ไวน์ x ปั้นฝัน
ตอนที่ 3
เมื่อวานหลังจากไวน์ไปส่งที่คอนโด ฉันก็ยังไม่ได้ติดต่อเขาอีก
เห้อ…
มันเป็ปัญหาที่คิดไม่ตก ไม่อยากคุยกับเขา แต่ก็ไม่อยากให้ไวน์รู้สึกแย่
บ้าบอที่สุดเลย
ฉันฟุบหน้าลงกับโต๊ะแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่
“เป็อะไรต้องถอนหายใจดังขนาดนั้นอะปั้นฝัน”
เสียงทักท้วงเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงคุ้นหู
“มินนี่”
“อืม ฉันเอง ว่าแต่แกเป็ไรอะ หน้าตาไม่ค่อยสดใส” มินนี่เงียบไปชั่วครู่ จากนั้นรอยยิ้มกรุ่มกริ่มก็เผยบนใบหน้า “หรือว่า… ไม่ได้เห็นหน้าใครบางคนเลยเหงาหงอยอ่า”
“…”
“ได้ข่าวว่าเมื่อคืนมีคนไปส่งกลับคอนโดนี่นา ว่าที่แฟนแกอะ ใช่ไม่ใช่?”
พูดมาแบบนี้ก็หมายถึงคนอื่นไม่ได้เลยนอกจากไวน์
“ว่าที่แฟนอะไรเล่า”
“เอ้า! ก็เห็นไวน์ตามจีบแกอยู่คนเดียวเนี่ย”
“…”
ฉันเอาแต่เงียบ ปล่อยให้มินนี่แซวไปเรื่อย จนสุดท้ายมินนี่ก็เหนื่อย คุณเพื่อนสนิทหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับฉัน ทำหน้าจริงจังพลางเอ่ยถาม
“เอาดีๆ เลยนะฝัน ทำไมแกไม่ตกลงปลงใจกับไวน์สักทีอะ”
“…”
“ไวน์ก็ไม่เห็นจะไปยุ่งวุ่นวายกับผู้หญิงคนไหนเลย ถึงจะเที่ยวบ่อย ลุคดูแบดบอย แต่เท่าที่เห็นก็ยุ่งกับแกอยู่คนเดียวนะ”
“….”
“หรือเพราะว่า… เพราะไวน์ไม่ได้ตรงสเปคแกงี้หรอ?”
มินนี่เป็เพื่อนฉันั้แ่มอปลาย ไม่แปลกที่เธอจะรู้ว่าฉันชอบคนแบบไหน ซึ่งแน่นอนว่า… ไวน์คือคนที่แตกต่างจากผู้ชายในอุดมคติของฉันไปไกล
และที่สำคัญ
ฉันไม่ชอบการเป็จุดเด่น
การอยู่ใกล้ไวน์ คงไม่ต่างกับการอยู่กลางไฟสปอทไลท์ที่จะเป็จุดเด่นเดินไปทางไหนใครก็เห็น
ฉันยิ้มน้อยๆ ให้มินนี่ และมินนี่เองก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อตามสไตล์นั่นแหละ เรานั่งเล่นกันเรื่อยเปื่อย สักพักมินนี่ก็เอ่ยถาม
“เออฝัน ว่าแต่วันไหนนะที่แกบอกว่าต้องไปกินข้าวกับแม่อะ”
“วันนี้”
คำตอบของฉันทำให้มินนี่เงียบไป ก่อนจะถอนหายใจออกมา
“เห้อออ ความลำบากของคนรวยอะเนอะ”
“แกก็รู้ว่าฉันไม่ได้รวย”
“แต่แม่แกรวยไง พ่อเลี้ยงแกรวย แกก็คือลูกคนรวยคนนึงอะฝัน”
“…”
ฉัน… เถียงไม่ออก
ถึงแม้จะไม่ได้ภูมิใจอะไรเลย แต่มันก็เถียงไม่ได้
เพราะเย็นนี้ฉันต้องไปกินข้าวกับแม่ ซึ่งมันคงดีถ้าหมายถึงการไปกินข้าวเฉยๆ ทว่าในความเป็จริงคือแม่มักจะชวนเพื่อนๆ ของท่านและลูกชายที่รุ่นราวคราวเดียวกับฉันมาด้วย
บางครั้งก็เป็เพื่อนทางธุรกิจของพ่อเลี้ยงชาวต่างชาติของฉัน บางครั้งก็เป็เพื่อนในสังคมของแม่
สังคมที่ฉันไม่อยากเข้าไปอยู่ในนั้นเลย
“ถ้าแกไม่อยากไป ถ้าลองแกล้งๆ บอกแม่ไปว่ามีแฟนแล้ว แม่แกอาจจะล้มเลิกการจับคู่แกก็ได้นะ”
“ไม่เป็ไรหรอกมินนี่ เดี๋ยวแม่กับแด๊ดก็บินกลับกาตาร์แล้ว ปีนึงก็ถือว่าฉันทนเอาไม่กี่ครั้งเอง”
“เห้อออ เอาใจช่วยนะฝัน สู้ฝันสู้”
เพื่อนสนิทฉันทำท่าชูสองนิ้วพร้อมใบหน้าเห็นใจอย่างสุดซึ้งทำให้ฉันหัวเราะออกมาได้
อย่างน้อยก็มีมินนี่เพื่อนรักที่คอยเข้าใจละนะ อย่างน้อยมันก็ไม่ได้แย่อะไรมากนักหรอก
………………………………………………….
ถ้าฝันตอบตกลงคบไวน์ตอนนี้ แม่อาจจะปล่อยก็ได้น้าาาา