ผมก็แค่เชฟที่ผ่านทางมา

    บทที่17 ขุนยักษ์จับลิง !

    จะมีใครไม่ชะงักบ้างเล่า ?
    ก็มวยไทยเป็นอะไรที่สุดยอดมาก ถือได้ว่าเป็นศิลปะการต่อสู้อันดับท็อปๆของโลกเลยนะ !
    และยิ่งไปกว่านั้นมันเป็นวิชาการต่อสู้ที่ร้ายแรงและอันตรายมาก หากคนธรรมดาที่ไม่รู้จักศิลปะการต่อสู้มาเจอกับผู้ใช้มวยไทย คนๆนั้นมีแต่ต้องพ่าย !
    ทว่าคุณพี่แกตรงหน้าเขากลับไม่หวาดกลัวแต่…ตื่นเต้นแทนนี่นะ ?
    นี่มันบ้าอะไรกันฟะเนี่ย !
    แม้แต่คนทั่วไปที่ไม่เคยเรียนศิลปะการต่อสู้ยังรู้เลยว่ามวยไทยมันอันตรายมากแค่ไหน แต่พี่แกกับตื่นเต้นซะงั้น นี่พี่แกไม่กลัวบ้างเลยรึไงว่าจะโดนมวยไทยอัดจนตาย ?
    หรือว่าเขามันยังไม่น่ากลัวพอ ?
    สงสัยเขาคงต้องสําแดงวิชาแม่ไม้มวยไทยทั้งสิบห้าที่ได้เรียนออกมาเสียแล้ว ไม่งั้นใครๆคงจะดูถูกมวยไทยเอาได้ !
    “ ปักลูกทอย ! ” ลู่ซวนซัดลูกเตะพุ่งใส่หัวของยูหมิง
    “ โอ๊ะ ! นี่คือมวยไทยอย่างนั้นเหรอเนี่ย ? ” ยูหมิงโยกตัวหลบได้อย่างง่ายดาย แต่เมื่อเขามองไปยังท่าปักลูกทอยของลู่ซวนเขาก็ต้องประหลาดใจไม่ใช่น้อย
    เขาพบว่าท่านี้เป็นท่าที่อันตรายมาก ถึงแม้จะสามารถหลบมันได้แต่ก็คงต้องเจอลูกเตะต่อไปแน่ๆ เพราะคนที่ใช้ท่านี้สามารถที่จะเปลี่ยนท่าไปยังท่าต่อไปได้  ซึ่งมันเป็นอะไรที่สุดยอดมาก เขาสามารถบอกได้เลยว่าหากคนธรรมดามาเจอท่านี้เข้าไป คนๆนั้นคงต้องน็อกตั้งแต่ท่าแรก 
    และมันก็เป็นไปอย่างที่ยูหมิงคิด เพราะในตอนนี้ลู่ซวนได้เปลี่ยนท่าอย่างรวดเร็ว
    “ จระเข้ฟาดหาง ! ” ลู่ซวนประหลาดใจไม่ใช่น้อยที่อีกฝ่ายสามารถหลบการโจมตีแรกของเขาได้ แต่เขาก็ไม่ลังเลที่จะเปลี่ยนไปยังท่าต่อไปทันที
    ลูกเตะที่ซัดพลาดเป้าของลู่ซวนถูกดึงตวัดหลังกลับมาและพุ่งเข้าใส่จุดๆเดิมของยูหมิงอีกครั้ง
    “ ใจเย็นๆสิ ! กะเอากันถึงตายเลยเหรอ ? ” ยูหมิงโยกตัวหลบง่ายๆเช่นเดิม ถึงแม้ท่าของลู่ซวนจะอันตรายก็จริง แต่คนที่ฝึกปรือความแข็งแกร่งอย่างเขามาตั้งห้าปี มีหรือจะหลบไม่ได้ !
    “ นาคาบิดหาง ! ” ลู่ซวนไม่สนใจคํากวนโอ๊ยของยูหมิง เขาเปลี่ยนทิศทางลูกเตะและเริ่มจู่โจมใส่ยูหมิงอีกครั้ง
    ยูหมิงก็ยังคงโยกตัวหลบอย่างสบายๆเช่นเดิม 
    “ ดับชวาลา ! ” เมื่อพบว่าการโจมตีด้วยลูกเตะใช้ไม่ได้ผล ลู่ซวนก็รีบเปลี่ยนไปใช้หมัดทันที
    “ เป็นท่าที่ไม่เลวนี่ ! ” ยูหมิงพยักหน้าอย่างชื่นชมออกมา ในตอนที่เขายังเด็กเขาก็พอได้ยินมาบ้างว่ามวยไทยเป็นอะไรที่สุดยอดมาก ซึ่งในตอนนี้พอได้มาเจอกับตัวเองเขาก็ต้องยอมรับจริงๆว่ามันสุดยอด
    มันสุดยอดยังไงน่ะเหรอ ? 
    ก็เพราะในระหว่างต่อสู้หากโจมตีพลาดเป้า ผู้ใช้ก็สามารถที่จะเปลี่ยนท่าได้ทันทีเลยยังไงล่ะ ดูอย่างชายที่อยู่ตรงหน้าเขาก็พอแล้ว
    ถึงแม้ทักษะและจังหวะในการใช้มวยไทยของอีกฝ่ายจะยังไม่ดีพอ แต่อีกฝ่ายก็สามารถที่จะใช้ประโยชน์จากการเปลี่ยนท่าได้ในทันทีมาแก้ไขตรงจุดนี้ได้
    นี่สามารถบอกได้เลยว่ามวยไทยนั้นเป็นอะไรที่สุดยอดมาก !
    “ ขุนยักษ์จับลิง ! ” หลังจากที่ใช้แม่ไม้ไปทั้งหมดสามท่าและอีกฝ่ายยังคงหลบได้ ลู่ซวนก็ขมวดคิ้วแน่นและไม่รอช้าที่จะใช้ท่าที่รุนแรงและเฉียบขาดที่สุดออกมาในทันที
    ยูหมิงรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของท่วงท่าตรงหน้า ในไม่ช้าเขาก็พบหมัดที่กําลังซัดมาอย่างรุนแรง เขาหลบมันในทันที
    แต่ทันใดนั้นหมัดที่จู่โจมพลาดเป้าก็ได้เปลี่ยนไปเป็นลูกเตะพร้อมกับพุ่งเข้ามาอีกครั้ง 
    เขาก็หลบมันอีกครั้ง แต่ในตอนนี้เขากลับประหลาดใจมากกว่าเดิม อย่างไรก็ตามเขาก็พบว่าท่านี้ยังไม่สิ้นสุดแค่นั้น เพราะมันยังตามมาด้วย...ศอก !
    “ โอ้ ! ” ยูหมิงก็ยังคงหลบได้อีกครั้ง ในตอนนี้เขามองไปยังลู่ซวนที่หยุดการโจมตีด้วยความสงสัย เขาสงสัยว่าทําไมอีกฝ่ายถึงไม่โจมตีต่อ ทั้งๆที่เขากําลังมันเลยแท้ๆ
    “ ไม่ได้…เป็นไปไม่ได้…เป็นไปได้อย่างไร…แกหลบมันได้ยังไง ?! ” ลู่ซวนสั่นเทิ้มด้วยความช็อค เขารู้สึกช็อคที่อีกฝ่ายสามารถหลบท่าขุนยักษ์จับลิงได้ง่ายๆทั้งๆที่ยากจะหลบ  เป็นไปได้ไง อีกฝ่ายสามารถหลบมันได้อย่างไร ?
    ท่าอื่นอีกฝ่ายหลบได้เขาก็ยังคงพอทําใจได้ แต่ท่าขุนยักษ์จับลิงนั้นเขายอมไม่ได้เด็ดขาด 
    ขุนยักษ์จับลิง !
    ขุนยักษ์จับลิงเชียวนะ ! มันเป็นท่าจู่โจมต่อเนื่องที่รวดเร็วที่สุดแล้ว แม้แต่นักมวยบางคนยังไม่สามารถตอบสนองได้ทันเลยด้วยซํ้า แต่นี่อีกฝ่ายกลับสามารถหลบได้หมดไม่แม้จะเปลี่ยนสีหน้า !
    ท้อ ! ในตอนนี้เขารู้สึกท้อเป็นอย่างมากที่จะใช้แม่ไม้ที่เหลือออกมา 
    ทําไมน่ะเหรอ ? ก็แม่ไม้ที่เขาใช้ออกมาทั้งหมดนั่นน่ะเป็นท่าที่เขามั่นใจสุดๆแล้ว ถ้าท่าเหล่านั้นไม่ได้ผล ท่าอื่นก็คงไม่ได้ผลแล้วล่ะ !
    “ ผมหลบได้ยังไง ? ง่ายมาก ผมก็แค่หลบอย่างที่คุณเห็นนั่นแหละ ! ” ยูหมิงสับสน เรื่องแค่นี้ยังต้องถามด้วยเหรอ แค่มองดูก็น่าจะรู้แล้วนี่ว่าเขาหลบมันได้ยังไง 
    ก็แค่หลบ !
    ใช่แล้วที่เขาทํามันก็แค่หลบ !
    หรือคุณเห็นว่าผมเต้น ?
    “ ก็แค่หลบ ? แค่นี้อะนะ ? ” ลู่ซวนถามออกไปอย่างไม่รู้ตัว
    “ ใช่ ! หรือคุณจะเห็นอย่างอื่นที่มากกว่าหลบด้วยรึไง ? ” ยูหมิงมองชายตรงหน้าด้วยสายตาแปลกๆ
    เขาก็แค่แค่หลบนี่หว่า แล้วทําไมอีกฝ่ายพูดอย่างกับเขาทําอย่างอื่นด้วยล่ะ ?
    “ แก… ” ลู่ซวนที่ได้ยินคําอธิบายรู้สึกรับไม่ได้อย่างแรง เขาเห็นอยู่ก็จริงว่าอีกฝ่ายทําก็แค่หลบแต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากรู้ซักหน่อย 
    “ ไม่ต้องมา “ แก ” เลย เอ้าลองดูท่าของผมบ้างละกัน ” ยูหมิงส่ายหัวและจู่โจม “ ขุนยักษ์จับลิง ! ” 
    หมัด ลูกเตะ ศอก ทั้งสามนี้ถูกปล่อยออกไปในเวลาเดียวกัน มันเป็นความรวดเร็นจนแทบตอบสนองไม่ทัน
    ลู่ซวนที่ยืนอยู่กับที่ก็ช่วยไม่ได้ที่จะต้องตกใจ “ เร็ว เร็วมาก ! ” เพราะเขามองเห็นเพียงแค่ประกายเงาที่พุ่งเข้ามา
    วูบ
    แสงไฟที่ได้ดับลงก่อนหน้านี้ก็ได้กระพริบขึ้นมาอีกครั้ง มันฉายแสงกวาดผ่านไปทั่วทั้งใบหน้าของยูหมิง
    ลู่ซวนที่ถูกโจมตีและกําลังจะหมดสติก็พลันได้เห็นใบหน้าของเงาคนนั้น 
    ตึก
    ร่างของลู่ซวนล้มลงกระแทกกับพื้นทันที 
    ลู่ซวนในตอนนี้หมดสติไปแล้ว และก่อนที่จะหมดสติเขายังไม่ได้รับรู้แม้กระทั่งความเจ็บปวดที่ได้รับจากการโจมตีด้วยซํ้า
    แต่สิ่งที่เขาเห็นในตอนก่อนที่จะหมดสติไปนั้นคือใบหน้าของผู้ที่โจมตีเขา 
    อา…หล่อเหลาเกินไปแล้ว !
    นี่คือสิ่งที่เขาคิดก่อนจะหมดสติไป และยังตกใจด้วยว่าทําไมชายหนุ่มคนนี้ถึงสามารถใช้มวยไทยได้ แต่เขาก็ไม่มีโอกาสที่จะได้ถาม
    “ ใช้ได้ ! ” ยูหมิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ท่าขุนยักษ์จับลิงมันเป็นท่าที่ดีมาก เขาสามารถนําเอาไปใช้งานกับคนธรรมดาได้แน่
    อย่างไรก็ตามสิ่งที่ยูหมิงรู้สึกในตอนนี้ก็คือเสียดาย ความเสียดาย !
    เขารู้สึกเสียดายที่อีกฝ่ายไม่ยอมแสดงมวยไทยออกมาหลายๆท่า ไม่งั้นเขาคงเรียนรู้และนํากลับมาใช้ได้เยอะแน่
    เฮ้อ…
    ยูหมิงถอนหายใจเบาๆ และหันไปทางซินเสวี่ย แต่เขาก็ต้องมองเธอด้วยสายตาแปลกๆอีกครั้ง
    นั่นเธอเป็นอะไรน่ะ ? ทําไมถึงได้ยืนนิ่งขนาดนั้น ? หรือว่าเมนส์จะมา เลยทําให้ขยับไม่ได้ ?
    เมนส์ของซินเสวี่ยไม่ได้มา แต่ที่เธอหยุดนิ่งแข็งค้างอย่างที่ยูหมิงเห็น มันเป็นเพราะเธอตะลึงและช็อคในเวลาเดียวกัน 
    เธอทั้งตะลึงและช็อคมากที่ยูหมิงสามารถเอาชนะลู่ซวนได้ในท่าเดียว 
    ทว่าสิ่งที่ทําให้เธอตกตะลึงมากที่สุดก็คือการที่ยูหมิงใช้ท่าของลู่ซวนในการเอาชนะลู่ซวน แถมมันยังมีประสิทธิภาพมากกว่าที่ลู่ซวนใช้เยอะเลย
    ซึ่งนั่นไม่ได้หมายความว่ายูหมิงคือปรมาจารย์แห่งศิลปะการต่อสู้มวยไทยหรอกเหรอ ? 
    ‘ เธอคนนี้แปลกจริงๆ เหอะ ในเมื่อเธอนิ่งซะอย่างนั้น งั้นฉันกลับเลยแล้วกัน ’ ยูหมิงไม่รู้ว่าเพราะอะไรทําไมอีกฝ่ายถึงได้นิ่งอย่างนั้น เขาจึงขี้เกียจรอและเดินสวนเธอที่นิ่งค้างกลับภัตตาคารบัวสวรรค์ไปในทันที