เวลาผ่านไป...
ทิวาไม่เคยเมามายขนาดนี้มาก่อนในชีวิต เขาชนเบียร์กระป๋องกับพ่อเลี้ยงร่างใหญ่ไปหลายครั้ง แก้มที่เคยแดงก่ำตอนนี้มันแดงไปทั่วใบหน้า คอเล็กๆของเด็กหนุ่มแดงผาก ใบหูทั้งสองข้างก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ ทิวากระดกเบียร์กระป๋องสุดท้าย ก่อนจะขอตัวมาจากพ่อเลี้ยงและพาตัวเองเข้ามาในห้องน้ำ
“อาา น่าจะขอตัวออกมาั้แ่เนิ่นๆ อึก…”
ร่างเปลืยเปล่าของทิวายื่นใบหน้ารับสายน้ำจากฝักบัว
กระแสน้ำเย็นๆช่วยให้ความเมามายหายไปบ้างเล็กน้อย แต่สติบางอย่างของเด็กหนุ่มยังคงเลื่อนลอยและไม่เป็ตัวของตัวเองอยู่บ่อยครั้ง เขาจำไม่ได้ว่าพูดอะไรกับพ่อเลี้ยงอเมริกันไปบ้าง คำถามที่เคยบ่ายเบี่ยง...ดูเหมือนจะตอบออกไปทั้งหมดอย่างไม่รู้ตัว!
“อื้มม~”
ทิวาเม้มริมฝีปาก
อยู่ๆชายฉกรรจ์ต่างชาติที่นั่งอยู่ตรงหน้าเมื่อสักครู่ก็โผล่ขึ้นมาในความคิด ระหว่างที่นั่งดื่มและพูดคุย สายตาของเด็กหนุ่มก็จ้องมองไปยังมัดกล้ามกำยำพวกนั้นตลอดเวลา ลุงจอห์นนั่งไขว้ขาทำเหมือนกับว่าตั้งใจจะโชว์อะไรให้เห็น ผ้าเช็ดตัวผืนนั้นมันตัวเล็กเกินกว่าจะห่อหุ้มเอวหนาแกร่งของฝรั่งเอาไว้ได้
ร่างกายของลูกเลี้ยงชายค่อยๆร้อนเป็ไฟ
และตอนนี้น้ำเย็นๆก็ไม่อาจดับความร้อนในใจนั้นได้เลย!
แกรก...
“…ลุงจอห์น”
ทิวาออกมาจากห้องน้ำ
เด็กหนุ่มใช้เวลาไปประมาณเกือบครึ่งชั่วโมงน่าจะได้ เสียงกรนเบาๆทำให้คนที่พึ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆเดินมาตามเสียง เมื่อมาถึงโซฟา ทิวาก็เห็นพ่อเลี้ยงฝรั่งนอนแผ่ร่างกำยำอยู่ตรงนั้น เอวของลุงจอห์นมีผ้าขนหนูพันล้อมเอาไว้ และดูเหมือนปมเงื่อนของมันจะหลุดลุ่ย จนทำให้เห็นพวงไข่ใบใหญ่เล็ดลอดออกมาจากง่าม!
“ล…ลุงจอห์นครับ”
ทิวากลืนน้ำลายลงคอ
เขาจำได้ว่าพ่อเลี้ยงร่างใหญ่รออาบน้ำต่อจากเขา สงสัยการใช้เวลาในห้องน้ำของลูกเลี้ยงจะทำให้นายฝรั่งรอไม่ไหว เขานอนหลับไปทั้งๆที่ร่างกายมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียว ทิวาเดินเข้ามาใกล้มากขึ้น มือเรียวนุ่มพยายามจะเอื้อมไปปลุกให้ตื่น แต่อยู่ๆมือนั้นกลีบเปลี่ยนทิศทางไปยังปมผ้าขนหนูแทน!
“….ลุงจอห์น”
เด็กหนุ่มพึมพำเสียงเบา
เขามองไปยังใบหน้าหล่อเหลาของชายต่างชาติ ลุงจอห์นนอนหลับสนิทพร้อมกับกรนออกมาเสียงดังมากกว่าเดิม ทำให้ลูกเลี้ยงเริ่มมีความกล้าที่จะทำอะไรบางอย่างที่กำลังประทุอยู่ในจิตใจ ปมผ้าขนหนูค่อยๆถูกงัดออกทีละนิด จากนั้นเอวแกร่งของชายวัยกลางคนก็ไม่มีอะไรปกปิดทั้งนั้น!
“….!!!”
ดวงตากลมโตเบิกกว้าง...
ใบหน้าทั้งใบร้อนผ่าวจนชาไปถึงใบหู ลำเอ็นอวบหนาพาดเป็ลำขวางไปตามเอว ยอดหัวบานหนาแน่นเหมือนกับหัวงูั์ เส้นเืปูดปูนตามโคนคดเคี้ยวเลี้ยวไปถึงปลายหัว พวงกำยานสองฟองลูกใหญ่ห้อยโตงเตงเหมือนกับไข่ห่านทองคำ ขนาดยังไม่แข็งเต็มลำ...มันยังใหญ่กว่ามาตรฐานทั่วๆไป
ทิวาเหมือนถูกสะกิดให้จ้องมองความเป็ชายนั้น...
เด็กหนุ่มมองใบหน้าพ่อเลี้ยงนายฝรั่ง สลับกับอวัยวะความเป็ยชายของเขาด้วยความสับสน!
“ขอโทษนะครับลุงจอห์น…”
“…..”
“…ผมทนไม่ไหวแล้วจริงๆ”
1K
