มารู้จักตำแหน่งคอนซีแอร์จ
เป็ภาษาฝรั่งเศษแปลตรงตัวว่าผู้รักษากุญแจ คล้ายๆกับพ่อบ้านประมาณนั้น มีคำจำกัดความในวิกิพีเดียว่าคอนซีแอร์จสามารถทำเื่ไม่เป็เื่ที่เป็ไปไม่ได้ให้เป็ไปได้
คอนซีแอร์จในโรงแรมจะเป็คนที่ให้ข้อมูลทุกอย่างรวมทั้งจัดหาทุกสิ่งที่แขก้า ไม่ว่าของนั้นจะเป็อะไรก็ตามจะต้องหามาให้จงได้
คนที่จะทำตำแหน่งนี้ได้นอกจากต้องมีทักษะเื่ภาษาและการพูดที่ดีแล้วเื่ความรู้รอบตัวก็ไม่ต้องพูดถึง คือต้องรู้กันทุกเื่ทีเดียวั้แ่ซื้ออาหารหมา จัดหาทัวร์ ซื้อตั๋วเครื่องบิน เปลี่ยนไฟลต์ ไปจนถึงซื้อบ้านซื้อคอนโด เื่ร้านอาหารั้แ่อาหารไทยไปถึงอาหารนานาชาติ
คอนซีแอร์จต้องไปสอบกุญแจทอง เพื่อรับรองตำแหน่งอีกต่างหากโดยคนที่สอบผ่านจะได้รับตราเพื่อติดเข้ากับยูนิฟอร์มเป็การแสดงว่าสอบผ่านแล้ว
นอกจากนั้นเขายังมีสมาคม Les Clefs d’Or Thailand ซึ่งทุกโรงแรมที่มีตำแหน่งคอนซีแอร์จและเข้าร่วมสมาคมก็จะได้รับข่าวสารต่างๆ และอาจได้รับสิทธิประโยชน์ถูกเชื้อเชิญไปลองร้านอาหารที่เปิดใหม่บางครั้งเวลาพนักงานในโรงแรมเข้าตาจนยังเคยโทรไปขอข้อมูลจากคอนซีแอร์จเก่งๆในโรงแรมหรือตามโรงแรมอื่นๆ
แต่ตำแหน่งนี้ทำเงินมาก หรือมหาศาลเลยก็ว่าได้
พี่จิมมี่เล่าให้ทุกคนฟังว่า
มีอยู่ครั้งหนึ่งพนักงานในโรงแรมทุกคนได้มีโอกาสต้อนรับเพื่อนๆต่างโรงแรมที่มาเยี่ยมชมกิจการพวกเกสต์เซอร์วิสก็จะมาแบบชาวบ้านธรรมดาๆ แต่พี่ๆ คอนซีแอร์จนี่มาแบบ...หล่อมากแว่นตา Oakley สะพายกล้องเลนส์ซูมใหญ่ยาวเท่าแขน มือถือรุ่นเทพคือถ้าเห็นแล้ว ก็อย่าแปลกใจเลยเชียวถ้าเห็นน้าๆอาๆ ทั้งหลายยังคงทำงานคอนซีแอร์จกันอยู่ไม่ยอมลาออกไปไหน
จิมมี่ยืนรอฟังคำตอบทุกคนอยู่นานแล้ว แต่ยังไม่มีใครให้คำตอบเธอสักคนว่ามีใครสนใจตำแหน่งนี้ไหมเธอจึงหันไปมองทีละคน ส่วนคนที่สะดุดตามากที่สุดก็คือ กาย
“กาย สนใจไหม?”
กายยังคงลังเล ไม่ยอมตอบ
“กาย”
“ครับ แต่ผมไม่อยากไปสอบเลยอ่ะพี่จิมมี่”
“ถ้าสนใจ แต่ไม่ไปสอบนายก็ไม่มีสิทธ์ทำตำแหน่งนี้นะไม่มีใครสนใจกันเลยเหรอ เก็นจิล่ะ”
“ผมไม่สนใจครับ”
“เป็งั้นไป พี่จะได้ไปบอกพี่เจตต์ ว่าไม่มีใครสนใจนะ กายว่ายังไง”
“งั้น ก็ได้ครับผมจะไปสอบ”
“ว๊าวว เพื่อนฉันจะได้ทำงานตำแหน่งคอนซีแอร์จ”
“เพิร์ลแกอย่าเพิ่งพูดไป ถ้าสอบไม่ผ่านอายเชียวนะ ถ้าสอบผ่านแล้วจะพูดยังไงฉันก็ภูมิใจ”
“โอเค งั้นกายเตรียมตัวไปสอบนะ พี่จะให้ไปติวกับพี่ชาร์ป”
พี่ชาร์ปที่จิมมี่พูดถึงก็คือ พนักงานประจำตำแหน่งคอนซีแอร์จนั่นเองแต่ทุกคนไม่เคยเจอพี่เขาเลย เพราะเนื่องจากเขาคือพนักงานที่เก่งมากๆก็อาจจะมีไปช่วยต่างโรงแรมหรือ่นี้เขาลาพักร้อนอยู่และวันนี้ก็เป็วันแรกที่เขากลับมาทำงาน เขาเดินมาแล้วสวมชุดพนักงานโรงแรม สูทยังไม่สวม เดินหลังตรงท่วงท่าสง่างามผิวขาวมีออร่ามาแต่ไกล สูงเพรียว หน้าตาหล่อเหลาคิ้วเข้ม ตรงกับสเปคของกายทุกอย่างเขาแทบจะหยุดหายใจ ตอนนี้เขาเดินตรงมาทางพวกเขาแล้ว คนนี้แหละน่าจะพี่ชาร์ป อ๊ายยยยยย
“สวัสดีครับพี่จิมมี่”
“สวัสดีน้องนิว”
น้องนิวนี่ไม่ใช่พี่ชาร์ปเหรอเนี่ย ฮือๆๆๆๆ และพี่ชาร์ปของฉันเป็ยังไงล่ะ คงจะไม่ได้..
“กายนี่พี่ชาร์ป น้องนิวนี่ น้องกาย น้องนักศึกษาฝึกงานน่ะ”
“อ้อคนนี้เหรอครับ เก่งนะเรา ได้ข่าวว่าได้ช่วยจัดการคุณเจสซี่ด้วย วันหลังถ้าคุณเจสซี่มาต้องช่วยพี่บ้างนะ”
“เอ่อ ครับ”
กายยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เพิร์ลเห็นจึงสะกิดกายที่แขนเบาๆ
“เบาๆหน่อย”
กายหันไปทำหน้าปากคว่ำใส่เธอเธอจึงทำกลับบ้าง
“น้องสองคนนี่น่ารักดีนะครับเล่นกันใหญ่เลย” พี่ชาร์ปพูดแล้วหัวเราะเล็กน้อย
“ปกติเราก็ชอบเล่นกันแบบนี้ค่ะ”เพิร์ลตอบ
“ดีแล้วครับน่ารักดี”
“โอเคงั้นตามนี้ กายไปติวกับพี่ชาร์ป ส่วนคนอื่นๆก็ทำอยู่หลังเคาน์เตอร์ไปก่อน ่รอกายสอบเสร็จจะได้เปลี่ยนตำแหน่งงานไปพร้อมๆกัน”
“ค่ะ ครับ”
แล้วทุกคนก็แยกย้ายไปประจำตำแหน่งของตนเองกายไปเรียนกับชาร์ปส่วนคนอื่นๆอยู่หลังเคาน์เตอร์ มีโบนัสและมายด์อยู่ด้วยซึ่งต่างคนก็แบ่งหน้าที่กัน เก็นจิ อยู่ตำแหน่งแคชเชียร์ ขวัญข้าวอยู่ตำแหน่งฟรอนต์เดสก์ ก็คือเช็กอิน เช็กเอาท์ และใส่ข้อมูลแขกทุกคนเข้าไปในระบบอำนวยความสะดวกระหว่างที่พัก ทำทุกๆอย่างให้แขกได้ในสิ่งที่้า และเพิร์ล อยู่ตำแหน่งคอลเซ็นเตอร์แต่ไม่ได้อยู่ประจำไปเลย ให้พลัดหมุนวนกันลองทำงานดู โดยมีโบนัสและมายด์ช่วยสอนงานให้
กริ๊ง กริ๊ง
“สวัสดีค่ะโรงแรม เดอะซิตี้ สยาม ภูเก็ต ดิฉันวนิดาพูดสายยินดีให้บริการค่ะ”
“สวัสดีค่ะ มิวนะคะ โทรมาจากโรงแรม เดอะซิตี้สยาม กระบี่ค่ะ พอดีจะโทรมาแจ้งน่ะค่ะ วันนี้จะมีแขกที่ชื่อคุณสมทรง ไปพักที่โรงแรมคุณนะคะ”
“ค่ะ”
เพิร์ลแปลกใจที่ทางโรงแรมนู้นถึงโทรมาหาเธอทำไมในเมื่อถ้าแขกมาก็ต้องต้อนรับ และบริการเป็เื่ปกติอยู่แล้วนี่นา น้ำเสียงจากปลายสายก็ดูเป็กังวลมากด้วย
“ขอบคุณค่ะขอโทษนะคะ มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“มีค่ะพอดีแขกที่จะไปพัก เขาแปลกๆนะคะ”
“แปลกๆนี่คือยังไงคะ” เพิร์ลสงสัย
“แปลกๆ เอ่อรู้สึกว่าสามีเธอเพิ่งมาทราบอาการเอาที่นี่เหมือนกันค่ะเอาเป็ว่าทางเรา้าจะโทรมาเตือนให้ทราบก่อนนะคะ แค่นี้ก่อนค่ะ”
ปลายสายวางไปแล้วเธอจึงวางโทรศัพท์ลงในที่ของมัน
“มีอะไรหรือเปล่าเพิร์ล”โบนัสถามด้วยความสงสัย
“พอดีทางโรงแรมเดอะซิตี้ สยาม กระบี่ พนักงานชื่อคุณมิวโทรมาแจ้งว่าจะมีแขกแปลกๆที่ชื่อคุณสมทรงเข้ามาพักที่โรงแรมเราค่ะ”
“มิวโทรมาเตือนเหรอ?” มายด์ถาม
“งานเข้าพวกเราแล้วไหม”โบนัสย้ำ
“เตรียมตัวรับมือให้ดีๆล่ะ”พี่จิมมี่ที่มาจากไหนไม่รู้ อยู่ๆก็พูดขึ้นมา
เอาเป็ว่าทางโรงแรมไม่ว่าจะมีอะไรก็จะคอยอัพเดตข้อมูลให้ต่างโรงแรมทราบถึงกันเสมอ สามัคคีคือพลัง