เวลาผ่านมาได้สองสัปดาห์หลังจากที่ช้างโดนผีหลอก ตอนนี้เขากำลังอ้อนคุณนายแม่เพื่อจะไป
“กรุงเทพมหานครอมรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุธยา มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์”
เป็ชื่อเมืองหลวงของประเทศที่ยาวที่สุดในโลกจริงๆั้แ่เขาเรียนประถม จนถึงมัธยมเขาต้องใช้เวลาในการท่องจำชื่อเมืองหลวงของประเทศตัวเองเป็เวลา5 ปีเต็ม ๆ กว่าจะจำขึ้นใจได้
ตอนนี้เขาอยากไปดูมหาลัยที่จะเรียนแต่คุณนายแม่บอกว่ากรุงเทพฯมันไกลให้เรียนใกล้ๆบ้านก็พอช้างอยากไปหาประสบการณ์นอกบ้านเหมือนพี่ๆ
พี่ชายคนโตชื่อพี่เสืออายุ30 ปีจบปริญญาตรีที่มหาลัยกรุงเทพฯ จบปริญญาโทที่ต่างประเทศ สถานะเคยแต่งงานแล้วมีลูกฝาแฝด ตอนนี้กลับมาทำสวนผลไม้ส่งออกต่างประเทศที่บ้าน
พี่สาวพี่คนที่สองชื่อพี่กวางอายุ 31 ปี จบปริญญาตรีที่มหาลัยที่เชียงใหม่ จบปริญญาโทที่ต่างประเทศ สถานะแต่งงานแล้วมีลูกชายหนึ่งคน ตอนนี้ทำงานที่ต่างประเทศกับสามีกลับมาเยี่ยมบ้านปีละครั้ง
คนสุดท้ายพี่ชายคนที่สามชื่อพี่เหยี่ยวอายุ28ปีจบแพทย์ที่มหาลัยกรุงเทพฯ ตอนนี้กำลังต่อโทเฉพาะทาง และเป็แพทย์ประจำโรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่
ส่วนตัวเขาลูกชายคนสุดท้องคุณนายแม่จะให้เรียนที่มหาลัยใกล้บ้าน ศรีจะไม่ทน เอ้ยไม่ใช่หล่ะช้างจะไม่ยอมเขาจะต้องกลายเป็คนเมืองกรุงและออกเดินทางตามฝันเพื่อไปผจญภัยในโลกกว้าง ออกไปโบยบินเป็นกน้อยบนท้องฟ้า
เสือเดินเข้ามาห้องรับแขกเห็นน้องชายที่นั่งทำหน้าเพ้อฝันเขายกมือดีดไปที่หน้าฝากของน้องชายทันที
“โอ้ยพี่เสือหนูเจ็บนะ”
ช้างที่โดนพี่ชายดีดหน้าผากสะดุ้งด้วยความเจ็บเขาหันหน้าไปกอดแขนคุณนายแม่ที่นั่งข้างๆ อย่างออดอ้อนพร้อมกับทำตาแดง ๆ
“แม่พี่เสือทำร้ายหนู”
ช้างแกล้งทำเสียงร้องให้ เพื่อขอความเห็นใจจากคุณนายแม่ พรรณนารายกมือลูบหน้าผากของลูกชายคนเล็กเบา ๆ และหันไปดุลูกชายคนโต
“เสือทำไมแกล้งน้องแบบนี้ ดูสิหน้าผากแดงแล้วเนี่ย”
“โถ่แม่ครับแค่นี้น้องมันไม่เจ็บหรอก ช้างมันหนังหนาจะตาย”
“ยังจะว่าให้น้องอีก”
พรรณนารามองลูกชายคนโตด้วยสายตาดุ ๆทำทีท่ายกมือจะตีลูกชายคนโต เสือยกมือทั้งสองข้างขึ้นทำท่ายอมแพ้
“ครับผมยอมแล้วครับแตะไม่ได้เลยนะลูกรักของแม่คนนี้”
เสือพูดแหย่มารดา ช้างเห็นว่าคุณนายแม่เข้าข้างตนเองก็ทำสายตาเยาะเย้ยพี่ชายพร้อมกับแลบลิ้นล้อเลียนพี่ชายอย่างได้ใจ เสือส่ายหน้าอย่างเอือมระอาน้องชาย ก่อนจะเดินไปนั่งโซฟา
“มาอ้อนเมียของพ่อแต่เช้าอยากได้อะไรอีกไอ้ตัวแสบ”
กำนันสิงห์เดินเข้ามาเห็นลูกชายคนเล็กกำลังออดอ้อนภรรยาของเขาอยู่ก็ถามด้วยความสงสัยพร้อมกับนั่งโซฟาข้างๆภรรยาแล้วใช้มือผลักหัวของลูกชายคนเล็กออกไปและใช้แขนโอบไหล่ภรรยาไว้แทน
“ไปไกลๆ จากเมียพ่อเลยเ้าช้าง”
“แม่พ่อแกล้งหนู”
“พี่สิงห์อย่าทำลูก”
พรรณนาราตีที่ขาของกำนันสิงห์เบาๆ
“เห็นไหมพ่อ แม่ชอบลำเอียงทั้งบ้านรักแต่ลูกชายคนเล็ก”
เสือทำทีเป็ฟ้องพ่อเพื่อหาพรรคพวก
“คนหล่อก็แบบนี้แหล่ะพี่เสือ คนทั้งหมู่บ้านหลงรัก”
ช้างพูดด้วยเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขก่อนจะหันไปอ้อนคุณนายแม่อีกครั้ง
“นะแม่นะ! ให้หนูไปนะ หนูสัญญาว่าจะไม่เกเรจะตั้งใจเรียนพี่เสือช่วยพูดกับแม่ให้หนูหน่อยสิ”
เขาต้องขอคุณนายแม่ให้ได้เพราะตกลงกับแคนแล้วว่าอีกสามวันจะเดินทางไปดูมหาลัยที่กรุงเทพฯด้วยกัน
“นะแม่ ั้แ่เกิดมาหนูยังไม่เคยไปกรุงเทพสักครั้งเลยนะ” พรรณนารามองหน้าลูกชายอย่างหมั่นใส้ เ้าลูกคนนี้กล้าพูดว่าไม่เคยไปกรุงเทพได้ยังไง
ทุกครั้งที่ปิดเทอมเธอจะต้องส่งลูกชายคนเล็กไปอยู่กับคุณตาคุณยายที่กรุงเทพ เพื่อเรียนเพิ่มเติม แล้วตอนเปิดเทอม ม.3 ยังให้ไปอยู่กับพี่สาวที่ประเทศจีนตั้งหนึ่งเดือนแล้วทำไมพูดเหมือนเป็คนบ้านนอกไม่เคยเข้าเมืองกรุงแบบนี้
“โครต...โอเวอร์”
เสือพูดประชดน้องชายคนเล็กด้วยน้ำเสียงอย่างหมั่นใส้
“คุณก็ให้ลูกไปเถอะลูกก็โตแล้ว”
กำนันสิงห์ช่วยพูดให้ลูกชายคนเล็กอีกแรง กำนันอยากให้มันรีบๆ ไปจะได้ไม่ต้องมาอ้อนเมียของเขาให้เห็นทุกวัน เขาต้องทนมองดูเ้าลูกชายคนเล็กมากอดมาหอมเมียของเขาทุกวัน ถึงแม้จะเป็ลูกชายแต่กำนันสิงห์ก็ห่วงเมียนะโว้ย ไม่อยากให้เมียของเขาสนใจใครนอกจากเขาคนเดียว
“แม่ให้น้องไปเถอะยังไงเ้าเหยี่ยวก็อยู่กรุงเทพ เกิดอะไรขึ้นก็ยังมีมันคอยดูแลน้อง”
เสือบอกแม่เพื่อให้คลายความกังวล เขารู้ว่าคุณนายแม่ห่วงเ้าตัวแสบนี้ที่สุด เพราะมันชอบไปหาเื่ชกต่อยกับชาวบ้านเป็ประจำอย่างงานบุญประจำปีของหมู่บ้านที่เพิ่งผ่านมาไม่นานเ้าแสบก็ไปต่อยกับลูกชายของหมู่บ้านข้างๆ จนพ่อแม่คู่กรณีมาเอาเื่ถึงที่บ้าน ทำให้พ่อกับแม่ต้องผูกแขนทำขวัญไปห้าพันเื่ถึงจบ
น้องชายของเขาไม่เคยพาเพื่อนไปรุมชกต่อยหรือแอบทำร้ายคู่ต่อสู้ลับหลัง มันชอบที่จะไปท้ายทายกันซึ่งๆ หน้าแบบตัวต่อตัวทำให้พ่อกำนันชอบใจมาก บอกว่าลูกมีใจนักเลงเหมือนตัวเองสมัยหนุ่มๆถึงขนาดพาไปเรียนชกมวยเป็เื่เป็ราวั้แ่ช้างมันอยู่ ม.2 ทำให้คุณนายแม่โมโหอยู่หลายวันกว่าพ่อจะง้อแม่ได้
“นะแม่หนูจะไปอยู่คอนโดของเราที่ซื้อไว้ไปสามวันเองใกล้มหาลัยที่จะไปดูที่สุดเลย”
ช้างออดอ้อนคุณนายแม่เพื่อให้ใจอ่อนเขารู้ว่าคุณนายแม่ไม่เคยขัดใจเขาสักครั้งขอเพียงออดอ้อนสักเล็กน้อย
“ตกลงแต่ไปถึงแล้วโทรหาแม่นะ”
พรรณนาราใจอ่อนเธอไม่เคยขัดใจลูกชายคนเล็กได้สักที
“เย้แม่ใจดีกับหนูที่สุดเลย พี่เสือหนูขอเงินค่าตั๋วเครื่องบินด้วย พ่อหนูขอค่าขนมด้วยนะ”
ช้างหอมแก้มคุณนายแม่อย่างดีใจ
“ไม่”
เสือปฏิเสธทันทีพร้อมกับลุกขึ้นเดินออกจากห้องรับแขกไปอย่างรวดเร็ว ทำให้ช้างต้องลุกขึ้นวิ่งตามออกไปก่อนจะออกจากห้องรับแขกช้างหันมาพูดกับพ่อ
“พ่ออย่าลืมค่าขนมหนูนะ”
แล้ววิ่งหน้าตั้งไปให้ทันพี่เสือ
“คุณดูสิ ลูกคุณนี้สุดแสบจริงๆ”
กำนันสิงห์พูดกับภรรยา
“ก็เพราะคุณไม่ใช่รึลูกถึงเป็แบบนี้”
“ใช่เป็ความผิดของผมเอง”
กำนันสิงห์ตอบรับด้วยใบหน้ายิ้มระรื่นพรรณนาราตีแขนสามีแรงๆอย่างอดไม่ไหว กำนันสิงห์รวบตัวภรรยาเข้ามาในอ้อมแขนก่อนจะก้มลงหอมแก้มอย่างรักใคร่ ถึงแม้จะแต่งงานกันมานาน แต่ความรักของเขาที่มีต่อภรรยาไม่เคยจืดจางลงเลย
3K
