ยั่วรักคุณคู่หมั้น

 ทั้งคู่นั่งทานข้าวด้วยกันอย่างเงียบๆ โดยที่มีลีวายคอยเอาอกเอาใจคอยตักอาหารให้คาร์สันไม่หยุด 

" เลิกตักให้กู เเล้วรีบๆกินของตัวเองซะ " 

   ตอนนี้ในจานเขาไม่ต่างอะไรกับพระที่กำลังฉันอาหารอยู่ที่วัดหรอก ทุกๆอย่างมันมารวมอยู่ในจานเขาหมดเลย 

" ลีวายอิ่มเเล้วฮะ " 

" หึ ! ...กูว่าเเล้วเชียว " 

  ร่างสูงส่งสายตาเคืองๆให้ร่างบางที่นั่งเอาหัวซบไหล่เขาอยู่...ดวงตากลมโตนั่นก็เอาเเต่มองเขา เหมือนอย่างกับกลัวคาร์สันจะหายไป 

" พรุ่งนี้เค้าขอไปที่ทำงานได้ไหมฮะ..สัญญาว่าจะไม่ดื้อไม่ซน " 

   ตั้งเเต่มาอยู่ที่นี่ ลีวายก็ไม่ได้ไปทำงานประจำของตัวเอง เพราะโดยคาร์สันสั่งห้ามไม่ให้ไป เลยทำให้ต้องอยู่บ้านเเบบเหงาๆ 

" มึงจะไปทำไม..อยากไปประกาศให้คนอื่นเขารู้นักหรือไงว่าเป็๲คู่หมั้นกู " 

" ไม่ใช่นะฮะ..ลีวายจะบอกทุกคนว่าเราเป็๲คนรักตั้งหากล่ะ " ! 

" หึ !! ฝันไปเถอะมึง..งั้นก็อยู่เฝ้าบ้านต่อไป " !! 

" ก็..ก็ได้ฮะ..เค้าไม่บอกใครก็ได้ " 

   ร่างบางเอ่ยขึ้นอย่างจำยอม เพราะอยากจะไปด้วยมากๆ 

" อย่าให้กูมารู้ทีหลังนะ ว่ามึงเเอบไปบอกใคร.." !!

" ฮะๆ..เค้าไม่บอกใครเเน่นอนเลย " 

  ปากน้อยๆก็พูดตอบเขา ส่วนนิ้วเรียวก็เอาไขว้กันไว้ข้างหลัง เพราะตนกำลังพูดโกหกอยู่ 

" ขึ้นไปอาบนํ้าเเล้วนอน..เดี๋ยวก็ตื่นสาย " 

  คาร์สันหันหน้ามาสั่งลีวาย เเต่ลืมไปว่าใบหน้านวลๆของลีวายนั้นอยู่ใกล้เขามากๆ จนทำให้สันจมูกคมๆของเขาจรดลงที่เเก้มป่องๆของลีวาย 

" อ๊ะ...อยากหอมเเก้มเค้าก็ไม่บอก...คิกๆๆ " 

  ร่างบางหัวเราะชอบใจใหญ่ ก่อนจะยื่นเเก้มไปให้เขาหอมอีกรอบ เเต่คราวนี้มันไม่ใช่อย่างที่เขาคิด 

" กึก !! ...อ๊ะ...โอ๊ยยยยยย ' !! 

   ปากหนางับเข้าที่เเก้มของลีวายด้วยความหมั่นไส้ พร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพอใจกับการกระทำของตัวเอง 

" ลีวายเจ็บนะฮะ " !! 

" ก็นี่เเหละสิ่งที่กู๻้๵๹๠า๱ " 

" เ๣ื๵๪ออกหรือเปล่าเนี่ย..เเก้มบางๆของลีวายต้องเ๣ื๵๪ออกเเน่ๆเลย " 

  ร่างบางทำสีหน้า๻๠ใ๽ ก่อนจะพยายามบีบนํ้าตาให้ไหลออกมา เพราะจริงๆมันก็ไม่ได้เจ็บอะไรมากหรอก เเต่เเสร้งทำเสียงดังไปเเค่นั้น 

" ตายไปเลย " !! 

   เขาพอจะรู้ตัวดีว่าไม่ได้งับมันเเรงขนาดนั้นหรอก เเต่ไอ้ตัวเล็กข้างๆผมมันเเสดงเกินความพอดีตั้งหากล่ะ 

" พี่คาร์สันอุ้มลีวายขึ้นไปข้างบนได้..ฮึก..ได้ไหมฮะ.." ? 

  เสียงสั่นๆเอ่ยร้องขอเขา พร้อมกับบีบนํ้าตาเข้าไปใหญ่ 

" มึงอย่ามาเว่อ !! ...กูกัดเเก้มมึง ไม่ใช่กัดขา..อย่ามาทำสำออยให้มันมาก..ลุกไป " !! 

" ใจร้ายจังฮะ..ฮือ..ลีวายโกรธเเล้วนะ " !! 

  เขียนเรียวทั้งสองข้างยกขึ้นมากอดอก ปากเล็กๆก็ยื่นออกมา 

" กูนับ 1-3 ถ้ามึงยังไม่ทำตามที่กูสั่ง พรุ่งนี้ไม่ต้องไป !! 

  " ไปๆ..ไปเเล้วฮะ " 

ร่างบางรีบวิ่งเเจ้นขึ้นบันไดทันที ยังไม่ทันที่คาร์สันจะได้นับเลย 

" ดื้อฉิบหายเลย..เฮ้อ...นี่กูได้ตัวห่าอะไรมาเป็๲เมียวะ " !! 

เมื่อได้อยู่อย่างสงบ คาร์สันจึงลงมือทานข้าวอาหารเงียบๆคนเดียว ซึ่งมันเป็๲สิ่งที่เขา๻้๵๹๠า๱มากๆ เพราะถ้ามีลีวายนั่งด้วยทุกอย่างมันก็ดูวุ่นวายอย่างที่เห็น 

" ป้าน้อยครับ..ฝากเก็บจานที " 

" ได้ค่ะคุณคาร์สัน " 

   ร่างสูงลุกขึ้นจากเก้าอี้ เเล้วสาวเท้ามาตามขั้นบันไดของคฤหาสน์อันเเสนจะใหญ่กว้าง ซึ่งเป็๲บ้านเก่าของคุณย่า ภายหลังมาพ่อเเละเเม่เขาได้รีโนเวทขึ้นมาใหม่ 

" ซี๊ดดด...อ๊า...อ๊า....อือ.... " 

พอเดินมายังหน้าห้องของตัวเอง กลับได้ยินเสียงเเปลกๆจนต้องเอาหูเเนบลงที่หน้าประตูเพื่อเเอบฟังว่าเสียงนั้นๆมันคืออะไร 

" นี่มันอยากขนาดนั้นเลยหรอวะ " !! 

ผลัก !! ...ปัง !!! 

มือหนาของคาร์สันผลักประตูเข้าไปอย่างเเรง เเต่สิ่งที่เขาเห็นอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่อย่างที่คิด 

" เปิดประตูเสียงดังจังฮะ " ?

ร่างบางที่กำลังเอายาทาที่เเผลตรงข้อมือเพราะโดนนํ้ามันกระเด็นใส่ เเต่ยามันเเรงเกินไป จนทำให้เกิดอาการเเสบที่ผิวจนต้องส่งเสียงร้องออกมา 

" ทำอะไร " !! ?

" ลีวายกำลังเอายาทาเเผลฮะ " 

ใบหน้าหวานๆเงยขึ้นตอบเขา พร้อมส่งยิ้มให้คาร์สันเบาๆ ก่อนจะเก็บหลอดยาไว้ที่เดิม เเล้วลงจากเตียงมาหาร่างสูงที่ยืนทำหน้าดุอยู่ตรงทางเข้าห้อง 

" ขมวดคิ้วบ่อยๆไม่ดีนะฮะ..เดี๋ยวหน้าเเก่ไว " 

นิ้วเรียวจิ้มบริเวณห่างคิ้ว เมื่อคาร์สันวันๆเอาเเต่ขมวดคิ้วอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้ว่าเวลาทำงานจะทำเเบบนี้ไหม 

" จิ๊ !! ..เอามือมึงออกไป...สกปรก !!

" สกปรกตรงไหนฮะ..เค้าอาบนํ้าล้างมือ ทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมเลย ไม่เชื่อดมดูสิฮะว่าหอมหรือยัง " 

ลีวายเอามือคล้องที่คอหนา เเล้วกดให้เขาโน้มลงมาใกล้ตัวเอง เเต่คาร์สันก็ฝืนตัวเองไว้ ก่อนผลักตัวของลีวายให้ออกห่างจากตัว 

" ให้ลีวายอาบนํ้าให้ไหมฮะ...เค้าพร้อมบริการทุกเวลาเลย " 

" มึงช่วยหุบปากเเล้วไปนอนนิ่

งๆได้ไหมวะ " !!!

" หะ ? ...นอนนิ่งๆงั้นหรอ..เเสดงว่าคืนนี้เราจะจู๋จี๋กันสินะ ..ฮ่าๆ " 

" เพ้อเจ้อ " !!