษลัท"
"ฮื่อๆๆๆ พี่รันหายโกรธลัทนะคะ"
"พี่ไม่เคยโกรธ แต่พี่เเค่ไม่เข้าใจ"
"แต่ช่างมันเถอะตอนนี้พี่สนเเค่ว่าอะไรที่ทำให้น้องสาวพี่มีความสุขพี่ก็สบายใจเเล้ว"ทั้ง2คนได้ปรับความเข้าใจกันทำให้แม่ที่แอบมองอยู่ก็สบายใจไปด้วย