Secret Dungeon

เขาใช้เวลาอยู่กับครอบครัว 1 อาทิตย์อย่างที่ตั้งใจไว้ พ่อกับแม่ของเขาได้ตัดสินใจเปิดร้านอาหารตามความต้องการของแม่เขา เขาไม่ได้เข้าไปยุ่งในสิ่งที่พ่อกับแม่ของเขาทำ และให้คอยให้กำลังใช้อยู่ด้านหลัง

เขาได้มารายงานตัวกับสถาบัน เซ็นเอกสารไม่กี่ใบรับแท็บเล็ตของสถาบันก่อนที่จะถูกส่งให้ออกมาเดินดูสถาบันพร้อมกับหญิงสาวที่จะคอยแนะนำสถานที่ต่างๆในสถาบันให้กับเขา เธอชื่อ โอลีเวีย ทีโอเกล อยู่ระดับหัวกะทิเช่นเดียวกับเขา เข้าร่วมสถาบันเมื่อปีที่แล้ว อายุ 19 ปี เธอมีเส้นผมที่เป็นสีฟ้าโดยกำเนิด เธอสูงประมาณ 170 เซ็นติเมตร ตัวเล็กมีน่าตาที่ค่อนข้างเด็กดูน่ารัก ถ้าเธอไม่บอกว่าอายุ 19 เขาคงคิดว่าเธออายุ 16-17 หากมองชัดๆแล้วหน้าตาของเธอที่ดูดีทีเดียว เรียกได้ว่าสวยระดับนึงเลยล่ะ นี่เป็นสิ่งที่เขาทราบเกี่ยวกับเธอหลังจากที่ได้คุยกับเธอ

สถาบันแห่งวาเดลที่ 1 แห่งนี้จะแบ่งแยกระดับของแต่ละคนด้วยเสื้อแจ็คเก็ตที่ถูกสร้างขึ้นโดยสถาบัน

ระดับชั้น 11-50 เสื้อแจ็คเก็ตระดับบลอนสีขาว
ระดับชั้น 51-100 เสื้อแจ็คเก็ตระดับบลอนสีฟ้า
ระดับชั้น 101-200 เสื้อแจ็คเก็ตระดับซิลเวอร์สีแดง
ระดับชั้น 201 ขึ้นไป เสื้อแจ็คเก็ตระดับซิลเวอร์สีดำ

เสื้อแจ็คเก็ตจะมีตราสัญลักษตร์ของสถาบันแห่งวาเดลที่ 1 อยู่บริเวณอกด้านซ้าย

ระดับชั้นหัวกะทินั้นเป็นแค่ชื่อเรียก ไม่ได้มีห้องเรียนหรือชั้นเรียนใดๆสำหรับหัวกะทิ มีแค่วิชาบังคับ 3 วิชาที่ต้องเข้าเรียนวิชาละครั้งในหนึ่งเดือน นั้นคือสิทธิพิเศษของสิ่งที่เรียกว่าระดับชั้นหัวกะทิ ในขณะที่คนทั่วไปนั้นต้องเรียนอาทิตย์ละ 3 วัน

คลาสเรียน 3 วิชาของระดับชั้นหัวกะทินั้นจะให้เข้าเรียนร่วมกันเฉพาะชั้นหัวกะทิแค่วิชาเดียว ส่วนอีก 2 วิชานั้นอาจารย์ส่วนตัวของแต่ละคนนั้นจะเป็นผู้กำหนดให้ เหตุผลที่ให้ระดับชั้นหัวกะทิเรียนน้อยกว่าคนอื่นนั้นก็เป็นเพราะต้องการให้ชั้นหัวกะทิใช้เวลากับดันเจี้ยนให้มากที่สุด

เรื่องสำคัญที่จะลืมไม่ได้คือ ระดับชั้นหัวกะทิจะต้องประลองอย่างเป็นทางการให้ครบ 5 ครั้งใน 3 เดือนห้ามขาดโดยเด็ดขาด คนที่จะประลองด้วยนั้นจะเป็นใครก็ได้ที่อยู่ในระดับเดียวกับตัวเอง เพียงแค่ส่งคำท้าอย่างเป็นทางการออกไป หรือแม้กระทั่งรับคำท้า โดยสามารถเลือกได้โดยตัวเองโดยไม่มีข้อบังคับ ข้อมูลเหล่านั้นสามารถดูได้ในแท็บเล็ตของสถาบัน ชั้นหัวกะทินั้นยังนับว่าดีกว่าคนทั่วไปที่จะต้องประลองเดือนละ 10 ครั้ง ถือเป็นกฏของสถาบันที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ และถ้าต้องการที่จะประลองมากกว่าที่สถาบันกำหนดก็สามารถทำได้ เพียงต้องมีการรับรองจากอาจารย์ก่อน

สถาบันจะมีการจัดอันดับของผู้เรียนทุกระดับชั้น ทุกคนจะมีอันดับของตัวเองโดยวัดจากการประลองอย่างเป็นทางการ มีรางวัลให้กับผู้ที่ไต่อันดับได้สูงสุด 100 อันดับแรกของในแต่ละระดับชั้น และจะมีบทลงโทษที่แสนโหดร้ายแก่คนที่มีอันดับแย่ที่สุด 100 อันดับสุดท้ายคือการถูกไล่ออกจากสถาบัน โดยไม่ละเว้นแม้กระทั่งชั้นระดับหัวกะทิ

เรื่องที่พัก ผู้มีความสามารถระดับทั่วไปนั้นจะมีบ้านและหอพักสำหรับอยู่ร่วมกัน แต่ระดับชั้นหัวกะทินั้นจะมีบ้านเดี่ยวเป็นของตัวเอง ภายในบ้านนั้นจะมีห้องสำหรับเข้าดันเจี้ยน มีประตูดันเจี้ยนติดตั้งไว้ด้านใน ประตูนั้นจะเข้าได้ถึงแค่ชั้นที่ 20 ในครั้งแรกและจะค่อยๆเพิ่มไปทีละ 10 โดยทุกๆครั้งที่ถึงชั้นสุดท้ายจะต้องติดต่อกับอาจารย์ส่วนตัวเพื่อทำการปลดล็อคในการเข้าสู่ดันเจี้ยนชั้นต่อไปได้ เหตุผลที่ทำให้เป็นแบบนี้ก็เพื่อความปลอดภัยและทราบถึงความก้าวหน้าของแต่ละคน

ชั้นหัวกะทิในสถาบันแห่งวาเดลที่ 1 แห่งนี้มีเพียง 99 คน รวมกับเขาเป็นคนที่ 100 พอดี แบ่งออกเป็น

ระดับชั้น 11-50 เสื้อแจ็คเก็ตระดับบลอนสีขาว 63 คน
ระดับชั้น 50-100 เสื้อแจ็คเก็ตระดับบลอนสีฟ้า 22 คน
ระดับชั้น 100-200 เสื้อแจ็คเก็ตระดับซิลเวอร์สีแดง 10 คน
ระดับชั้น 200 ขึ้นไป เสื้อแจ็คเก็ตระดับซิลเวอร์สีดำ 5 คน

"และนี่คือที่พักของคุณ พี่หลิน" หญิงสาวพูดมาตลอดทางพร้อมกับรอยยิ้มที่แจ่มใส ดูเหมือนว่าเธอจะชอบในสิ่งที่ทำอยู่

"ขอบคุณมาก โอลิเวีย" เขาตอบกลับ บ้านที่สถาบันจัดให้นั้นไม่ได้ใหญ่มากนัก น่าจะใหญ่กว่าบ้านเก่าของเขาอยู่หน่อย แต่การได้อยู่คนเดียวก็นับว่ามีความเป็นส่วนตัวเป็นอย่างมาก

"ไม่เป็นไรค่ะ งั้นโอลิเวียขอตัวก่อนนะคะ" หญิงสาวยิ้มให้กับเขาอีกหนึ่งครั้งก่อนที่จะหันกลับไปในทางที่เดินมา

"เดี๋ยว โอลิเวีย เอ่อ....ขอเมลหรือช่องทางติดต่อหน่อยได้ไหม เผื่อว่าสงสัยอะไรจะได้ถามน่ะ เพราะว่าหลินยังไม่รู้จักใครในสถาบันเลย" เขาเกาหัวและยิ้มเขินๆ

"ค่ะ งั้นขอแท็บเล็ตของสถาบันหน่อยนะคะ จะมีแอพของสถาบันใช้ในการติดต่อกับคนอื่นๆ"

"นี่ค่ะเสร็จแล้ว โอลิเวีย ใช้ชื่อในแอพว่า โอลี่ นะคะเพื่อนๆของโอลิเวียชอบเรียกกันแบบนี้ เลยเอาชื่อนี้มาใช้ค่ะ แฮะๆ" หญิงสาวยิ้มแห้งๆออกมาดูเหมือนจะเขินชื่อของตัวเอง

"งั้นหลินเรียก โอลิเวียว่า โอลี่ บ้างได้หรือเปล่าเนี่ย" เขาตอบและยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

"เอ่อ" หญิงสาวทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรจะพูดออกมาอย่างไร เขาเห็นจากท่าทางของเธอ

"ล้อเล่น อย่าคิดมาก ขอบคุณอีกครั้งสำหรับวันนี้นะ"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

รายงานตัว

นิยายแนะนำ

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

รายงานตัว

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้