รูปหลายใบถูกเทออกจากซองเอกสาร เขาวางกองมันไว้ แล้วดึงปึกกระดาษปึกนึงขึ้นมาอ่าน รายละเอียดภายในคือประวัติทั้งหมดของคนที่อาจหาญมาลองดีกับเขา
"หึ! สารวัตรราม"
เขาแสยะยิ้มร้ายเมื่อได้อ่านประวัติทั้งหมด แล้วบรรจงหยิบรูปที่วางกองสุมกันบนโต๊ะกระจก ขึ้นมาดูทีละใบ
"เธอเองหรอกหรอ? อืม..น่าสนใจ"
เขาค่อนข้างรู้จักเธอดี เพราะสาวๆ ที่โด่งดังในวงการนางแบบล้วนถูกเขากว้านซื้อมาหมดแล้ว เหลือก็แค่เธอที่หลุดพ้นการทาบทามจากเอเย่นของเขาไปได้ทุกครั้ง
[เสียงข่าว]
"ข่าวการหมั้นหมายที่โด่งดังไปทั่วในขณะนี้ คือการหมั้นหมายระหว่างนายตำรวจหนุ่มหน้าหล่ออนาคตไกลกับนางแบบสาวสวยดาวรุ่งพุ่งแรง หรือที่เรารู้จักชื่อกันดี ก็คือ สารวัตรรามกับน้องสิตานั่นเองค่ะ โดยแว่วๆ มาว่าจะมีการจัดงานเรียบๆ แบบอบอุ่น ในวันศุกร์ที่จะถึง.."
เนื้อหาใจความในข่าวทำให้เ้าของร่างบึกบึนนั่งฟังอย่างเงียบเชียบ แล้วแสยะยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อในตอนท้ายเขาได้ทราบถึงกำหนดการที่แน่ชัดแล้ว
"เฮ้ยย! ใครอยู่ข้างนอก เข้ามาหากูหน่อย"
กุมภา สมุนมือซ้ายจึงเปิดประตูเข้ามาในห้อง แล้วมาหยุดยืนที่ข้างโซฟาเพื่อเตรียมรอรับคำสั่ง
"เดี๋ยวมึงเตรียมคนไว้ให้กูหน่อย ศุกร์นี้กูจะมีบิ๊กเซอร์ไพรส์"
เขาออกคำสั่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย มีเพียงมุมปากที่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยซึ่งมันบ่งบอกได้ว่าเขากำลังรู้สึกพอใจ ..พอใจในแผนการร้ายที่จะกำหลาบคนที่กล้ามาต่อกร
"ครับนาย"
กุมภาพยักหน้ารับคำสั่งและเตรียมเดินออกจากห้อง แต่เขาก็ต้องชงักลง เพื่อรับอีกคำสั่งของเ้านาย
"อ่อ! เตรียมห้องสวีทไว้ด้วย กูอาจต้องใช้"
ความกระหยิ่มยิ้มย่องเกิดขึ้นในใจอย่างน่าประหลาด เมื่อเขาคิดว่าจะได้จัดการทั้งคนอวดเก่ง และคนอวดดีในคราวเดียวกัน เขาแทบอดใจรอให้ถึงวันศุกร์นี้แทบไม่ไหวเลยจริงๆ
แอ๊ดด ปึ้ง!
เสียงประตูเปิดขึ้นเสียงดัง เรียกความสนใจจากทั้งสองคนให้หันไปมอง ภิธานเดินสาวเท้าเข้ามาในห้องด้วยอาการรีบร้อน
"นายครับ บ่อนของเราโดนตำรวจบุกทลายอีก 2 ที่แล้วครับ"
เขายืนก้มหน้ารายงานสถานการณ์ที่ไม่ค่อยจะเกิดขึ้นบ่อยนัก เพราะปกติแล้วบรรดาธุรกิจมืดของทศกัณฐ์จะได้รับการคุ้มครองจากนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ จนไม่มีใครกล้าเขามาแตะต้อง
"ใครทำ? อย่าบอกนะว่าเป็มัน!"
"ครับนาย ฝีมือสารวัตรราม"
ฮื่มมม กรอดดด
เสียงขบกรามแน่นด้วยความเกรี๊ยวกราด ไม่เคยมีใครกล้ากระตุกหนวดพญามัจจุราชอย่างเขามาก่อน และถึงแม้จะมี คนพวกนั้นก็ล้วนถูกทำให้กลายเป็ปุ๋ยไปคุยกับรากไม้ในเวลาไม่นาน
สารวัตรราม! ท่าทางงานนี้แค่จัดบิ๊กเซอร์ไพรส์ให้คงยังไม่หนำใจพอ
แคว่ก!
รูปหญิงสาวและชายหนุ่มในมือแกร่งถูกฉีกออกเป็เสี่ยงๆ แล้วปล่อยทิ้งลงไปบนพื้น เท้าหนากดเหยียบขย้ำต่อจนเละไม่เป็ชิ้นดี ทั้งสองคนจะมีจุดจบไม่ต่างจากรูปใบนี้อย่างแน่นอน
"พวกมึงออกไปก่อน กู้าใช้ความคิด"
"ครับ/ครับ"
อารมณ์ครุกลุ่นเมื่อครู่ถูกทำให้ค่อยๆ ละลายหายไป ถึงเขาจะเป็คนอารมณ์ร้าย แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องใช้ความคิด เขาก็ไม่เคยปล่อยให้อารมณ์มาลดทอนความปราดเปรื่องของเขาลง มือแกร่งทั้งสองส่งนิ้วผสานกันแล้ววางไว้บนตัก พร้อมกับเรือนตาสีนิลที่หลับลงเพื่อใช้สมาธิ
*****
#อีกด้านหนึ่ง
"ท่านจะปลดผมจากคดีไม่ได้นะครับ"
"ผมเข้าใจคุณนะสารวัตร แต่ผมก็ต้องทำตามคำสั่ง"
สารวัตรรามถูกเรียกเข้าไปคุยในห้องผู้การ และถูกสั่งปลดออกจากคดีบ่อนที่พึ่งจะทลายลงได้เมื่อวาน กับอีก 2 คดีก่อนหน้าที่เกี่ยวกับบ่อนและเหตุฆาตรกรรม
"แต่ผมกำลังจะสาวถึงตัวการใหญ่แล้วนะครับ"
"ผมคิดว่าครั้งนี้คุณล้ำเส้นมากไปหน่อย มันมีแต่จะส่งผลเสียต่อตัวคุณนะ"
เขาพยายามอธิบายด้วยเหตุผลทุกอย่าง เพราะกำลังจะสาวถึงตัวผู้บงการแล้ว แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือคำต่อว่า และคำเตือน
"แต่ผม.."
"งั้นเอาเป็ว่า ั้แ่พรุ่งนี้ไป ผมให้คุณพักร้อนไม่มีกำหนดก็แล้วกัน.. ออกไปได้!"
แม้เพียงจะอ้าปากพูดต่อ ก็ถูกตัดบท แล้วลงท้ายด้วยการให้ลาหยุดงานโดยไม่มีกำหนด เห็นทีตัวการใหญ่ในเื่นี้คงจะมีอิทธิพลมากมายจริงๆ คำสั่งปลดจากคดีจึงลงมารวดเร็วขนาดนี้
"เฮ้อออ"
เมื่อเดินพ้นออกมาจากห้อง เขาก็ลอบถอนหายใจให้กับวงการตำรวจ นี่สินะ.. นายตำรวจยศเล็กที่กำลังไฟแรง พอเจอแบบนี้ คำว่าอุดมการณ์ถึงได้มอดลงไปอย่างง่ายๆ แต่มันจะไม่มีวันนั้นสำหรับเขา ความถูกต้องและกฎหมายจะเป็สิ่งที่เขายึดถือตลอดไป
"เฮ้ย! เลยเวลามาแล้วนี่"
นาฬิกาข้อมือเรือนหรูถูกยกขึ้นมาดูเวลา เมื่อเขานึกขึ้นได้ว่ามีนัดกับคนรัก ซึ่งตอนนี้ก็ล่วงเลยเวลานัดมานานแล้วถึงครึ่งชั่วโมง เขาจึงรีบร้อนเดินออกไปรับรถที่ร้านล้างรถใกล้ๆ สน.
แต่เมื่อไปถึงก็พบกับพนักงานล้างรถหลายคนรีบวิ่งกุลีกุจอไปที่รถเขา โดยมีเถ้าแก่เ้าของร้านกำลังเดินตรงมาหาเขา
"เอ่อ..คือ สารวัตรครับ รถของคุณ..เอ่อ"
เถ้าแก่พูดถึงรถเขาด้วยท่าทีอึกอัก จนเขาเริ่มสงสัย และรีบวิ่งไปที่รถโดยไม่สนใจจะพูดคุยต่อ เมื่อไปถึงก็พบว่ารถถูกพ่นข้อความด้วยสีแดงไว้รอบทั้งคัน ซึ่งโดยส่วนใหญ่จะเป็คำขู่
มึงตาย!! ระวังตัวไว้! อย่าเสือก! ไอ้สัตว์! ตำรวจเอี้ย! ไม่ตายดี! ....
แต่ก็มาสะดุดที่คำนึงที่เขียนตัวใหญ่ไว้ว่า แฟนมึงต้องเป็เมียกู! มันเป็คำขู่ที่ค่อนข้างเจาะจง ทั้งที่ข้อความอื่นจะพุ่งเป้ามาที่ตัวเขาทั้งหมด แต่คำๆนี้กลับเขียนพุ่งเป้าไปที่คนรักของเขา ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกเป็ห่วงความปลอดภัยของคนรัก และกังวลเื่งานหมั้นที่กำลังจะมีขึ้นในอีก 2 วัน
"มันเกิดขึ้นได้ยังไงครับ?"
เขาถามเถ้าแก่เมื่อเข้ามานั่งเจรจาค่าเสียหายกันในออฟฟิศ
"เอ่อ..มันเป็่พัก ไม่มีใครอยู่ร้าน ก็เลยมีวัยรุ่นมาพ่นไว้น่ะครับ"
เถ้าแก่ตอบกลับอย่างไม่สมเหตุสมผลนัก ปกติถ้าเป็เวลาพัก พนักงานจะมีการเวียนกันทำงานตลาด ั้แ่เขาใช้บริการที่นี่มาก็ไม่เคยเห็นพนักงานหยุดให้บริการเวลาพักเลยสักครั้ง และท่าทีเ้าของร้านก็ดูตื่นกลัวเป็พิเศษ
"ผมขอดูกล้องวงจรปิด"
"ก..กล้องเสียครับ เสียหมดทุกตัวเลยครับ"
เป็อีกครั้งที่เถ้าแก่เ้าของร้านตอบกลับมาด้วยท่าทีมีพิรุจ คงต้องมีอะไรแน่ๆ ที่ทำให้ไม่กล้าพูดความจริงออกมา ฉับพลันความคิดก็พาให้ปะติดปะต่อและเดาเหตุการณ์ จนเขาพอจะคาดเดาสถานการณ์ทั้งหมดได้
"งั้นเถ้าแก่ ช่วยจัดการเื่ทำสีใหม่ กับค่าเสียหายให้ผมก็แล้วกันครับ"
"ครับๆๆ ผมจะรีบจัดการให้สารวัตรโดยเร็วเลยครับ ขอบคุณมากนะครับ"
เขาไม่อยากมากเื่กับเถ้าแก่นัก เพราะดูจากรูปการณ์แล้วเถ้าแก่เองก็น่าจะถูกขู่มาเช่นเดียวกัน ทันทีที่เขายอมจบเื่ทั้งหมด เถ้าแก่เ้าของร้านก็ยิ้มรับทั้งน้ำตา และขอบคุณเขายกใหญ่
สารวัตรรามขับรถสำรองของทางร้านออกไป พร้อมกับครุ่นคิด ว่าเห็นทีเขาคงต้องพักสืบเื่งาน แล้วมาสืบเื่ตัวเองแทนซะแล้ว
*****
1K
