เวลาผ่านไปราวหนึ่งเค่อซิ่วซิ่นใช้วิชาตัวเบาวิ่งมาหยุดอยู่ที่หน้าทางเข้าพรรคเลี่ยงหรง นางพบกับสิ่งที่แปลกไปนั่นก็คือผู้เฝ้ายามประจำประตูนั้นมีมากขึ้นจากสองคนเป็ห้าคนแถมยังมีคนลาดตระเวนไปมาโดยรอบบริเวณอีกประปราย
เหตุใดท่านประมุขถึงต้องเพิ่มกำลังคุ้มกันให้หนาแน่นเช่นนี้ทั้ง ๆ ที่ วรยุทธ์ของท่านก็สูงส่งยากจะต่อกร
ตามปกติแล้วซิ่วซิ่นจะได้รับอนุญาตให้เข้าออกพรรคได้ตามสะดวกแต่ครานี้ต้องตรวจสอบร่างกายว่าพกสิ่งใดที่อาจทำอันตรายหรือไม่ หากเป็อาวุธติดตัวก็จะฝากไว้ด้านหน้าทางเข้าส่วนการค้นร่างกายก็เป็หน้าที่ของสตรีที่รับหน้าที่เฝ้ายามในขณะนั้น
กว่าจะผ่านทางเข้ามาก็ใช้เวลาอยู่พอสมควรซิ่วซิ่นก้าวซ้ายสลับขวา สาวเท้าตรงไปยังห้องทำงานของท่านประมุข
นางเคาะประตูจากนั้นะโออกไปว่า“ท่านประมุข ! ข้ามีเื่จะคุย” คนด้านในไม่ได้ตอบกลับมาในทันที นางจึงเคาะประตูซ้ำอีกหนึ่งจังหวะ
“เข้ามาได้” เมื่อได้ยินเสียงตอบรับนางผลักประตูไม้เข้าไปด้วยความรุนแรง จากนั้นก็ตรงไปที่โต๊ะทำงานที่มีกองเอกสารกองอยู่เป็ตั้ง
ชายหนุ่มวางพู่กันลงก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตานางที่มาหา
“นี่มันหมายความอย่างไรกันแน่!” นางฟาดจดหมายยับ ๆ ลงบนโต๊ะอย่างรุนแรงจนเกินแรงสั่นะเืมากพอที่จะทำให้จานฝนหมึกลอยขึ้นเหนือโต๊ะเล็กน้อยหมึกสีดำด้านในกระฉอกออกมาจนเปื้อนพื้นโต๊ะ
ราวกับชายหนุ่มรู้ว่าจะเกิดเื่แบบนี้ขึ้น เพราะเอกสารที่อยู่ในรัศมีน้ำหมึกนั่นถูกเก็บออกมาทั้งหมดจากนั้นรวบเป็ตั้งวางเรียงกันที่ริมโต๊ะอีกด้านหนึ่ง
“ซิ่วซิ่น โปรดใจเย็นก่อนมิเช่นนั้นเราคงจะคุยกันมิรู้ความ”ลมหายใจฟืดฟัดถูกส่งออกมาอย่างไม่พอใจจากสตรีท่านนั้น แต่หากไม่ทำตามคำแนะนำนี้คำตอบที่้าคงจะไม่ถูกเปล่งออกมา
จากนั้นไม่กี่อึดใจซิ่วซิ่นก็ควบคุมอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ได้เรียบร้อย
“ข้าขอโทษด้วย ท่านประมุข” นางโค้งให้พร้อมกำหมัดประทับเข้าที่ฝามือของตนจากนั้นยื่นไปด้านหน้าเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพ
ประมุขส่ายศีรษะ“ไม่เป็ไรข้ารู้ดีว่าเ้าคงจะเร่งรีบมาหาข้าอย่างแน่นอน หลังจากที่ได้รับจดหมายนั่นถ้าเช่นนั้นเ้าควรจะนั่งก่อนดีกว่าข้าเกรงว่าเ้าจะต้องฟังคำตอบของข้าจนเมื่อยขาอย่างแน่นอน”
“หวังว่าจะเป็คำตอบที่ข้า้า” ซิ่วซิ่นเดินไปหยิบเก้าอี้ไม้ที่ริมห้องมาตั้งตรงข้ามกับท่านประมุขก่อนจะนั่งลงไป“ข้าไม่เชื่อว่าท่านพี่เหิงจะทำการอะไรเช่นนั้นอย่างแน่นอนมันจะต้องเป็การเข้าใจผิดท่านประมุขโปรดพิจารณาอีกครั้งหนึ่งเถิด”
“ถ้าเช่นนั้นลองดูหลักฐานพวกนี้ก่อนก็แล้วกัน” ท่านประมุขหลวนเซียนหยิบห่อผ้าขนาดเล็กสีขาวออกจากลิ้นชักจากนั้นคลี่ผ้าออก มีเข็มสีเงินขนาดเล็กอยู่จำนวนหนึ่งซึ่งบรรจุลงซองอาวุธลับเรียบร้อย
807
