บทที่ 23 ผู้บงการเื้ั
แววตาของหลี่เทียนหรานค่อย ๆ ทวีความดุร้าย และแปรเปลี่ยนเป็จิตสังหารที่บ้าคลั่ง!
เขาเดินดุ่ม ๆ เข้าไปหาเฉินหนาน
ขณะนี้เฉินหนานทิ้งมีดสั้นไปแล้ว และกำลังวิ่งโซซัดโซเซไปยังรถที่จอดอยู่ไกล ๆ ตอนนี้เขาขวัญเสียจนทำอะไรไม่ถูก ในหัวมีเพียงความคิดเดียวคือต้องหนี! รีบหนีไปให้พ้นจากที่นี่!
หลี่เทียนหรานก้าวยาว ๆ ไล่ตามไป สายตาจ้องเขม็งไปที่ข้อพับเข่าด้านหลังของอีกฝ่าย ก่อนจะรวบรวมกำลังทั้งหมดที่ขาขวาแล้วเตะออกไปอย่างแรง!
ปัง!
เสียงปะทะดังขึ้น!
เฉินหนานเจ็บขาขวาจนหงายหลังล้มตึงลงไป
"พี่ชาย ฟังผมก่อน..." เฉินหนานเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าตื่นตระหนกอย่างยิ่ง
หลี่เทียนหรานไม่ตอบ แต่ยกขาขวาขึ้นอีกครั้งแล้วเตะเข้าที่ศีรษะของเฉินหนานอย่างจัง จนร่างของฝ่ายหลังไถลไปข้างหน้าครึ่งเมตร เืไหลออกจากปากและจมูกทันที!
เฉินหนานกุมศีรษะแล้วะโว่า "หลี่เทียนหราน! นายรู้ไหมว่าถ้าวันนี้นายฆ่าฉัน ผลที่ตามมาจะเป็ยังไง?"
หลี่เทียนหรานยังคงเงียบงัน เขามองไปที่เข่าของเฉินหนานแล้วกระทืบลงไปอย่างแรง!
กร๊อบ!
หลังจากเสียงกระดูกหักดังสนั่น เข่าของเฉินหนานยุบลงจนเห็นได้ชัด เขาแผดร้องโหยหวน ดวงตาเหลือกขึ้นทันที ดูเหมือนจะเจ็บจนเกือบสลบไป
ส่วนหลี่เทียนหรานเพียงแค่นยิ้มเ็า แล้วเตะเข้าที่ศีรษะของเฉินหนานซ้ำ ๆ เหมือนเตะลูกฟุตบอล หลังจากโดนเตะต่อเนื่องหลายครั้ง เฉินหนานก็ยอมจำนนโดยสิ้นเชิง เขารู้สึกได้ว่าหลี่เทียนหราน้าจะตีเขาให้ตายทั้งเป็ที่นี่
"พี่ชาย หยุดเถอะ! หยุดเถอะ! ฉันก็แค่ทำงานให้คนอื่นเท่านั้น... นาย้าอะไร? ฉันให้เงินนายดีไหม? พูดอะไรบ้างสิ! อย่าตีฉันอีกเลย! ต่อให้นายจะฆ่าฉัน แต่นายช่วยพูดอะไรให้ชัดเจนหน่อยได้ไหม?"
เฉินหนานสติแตก กลยุทธ์การนิ่งเงียบของหลี่เทียนหรานทำให้กำแพงทางจิตใจของเขาพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง เขาร้องโหยหวน สายตาเหม่อลอย สติเริ่มเลือนลาง และมีความเ็ปรุนแรงแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่าง!
ในตอนนี้เฉินหนานอยู่ในสภาพลมหายใจรวยริน
หลี่เทียนหรานย่อตัวลงคว้าคอเสื้อของเฉินหนาน แล้วถามด้วยน้ำเสียงต่ำว่า "ฉันถามอะไร นายตอบอันนั้น เข้าใจไหม?"
"ฉันจะร่วมมือด้วย... นายปล่อยฉันไปได้ไหม?" เฉินหนานถามด้วยเสียงครางเครือ
"ปล่อยนายไปน่ะเป็ไปไม่ได้หรอก แต่ฉันทำให้นายตายง่ายขึ้นได้" แน่นอนว่าหลี่เทียนหรานไม่มีทางปล่อยเฉินหนานไป และตอนนี้เขาก็ไม่คิดจะปิดบังความตั้งใจ จึงพูดออกมาตรง ๆ
เฉินหนานได้ยินดังนั้นก็หัวเราะอย่างสมเพช ดูเหมือนเขาจะเดาได้ว่าคำขอของตนเป็เพียงความฝันกลางวัน แต่เพราะถูกทรมานจนทนไม่ไหว เพื่อให้พ้นทุกข์โดยเร็ว เขาจึงยอมร่วมมือกับหลี่เทียนหราน "ตกลง นายถามมาเลย..."
"เ้านายที่อยู่เื้ันายคือใคร?" หลี่เทียนหรานถามเสียงเข้ม
ในบริษัทผลิตยาเทียนรุ่นมีผู้ถือหุ้นหลายคนที่กุมอำนาจ หลี่เทียนหรานไม่แน่ใจว่าเื่นี้เป็คำสั่งของใครคนใดคนหนึ่ง หรือผู้ถือหุ้นทุกคนมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย
"เ้านายของฉันคือเหลียงเทียนอวี่..." เฉินหนานตอบอย่างยากลำบาก
หลี่เทียนหรานขมวดคิ้ว
เหลียงเทียนอวี่ ที่แท้ก็เป็ไอ้สารเลวคนนี้นี่เอง
ผู้จัดการทั่วไปของบริษัทเทียนรุ่น ผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในทางนิตินัย แผนการปั่นราคายาและกำจัดผู้ถือหุ้นในตอนนั้นก็มาจากน้ำมือของเขานี่เอง
หลังจากได้ยินชื่อนี้ หลี่เทียนหรานจึงถามต่อว่า "นอกจากเหลียงเทียนอวี่แล้ว ยังมีคนอื่นที่มีส่วนเกี่ยวข้องอีกไหม?"
เฉินหนานเสียเืมากเกินไป แววตาเริ่มพร่ามัว ดูท่าจะทนได้อีกไม่นาน แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ ข้อมูลที่ได้รับถึงจะถูกต้องที่สุด เพราะตอนนี้เฉินหนานไม่มีปัญญาจะกุเื่โกหกได้เลย
"เื่นี้เหลียงเทียนอวี่เป็ผู้รับผิดชอบทั้งหมด เขาปิดข่าวได้ดีมาก... นอกจากพวกเราที่ลงมือทำแล้ว แม้แต่รองประธานและคนอื่น ๆ ในบริษัทก็ไม่รู้..."
หลังจากเฉินหนานครางอยู่นาน ก็เอ่ยออกมาอย่างยากลำบากว่า "่นี้เขามีความขัดแย้งกับรองประธานบอร์ดอีกคนอยู่ จึงเตรียมใช้เื่นี้เพื่อยกระดับอำนาจของตัวเองให้สูงขึ้น เพื่อเอาความดีความชอบต่อหน้าบริษัทแม่ และบีบรองประธานคนนั้นให้ออกไปจากบริษัทที่หนานเฉิง..."
หลี่เทียนหรานเลิกคิ้วขึ้นเมื่อได้ยินดังนั้น
บริษัทแม่?
หรือว่า... องค์กรใหญ่อย่างบริษัทผลิตยาเทียนรุ่น จะเป็เพียงบริษัทลูกของเครือบริษัทหนึ่งงั้นหรือ?
ถ้าอย่างนั้น บริษัทแม่ที่อยู่เื้ั จะเป็ั์ใหญ่ที่ทรงพลังขนาดไหนกัน?
เพียะ เพียะ!
หลี่เทียนหรานเห็นว่าเฉินหนานทำท่าจะสลบ จึงตบหน้าเขาไปสองฉาดใหญ่เพื่อให้ตื่นตัว "เหลียงเทียนอวี่ได้รายงานเื่นี้ให้บริษัทแม่ทราบหรือเปล่า?"
"เปล่า..." เฉินหนานดูเหมือนจะฟื้นคืนสติขึ้นมาบ้างหลังจากโดนตบ แล้วตอบว่า "รองประธานที่มีปัญหากับเหลียงเทียนอวี่ดูเหมือนจะมีเส้นสายในบริษัทแม่ ตอนนี้เหลียงเทียนอวี่จึงไม่กล้าแจ้งเื่นี้ไปยังบริษัทแม่ เพราะกลัวว่าจะมีคนแอบบอกรองประธานคนนั้น จนทำให้แผนการของเขาพัง..."
หลี่เทียนหรานถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ดูเหมือนว่าตอนนี้ข้อมูลจะอยู่ที่เหลียงเทียนอวี่เพียงคนเดียว ตราบใดที่ข่าวยังไม่แพร่ออกไป การจัดการเื่นี้ก็ไม่ใช่เื่ยาก
"บ้านของเหลียงเทียนอวี่อยู่ที่ไหน?" หลี่เทียนหรานถามเสียงเข้มอีกครั้ง
หลี่เทียนหราน้าจะจัดการเหลียงเทียนอวี่ แต่สถานที่ต้องไม่ใช่ในบริษัทเทียนรุ่นเด็ดขาด
ประการแรก บริษัทเทียนรุ่นมีเ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่จำนวนมาก แม้ตอนนี้โลกจะเกิดการเปลี่ยนแปลง แต่ด้วยทรัพย์สินที่สะสมมา บริษัทเทียนรุ่นยังคงมีกำลังป้องกันที่แข็งแกร่งอยู่มาก หากเขาวู่วามบุกเข้าไป เกรงว่านอกจากจะจัดการเหลียงเทียนอวี่ไม่ได้แล้ว อาจจะทำให้เื่ยุ่งยากและทำให้ตัวเองตกที่นั่งลำบากด้วย
ประการที่สอง เื่นี้ต้องดำเนินการอย่างลับ ๆ การไปจัดการเหลียงเทียนอวี่ก็เพื่อตัดวงจรข้อมูล หากเขาทำเื่เอิกเกริกจนคนอื่นสังเกตเห็น จะไม่ส่งผลเสียต่อตัวเองหรอกหรือ?
จากเหตุผลทั้งสองประการนี้ สถานที่ที่หลี่เทียนหรานจะลงมือกับเหลียงเทียนอวี่ จึงต้องเป็สถานที่ที่อยู่เพียงลำพังเท่านั้น
"เขาพักอยู่ที่..." เฉินหนานเป็คนสนิทที่เหลียงเทียนอวี่ไว้ใจที่สุด ปกติจึงรู้กิจวัตรการใช้ชีวิตของเหลียงเทียนอวี่เป็อย่างดี ในขณะที่สติเลือนลาง เขาจึงบอกสิ่งที่หลี่เทียนหรานอยากรู้ทุกคำโดยไม่ตกหล่น
หลี่เทียนหรานฟังและจดจำไปพร้อมกัน จนกระทั่งมั่นใจว่าจำข้อมูลทั้งหมดได้แล้ว จึงมองเฉินหนานด้วยสีหน้าเรียบเฉยแล้วพูดว่า "เื่สุดท้าย..."
...
ในเวลาเดียวกัน เหลียงเทียนอวี่ซึ่งนั่งอยู่ในห้องรับแขกของวิลล่าหรู กำลังใช้นิ้วเคาะโต๊ะด้วยความกระวนกระวาย
เขากำลังรอข่าวชัยชนะจากพวกเฉินหนาน
ถ้าเื่นี้สำเร็จ สถานะของเขาในเครือบริษัทจะก้าวะโ และได้เข้าสู่ระดับการตัดสินใจสูงสุดอย่างเต็มตัว!
เมื่อถึงตอนนั้น เขาก็จะเปลี่ยนสถานะจากปลาคาร์ฟในบ่อกลายเป็ัอย่างสมบูรณ์!
ทันใดนั้น โทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้น
ชื่อผู้โทรคือ เฉินหนาน!
3K
![บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731470069_52932225.webp)
