ไวน์ปั้นฝัน

    ตอนที่ 3

            ไวน์ x ปั้นฝัน

            ตอนที่ 3


            เมื่อวานหลังจากไวน์ไปส่งที่คอนโด ฉันก็ยังไม่ได้ติดต่อเขาอีก

            เห้อ…

            มันเป็๞ปัญหาที่คิดไม่ตก ไม่อยากคุยกับเขา แต่ก็ไม่อยากให้ไวน์รู้สึกแย่

            บ้าบอที่สุดเลย

            ฉันฟุบหน้าลงกับโต๊ะแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่

            “เป็๲อะไรต้องถอนหายใจดังขนาดนั้นอะปั้นฝัน”

            เสียงทักท้วงเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงคุ้นหู

            “มินนี่”

            “อืม ฉันเอง ว่าแต่แกเป็๞ไรอะ หน้าตาไม่ค่อยสดใส” มินนี่เงียบไปชั่วครู่ จากนั้นรอยยิ้มกรุ่มกริ่มก็เผยบนใบหน้า “หรือว่า… ไม่ได้เห็นหน้าใครบางคนเลยเหงาหงอยอ่า”

            “…”

            “ได้ข่าวว่าเมื่อคืนมีคนไปส่งกลับคอนโดนี่นา ว่าที่แฟนแกอะ ใช่ไม่ใช่?”

            พูดมาแบบนี้ก็หมายถึงคนอื่นไม่ได้เลยนอกจากไวน์

            “ว่าที่แฟนอะไรเล่า”

            “เอ้า! ก็เห็นไวน์ตามจีบแกอยู่คนเดียวเนี่ย”

            “…”

            ฉันเอาแต่เงียบ ปล่อยให้มินนี่แซวไปเรื่อย จนสุดท้ายมินนี่ก็เหนื่อย คุณเพื่อนสนิทหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับฉัน ทำหน้าจริงจังพลางเอ่ยถาม

            “เอาดีๆ เลยนะฝัน ทำไมแกไม่ตกลงปลงใจกับไวน์สักทีอะ”

            “…”

            “ไวน์ก็ไม่เห็นจะไปยุ่งวุ่นวายกับผู้หญิงคนไหนเลย ถึงจะเที่ยวบ่อย ลุคดูแบดบอย แต่เท่าที่เห็นก็ยุ่งกับแกอยู่คนเดียวนะ”

            “….”

            “หรือเพราะว่า… เพราะไวน์ไม่ได้ตรงสเปคแกงี้หรอ?”

            มินนี่เป็๲เพื่อนฉัน๻ั้๹แ๻่มอปลาย ไม่แปลกที่เธอจะรู้ว่าฉันชอบคนแบบไหน ซึ่งแน่นอนว่า… ไวน์คือคนที่แตกต่างจากผู้ชายในอุดมคติของฉันไปไกล

            และที่สำคัญ

            ฉันไม่ชอบการเป็๲จุดเด่น

            การอยู่ใกล้ไวน์ คงไม่ต่างกับการอยู่กลางไฟสปอทไลท์ที่จะเป็๞จุดเด่นเดินไปทางไหนใครก็เห็น

            ฉันยิ้มน้อยๆ ให้มินนี่ และมินนี่เองก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อตามสไตล์นั่นแหละ เรานั่งเล่นกันเรื่อยเปื่อย สักพักมินนี่ก็เอ่ยถาม

            “เออฝัน ว่าแต่วันไหนนะที่แกบอกว่าต้องไปกินข้าวกับแม่อะ”

            “วันนี้”

            คำตอบของฉันทำให้มินนี่เงียบไป ก่อนจะถอนหายใจออกมา

            “เห้อออ ความลำบากของคนรวยอะเนอะ”

            “แกก็รู้ว่าฉันไม่ได้รวย”

            “แต่แม่แกรวยไง พ่อเลี้ยงแกรวย แกก็คือลูกคนรวยคนนึงอะฝัน”

            “…”

            ฉัน… เถียงไม่ออก

            ถึงแม้จะไม่ได้ภูมิใจอะไรเลย แต่มันก็เถียงไม่ได้

            เพราะเย็นนี้ฉันต้องไปกินข้าวกับแม่ ซึ่งมันคงดีถ้าหมายถึงการไปกินข้าวเฉยๆ ทว่าในความเป็๲จริงคือแม่มักจะชวนเพื่อนๆ ของท่านและลูกชายที่รุ่นราวคราวเดียวกับฉันมาด้วย

            บางครั้งก็เป็๞เพื่อนทางธุรกิจของพ่อเลี้ยงชาวต่างชาติของฉัน บางครั้งก็เป็๞เพื่อนในสังคมของแม่

            สังคมที่ฉันไม่อยากเข้าไปอยู่ในนั้นเลย

            “ถ้าแกไม่อยากไป ถ้าลองแกล้งๆ บอกแม่ไปว่ามีแฟนแล้ว แม่แกอาจจะล้มเลิกการจับคู่แกก็ได้นะ”

            “ไม่เป็๲ไรหรอกมินนี่ เดี๋ยวแม่กับแด๊ดก็บินกลับกาตาร์แล้ว ปีนึงก็ถือว่าฉันทนเอาไม่กี่ครั้งเอง”

            “เห้อออ เอาใจช่วยนะฝัน สู้ฝันสู้”

            เพื่อนสนิทฉันทำท่าชูสองนิ้วพร้อมใบหน้าเห็นใจอย่างสุดซึ้งทำให้ฉันหัวเราะออกมาได้

            อย่างน้อยก็มีมินนี่เพื่อนรักที่คอยเข้าใจละนะ อย่างน้อยมันก็ไม่ได้แย่อะไรมากนักหรอก

            ………………………………………………….

            ถ้าฝันตอบตกลงคบไวน์ตอนนี้ แม่อาจจะปล่อยก็ได้น้าาาา