บทที่15
หินิญญาลึกลับ
ดวงตากวาดมองรอบๆหลังจากที่เลือกสิ่งของชิ้นนึงได้เรียบร้อยกระบี่ไม้ท้อดวงตาของเขากวาดไปมองบริเวณรอบๆไปมองเห็นบางอย่าง
ดวงตาของเขาสะดุดเข้ากับของสิ่งนั้นของที่มันอยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้ที่เขามองเห็นมันเป็เหมือนกับวัตถุชิ้นหนึ่งที่ตั้งอยู่บนชั้นไม้เก่าๆ
ชั้นเก่าๆที่ตั้งอยู่บริเวณมุมร้านมันเป็ชั้นเก่าๆที่สูงประมาณนึงบริเวณบนชั้นมีวัตถุจำนวนมากที่รูปร่างแปลกประหลาดตั้งอยู่มากมาย
หลี่หยุนใช้ดวงตามองไปตรงบริเวณนั้นตาของเขาสะดุดเข้ากับบางอย่างให้ความสนใจกับมันเป็พิเศษ
หลี่หยุนเดินตรงไปอย่างรวดเร็วเขาเดินตรงไปบริเวณชั้นนั้น เท้าทั้งสองข้างอยู่ตรงมันเป็ชั้นเก่าๆที่มีทั้งฝุ่นและดูสกปรกเป็อย่างมาก
โดยสิ่งที่มันอยู่บริเวณบนชั้นก็มีรูปร่างแตกต่างกันไปแต่มีสิ่งหนึ่งที่เขาดูสนใจเป็พิเศษสิ่งที่มันอยู่บริเวณด้านหน้าของเขาและเขาสนใจเป็พิเศษ มันมีรูปลักษณะเป็เหมือนกับก้อนหินก้อนหนึ่งที่ตั้งอยู่
โดยก้อนหินที่มันตั้งอยู่บนก้อนหินสีดำถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่นแต่ทว่าแม้ว่าผิวของมันจะถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่นจนทำให้มองไม่เห็นเนื้อของมันอย่างชัดเจนแต่เขากลับใช้ดวงตาของตนเองมองเห็นคุณค่าของมันมากกว่านั้น
หลี่หยุนมือของตนเองออกไปคว้าจับก้อนหินก้อนนั้นขึ้นมาเขาหยิบก้อนหินนั้นขึ้นมาดวงตาของเขามองที่ก้อนหินก้อนนั้นแล้วคิดภายในใจ… “ของสิ่งนี้… ”
เขาใช้ดวงตามองมันอย่างจริงจังภายในดวงตาของเขามองเห็นพลังลมปราณที่แผ่ซ่านออกมาจากมันคล้ายคลึงว่าน่าจะเป็วัตถุิญญาระดับสูง
“ เ้านี่มันวัตถุิญญาระดับ 6 ดาวหินิญญาลึกลับ..” เขาพูดกับตนเองภายในใจเมื่อมองเห็นเ้าสิ่งที่อยู่ภายในมือของตนเองในยามนี้
เ้าของที่มันอยู่ภายในมือยามนี้หินที่ดูเก่าและดูไร้ค่าแต่มันกลับมีระดับลมปราณภายในของมันเป็จำนวนมาก
ลมปราณภายในตัวของมันที่แผ่ซ่านออกมามากจนเขาประหลาดใจจึงสามารถรู้ได้ในทันทีว่ามันคือวัตถุิญญา6ดาวหินิญญาลึกลับ
หลี่หยุนเทียบดูแล้วเ้าของที่อยู่ภายในมือของเขาอย่างนี้มันมีค่ามากกว่ากระบี่ไม้ท้อที่เขาเลือกเป็ของชิ้นแรกเสียอีก
“ แปลกประหลาดเป็อย่างมากเหตุใดของภายในร้านเก่าๆเช่นนี้มันถึงมีของที่มีค่ามากขนาดนี้อยู่ด้วย ”
เขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นของสองสิ่งที่อยู่ภายในมือของเขามันเป็ของที่มีมูลค่ามากมายมหาศาลขนาดนี้
ถ้าลองเทียบดูแล้วของทั้งสองอย่างที่อยู่ภายในมือของเขาลองเอาไปตีราคากับตลาดมันคงจะมีมูลค่าที่มากมายมหาศาลเลยทีเดียว
กระบี่ไม้ท้อที่อยู่ภายในมือของเขาแม้ว่ามันจะเป็อาวุธที่ร้ายคมแต่ถ้าอยู่ในมือของผู้ฝึกฝนลมปราณคงจะแข็งแกร่งเป็อย่างมากราคาของมันก็ยังคงสูงมากอีกด้วยภายในตลาด
ไม่ต้องกล่าวถึงว่านำของเหล่านี้ไปประมูลเลยเขาคงจะได้เงินมากมายจนนับไม่หมด
หลี่หยุนเต็ทไปด้วยความประหลาดใจบริเวณรอบรอบกายของเขาในตอนนี้ไม่ได้มีเพียงแค่ของทั้งสองสิ่งเท่านั้นที่ดูมีคุณค่า
บรรดาของอีกมากมายมีมูลค่ามากอีกด้วยแถมยังเป็ของที่ไม่ได้พบเจอได้ง่ายๆภายในร้านธรรมดา
เลยทำให้เขาประหลาดใจที่ภายในร้านเก่าๆเช่นนี้เหตุใดถึงมีเ้าของพวกนี้อยู่ด้วย
เขาใช้ดวงตาของตนมองต่ำลงไปที่เ้าหินสีดำที่อยู่ภายในฝ่ามือตอนนี้“ หินิญญาลึกลับเป็หินระดับสูง ที่ถือได้ว่าเป็วัตถุิญญาระดับ 6 ดาวเดิมทีแล้วภายในเนื้อเื่นิยายเ้าของพวกนี้มีเพียงแค่ไม่กี่ชิ้นเท่านั้นภายใน 7อาณาจักร ”
“ เพราะว่าเ้าหินิญญานี้มันเป็ของที่ตกลงมาจากท้องฟ้าเราทำการสร้างมันขึ้นมาโดยมีพื้นฐานนั้นก็คือหินอุกกาบาตยามที่มันตกลงมาจากท้องฟ้าเป็หินก้อนใหญ่ก่อนที่จะแยกตัวเป็ชิ้นส่วนประมาณนับพันชิ้นแล้วก็กระจายไปทั่วทั้ง 7 อาณาจักร ”
“ โดยตัวของเ้าหินิญญาลึกลับมันมีความพิเศษอยู่ตรงที่ว่าภายในตัวของมันมีพลังลึกลับซ่อนอยู่ในชิ้นส่วนแต่ละชิ้นยามที่ทำการหลอมรวมแล้วสร้างมันขึ้นมากลายเป็ของบางอย่างบางทีอาจจะสามารถนำพลังของมันออกมาได้”
“ เมื่อลองดูแล้วตอนแรก ิญญาลึกลับมีจำนวนประมาณ 1000 ชิ้นแต่เมื่อ่เวลาผ่านมาจำนวนของพวกมันน้อยลงเรื่อยๆปัจจุบันนี้คงจะเหลือไม่เกิน100 ชิ้นอย่างแน่นอน แล้วนี่เองก็เป็หนึ่งในนั้น ”
เมื่อเขาได้มองเห็นเ้าสิ่งที่อยู่ภายในมือของตนเองเขาเองก็เข้าใจได้ในทันทีว่าเ้าของสิ่งนี้มันต้องเป็ของที่เขาเลือกอย่างแน่นอน
หลี่หยุนตัดสินใจได้ในทันทีเขาเดินตรงไปยังเถ้าแก่ร้านที่อยู่บริเวณด้านหน้า
เท้าทั้งสองข้างของเขาอยู่ตรงแล้วก็พูดกับผู้ที่อยู่ด้านหน้าของตนเองออกไป“ ของสิ่งนี้… ข้าเลือกของสองสิ่งนี้ ”
าุโที่นั่งอยู่ด้านหน้าเหลือบสายตาของตนเองขึ้นมามองก่อนที่เขาจะทำการกล่าว “ ได้รับแล้วก็ออกไป… ”
“ ท่านจะไม่คิดราคาของพวกนี้จริงๆอย่างนั้นหรือ… ” เขาถามออกมาอย่างสงสัย
เป็เพราะว่าเ้าของที่อยู่ภายในมือของเขาทั้งสองสิ่งนี้มูลค่าของพวกมันคงจะไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านเหรียญทองอย่างแน่นอน
เพราะแบบนั้นเลยประหลาดใจที่ชายชราที่อยู่ด้านหน้าจะมอบของทั้งสิ้นให้กับเขาอย่างง่ายดายโดยที่ไม่คิดอันใดแม้แต่น้อย
แต่เมื่อเขาถามออกไปเช่นนั้นชายชราที่อยู่ด้านหน้าของเขากลมสายตาของตนเองไปอ่านตัวตัวอักษรภายในหนังสือเช่นเดิมและก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย“ ของทุกอย่างล้วนมีผู้… การที่เ้าเดินทางเข้ามาภายในนี้ได้ก็ย่อมแสดงว่าพวกมันเลือกเ้าอยู่แล้วมันไม่ใช่ของข้า.. ”
คำพูดของชายชราผู้นั้นทำให้เขาประหลาดใจก็ได้ยิ่งฟังคำพูดของชายชราผู้นั้นยิ่งสับสน
สุดท้ายแล้วเขาเองก็เดินออกมาจากร้านแห่งนั้นอย่างมึนงงที่ตนเองยังไม่ได้คำตอบเลยด้วยซ้ำว่า เหตุใดคนผู้นั้นถึงไม่คิดเงินเขา
หลี่หยุนก้าวเท้าออกมาบริเวณด้านนอกร้านเท้าทั้งสองข้างของเขาอยู่ลงหลังจากนั้นก็เดินออกมาจากซอยแห่งนั้น
ก้าวเดินออกมาจากซอยแห่งนั้นเท้าของเขาอยู่นิ่งดวงตาของเขาหันไปมองบริเวณด้านหลัง
เมื่อเขาหันใบหน้าของตนเองไปมองเขาเองก็พบเจอเข้ากับกำแพงที่ตั้งสูงอยู่เบื้องหน้า
เมื่อพบเจอเข้ากับกำแพงที่มันตั้งสูงอยู่บริเวณด้านหน้ายิ่งทำให้เขาประหลาดใจหลี่หยุนอ้าปากค้างแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสน
“ อะไรกันหายไปแล้ว… ” เขาเต็มไปด้วยความสับสนเมื่อคู่บริเวณด้านหลังของเขายังคงมีซอยอยู่เลย
แต่ในตอนนี้เมื่อหันไปอีกทีหลังจากเดินออกมาเขาก็ไม่พบเจอสถานที่แห่งนั้นอยู่แล้วมันยิ่งทำให้เขานั้นสับสนและยิ่งประหลาดใจมากขึ้นไปอีก
หลี่หยุนดวงตากวาดไปมองบริเวณรอบๆบุคคลภายในสถานที่แห่งนี้ก็ดูเหมือนว่าจะไม่เคยเห็นเ้าของสิ่งนั้นอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้เช่นเดียวกัน
มันยิ่งทำให้เขาลำบากใจมากขึ้นไปเองตอนนี้ภายในหัวของเขาความคิดมากมายประเดประดังเขาแทบจะไม่รู้เลยว่าในตอนนี้มันคืออะไรกันแน่
เหตุการณ์ที่เขาพบเจอทำให้เขาเต็มไปด้วยความมึนงงสุดท้ายแล้วเขาก็เดินกลับมาที่บ้านของตนเองที่ตั้งอยู่บริเวณชานเมืองด้วยสภาพเช่นนั้น
เมื่อเขาเดินเข้าทางกลับมาถึงบ้านของตนเองก็ปรากฏว่าเขามีเ้าของสองสิ่งนั้นติดอยู่ภายในมือของตนเองแล้ว
เขายังแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าของที่มีค่าขนาดนี้ในตอนนี้มันจะมาอยู่ภายในมือของเขาได้
หลี่หยุนเดินมุ่งตรงเข้าไปภายในห้องนอนของตนเองหลังจากนั้นก็มองดูเ้าของสองสิ่งที่อยู่ภายในมือของตนเองอีกครั้งอย่างละเอียด
กระบี่ไม้ท้อที่มันหนักเทียบเท่ากับกระบี่เหล็กมีคุณสมบัติยอดเยี่ยมในฐานะอาวุธ
แล้วก็เ้าของที่เป็วัตถุิญญาชั้นยอดอย่างหินิญญาลึกลับที่เขาได้มาอีก
หลี่หยุนทิ้งกายของตนเองนั่งลงไปบนเตียงอย่างรวดเร็วที่เขาสนใจในตอนนี้มันคือหินิญญาลึกลับที่ได้มา
เขาใช้ผ้าสะอาดทำการเช็ดผิวของมันที่เปิดเพื่อนไปด้วยฝุ่นเผยเห็นเนื้อของหินที่เป็สีดำสนิท
“ สิ่งแรกที่ต้องทำก็คือการตรวจสอบสินะ.. ”เขาวางเ้าหินิญญาภายในมือของตนเองลงไปบริเวณด้านหน้า
หลังจากนั้นร่างกายของเขาก็มาอยู่ในท่าทางนั่งสมาธิแต่แต่หนึ่งมือข้างขวายกขึ้นมาและยื่นไปัักลับหินิญญาลึกลับ
ดวงตาทั้งสองข้างของเขาพับปิดลงหลังจากนั้นเขาก็โคจรลมปราณภายในร่างกายของตนเองอย่างรวดเร็ว“หินิญญาลึกลับวัตถุิญญาระดับสูงเช่นนี้เ้าสิ่งนี้มีความพิเศษก็คือคุณสมบัติของมันไม่เหมือนกันสักชิ้น”
“ เริ่มแรกมันเป็เหมือนกับก้อนพลังก้อนใหญ่เมื่อถูกแบ่งแยกออกไปสัดส่วนของพลังก็แตกต่างกันออกไปเช่นเดียวกันในตอนนี้สิ่งที่ตัวของเราควรจะรู้เป็อย่างแรกก็คือเ้าของชิ้นนี้มีคุณสมบัติอย่างไร”
หลี่หยุนเดินลมปราณภายในร่างกายของตนเองไปมาโคจรเข้าไปภายในหินที่มันตั้งอยู่บริเวณด้านหน้า
ภายในมือของเขาที่เขากำลังััอยู่ผิวหินสีดำสนิทอยู่ๆมันก็เป็แสงสว่างไสวออกมาออร่าสีดำแผ่ซ่านออกมาจากภายในตัวของมันอย่างน่าประหลาด
ทันใดนั้นเองลมปราณสีดำที่แผ่ซ่านออกมาจากหินิญญาลึกลับมันก็ได้ย้อนคืนสนองเข้ามาภายในร่างกายของเขา
ลมปราณทั่วทั้งร่างกายััได้ถึงพลังที่แผ่ซ่านทั่วทั้งร่างกายของเขาตอบสนองอย่างรวดเร็ว ประสาทััทั้ง 5 ของเขาสามารถััได้ถึงบางอย่างคิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากัน
หลังจากนั้นไม่นานนักดวงตาทั้งสองข้างที่พับปิดได้เปิดขึ้นมาปากของเขาปรากฏรอยยิ้มอย่างพึงพอใจราวกับว่าได้รู้บางอย่าง “ ยอดเยี่ยม… ”
มองดูจากใบหน้าในตอนนี้ดูเหมือนว่าเขานั้นจะรู้บางอย่างมาเกี่ยวกับพลังของเ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้า
จบบท
1K
![แผนลับจับกินเพื่อนสาวของหนุ่มวิศวะ [pwp]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1779410963_2430740.webp)
