เพียงแค่สายตาที่ไม่ต่างจากเ้าชีวิตของเมธัสผู้เป็เ้าของคฤหาสน์จับจ้องมา ภายใต้สายตานั้นก็ไม่มีใครสามารถหลบเลี่ยงความผิดของตัวเองได้
อรนภาบีบมือตัวเองแน่น เธอมีหน้าที่คอยดูแลความเรียบร้อยในด้านต่างๆภายในคฤหาสน์แห่งนี้ และเธอเองก็รับรู้ปัญหาทั้งหมดที่เกิดขึ้นระหว่างคนรับใช้และชลดา
แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอเองก็รู้สึกไม่ต่างจากคนพวกนั้น ชลดาไม่ได้มีความเหมาะสมที่จะเป็นายหญิงของที่นี่เลยสักนิด เธอไม่สมควรที่จะได้รับการปฏิบัติอย่างดีจากพวกเธอ
ก็แค่ผู้หญิงที่ถูกขายมาใช้หนี้และคิดที่จะหนีจากนายท่านของพวกเธอตลอดเวลาไปกับชายชู้ไม่ใช่หรอ คู่ควรอะไรจะมาเป็นายหญิงเชิดหน้าชูคอที่นี่กัน!
แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังคงปฏิบัติหน้าที่ของหัวหน้าแม่บ้านได้เป็อย่างดี เธอไม่ได้ดูถูกหรือเหยียดหยาม แต่ก็ไม่ได้ห้ามปรามและตักเตือนคนอื่นอย่างเด็ดขาดเช่นกัน
เธอคิดว่ามันคือสิ่งที่เหมาะสมแล้วที่ผู้หญิงอย่างชลดาควรจะได้รับ แต่ไม่คิดว่าเหตุการณ์มันจะไม่ได้เป็ไปตามที่เธอคิดไว้ เพราะตอนนี้นายท่านของคฤหาสน์ดูเหมือนกำลังจะรู้สึกในทางที่ดีกับชลดา
ถ้าหากว่าจะเป็เช่นนั้นพวกเธอจะต้องแย่แน่ๆ โดยเฉพาะลูกสาวของเธอที่มีท่าทีต่อต้านและแสดงออกชัดเจนที่สุด
ท่าทางยืนนิ่งพูดอะไรไม่ออกของอรนภาทำให้ทุกคนรู้สึกสั่นเทาด้วยความกลัว คนรับใช้หลายคนกลัวว่าจะถูกหัวหน้าพูดถึงพฤติกรรมที่ไม่ดีของตัวเองที่มีต่อชลดา
แต่แก้วตาผู้เป็ลูกสาวของหัวหน้าแม่บ้านก็ทำยิ่งกว่าพวกเธออีก ไม่แน่ว่าอรนภาอาจจะปกป้องพวกเธอก็ได้เพื่อที่จะได้ไม่เชื่อมโยงไปหาลูกสาวตัวเอง
" พวกเรายอมรับว่าเคยคิดและพูดจาไม่ดีกับคุณชลดาอยู่บ้างใน่แรกเนื่องจากเธอไม่ให้เกียรตินายท่านค่ะ เพราะแบบนั้นพวกเราจึงรู้สึกโกรธเธอ นายท่านของพวกเราไม่สมควรที่จะถูกิ่เกียรติและศักดิ์ศรีแบบนี้ แต่พวกเราก็ไม่ได้ทำอะไรเกินเลยนะคะ "
อรนภาพูดอย่างเป็กลาง และสิ่งที่เธอพูดมามันก็ไม่ใช่เื่โกหก เป็เพราะความไม่เหมาะสมของชลดาพวกเธอถึงต้องสั่งสอนแบบนี้
อรนภาพยายามระงับอาการสั่นเทาของตัวเองให้มากที่สุด หลังจากที่รายงานเสร็จเรียบร้อยเธอก็นิ่งเงียบไป ส่วนคนรับใช้พ่อครัวรวมถึงคนงานภายในคฤหาสน์ก็ไม่ได้โต้แย้งสิ่งที่เธอพูด
" อย่างนั้นเหรอ"
คำพูดที่ไม่ได้บอกอารมณ์ของเมธัสที่ดูเหมือนจะตัดจบประโยคก็ทำให้อรนภาและคนรับใช้หลายๆคนถึงกับถอนหายใจ แต่ประโยคต่อมาก็ทำให้พวกเธอทั้งหมดถึงกับสะดุ้ง
"ธนารายงานมาให้หมด"
ธนาที่ได้ยินเสียงเรียกก็ถอนหายใจอย่างปลงตก ดูเหมือนว่าคงจะเป็การทำความสะอาดคฤหาสน์หลังใหญ่แน่ๆ
" เป็เื่จริงที่หลายคนไม่ชอบคุณชลลดา จากที่ผมตรวจสอบอย่างละเอียดมีทั้งการพูดจาไม่ดี พูดประชดประชัน ไม่สนใจ และก็ไม่ให้เกียรติเธอครับ "
ยิ่งได้รับฟังคำพูดของธนา คนที่เคยกระทำสิ่งเ่าั้ต่างก็ค่อยๆตัวงอลงอย่างไม่รู้ตัว ส่วนคนที่ไม่ได้ทำอะไรผิดก็ยืนหลังตรงอย่างสบายใจ
เมธัสกวาดสายตามองทุกคนอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนที่จะสั่งให้ธนาจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย
" คนที่ทำเื่พวกนั้นให้เงินก้อนสุดท้ายและไล่ออกไปให้หมด ส่วนคนที่ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีค่อยเพิ่มเงินเดือน หาตำแหน่งพ่อบ้านที่ทำงานได้หลากหลายมาด้วย เพราะตำแหน่งแม่บ้านคงต้องว่างลง คนที่ไม่สามารถควบคุมคนในปกครองของตัวเองได้ก็ไม่สมควรที่จะรับตำแหน่งนี้"
สายตาคมกริบจ้องมองไปที่อรนภานิ่ง ทุกคนที่ได้ยินคำพูดของเมธัสก็มีอาการที่แตกต่างกัน คนที่รู้ตัวเองดีอยู่แล้วว่าเคยทำผิดก็ถึงกับทรุดตัวลงกับพื้นและร้องไห้อย่างไม่อยากจะเชื่อ
การทำงานที่นี่ทั้งสะดวกสบายและได้ค่าแรงที่มากพอจนพวกเธอสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสบาย ซึ่งการที่ถูกไล่ออกมันเป็อะไรที่เ็ปมาก
ส่วนคนที่รอดพ้นก็ถึงกลับเป่าปากด้วยความโล่งอก โชคดีจริงๆที่พวกเขาตั้งใจทำงานของตัวเองไม่ได้ไปสนใจที่จะรังแกหรือดูถูกคนอื่นเหมือนคนเ่าั้
"ครับนายท่าน"
ธนาก้มหัวรับก่อนที่จะมองส่งเมธัสที่เดินขึ้นไปบนห้องของตัวเอง
หลังจากที่เมธัสออกไปจากที่นี่ ธนาก็ยกยิ้มมุมปากก่อนที่จะหันมามองทุกคน
" คงจะได้ยินสิ่งที่นายท่านพูดไปหมดแล้วใช่ไหมล่ะครับ คนไหนที่มั่นใจว่าตัวเองไม่เคยทำสิ่งที่ผมพูดไปขอให้ออกมายืนด้านนอกด้วยนะครับ "
หลายคนเริ่มที่จะขยับตัว แต่ทันใดนั้นเสียงกลั้วหัวเราะก็ดังขึ้น
"หึๆ อ้อ อย่าได้คิดที่จะแอบเนียนล่ะเพราะผมรู้ทุกอย่าง ใครที่คิดจะตีเนียนไม่ยอมรับความผิด นอกจากจะไม่ได้เงินก้อนสุดท้ายแล้วอาจจะได้รับบทลงโทษจากเราได้ ยังไงก็คิดให้ดีๆแล้วกันนะครับ"
คนที่ไม่มีความผิดเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็รีบวิ่งออกจากจุดนั้นทันทีและไปยืนอยู่รอบๆเพื่อดูเหตุการณ์ต่อไป
ส่วนคนที่ตอนแรกคิดจะวิ่งไปกับคนพวกนั้นก็ถึงกับชะงักเมื่อได้ยินคำพูดของคนสนิทเ้านาย ทำไมพวกเขาจะไม่รู้ถึงความเด็ดขาดของคนตระกูลนี้ เมื่อคิดอย่างรอบคอบที่สุดก็ไม่มีใครกล้าที่จะขยับตัวอีกเลย
" หึ ถือว่าฉลาดนะครับที่ไม่ท้าทายผม ยังไงก็ลาก่อนนะครับ ส่วนเื่เงินค่าจ้างงวดสุดท้ายเดี๋ยวจะมีคนจัดการให้ เดินตามลูกน้องของผมไปได้แล้วครับ ส่วนคนที่ยังเหลือเดี๋ยวรอก่อน"
หลังจากที่ธนาพูดเสร็จก็พยักหน้าให้กับลูกน้องที่มีหน้าที่จ่ายเงินค่าจ้างให้กับคนพวกนี้ไปจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย
ก่อนที่เขาจะหันมามองคนที่เหลืออย่างพิจารณา
อืม คงต้องหาพ่อบ้านมาคอยดูแล แล้วก็คนรับใช้มาแทนคนที่ขาดไปสินะ ดูเหมือนเหตุการณ์ครั้งนี้จะไม่ต่างจากการทำความสะอาดครั้งใหญ่ของที่นี่เลย ทั้งที่ปกติเมธัสไม่ได้สนใจเื่พวกนี้เลยสักนิด เห็นทีตัวตนของชลดาคงจะเริ่มชัดเจนขึ้นในใจของเมธัสแล้ว
คนรับใช้ที่ทำความผิดต่างก็เข้าแถวเพื่อรับเงินเดือนครั้งสุดท้ายด้วยสีหน้าไม่สู้ดี ครั้งนี้ถือเป็ความเมตตาสูงสุดแล้วที่พวกเขาได้รับ และหากพวกเขาโวยวายแม้แต่ชีวิตของพวกเขาคงจะไม่เหลือ ครั้งนี้คงถือเป็บทเรียนที่สำคัญที่สุดของพวกเขาแล้ว
แก้วตากำมือแน่นอย่างไม่อยากจะยินยอม เธอไม่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นจะได้รับความสําคัญจากเมธัสขนาดนี้ เธอไม่อยากจะยินยอมเลยสักนิด แต่ว่า....เธอจะทำอะไรได้ล่ะ
194
