เสียงเครื่องบดกาแฟดังก้องในคาเฟ่ กลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟคั่วลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ โต๊ะที่ผมนั่งอยู่เป็มุมโปรดประจำของกลุ่ม มันเงียบพอให้เราคุยกันได้สะดวก แต่วันนี้ ผมกลับรู้สึกอึดอัดอย่างประหลาด
เพราะตรงหน้าผมคือผู้หญิงสี่คนที่อาจเป็ “เธอ” ในจดหมาย
พลอยนั่งอยู่ข้างผม คอยชวนคุยเื่ทั่วไปเหมือนเคย แต่วันนี้ผมดันสังเกตเห็นรอยยิ้มของเธอชัดเจนกว่าทุกที รอยยิ้มที่เคยทำให้ผมสบายใจ… หรือมันเป็รอยยิ้มที่มีความรู้สึกมากกว่านั้น
ฝั่งตรงข้าม เมย์กำลังนั่งไขว่ห้าง จิบกาแฟอย่างสง่างาม แววตาของเธอยังคงมั่นใจและมีเสน่ห์ไม่ต่างจากตอนที่ผมเคยแอบชอบเธอเมื่อก่อน
ข้างๆ เมย์คืออิงฟ้า สาวมั่นที่ดูเหมือนจะอ่านใจผมได้ทุกครั้ง เธอกำลังจ้องผมเหมือนจับผิดอะไรบางอย่าง
สุดท้ายคือมุก เด็กขี้แกล้งที่ชอบทำให้ผมปวดหัว แต่วันนี้เธอกลับเงียบกว่าปกติ หรือผมคิดไปเอง
“ว่าแต่นายหายไปไหนมาเมื่อเช้า” พลอยถามขึ้น น้ำเสียงอ่อนโยนของเธอทำให้ผมรู้สึกผิดขึ้นมาหน่อยที่โกหกไปเมื่อครู่
“ตื่นสาย” ผมตอบส่งๆ
“โกหก” อิงฟ้าพูดแทรกขึ้นมาทันที
“ฉันก็ว่างั้น” เมย์วางแก้วกาแฟลงบนจานรอง “นายดูแปลกไปั้แ่เดินเข้ามาแล้ว มีอะไรในใจรึเปล่า”
ผมกลืนน้ำลาย ขนาดผมพยายามทำตัวปกติที่สุดแล้วนะ ยังโดนจับได้ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ
“แค่คิดเื่รายงานอาจารย์น่ะ” ผมแถไปเรื่อย
“หึ รายงาน? นายเนี่ยนะ คิดเื่เรียนจนหน้าตาเปลี่ยนไปขนาดนี้” อิงฟ้าแสยะยิ้ม มองผมอย่างรู้ทัน
ผมเงียบ ไม่รู้จะตอบยังไงดี
“หรือว่า…” มุกทำตาเป็ประกาย “แอบไปมีแฟนแล้วแต่ไม่บอกพวกเราป่ะ”
“เฮ้ย! ไม่ใช่เว้ย” ผมรีบปฏิเสธเสียงดัง
แต่เหมือนทุกคนจะพร้อมใจกันพุ่งความสนใจมาที่ผม
“งั้นเหรอ” เมย์เลิกคิ้ว “แต่ฉันว่าเวลาผู้ชายทำตัวลับๆ ล่อๆ มักจะมีอะไรซ่อนอยู่เสมอ”
“ใช่ แล้วดูไอ้ทีดิ ท่าทางมันเหมือนคนกำลังมีความลับ” มุกพูดเสริม
“เปล่า! ไม่มีอะไรทั้งนั้น” ผมโบกมือพัลวัน
อิงฟ้าจ้องผมอีกครั้ง ก่อนจะถอนหายใจ “เอาเถอะ ถ้านายไม่อยากบอกก็เื่ของนาย แต่ฉันจะจับตาดูอยู่”
เธอพูดจบก็เอนหลังพิงเก้าอี้ ยกกาแฟขึ้นจิบอย่างใจเย็น ต่างจากผมที่กำลังนั่งเหงื่อตกอยู่
พระเ้า นี่มันอะไรกัน พวกเธอเริ่มสงสัยแล้ว
ผมต้องรีบหาทางสืบเื่นี้ให้เร็วที่สุด ก่อนที่พวกเธอจะรู้ตัว
1. พลอย - เพื่อนสนิทที่อาจไม่ใช่แค่เพื่อน
หลังจากออกจากคาเฟ่ ผมกับพลอยเดินกลับไปที่มหาวิทยาลัยด้วยกัน
“วันนี้ดูแปลกๆ นะ” พลอยเอ่ยขึ้นก่อนจะหันมามองผม
“อะไรแปลก”
“นายสิ แปลก ปกติจะไม่เหม่อขนาดนี้ มีอะไรในใจรึเปล่า”
ให้ตายสิ นี่เธอเป็คนที่สองแล้วที่ถามแบบนี้
“ก็แค่คิดอะไรนิดหน่อย” ผมตอบเบาๆ
“เื่เรียน?”
“เปล่า”
“เื่งาน?”
“ไม่ใช่”
“เื่ผู้หญิง?”
“เฮ้ย พลอย!”
พลอยหัวเราะเบาๆ ก่อนจะยกมือขึ้นแตะไหล่ผมเบาๆ “แค่ล้อเล่นน่า แต่ถ้ามีอะไรไม่สบายใจ บอกเราได้นะ”
ผมเงียบไปสักพัก ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ
พลอยเป็เพื่อนที่ดีที่สุดของผมเสมอมา และบางครั้ง… ผมก็อดคิดไม่ได้ว่า หรือเธอจะเป็ “เธอ” ที่จดหมายพูดถึง
2. เมย์ - รักแรกที่ยังค้างคาใจ
่เย็น ผมมีโอกาสได้เจอเมย์อีกครั้ง เพราะเธอมารับน้องสาวที่เรียนอยู่ที่นี่
“นที นายดูโตขึ้นเยอะเลยนะ” เมย์พูดยิ้มๆ
“เหรอครับ พี่เมย์ก็เหมือนเดิมเลย”
“ปากหวานนะเรา”
ผมหัวเราะเบาๆ แต่ลึกๆ ก็ยังรู้สึกตื่นเต้นเสมอเวลาอยู่ใกล้เมย์
“ว่าแต่ นายยังจำเื่ตอนนั้นได้ไหม”
“เื่อะไรครับ”
“ตอนที่นายเคยแอบชอบพี่”
ผมหัวใจแทบหยุดเต้น เมย์พูดเื่นี้ขึ้นมาทำไมกัน
“ผะ…ผมเคยบอกเหรอครับ”
“ไม่ต้องบอกหรอก มันเห็นชัดอยู่แล้ว” เธอยิ้มบางๆ “แต่เสียดายนะ ตอนนั้นพี่ไม่ทันได้ตอบอะไร”
ผมรู้สึกเหมือนเวลาหยุดลงชั่วขณะ เมย์กำลังจะบอกอะไรผมกันแน่
หรือเธอจะเป็ “เธอ” ในจดหมาย?
3. อิงฟ้า - สาวมั่นที่อ่านใจผมได้เสมอ
“นที”
ผมหันไปมอง อิงฟ้ากำลังยืนกอดอกมองผมด้วยสายตานิ่งๆ
“ฉันรู้ว่านายมีอะไรบางอย่างที่ยังไม่บอกพวกเรา”
“มะ…หมายถึงอะไร”
“ก็แค่อยากเตือน” เธอขยับเข้าใกล้ผม ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความมั่นใจ
“บางครั้งคนเราก็ไม่รู้หรอกว่าความรู้สึกตัวเองเป็ยังไง จนกว่าจะสายเกินไป”
ผมจ้องเธอ แล้วรู้สึกว่าเธออาจจะรู้อะไรมากกว่าที่ผมคิด
หรือเธอคือ “เธอ” คนนั้น?
4. มุก - เพื่อนที่กวนที่สุด… แต่บางทีอาจเป็มากกว่านั้น
“เฮ้ย ไอ้ที มึงจะไปไหน”
มุกวิ่งเข้ามาเกาะแขนผม
“ไปหาคำตอบว่าผู้หญิงคนไหนเป็ “เธอ” ของกูไง” ผมพูดติดตลก
“แล้วมึงเคยมองกูเป็ตัวเลือกบ้างปะ”
ผมสะอึกไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองมุกจริงๆ เป็ครั้งแรก
และนี่อาจเป็ครั้งแรกที่ผมได้เห็นเธอในมุมที่ต่างออกไป
หรือว่ามันจะเป็เธอ?
235K
![[นิยายแปล] Logging 10000 Years into the Future - เทพไร้พ่าย ลุยเดี่ยวอนาคตหมื่นปี【จบ】](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1751968032_51084667.webp)
