เจมส์กำลังสงสัยว่าเขาเคยทำอะไรผิดมากจนไม่น่าให้อภัยรึเปล่า
บางทีอาจเป็ตอนที่ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมห้าปีซ้อน
หรือบางทีอาจเป็ตอนที่ได้รับเชิญไปเป็เมนเทอร์และเผลอวิจารณ์ผู้เข้าแข่งขันอย่างตรงไปตรงมาจนร้องไห้
หรือไม่เขาก็แค่ดวงซวย โชคชะตาไม่รัก แบบที่คนอื่นมักเรียกกันว่า
'ถูกพระเ้าทอดทิ้ง'
แต่ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอะไร เจมส์ก็รู้สึกปลงกับมันเสียแล้ว
เพราะเวลานี้ไพรเวทเจ็ทราคาหลายร้อยล้านที่มีชื่อเขาเป็เ้าของกำลังจะดิ่งลงพสุธาในอีกไม่ช้า ในขณะที่นักบินได้ทำการสละเครื่องไปกับร่มชูชีพพร้อมบอกเขาว่าให้รีบตามลงไป
โอเค
เขาอาจจะเคยฝึกะโร่มเพราะต้องใช้ในการถ่ายทำฉากบู๊
แต่ขอโทษนะ นั่นมันก็แค่ไม่กี่ฟุตยังไงล่ะ!
เจมส์พิงโซฟาหรูจ้องมองแก้วแชมเปญด้วยใบหน้าเรียบเฉย
ห้านาทีก่อนเขายังเพลิดเพลินกับทัศนียภาพเบื้องล่างและเฉลิมฉลองให้กับวันหยุดที่ได้รับการอนุมัติอย่างยากลำบาก
นักแสดงหนุ่มมากความสามารถหลับตาลงทำสมาธิ ก่อนจะหยิบร่มชูชีพขึ้นมาสวมและตัดสินใจะโลงไป
ั้แ่เริ่มต้นจากบทเอ็กซ์ตร้า สตั๊นท์แมน เพื่อนตัวเอก ตัวร้าย พระรอง จนกระทั่งได้เป็ตัวเอก เจมส์ก็รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างในวงการมายาล้วนไม่มีอะไรจีรัง กว่าเขาจะไขว่คว้าโอกาสบนเส้นทางแห่งดวงดาวจนกลายมาเป็ดาราหนังทำเงินที่คนรู้จักไปทั่วโลกก็ผ่านการล้มลุกคลุกคลานมาแล้วมากมายหลายตลบ
ไหนจะต้องฝึกฝนการแสดง ทุ่มเทกับการแคสติ้ง มอบความรักให้แฟนคลับ เคารพรุ่นพี่ผูกมิตรกับนักแสดงรุ่นน้อง หาคอนเนคชันเอาใจผู้กำกับและนักลงทุน ในขณะเดียวกันก็ต้องให้ความสนใจกับทีมงานเื้ัเพื่อป้องกันข่าวกอสซิปที่จะตามมา
เขาพยายามพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลาเพื่อให้เข้าถึงทุกบทบาท แต่บางครั้งแค่ความสามารถอย่างเดียวก็ไม่ได้การันตีว่าคุณจะได้บทนั้นไป สิ่งที่วงการนี้สอนเขามาตลอดนั่นก็คือโอกาสและเส้นสาย
หากคุณไม่มีเส้นสายคุณก็ต้องพยายามขึ้นหลายเท่าเพื่อให้ได้โอกาส
แต่โอกาสที่ว่าอาจจะต้องแลกมากับความสุขทั้งชีวิต
กาลเวลาหล่อหลอมให้เจมส์กลายเป็คนเฉยชา เขาไม่เคยมีความรัก ไม่ศรัทธากับอะไรทั้งนั้นจนดูเหมือนคนไร้ความรู้สึก สิ่งที่เป็แรงจูงใจให้เขาอยากมีชีวิตที่ดีขึ้นคือชื่อเสียงและเงินทอง ถึงตอนนี้เจมส์จะมีทุกอย่างแล้ว แต่เขากลับไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายกับมันอีกต่อไป เขาเหนื่อยและอยากไปที่ไหนก็ได้ที่จะช่วยทำให้ใจของเขาค้นพบกับความสุขที่แท้จริง
กว่าผู้จัดการคนเก่งจะหาวันหยุดให้ได้ก็ใช้เวลาเคลียร์ตารางงานไปจนเกือบสิ้นปี เวลาที่ผู้คนกลับบ้านไปหาคนรักและครอบครัว เฉลิมฉลองในเทศกาลแห่งความสุข เจมส์กลับลากกระเป๋าขึ้นเจ็ทส่วนตัวพร้อมออกเดินทางไปค้นหาความสุขที่ว่านั้น
น่าเสียดายที่ยังไม่ทันจะได้ใช้วันหยุดอย่างคุ้มค่า เขาก็ต้องมาตายอย่างน่าอนาถ
การตายในครั้งนี้คงเป็ค่าตอบแทนอันสูงสุดตลอดชีวิตการทำงานของเจมส์ เนลคิส ซูเปอร์สตาร์ระดับโลกไปโดยปริยาย
เมื่อเจมส์ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวก็พลันมืดสนิท เขามองไม่เห็นแม้กระทั่งมือของตัวเองด้วยซ้ำ สติสัมปชัญญะกำลังบอกให้รู้ว่าที่ ๆ เขายืนอยู่ไม่ใช่ ‘โลก’ ที่เขาเคยอาศัยอีกต่อไป…
[สวัสดีครับคุณเจมส์ เนลคิส ผมคือไอเดน เป็ผู้ดูแลของคุณครับ]
“เฮ้ย!”
จู่ ๆ ก็มีเสียงดังจากในความมืด เจมส์มองหาต้นตอของเสียงด้วยความสงสัยปนใ แต่ไม่ว่าจะเพ่งมองอย่างไรก็มองอะไรไม่เห็นอยู่ดี
[ไม่ต้องใไปหรอกครับ จริง ๆ แล้วดวงของคุณยังไม่ถึงฆาต พูดแบบนี้อาจจะฟังดูน่ากลัวไปสักหน่อย เอาเป็ว่าผมขออธิบายถึงที่มาที่ไปให้คุณฟังก่อนจะดีกว่า…]
จากนั้นไอเดนหรือผู้ดูแลที่ว่าก็เริ่มเล่าเื่ราวให้เจมส์ฟัง
จวบจนเวลาผ่านไปนานเท่าไรก็ไม่อาจรู้
“ระบบเสมือนจริง?” เจมส์โพล่งขึ้น “นี่มันชักจะเพ้อเจ้อไปกันใหญ่แล้ว!”
[ผมรู้ว่าสำหรับมนุษย์แล้วเื่แบบนี้คงจะเชื่อได้ยาก แต่อย่างที่บอกไปข้างต้น คุณเจมส์ถูกเคลื่อนย้ายมาที่นี่ก่อนที่ร่างของคุณจะกระทบกับพื้นดินจนแหลกสลาย แต่ถ้าคุณปฏิเสธที่จะทำภารกิจนี้ ระบบก็คงต้องส่งคุณกลับไปยังที่ ๆ คุณจากมา]
เจมส์ชะงัก
กลับไปในที่ ๆ เขาจากมาอย่างนั้นเหรอ
ร่างโปร่งยกมือกุมขมับ นั่นไม่เท่ากับส่งเขากลับไปตายหรือไง นี่เขามาติดอยู่ในดินแดนพิศวงอะไรกันแน่ จะบอกว่าเป็รายการเรียลลิตี้โชว์ที่เซ็ตฉากขึ้นมาเพื่อหลอกเขาก็เป็ไปไม่ได้ เพราะคงไม่มีใครบ้าจี้กล้าเอาเครื่องบินแพงระยับมาโหม่งพื้นเล่น แถมยังเสี่ยงจะถูกเขาฟ้องอีกต่างหาก
ในเมื่อกลับไปเขาก็ต้องตายอยู่ดี แล้วถ้าเกิดเขายอมรับภารกิจนั่นล่ะ?
ระบบ โลกคู่ขนาน การสวมบทบาท นี่มันจะไม่แฟนตาซีเกินไปหน่อยเหรอ
[หากคุณเจมส์คิดว่าสิ่งนี้คือการตบตา ผมก็มีวิธีที่จะทำให้คุณเชื่ออยู่นะครับ]
แม้ไม่เห็นหน้าคนพูดแต่เจมส์ก็รู้สึกได้ว่าเ้าของเสียงกำลังเหยียดยิ้มชั่วร้ายอยู่
ติ๊ก
โลกดำมืดสว่างวาบทันทีที่เสียงปริศนาคล้ายเสียงดีดนิ้วดังขึ้น เจมส์เบิกตากว้างอย่างตกตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้าในเวลานี้
วอทเดอะเฮล
เดอะเฮลที่แปลว่านรกจริง ๆ
หน้าผาหินสูงตระหง่านขนานไปไกลสุดลูกหูลูกตา แมกมา[1]สีแดงเข้มแทรกซอนไปตามรอยแยกของแผ่นหินดูสมจริงโดยไม่ต้องพึ่งซีจี[2] หรือต่อให้ใช้เทคโนโลยีล้ำสมัยขนาดไหนก็คงไม่ถึงขั้นต้องลงทุนอำเขาถึงขนาดนี้
เจมส์มองลงไปเบื้องล่างของหน้าผาสูงที่เต็มไปด้วยลาวาข้นคลั่ก อีกทั้งยังมีลูกไฟปะทุขึ้นมาแตกเปรี๊ยะ ไอความร้อนกระทบใบหน้าจนเขาต้องถอยกลับ เจมส์คิดว่าต่อให้เขาไม่ได้แตะโดนมันโดยตรง ก็ยังตายได้เพราะความร้อนระอุราวกับพันองศาที่สามารถกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างและละลายมันจนหายสาบสูญไปต่อหน้าต่อตา
ชายหนุ่มมองไปรอบ ๆ ที่นี่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นใดนอกจากตัวเขา ความเงียบเหงาอ้างว้าง ทำให้เกิดความรู้สึกยากจะกล่าว หากต้องอยู่ในที่แบบนี้ตลอดไปอย่างเดียวดาย เขาได้กลายเป็บ้ากันพอดี
[คุณเชื่อแล้วสินะครับ]
เสียงที่เงียบไปกลับมาอีกครั้งราวกับได้ยินความคิดของเขา
หลังจากพบเจอเื่ตื่นตระหนกมามากมาย เจมส์ก็เริ่มตั้งสติได้ มันเป็การง่ายที่จะควบคุมอารมณ์ของตนเอง เพราะเขาเป็นักแสดงมืออาชีพนี่นา
เชิงอรรถ
1. ^ หินหนืดที่หลอมเหลวอยู่ใต้เปลือกโลก
2. ^ Computer Generated การใช้คอมพิวเตอร์สร้างขึ้นมา
848
![[จบ] ย้อนเวลามาเป็นเศรษฐินีผู้มั่งคั่งร่ำรวย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1713323917_26994060.webp)
