จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

              เสียงกรีดร้องของมันราวกับสุนัขด้วยความเจ็บปวดเหล่าผู้ชมโดยรอบต่างหายใจติดขัดจากภาพเหตุการณ์ตรงหน้าราชาบาร์ธาซ่าร์ ผู้ขึ้นชื่อว่ามีพลังกำลังที่แข็งแกร่งเป็นลำดับ 2 ของเผ่ามนุษย์ตัวมันกับถูกเด็กน้อยผู้หนึ่งจัดการมันเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้นตัวมันกับมีสภาพครึ่งเป็นครึ่งตายหายใจรวยรินเลือดสีแดงฉานหลั่งไหลออกจากร่างของมันไม่ขาดสาย

สายตาของมันเริ่มพร่ามัวเป็นผลมาจากการที่สูญเสียเลือดในปริมาณที่มากจนเกินไป แม้แต่ตัวมันเองก็ยังแทบไม่อยากจะเชื่อสาภาพของมันในยามนี้นั้นอเนจอนาถ จนเกินไปมันผู้ที่เกือบจะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของมวลมนุษย์ผู้คนทั้งโลกมีแต่จะยอมก้มหัวให้มันแต่โดยดีด้วยความหวาดกลัวแต่ในยามนี้ตัวมันกับตัวมันกับโดนเด็กน้อยผู้หนึ่งที่สามารถจัดการมันได้เพียงชั่วพริบตา

"นี่ข้าฝันไปใช่ไหมเนี้ยราชาผู้โง่เขราบอกกล่าวกับตนเองด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"ดีใจด้วยนะมันคือเรื่องจริงเจ้าไม่ได้ฝันไปหรอก ท่านราชา เด็กหนุ่มกล่าวตอบมันด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะดูอบอุ่นแปลกๆราวกับเป็นคุณแม่ผู้ปลุกลูกชายตื่นจากฝันร้าย

"เจ้าเจ้า…..ร่างกายของบาร์ธาซ่าร์ สั่นเทาด้วยความหวาดกลัวผสมกับความเครียดแค้น…..

ตู๊มมมมมมมมมมมมมม อยู่ๆดีร่างกายของมันกับระเบิดพลังอันมหาศาลร่างของเซย์รินถึงกับปลิวไปไกล

"นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันในยามนี้สีหน้าของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดทั้งที่ในยามแรกร่างของมันนอนเป็นผักอยู่เลยแท้ๆกับระเบิดพลังขั้นสุดยอดออกมา

จริงๆแล้วราชาบาร์ธาซ่าร์นั้นตัวมันกับยอมใช้ทักษะวิชาต้องห้ามออกมาทักษะนี้นั้นจะสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตนเองเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นความแข็งแกร่งของมันเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวแต่จะสามารถยับยั้งอยู่ได้เพียงแค่ครึ้งชั่วโมงเท่านั้นและหลังจากนั้นมีเพียงความตายเท่านั้นที่รอมันอยู่

"เจ้าหนูวันนี้มันคงจะเป็นวันตายของข้าแต่แน่นอนว่าข้าจะต้องลากเจ้าลงไปนรกด้วย….

ตู๊มมมมม ตู๊มมมมมม

พลังเทวะขั้นที่ 3

พลังเทวะขั้นที่ 4

พลังเทวะขั้นที่ 5

พลังเทวะขั้นที่ 6

พลังเทวะขั้นที่ 7

          เซย์รินในยามนี้ตัวมันถึงกับขนหัวรุกและแสดงสีหน้าที่หน้าเกียจเป็นอย่างมากตัวมันถึงกับหายใจติดขัดด้วยพลังแรงกดดันแรงวิญญาณจากคนที่แต่เดิมนอนเป็นผักตรงหน้ามายามนี้นั้นมันกับแข็งแกร่งราวกับสัตว์ประหลาด

"นายท่านทางด้านดาร์กเนสเองในยามนี้นั้นจิตใจของมันกับไม่อยู่กับเนื้อกับตัวบุคคลตรงหน้าในยามนี้นั้นทรงพลังจนเกินไปพิภพมนุษย์ในยามนี้ไม่มีใครเทียบชั้นกับมันได้ด้วยซ้ำ

"ไปตายซ่ะเจ้าหนูโสโครก เสียงของผู้เป็นราชาช่างเยียบเย็นจนหน้าหวาดกลัวเวทแห่งความมืดลอยอบอวนอยู่ทั่วร่างของมันพุ้งตรงมาที่ร่างของเซย์ริน

เด็กหนุ่มกัดฟันแน่นมีแต่ต้องเผชิญหน้าเท่านั้นไม่มีที่ให้ตนได้หลีกหนีอีกแล้วเขาใช้ทักษะสายฟ้าทมิฬเข้าปะทะเพราะในยามนี้ทักษะนี้เป็นทักษะที่รุนแรงที่สุดของตนแล้ว

ตู๊มมมมมมมม

เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วทั้งอาณาจักรร่างของเซย์รินโชกไปด้วยเลือดบาดแผลของเด็กหนุ่มในยามนี้นั้นช่างหน้าหวาดกลัวสติของเด็กหนุ่มพร้อมที่จะดับได้ทุกเมื่อแต่ฝ่ายตรงข้ามนั้นไม่ได้รับผลกระทบเลยแม้แต่น้อย

"นายท่านผู้ติดตามของเด็กหนุ่มต่างร้องตะโกนอย่างสุดเสียงด้วยความตื่นตกใจกับสภาพของเซย์ริน

พลังของคนทั้งสองนั้นมันแตกต่างจนเกินไปในเวลานั้นเองที่เด็กหนุ่มเริ่มสังเกตุว่าพลังชีวิตของอีกฝ่ายนั้นค่อยๆเริ่มลดลงไปเรื่อยๆเด็กหนุ่มใช้พลังของตนเองทั้งหมดใช้ทักษะคุกโดดเดียวขึ้นมาโดยปิดล้อมกักขังร่างของผู้เป็นราชา

"ชิคิดว่าทักษะกระจอกกระจอกของเจ้าจะกักขังข้าได้อย่างงั้นรึ

ตู๊มมม ตู๊มมมมตู๊มมมมม

ผ่านไปนานหลายอึดใจราชาบาร์ธาซ่าร์ก็ไม่สามารถทำลายทักษะคุกโดดเดียวไปได้มันจ้องมองร่างของเซย์รินด้วยความเครียดแค้น

"บัดซบแน่จริงเจ้าก็ปล่อยข้าไปซิ แล้วเรามาต่อสู้กันอย่างลูกผู้ชายเจ้าคนขี้ขลาด

เด็กหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรมันกับไปเขาตั้งใจจะกักขังมันไว้จนกว่ามันจะสิ้นใจไปเองทักษะต้องห้ามของมันนั้นคือการผลาญพลังชีวิตเพื่อแลกกับความแข็งแกร่งเมื่อถึงครึ่งชั่วยามพวกมันทุกคนย่อมต้องตกตายอย่างไม่ต้องสงสัยเขาไม่มีวิธีอื่นอีกแล้วหากปะทะกันซึ่งหน้าเขาจะต้องแพ้ไปอย่างไม่ต้องสงสัยถึงวิธีการนี้จะหน้าเกียจไปบ้างแต่หากเขาตายไปผู้คนของอาณาจักรคราวและบราเรี่ยนละจะได้รับชะตากรรมเช่นไรเขาไม่อยากเอาชีวิตผู้คนนับล้านมาเสี่ยงกับความถือดีของตน

ราชาบาร์ธาซ่าร์ในยามนี้นั้นสิ้นใจตายอยู่ในคุกโดดเดี่ยวด้วยความเครียดแค้นชิงชังมันถึงกับใช้ทักษะลับต้องห้ามอย่างไม่ลังเลเพื่อหวังจะลากอีกฝ่ายลงนรกไปกับตนด้วยแต่ตัวมันก็คาดไม่ถึงเลยว่าเด็กหนุ่มจะมีทักษะกักขังที่ทรงพลังเช่นนี้อยู่ด้วยนี่ก็เท่ากับว่าเป็นตัวมันที่เป็นฝ่ายฆ่าตัวตายเอง

               การต่อสู้ได้จบลงไปแล้วเซย์รินถูกพาไปพักรักษาตัวอยู่ภายในพระราชวังแห่งมอลเดียร์นานนั้นอาทิตย์ในเวลานี้นั้นมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ตั้งมากมายทั่วทั้งอาณาจักร