เช้าวันจันทร์ที่แสนสดใส บรรยากาศดีสุดๆ เหมาะแก่การเริ่มต้นทำอะไรใหม่ๆ เช่นเดียวกับข้าวหอมที่กำลังแต่งตัวพร้อมที่จะไปเริ่มฝึกสอนเป็วันแรกแล้ว เธอมาในชุดกระโปรงยาวเข้ารูปสีชมพูพาสเทลผูกโบว์คาดเอวเพิ่มความน่ารัก เธอทำผมด้วยการถักเปียสไตล์เ้าหญิงปล่อยปลายผมให้ตกไปข้างหลัง เเต่งหน้าให้ดูสดใสใครๆเห็นก็ต้องชื่นชมรวมถึงเด็กๆนักเรียนที่น่ารักของเธอในวันนี้ด้วย ข้าวหอมหยิบกระเป๋าคู่ใจพร้อมกับเอกสารที่ใช้ยื่นเพื่อรายงานตัวก่อนจะเดินออกจากห้องไป…เธอนั่งแกร๊บไม่นานก็มาถึงหน้าประตูโรงเรียน ตอนนี้ความฝันเธอกำลังจะเป็จริงเพียงแค่เธอเดินผ่านประตูเข้าไปเธอก็จะกลายเป็อาจารย์ฝึกสอนอย่างเต็มตัว เขาหอมสูดหายใจเข้าลึกเต็มปอดพร้อมกับยิ้มออกมาเพื่อเป็กำลังใจให้ตัวเอง ก่อนจะก้าวเท้าเดินเข้าไปในประตูโรงเรียนแห่งนั้น แน่นอนว่าสิ่งแรกที่เธอจะทำก็คือไปรายงานตัวที่ห้องผู้อำนวยการก่อน ซึ่งเมื่อไปถึงเธอก็ได้พูดคุยกับผู้อำนวยการอยู่พักใหญ่ก่อนที่ผู้อำนวยการจะส่งต่อไปที่ห้องพักครูเพื่อให้ครูพี่เลี้ยงสอนงานเธอนั่นเอง
"อ่า…นี่คืออาจารย์วงเดือนนะคนที่คุณจะต้องมาสอนแทนเพราะเดือนหน้าเขาก็จะลาคลอดแล้ว เเต่ระหว่างนี้ผมจะให้คุณฝึกงานกับเขามีอะไรก็สอนงานน้องให้เต็มที่เข้าใจไหมอาจารย์วงเดือน"
"ได้ค่ะ ผอ."
"ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อนนะ"
"ค่ะ…สวัสดีค่ะหนูชื่อข้าวหอมนะคะ ฝากเนื้อฝากตัวกับอาจารย์ด้วยค่ะ ถ้าอาจารย์มีอะไรให้ข้าวหอมช่วย สามารถบอกข้าวหอมได้ทันทีเลยนะคะ"
"โอเคจ้ะ…ชื่อข้าวหอมเนาะ เอาเป็ว่าคาบแรกนี้อาจารย์จะให้ไปแนะนำตัวกับเด็กนักเรียนแล้วกันเพราะ..มาวันแรกอาจจะยังเขินอยู่คงจะสอนยังไม่ได้เนาะ..โอเคงั้นก็นั่งพักก่อนละกันประมาณ 9 โมงเราถึงจะเริ่มเรียนคาบแรกกันจ้ะ ระหว่างนี้ถ้าหิวข้าวก็เชิญที่โรงอาหารได้เลยนะ"
"ขอบคุณค่ะ" ข้าวหอมมาก่อนเวลามาก เธอจึงจำเป็ที่ต้องนั่งรอให้ถึง 9:00 น. ในระหว่างนั้น เธอจึงขอแยกตัวไปทานข้าวที่โรงอาหารก่อน ด้วยความที่ลืมถามทางเธอจึงไปโรงอาหารไม่ถูก ข้าวหอมใช้วิธีการซุ่มมั่วถามเด็กนักเรียนไปเรื่อยๆจนกระทั่งเจอโรงอาหาร เธอสั่งข้าวมาทานด้วยความรีบเร่งเพื่อให้ทันเวลา 9:00 น. แน่นอนว่าวันแรกไม่มีใครอยากสายแน่นอน ข้าวหอมจัดการภารกิจทานข้าวทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงกลับไปนั่งรออาจารย์วงเดือนที่ห้องพักครูตามเดิม…ในระหว่างนั้นเด็กนักเรียนก็เริ่มเดินเข้าห้องตามปกติทุกวัน เช่นเดียวกับห้องม.6/2
"หาววววว!!!!เพราะแกนั่นแหละชวนฉันไปดื่ม วันนี้เกือบมาสายเลย"
"ใครกันแน่ที่ชวน หมดเหล้าไปเท่าไหร่ ตื่นเช้ามาค้างเลย.."
"เอาหน่า..เพื่อนอกหักก็ดื่มเป็เพื่อนหน่อยดิว่ะ..สัญญาเลยครั้งนี้ครั้งเดียวที่จะดื่มหนักแบบนี้ ต่อไปจะพาดื่มแต่นมโอเคป่ะ?"
"พอเลยแกอ่ะ…นมเดียวที่พายุจะดื่มก็คือนมของฉันย่ะ..จริงไหมคะสามี มาจุ๊บๆซิ!!"
"มาถึงก็พูดจาเสล่อเลย ไอ้พายุมันไปเป็สามีเธอตอนไหน?"
"อ้าว..นี่ฉันยังไม่ได้บอกแกหรอ เมื่อคืนฉันได้กับพายุแล้ว 2 ยกจ้ะ"
"ยกมันลงจากรถน่ะสิไม่ว่า..มันเมาจะตายห่าอยู่แล้ว จะเอาเรี่ยวแรงจากไหนไปกระหน่ำเธอ คิดหน่อย…ไม่ใช่เอาสมองไปรวมกับนมหมด"
"ไอ้บ้า!!…นี่แกมีปัญหาอะไรกับฉันนักหนา ฮ้ะ!!?"
"พอแล้วทั้งสองคน เจอหน้ากันทีไรทะเลาะกันตลอด..นี่อย่าให้รู้นะว่าแอบคบกัน คงสนุกไม่ใช่น้อยเลย"
"ฉันเนี่ยนะจะตาถั่วไปมีอะไรกับยัยหลอดไฟ LED เดินได้เนี่ย เฮอะ!"
"ฉันก็ไม่ตาต่ำลงไปเกลือกกลั้วกับแกหรอกย่ะ พายุอ่ะ..อย่าพูดแบบนี้สิคะมันไม่ดีนะ! ป่ะๆ..เราเข้าห้องกันดีกว่าค่ะ"
"ห้องไหนล่ะ!!มาเรียนเฮ้ย!!"
"ฉันก็หมายถึงห้องเรียน แกคิดอกุศลอะไรเนี่ย!"
"อ้าว..ก็ไม่รู้..ฉันก็คิดว่าห้องนอนน่ะสิ"
"เสล่อ..ไปเถอะค่ะพายุ ไปกันค่ะ" คิตตี้ดึงแขนพายุเข้าไปในห้องเรียนทิ้งให้เวลยืนเกาหัวงงๆอยู่คนเดียว ขณะที่ดึงสติกลับมาได้ครบถ้วนเขาก็รีบเดินตามสองคนนั้นเข้าไปในห้องเรียนพอดี ออดโรงเรียนดังขึ้นตอน 9:00 น. เพื่อเตือนสติให้นักเรียนเข้าห้องเรียนได้แล้ว เวลา 9 โมงตรงเป๊ะอาจารย์ที่สอนคาบแรกก็เดินเข้ามาในห้องเรียน เมื่อนักเรียนเห็นอาจารย์เข้ามาแล้วพวกเขาก็นิ่งเงียบสงบ
"สวัสดีนักเรียนทุกคนวันนี้ครู….."
"ครูยังไม่ลาคลอดอีกหรอคะ/ท้องครูใหญ่มากแล้วนะครับเมื่อไหร่จะลาคลอดสักที/นั่นสิครับแล้วอาจารย์คนใหม่มาหรือยังครับ"
"โอ้ย!!พวกเธอนี่เจี๊ยวจ๊าวกันน่าดูเลย ฟังครูพูดให้จบก่อนสิ..ก็นี่แหละ..ครูได้กำหนดลาคลอดเดือนหน้า..ระหว่างนี้ก็เลยจะต้องมาเป็ครูพี่เลี้ยงให้กับอาจารย์คนใหม่ เอ้า..เข้ามาเลยสิ..ไม่ต้องเขินหรอกเด็กๆรออยู่…อ้าวทุกคนปรบมือต้อนรับอาจารย์คนใหม่หน่อยเร็ว"...ข้าวหอมเดินเข้ามาพร้อมกับเสียงปรบมือดังกระหึ่ม เสียงแทรกซ้อนจากนักเรียนหลายๆคนชื่นชมว่าเธอน่ารัก สวยและมีเสียงแซวจากนักเรียนชายหลายๆคนหนึ่งในนั้นก็มีเวลรวมอยู่ด้วยนั่นเอง
"โอ้โหไอ้ยุ แกดูสิอาจารย์คนใหม่อ่ะน่ารักมากเลยว่ะ"
"ห้ะ.อ้ะ..อ๋อ..หรอ อืม..แกดูไปเลยฉันของีบแป๊บนึง ยังแฮงค์ไม่หายเลยว่ะ"
"เฮ้ย!!!ดูสักหน่อยสิวะนี่มันสเปคฉันเลยนะเว้ย เวลาแกไปเจอสาวๆอที่ผับก็จะได้แนะนำให้ฉันถูกไง..แหม..สวยจริงๆว่ะ"
"เออ..ดูก็ได้วะ..มันจะสวยขนาดไหนเชียว! ไหน!!" พายุถอดหมวกแก๊ปออกพร้อมกับมองตรงไปข้างหน้าเพื่อจะดูว่า หน้าตาของอาจารย์ที่มาใหม่มันสวยขนาดไหนเพื่อนสนิทของเขาถึงสะกิดให้เขาดูกนักหนาและแล้วตาทั้งสองข้างก็ต้องเบิกโพลงเมื่อหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าห้องนั้นมันคือคนที่เขาเคยเห็นมาก่อน