ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 104: ป่าหลวงและการล่าที่แท้จริง

รุ่งเช้าของวันประพาสป่าหลวง...

ณ ชายป่าหลวงที่กว้างใหญ่ไพศาล บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและสูงส่ง องค์จักรพรรดิและเหล่าเชื้อพระวงศ์ประทับอยู่บนพลับพลาสูงเสียดฟ้า เบื้องล่างนั้นคือเหล่าผู้เข้าร่วม "การล่า" ในครั้งนี้... ทั้งองค์ชาย, เหล่าคุณชายจากตระกูลขุนนางชั้นสูง, และเหล่าอัจฉริยะจากนิกายต่างๆ ที่ทำผลงานได้ดีในการประลอง ทุกคนต่างก็ควบขี่สัตว์อสูรชั้นยอดที่ดูสง่างาม
หลังจากที่เจ้าหน้าที่ได้ประกาศกฎการล่าและรางวัลสำหรับผู้ที่สามารถล่าแก่นอสูรระดับสูงได้มากที่สุดแล้ว... องค์จักรพรรดิก็ได้ให้สัญญาณเริ่มต้นการประพาส!

โฮ่!

เหล่าผู้เข้าร่วมต่างก็ควบขี่สัตว์อสูรของตนพุ่งทะยานเข้าไปในป่าหลวงที่กว้างใหญ่ทันที! แต่ละกลุ่มต่างก็แยกย้ายกันไปตามเส้นทางของตนเอง

องค์รัชทายาทจ้าวหลิงเทียน นำองครักษ์ส่วนพระองค์ที่ภักดีที่สุดมุ่งหน้าตรงไปยัง "ป่าสนทิศตะวันออก" ตามที่แผนการลับกำหนดไว้ พระองค์แสดงท่าทีที่มั่นใจและสง่างาม... รับบทบาท "เหยื่อล่อ" ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

องค์ชายรองจ้าวหลิงเฟย นำกลุ่มขุนนางที่สนับสนุนตนเองมุ่งหน้าไปอีกทิศทางหนึ่ง รักษาภาพลักษณ์ของผู้เข้าร่วมการล่าธรรมดา... แต่ก่อนที่เขาจะลับหายเข้าไปในป่า... เขาก็ได้ส่งสายตาที่แฝงไว้ด้วยจิตสังหารไปยังทิศตะวันออกแวบหนึ่ง...

ส่วนกลุ่มของสำนักเมฆาครามก็เข้ามาในป่าเช่นกัน แต่หลังจากที่เข้ามาได้ไม่ไกลนัก...

ร่างของหลินฟานก็ได้สั่นไหวเล็กน้อย... ก่อนจะหายไปจากกลุ่มอย่างเงียบเชียบ! เขาใช้ "ก้าวย่างอสนีบาตมายา" แยกตัวออกมาโดยไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น... ภารกิจของเขาในวันนี้คือการเป็น "ดาบ" ที่ซ่อนอยู่ในเงามืด!

หลินฟานมุ่งหน้าไปยังป่าสนทิศตะวันออกตามข้อความขององค์รัชทายาททันที เขาเคลื่อนที่ผ่านยอดไม้ราวกับภูตผีไร้ร่องรอย

เมื่อมาถึงบริเวณนั้น... เขาได้ปลดปล่อยจิตสัมผัสที่ทรงพลังของเขาออกไปตรวจสอบ...
และเขาก็พบ!

ณ ลานโล่งใจกลางป่าสน... มี "ค่ายกลผนึกสังหาร" ขนาดใหญ่ถูกวางเอาไว้อย่างแนบเนียน! มันถูกซ่อนไว้ใต้ดินและหลอมรวมเข้ากับพลังปราณของธรรมชาติจนแทบจะมองไม่เห็น! ค่ายกลนี้ถูกออกแบบมาเพื่อ "ปิดตาย" พื้นที่ ตัดขาดการสื่อสารและจิตสัมผัสจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง!

และที่ซ่อนตัวอยู่ตามจุดต่างๆ รอบค่ายกลนั้น... คือเหล่านักฆ่าจากบัลลังก์เงา!

หลินฟานนับจำนวนพวกมันในใจ... นักฆ่าระดับแก่นแท้ทองคำหลายสิบคน... และที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ... มี ยอดฝีมือระดับวิญญาณแรกก่อตั้งถึงสามคน เป็นผู้นำการซุ่มโจมตีในครั้งนี้!

นี่คือกองกำลังที่แข็งแกร่งพอที่จะทำลายล้างนิกายขนาดกลางได้ทั้งนิกาย! และเป้าหมายของพวกมันในวันนี้มีเพียงคนเดียว... องค์รัชทายาท!

ไม่นานนัก... กลุ่มขององค์รัชทายาทก็เดินทางมาถึง...

พระองค์และองครักษ์ส่วนพระองค์ควบขี่สัตว์อสูรเข้ามายังใจกลางลานโล่งนั้น... เดินเข้าสู่ใจกลางของกับดักมรณะโดยไม่รู้ตัว... (หรือแสร้งทำเป็นไม่รู้ตัว)

ทันทีที่เป้าหมายเข้ามาอยู่ในตำแหน่ง!

ผู้นำของกลุ่มนักฆ่าก็ให้สัญญาณ!

พรึ่บบบบบบบบ!

ค่ายกลผนึกสังหารทำงานในทันที! ม่านพลังงานสีดำทมิฬรูปโดมขนาดมหึมาปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า! ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของลานโล่งไว้โดยสิ้นเชิง! ตัดขาดพวกเขาจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์!

ร่างของนักฆ่าทั้งหมดปรากฏตัวขึ้นจากที่ซ่อน... ล้อมกรอบองค์รัชทายาทและองครักษ์ของพระองค์ไว้ทุกทิศทาง!

"ดูเหมือนว่าการเดินทางของท่าน... จะสิ้นสุดลงที่นี่แล้วพ่ะย่ะค่ะ... องค์รัชทายาท" ผู้นำนักฆ่ากล่าวด้วยรอยยิ้มที่โหดเหี้ยม "องค์ชายรองทรงฝากความระลึกถึงมาให้ท่าน"

องค์รัชทายาทชักกระบี่ประจำพระองค์ออกมา... พระพักตร์ของพระองค์เคร่งขรึมแต่กลับแน่วแน่ "คิดว่าแค่คนหยิบมือเดียวจะสามารถปลงพระชนม์ข้าได้งั้นรึ?"

"ฮ่าๆๆ! ลองดูก็ไม่เสียหาย!"

นักฆ่าทั้งหมดกำลังจะลงมือสังหาร! องครักษ์ขององค์รัชทายาทต่างก็เตรียมพร้อมที่จะสู้จนตัวตาย! สถานการณ์ดูสิ้นหวังอย่างถึงขีดสุด!
แต่พวกเขาหารู้ไม่ว่า...

บนกิ่งไม้ที่สูงที่สุดของต้นสนโบราณที่อยู่นอกเขตของค่ายกล...

ร่างของหลินฟานกำลังยืนมองภาพทั้งหมดอยู่... มือของเขาวางอยู่บนด้ามดาบสีดำสนิท... แววตาของเขาเย็นชาราวกับน้ำแข็ง...

เหล่านายพรานคิดว่าเหยื่อของตนได้ติดกับแล้ว...

โดยที่ไม่รู้เลยว่า... มีพยัคฆ์ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า... กำลังเฝ้ามองพวกเขาจากในเงามืด... รอคอยจังหวะที่จะขย้ำคอพวกเขาทั้งหมด!

การล่าที่แท้จริง... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!