the choice

เจมส์รู้สึกขอบคุณวินนี่อยู่ในใจ จากนั้นก็เอื้อมมือไปขยี้หัวเธออย่างไม่รู้ตัวพร้อมกับพูดว่า “ขอบคุณนะ”“คะ? ”“เอ่อ...ขอโทษที” เขาพูดขอโทษทันทีที่เขารู้สึกตัวว่าทำอะไรลงไปเมื่อครู่นี้
วินนี่พยักหน้ารับคำขอโทษพร้อมกับหันหน้ากลับไปมองซอมบี้ด้านล่างทันที โดยไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ไม่กล้าถามออกไปว่าทำไมเขาถึงทำแบบนั้น
เวลาผ่านไปสักพักหนึ่งโดยไม่มีบทสนทนาใด ๆ เกิดขึ้น มีเพียงเสียงซอมบี้ที่ร้องอยู่ด้านล่างดังให้ได้ยินชัดเจน
เมื่อเจมส์เห็นว่าด้านล่างมีซอมบี้เยอะพอสมควรแล้ว และคิดว่าทางที่เขาใช้ออกไปคงมีพวกมันลดลงพอที่เขาจะสู้ไหว จึงเอ่ยปากบอกให้คนข้าง ๆ ลุกตามมา
“นี่..ไปกันได้แล้ว” เจมส์ยืนขึ้นเต็มความสูงโดยไม่ได้มองเธอเลยแม้แต่น้อย“เอ้า รีบขึ้นหลังมาสิ เธอคิดว่าตัวเองกระโดดถึงตรงนั้นเหรอ ขาก็สั้นแค่นั้นน่ะ” เจมส์พูดพลางมองไปที่ขาของวินนี่พร้อมกับส่ายหัวและหันกลับขึ้นมามองไปที่ซอมบี้อีกครั้ง
เขาไม่สนใจสายตาที่ไม่พอใจของคนตัวเล็กที่มองมาแต่อย่างใด
พอเจมส์เห็นจังหวะที่ควรไป เขาก็ให้เธอขี่หลังขึ้นมาทันที ในตอนนี้ค่าพลังโจมตี 14 มันทำให้เขาถูกเพิ่มพละกำลังในทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือความเร็ว
เขาอุ้มวินนี่กระโดดข้ามไปตามตึกที่เรียงต่อกันเพื่อเลี่ยงการถูกซอมบี้ด้านล่างเข้าโจมตี เมื่อกระโดดข้ามตึกไปไกลระยะหนึ่ง ก็พบว่าซอมบี้แถวนี้นั้นน้อยลงจนแทบไม่เห็นเลย เจมส์จึงกระโดดลงมายังพื้นด้านล่างพร้อมกับวางตัววินนี่ลง
เขาจัดการกับซอมบี้สองตัวที่เดินเข้ามาเมื่อเห็นพวกเขา การฆ่าซอมบี้สองตัวนี้ทำให้เจมส์พบว่าความเร็วโจมตี 1% ของเขา มันจะโจมตีเร็วขึ้นเล็กน้อย โดยความเร็วโจมตีจะเพิ่มขึ้นได้เฉพาะตอนที่โจมตีเท่านั้น มันเร็วเกินกว่าค่าพลังโจมตีที่มาเสริมร่างกาย
“ดีนะที่ตรงนี้มันมีกันแค่นี้” เขาพูดขึ้นพร้อมมองไปรอบ ๆ ตัว
[คุณได้รับ exp+50][คุณได้รับ exp+50][คุณได้รับ ยาเพิ่มพลังชีวิตระดับต่ำ1ขวด สามารถเพิ่มพลังชีวิตได้20][บริวารได้รับ exp+20][บริวารได้รับ exp+20]
เขายิ้มพอใจกับสิ่งที่ได้รับ และเมื่อเดินไปอีกหน่อยก็ได้มีซอมบี้พุ่งเข้ามาทางด้านหลังโดยไม่ทันได้ระวัง มันกัดเข้าที่ไหล่ของวินนี่อย่างจัง
มันกัดกระชากเนื้อบริเวณไหล่หลุดออกมาทำให้กลิ่นคาวเลือดของวินนี่คละคลุ้ง ไม่รอช้า เจมส์เอามีดพร้าฟันเข้าไปที่ซอมบี้ มันล้มลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้น จากนั้นเขาก็รีบไปดูวินนี่ทันที
“นี่เธอ เป็นอะไรมากไหม” เขาจับตัวเธอหันมาเผชิญหน้าพร้อมกับมองดูแผลที่ไหล่บาง ๆ
[ข้อมูลบริวาร][พลังชีวิต 19/29]
เจมส์มองหน้าต่างตรงหน้าก็ได้ถอนหายใจออกมาทีหนึ่ง ก่อนจะนำยาเพิ่มพลังชีวิตระดับต่ำให้เธอดื่ม
“ดื่มนี่ซะ” เขายื่นขวดเล็ก ๆ ให้กับเธอ
“มันคืออะไรคะ” ใบหน้าเล็กซีดมองด้วยความสงสัย
“มันช่วยให้เธอไม่ตายก็แล้วกัน ดื่มไปซะ” วินนี่พยักหน้าก่อนจะรับขวดยาในมือของเจมส์แล้วดื่มมันหมดรวดเดียว
พลังชีวิตของวินนี่ค่อย ๆ เพิ่มขึ้น เลือดที่แผลของเธอหยุดไหล เนื้อที่ฉีกขาดก็ถูกเติมเต็มเหมือนกับว่าเธอไม่เคยถูกกัดมาก่อน แผลของเธอหายเป็นปกติภายในพริบตาราวกับมีเวทมนตร์ ตอนนี้วินนี่ถูกรักษาเรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงรอยเสื้อที่ขาดแหว่งกับคราบเลือดที่เลอะเปรอะอยู่
“ระวังตัวหน่อยสิ” เจมส์พูดด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับจ้องเข้าไปที่ตาของวินนี่โดยตรง
เขาเอามือไปลูบที่หัวไหล่ของวินนี่ด้วยความอยากรู้ว่าบาดแผลเธอเป็นอย่างไรบ้าง เขาค่อย ๆ วางมือลงบนไหล่เนียน และเริ่มรู้สึกถึงผิวที่อ่อนนุ่มละเอียด ก่อนจะรีบชักมือกลับทันที เพราะตอนนี้เหมือนว่าอุณหภูมิในร่างกายของเขามันเริ่มสูงขึ้น อกด้านซ้ายมันเต้นดังจนเขาเองได้ยิน
“มะ...ไม่เหลือแผลแล้วนี่” เจมส์พูดเสียงตะกุกตะกักแต่แล้วก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาหยุดอาการที่ทำอะไรไม่ถูกของเจมส์ไว้ก่อน
แฮ่ ๆ แฮ่ ๆ
เสียงของซอมบี้ตัวเมื่อครู่ที่ลงไปนอนนิ่งอยู่กับพื้นดังขึ้นเบา ๆ นั่นทำให้เจมส์มองหันขวับไปทันที
“มันยังไม่ตาย” เขามองไปที่ซอมบี้บนพื้น มันกำลังพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา“แต่มันอ่อนแรงลงแล้วล่ะ เธอลองฆ่ามันดูสิ” เขาพูดขึ้นพร้อมกับหันมาสบตากับเธอตรง ๆ
“ค คะ? ” วินนี่มองเจมส์สลับกับซอมบี้ตัวนั้นด้วยความงุนงง
“เธอไม่อยากแข็งแกร่งขึ้นเหรอ เธออยากตกอยู่ในสภาพแบบนั้นอีกรึเปล่าล่ะ” เจมส์พูดด้วยเสียงเข้มขึ้น
“ถ้าเธออยากแข็งแกร่งขึ้น เธอต้องทำ” วินนี่ที่ได้ยินเสียงและสีหน้าที่จริงจังของเจมส์แบบนั้น เธอก็ได้เรียกมีดจากช่องเก็บของออกมาในมือ เธอกำมีดแน่นพร้อมกับจ้องเขม็งไปที่ซอมบี้
วินนี่ลุกขึ้นยืนและเดินตรงไปยังซอมบี้ตัวที่นอนใกล้ตายอยู่บนพื้น เธอค่อย ๆ นั่งลงพร้อมกับยกแขนด้านที่ถือมีดขึ้นสูง ก่อนจะแทงลงไปที่อกด้านซ้ายของซอมบี้ตรงหน้าของเธอ
เลือดเน่าจากตัวของซอมบี้พุ่งกระเซ็นขึ้นมาเลอะเปรอะหน้าของวินนี่ เธอยกมีดในมือที่คาอกซอมบี้อยู่ขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะแทงลงไปซ้ำ ๆ อีกสามถึงสี่ครั้งจนเธอแน่ใจว่ามันตายแล้วจริง ๆ
เมื่อไร้ซึ่งเสียงที่น่าผวาของซอมบี้แล้ว วินนี่ก็ได้เซล้มลงมานั่งข้าง ๆ ตัวของซอมบี้ที่เธอฆ่า พร้อมกับหันหน้ามาหาเจมส์แล้วยิ้มทั้งน้ำตา
“ฉันทำได้แล้วค่ะ ฉันทำได้แล้ว” เสียงสั่น ๆ พร้อมกับรอยยิ้มสวยของเธอ ทำให้เจมส์มองอย่างไม่ละสายตา
“เธอเก่งมาก ทำดีแล้ววินนี่”“ขอบคุณ…ที่พยายาม” เจมส์มองไปยังดวงตาคู่สวยพร้อมกับยิ้มบาง ๆ กลับไป
[คุณได้รับ exp+50][บริวารได้รับ exp+40][คุณได้รับสกิลไนท์วิชชั่น] --> [คุณได้รับสกิลนี้แล้ว สกิลถูกเปลี่ยนเป็นสมุดสกิล]
[ระดับของคุณเพิ่มขึ้น 4-->5][ระดับบริวารของคุณเพิ่มขึ้น 1-->2]
“ที่ฉันทำไป...มันดีแล้วจริง ๆ ใช่ไหมคะ” เธอจ้องมองซากศพของซอมบี้ที่อยู่ตรงหน้า ในดวงตาของเธอตอนนี้มันพร่ามัวเพราะเต็มไปด้วยน้ำใส ๆ ที่เอ่อล้น แต่เสียงที่เธอเปล่งออกมา มันไม่ได้เป็นเสียงที่แสดงความเสียใจเลยแม้แต่น้อย มันเป็นเสียงที่แสดงถึงความดีใจ
“อืม เก่งแล้ว เธอทำได้ดี” เจมส์ตอบเสียงเรียบพร้อมกับตบบ่าเบา ๆ เป็นการให้กำลังใจ เธอหันมายิ้มให้ด้วยรอยยิ้มที่สดใส ตาหวานของเธอที่ส่งมามันทำให้เจมส์จ้องมองอย่างไม่ละสายตา
ตึก ตัก ตึก ตัก
‘อะไรวะเจมส์ แกเป็นอะไรเนี่ย’ เขายิ้มกลับให้เธอ แล้วรีบหันหน้าหนีไปทางอื่นทันที แล้วเจมส์ก็บอกให้วินนี่เรียกหน้าต่างข้อมูลออกมาเพื่อดูระดับของตัวเอง เขาเปลี่ยนเรื่องโดยไม่อยากให้วินนี่ผิดสังเกต
[ข้อมูลผู้เอาชีวิตรอด][ชื่อ วินนี่ เลเวล 1-->2 อาชีพ ผู้หมอบคลาน][พลังชีวิต 29-->33][พลังโจมตี 1 (+5) ][พลังป้องกัน 0][สกิล นายแห่งอัสนี,ไนท์วิชชั่น,รักษาระดับสูง,ต้านทานเชื้อซอมบี้ได้ทั้งหมด][แต้มสะสม 5]
เจมส์เห็นข้อมูลของเธอก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ และได้บอกให้วินนี่ลองอัพแต้มเพิ่ม ก่อนจะสอนให้เธอใช้แต้ม“เธอต้องเปิดระบบใช้แต้มของเธอก่อน แล้วก็อัพแต้มตามที่ฉันบอกซะ” เจมส์พูดขึ้น“โอเคค่ะ” เธอตอบรับคำเจมส์ทันที
[ระบบใช้แต้ม][แต้มสะสม 5 แต้ม][+พลังชีวิต][+พลังโจมตี][+พลังป้องกัน][+พลังจิต][+ความสามารถสกิล]
เมื่อมีหน้าต่างแต้มสะสมปรากฏขึ้นมา เจมส์ได้ให้วินนี่เพิ่มแต้มตามที่เขาบอก โดยให้เพิ่มไปที่ พลังชีวิต 1 ป้องกัน 2 ความสามารถสกิล 2เพราะเธอจำเป็นต้องมีพลังชีวิตมากกว่านี้ ส่วนอีกสองค่านั้น พอเลเวลเพิ่มขึ้นมันก็จะหายไปเจมส์เลยต้องการรู้ว่าหากอัพก่อนมันจะหายไป มันจะเป็นอย่างไร
-tbc-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

the choice : eleven

นิยายแนะนำ

the choice

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

the choice : eleven

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้