อ้อนรักครั้งที่ 01
นี่ก็ผ่านมาสามวันแล้วหลังจากวันนั้นที่ผมไปหาพ่อเลี้ยงศศินทร์ที่ฟาร์มหิรัญรัตน์ วันนั้นหลังออกมาจากฟาร์มผมตรงเข้าบริษัทเพื่อไปฟ้องคุณพ่อเื่ความเห็นแก่ตัวของพ่อเลี้ยงแต่ปรากฏว่าแห้วกิน เพราะคุณพ่อติดประชุมอดฟ้อง ทำอะไรไม่ได้เลยต้องกลับบ้านอย่างเซ็งๆแต่ผมยังโชคดีที่วันนั้นคุณย่าอยู่บ้าน ผมเลยฟ้องคุณย่าแทนคุณพ่อ ใสสีตีไข่เล็กน้อยเพื่อให้ได้อรรถรสถ้าคุณยายสั่งให้ยกเลิกซะอย่างคุณพ่อก็ทำอะไรไม่ได้ทำไมผมถึงคิดไม่ได้กันนะว่าในบ้านบริรักษ์หลังนี้คุณย่าใหญ่สุด แต่ทว่าผลที่ได้กลับตรงกันข้ามกับที่ผมคิดอย่างสิ้นเชิง
“คุณย่าครับอ้อนไม่อยากแต่งงานกับคนเห็นแก่ตัวอย่างนั้นอะครับ คุณย่าอยากให้อ้อนไปเป็รองคนอื่นหรอครับยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้เถอะนะครับคุณย่า สงสารอ้อนเถอะนะครับอ้อนเพิ่งอายุแคนี้เองอะ”
มาลินีมองหน้าหลานชายคนเดียวอย่างสงสารสุดหัวใจ แต่การแต่งงานครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะคำสัญญาของสามีของเธอและเพื่อนรักหรือก็คือปู่ของพ่อเลี้ยงศศินทร์ที่ทั้งสองได้จากไปแล้ว แต่ก่อนจากไปทั้งสองคนได้ร่วมเขียนพินัยกรรมไว้ว่าให้ลูกหรือหลานคนใดคนหนึ่งของแต่ละตระกูลแต่งงานกันไม่เช่นนั้นจะยกฟาร์มหิรัญรัตน์และบริษัทบริรักษ์ให้มูลนิธิคุ้มครองสัตว์สงวนทั้งหมดเป็ไปได้มาลินีอยากจะลากคอทั้งสองคนมาผ่าสมองดูสักหน่อยว่าคิดอะไรอยู่ถึงเห็นสัตว์สงวนดีกว่าลูกหลานตัวเองก็รู้ว่าทั้งสองคนรักสัตว์มากแต่รักมากกว่าลูกหลานตัวเองเลยหรอไง ทางบริรักษ์ไม่ได้อะไรมากมายเพราะมีหลายธุรกิจที่กำลังทำแต่ทางหิรัญรัตน์สิ เสียหายมหาศาลเพราะรายได้ส่วนใหญ่มาจากฟาร์มหิรัญรัตน์ ยังไงทางนั้นก็ไม่มีทางให้การแต่งงานครั้งนี้ถูกยกเลิกแน่ๆ
“อ้อนครับอ้อนฟังย่านะลูก ยังไงซะก็ยกเลิกงานแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้ อ้อนก็ทำใจซะนะลูก ส่วนเื่แม่ผู้หญิงคนนั้นหนะย่าจะจัดการให้อ้อนเองไม่ต้องกังวลไป ผู้หญิงคนนั้นคงไม่ถูกใจทางบ้านหิรัญรัตน์เท่าไหร่นักถึงได้ให้พ่อเลี้ยงศศินทร์มาแต่งงานกับอ้อนแทนที่จะเป็แม่หนูศศิที่เป็น้องสาวและอายุรุ่นราวคราวเดียวกับอ้อน”
“งั้นคุณย่าขอเปลี่ยนคนตืงจากพ่อเลี้ยงศศินทร์เป็คุณศศิให้อ้อนไม่ได้หรอครับ”
ผมกอดเอวพร้อมซบหน้าลงกับไหล่ผู้เป็ย่าถูไปมาเบาๆอย่างออดอ้อน แต่งกับผู้หญิงอย่างคุณศศิย่อมดีกว่าแต่งกับผู้ชายอย่างพ่อเลี้ยงศศินทร์เป็ไหนๆทั้งสามารถมีทายาทได้ที่สำคัญที่สุดยังไงผมก็จะได้เป็สามีแน่นอน แต่ถ้าแต่งกับผู้ชายอย่างพ่อเลี้ยงศศินทร์สถานะของผมที่สมควรจะเป็สามีจะกลายเป็ตรงข้ามอย่างแน่นอน แค่คิดก็กลัวแล้วอะ ใครก้ได้ช่วยผมด้วย
“เราไม่มีสิทธิไปบังคับเค้านะลูก ฝั่งเค้าเลือกมาแล้วย่าว่าอ้อนควรคิดวิธีกำราบสามีให้อยู่หมัดให้รักให้หลงอ้อนคนเดียวดีกว่านะลูก เอาให้ไปไหนไม่ได้จะต้องกลับมานอนตายรังใต้แทบเท้าอ้อนให้ได้ ถ้าอ้อนทำได้ก็สบายแล้วชีวิตอ้อนจะต้องมีแต่ความสุขแน่”
“ย่าครับแต่เค้ามีคนรักแล้วนะครับดูท่าจะรักกันมาด้วย จะคิดหาวิธีพวกนั้นไปทำไม”
“ก็ย่าบอกแล้วไงว่าย่าจะจัดการเื่ผู้หญิงคนนั้นเองพ่อเลี้ยงอาจจะรักผู้หญิงคนนั้นมากแต่กับผู้หญิงคนนั้นอาจะไม่ได้รักพ่อเลี้ยงเลยก็ได้ ส่วนอ้อนก็หาวิธีพิชิตใจพ่อเลี้ยงมาเป็ของอ้อนให้ได้ก็พอแล้ว”
นอกจากคุณย่าไม่สามารถช่วยยกเลิกการแต่งงานได้ยังยุยงให้ผมหาวิธีมัดใจคนรักชาวบ้านอีกต่างหากถามจริงทำไมครอบครัวผมดูเลวจังวะ รังแกได้แม้กระทั่งผู้หญิงที่น่าสงสารที่กำลังจะต้องเ็ปจากการที่คนรักของตัวเองกำลังจะแต่งงานกับคนอื่นเอาจริงๆผมโคตรจะรู้สึกผิดเลย
“คิดแล้วก็เหนื่อย อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิดแล้วกัน ชวนนุ่มฟูกับอันดาไปเที่ยวดีกว่าคืนนี้ คลายเครียด”
ว่าแล้วก็วิดีโอคอลทางแชทกลุ่มไลน์ไปหาเพื่อนรักทั้งสองคนทันที นุ่มฟูเป็หนุ่มตัวเล็กหน้าตาน่ารักด้วยความทีเป็คนเหนือนุ่มฟูจึงมีผิวที่ขาวมากเนื้อตัวก็นุ่มนิ่มเหมือนมาร์ชเมลโล่ ส่วนอันดาเป็ผู้หญิงห้าวที่มีหน้าตาสวยอย่างกับดาราแต่นิสัยติดไปทางนักเลงเลยไม่ค่อยมีใครกล้าคุยด้วยเท่าไหร่ นอกจากผมกับนุ่มฟูที่รู้จักกันมาั้แ่ตอนม.ต้น ไม่นานหน้าของนุ่มฟูกับอันดาก็เด้งขึ้นมาบนจอโทรศัพท์
(ไงคะว่ามาเ้าสาวฟาร์มโคนม) อันดา
(ทีนี้อ้อนก็จะได้สูงสมใจอยากเพราะจะได้กินนมไม่อั้นใช่ไหมอัน) นุ่มฟู
ผมมองจอมือถือพร้อมกลอกตาขึ้นฟ้าอย่างเบื่อหน่ายว่าแล้วว่าสองคนนี้ต้องแซ็วผมแน่ๆ เื่การแต่งงานของผมกับพ่อเลี้ยงที่จะมีขึ้นในอีกไม่ถึงเดือนที่กำลังเป็ข่าวดังไปทั่ว เพราะการแถลงข่าวของคุณพ่อกับคุณศิลาพ่อของพ่อเลี้ยงศศินทร์เมื่อคืนนี้เลยเกิดกะแสข่าวต่างๆนานามากมายทำให้ผมและพ่อเลี้ยงกลายเป็คนดังในชั่วข้ามคืน
“อย่ามากวนได้ปะ คืนนี้มึงทั้งสองคนว่างปะไปเที่ยวสำราญใจกัน”
สำราญใจคือร้านเหล้าใกล้กับมหาวิทยาลัยที่ผมเรียนอยู่ส่วนมากมีแต่นักศึกษาเป็ลูกค้าเสียส่วนใหญ่และเป็ร้านที่พวกผมไปกันเป็ประจำหลังสอบ ฉลองวันเกิดบลาๆๆพวกผมก็เลือกไปแต่ร้านนี้ประจำ
(อ่าๆ ชวนเที่ยวความจริงกูไม่ค่อยว่างนะแต่ถ้าอ้อนเพื่อนรักบอกเลี้ยงละก็จะว่างให้ก็ได้)
(ช่ายยย ถ้าอ้อนเลี้ยงละก็ ไอ้ฟูคนนี้ก็จะว่างเหมือนกันเนอะอันเนอะ)
(ถูกแล้ว ฟูเพื่อนเลิฟ)
แหมมม มาทำเป็อย่างนั้นอย่างนี้ความจริงแล้วทั้งอันดาและนุ่มฟูก็แค่อยากกินของฟรีก็แค่นั้นแหละไม่ได้มีธุระอะไรหรอก ทั้งๆที่ทั้งสองคนก็ไม่ได้จนกันทั้งคู่แต่ทำตัวอย่างกับขอทาน ชอบให้ผมเลี้ยงนั้นนี่อยู่เรื่อย ผมล้อเล่นครับความจริงพวกผมผลัดกันจ่ายตลอดไม่ได้จ่ายคนเดียวนะหรือบางทีก็หารกัน
“เออๆ วันนี้กูเลี้ยง2ทุ่มเจอกันนะ บาย”
ผมพูดจบก็กดตัดสายทันที พวกมันคงบ่นกันแหละแต่รำคาญจะฟังยังไงวันนี้ก็จะได้ไปเที่ยวด้วยกันอยู่แล้วจะคุยอะไรกันเยอะแยะเปลืองเน็ต ตอนนี้เพิ่ง4โมงเย็น งีบสักหน่อยดีกว่าสัก 6 โมงค่อยลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว ผมนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงสักพักก็เผลหลับไปโดยไม่รู้ตัว
ผมสะดุ้งตื่นตอน5โมงครึ่ง ผมไม่จำเป็ต้องมีนาฬิกาปลุกเพราะผมจะตื่นเองอัตโนมัติก่อนเวลาที่คิดไว้เป็ประจำเหมือนเป็เื่ปกติไปแล้ว ไม่ว่าจะตื่นไปเรียนหรืออะไรก็แล้วแต่ ผมลุกขึ้นบิดี้เีก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ ชุดที่ผมเลือใส่ในวันนี้คือชุดสบายๆเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนตัวโปรดแค่นั้นพอ คนมันดูดีใส่อะไรก็ดูดีจริงไหมครับทุกคน ไม่จำเป็ต้องแต่งอะไรเยอะแยะหรอก แต่ที่ลืมไม่ได้คือน้ำหอมกลิ่นโปรด เรียบร้อยพร้อมออกเที่ยวแล้ว
“ไงตัวแสบจะไปซนที่ไหน”
“อ้อนไม่ได้ซนซะหน่อย อ้อนจะไปเที่ยวกับเพื่อนวันนี้อาจกลับดึกนะครับ”
“จะแต่งงานอยู่แล้วยังจะเที่ยวอีกหรอหืม อยากไปก็ไปถ้ากลับไม่ไหวก็โทรให้คนที่บ้านไปรับ”
“ครับผม รักพ่อที่สุดเลยไปก่อนนะครับ”
ฟอดดดด
ไอศูรย์มองตามหลังลูกชายคนเดียวไปอย่างเอ็นดู ก่อนจะทำหน้ากังวลอีกไม่ถึงเดือนก็จะมีการแต่งงานเกิดขึ้นแต่ยังตืดที่ว่าฝ่ายนั้นมีคนรักอยู่แล้ว ตัวไอศูรย์เองไม่ได้สนบสนุนให้อ้อนรักแต่งงานกับพ่อเลี้ยงศศินทร์หรือป็นมือที่สามของใคร ความจริงแล้วการแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่เพราะพินัยกรรมของคุณพ่อเพียงอย่างเดียวแต่ยังเป็การแต่งงานเพื่อช่วยให้พ่อเลี้ยงศศินทร์หลุดพ้นจากเงื้อมมือของนางงูพิษอย่างมิลินด้วยต่างหาก ถึงแม้จะเป็เหมือนการฝืนใจของทั้งเ้าบ่าวเ้าสา...อ่าเ้าบ่าวทั้งสองก็ตามที แต่ไอศูรย์เชื่อว่าไม่นานจากความฝืนใจจะกลายเป็ความรัก ใครกันจะทำใจไม่รักเ้าตัวแสบของเค้าได้ก็น่ารักขนาดนั้น
ทางด้านอ้อนรักใช้เวลาเพียงไม่นานก็มาถึงสำราญใจ ผมเดินเข้าไปยื่นบัตรประชาชนให้การ์ดที่เฝ้าอยู่หน้าทางเข้าดูและได้รับปั้มตรงข้อมือว่าอนุญาต ก่อนจะเดินเข้าไปข้างใน ในประเทศนี้ 18 ปี ก็ถือว่าบรรลุนิติภาวะแล้วครับสามารถดื่มแอลกอฮอลล์ได้ พนักกงานพาผมเดินไปตรงโต๊ะที่ว่างอยู่ ผมนั่งลงและส่งเหล้ามา 1 กลม โซดา 2 ขวด โค้ก 1 ขวด กับน้ำแข็ง ผมนั่งกินโค้กรอนุ่มฟูกับอันดาที่ยังมาไม่ถึง สำราญใจเป็ร้านเหล้ากึ่งบาร์ครับมี2ชั้น ชั้นล่างจะมีเวทีสำหรับการแสดงของวงดนตรีและมีพื้นที่สำหรับคนที่ชอบเต้นด้วย ถัดมาจะเป็โต๊ะสำหรับนั่งดื่มล้วนๆ ชั้นบนก็เป็โซนนั่งดื่มเหมือนกันครับแต่เป็พวกลูกค้าวีไอพีนะครับ ผมนั่งรอไม่นานเพื่อนรักทั้งสองก็มาถึง
“ว้าววว สั่งให้เรียบร้อยเลยวะอัน”
นุ่มฟูนั่งแล้วเริ่มลงมือชงเหล้าให้ตัวเองกับอันดาทันที แต่ไม่ได้ผสมให้เ้ามืออย่างผมแต่อย่างไร เพราะผมกินเหล้าไม่เป็ใช่แล้วครับผมไม่เคยกินเหล้า นุ่มฟูกับอันดาเคยพยายามเอาให้กินแล้วแต่ผมไม่เคยลองเลยแม้แต่จิบเดียว ไม่รู้ว่าทำไม
“หวานปากเลยฟู แต่ว่านะคนชวนมาร้านเหล้าแต่มาทีไรมันก็กินแต่น้ำโค้กเนี่ยไม่เคยแตะเหล้ากับเค้าสักที”
“นั้นสิ วันนี้ลองหน่อยไหมอ่อนๆก็ได้เดี๋ยวชงให้”
มือชงประจำกลุ่มอย่างนุ่มฟูพูดก่อนจะชงเหล้าอ่อนๆที่ผสมทั้งน้ำโค้กกับโซดาให้อ้อนรักลอง อ้อนรักจิบนิดหน่อยพอให้รู้รสชาติ
“เป็ไงวะ”
“ก็น้ำโค้กอะซ่ากว่าปกติและมีกลินเหล้านิดหน่อยกินได้”
เพื่อนรักทั้งสามคนนั่งจิบนั่งคุยกันไปเรื่อยทั้งเื่ที่อ้อนรักกำลังจะแต่งงานเร็วๆนี้ เื่การสอบไฟนอลที่เพิ่งผ่านมาไม่ถึงอาทิตย์ เื่ผู้ชายของอันดาหรือเื่หมาแมวและสัตว์เลี้ยงต่างๆของนุ่มฟูที่มีมากกกว่า 60 ชีวิต และเื่อื่นๆที่คิดขึ้นมาได้ในขณะนั้น
“อ้อน นั้นมันแก้วกู ไม่ใช่แก้วมึง”
อันดาร้องเสียงหลงจะห้ามก็ห้ามไม่ทันเมื่ออ้อนรักคว้าแก้วของเธอแล้วกระดกเข้าปากรวดเดียวหมด นั้นมันเหล้าเพียวๆไม่มีอะไรผสมเลยนะเว้ย อันดามองหน้านุ่มฟูแล้วทำหน้าคล้ายจะร้องไห้เพราะสภาพของอ้อนรักตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับของเหลว นั่งเหมือนคนไม่มีกระดูกสันหลังโงนเงนไปมา ตาปรือแก้มแดงก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะ แล้วเงยหน้าขึ้นมามองหน้านุ่มฟูก่อนจะพุดจาชวนขนลุก
“นู้มมมมฟู น่าร้ากจางงงมาห้ายอ้อนนนจู้บบหน่อยยย”
“เหี้ยยย ไม่ต้องเลยมึงเอาหน้าออกไปไกลๆกูเลยนะ”
จุ๊บ
“อันช่วยกูด้วย ไอ้อ้อนมันห้อมแก้มกู มึงอยู่เฉยๆเลยอ้อนเดี๋ยวถีบให้”
นุ่มฟูจับอ้อนรักนั่งที่ตัวเองแล้วเรียกพนักงานที่อยู่แถวนั้นให้มาคิดตังค์ อยู่ไม่ได้แล้วเมาแล้วบ้าชะมัดเลยเว้ย
“พามันกลับเหอะฟูกูว่า เดี๋ยวกูจ่ายตังค์ก่อน”
ระหว่างที่อันดากำลังรอรับเงินทอนอ้อนรักก็เดินเซซ้ายเซขวาไปหน้าเวที โดยที่อันดาและนุ่มฟูห้ามไม่ทันเพราะยังไม่ทันตั้งตัว เดินไปเฉยๆไม่ว่าเดินไปยิ้มไปเต๊าะสาวเต๊าะหนุ่มไปตามทางอีกต่างหาก โอ้ยยย
“กูก็ว่างั้นแหละ ฮะ..เฮ้ยย อ้อนมึงจะไปไหนกลับมาก่อน”
“จาปายเต้นนนน”
อันดาและนุ่มฟูมองหน้ากันอย่างคิดไม่ตกก่อนจะเดินตามไปลากอ้อนรักที่ไปเต้นอยู่หน้าเวทีออกมานอกร้อน แต่กว่าจะออกมาได้ก็ทุลักทุเลเสียเหลือเกินเพราะอ้อนรักไม่ให้ความร่วมมือ ไม่ยอมกลับและจะเต้นท่าเดียว ต่อไปนี้จะไม่ให้อ้อนรักกินเหล้าแล้วมันเหนื่อยมาก เพราะอ้อนรักเอาแต่ใจ ดื้อ และกล้าขึ้นเป็กอง พูดไม่ฟังเลย ให้มันกินโค้กต่อไปดีแล้วไม่วุ่นสายคนอื่น
“มึงรอนี่กับอ้อนนะอันเดี๋ยวกูไปเอารถ ส่วนรถไอ้อ้อนจอดไว้นี่พรุ่งนี้ค่อยให้มันมาเอา”
“เออๆ รีบไปเหอะก่อนที่อ้อนมันจะแผลงฤทธิ์อีกรอบ”
ครืดดด ครืดดด ครืดดด
“ใครโทรมาตอนนี้วะ อ้อนมึงยืนนิ่งๆก่อนขอรับโทรศัพท์แปบนึง”
“อืออ”
“ค่ะแม่ อันกำลังจะกลับค่ะ งั้น...”
ผมมองดูอันดาที่กำลังคุยโทรศัพท์กับแม่แล้วเผลอปล่อยมือออกจากแขนของผม ทำให้ผมได้โอกาสหันหลังเดินย่องเบาๆจะกลับเข้าไปข้างในร้านแบบไม่ให้อันดารู้ตัว ก็ผมยังเต้นไม่หนำใจเลยนี่นาา แต่ทว่า
ผลั่กก
“อ่า งื้อออ อ้อนเจ็บนะดั้งอ้อนหักขึ้นมาจะทำยังไง”
สร่างเมาทันตาเห็นเมื่อผมมัวแต่เดินย่องไม่มองทางจนชนกับใครคนหนึ่งเข้าเต็มแรง ฤทธิ์เหล้าหายไปแทบจะทันทีแทนที่ด้วยความเจ็บจนแทบน้ำตาเล็ด ผมยกมือลูบจมูกตัวเองเบาๆ เพื่อบรรเทาความเจ็บ
“มีดั้งให้หักด้วยหรือยังไง เป็เด็กเป็เล็กริอาจเข้าร้านเหล้าแล้วหรอ แก่แดดจังนะ”
“ไม่เด็กแล้วเถอะ อย่ามาว่าอ้อนนะ”
"ทำไมจะว่าไม่ได้ก็มันเป็เื่จริง กลับไปกินนมนอนไป"
"เหอะ เด็กที่ไหนกันเด็กยังไงก็กำลังจะแต่งงานก็แล้วกัน"
ผมมองคนตรงหน้าอย่างมีน้ำโห ไม่รู้ว่าเพราะมีแอลกอฮอลล์ในสายเืหรืออะไรทำให้ผมรู้สึกหงิดหงิดและน้อยใจคนตรงหน้า คนอื่นที่อายุเท่าผมมากันเยอะแยะทำไมไม่ไปว่าเค้าว่าเด็กบ้างเล่า ทำไมถึงว่าผมอยู่คนเดียวผมไม่เด็กแล้วเว้ยเด็กที่ไหนจะแต่งงานมีผัวในอีกไม่ถึงเดือนกันหา หงุดหงิดเว้ยย
###############################################################################
อัพไม่แน่นอน
นิยายเื่นี้เราไม่อยากให้มันเครียดอะ ไปสบายๆละกันเนาะ
4K
