ตอนที่22 ปราณปีศาจอันบ้าคลั่ง
เทียนถางมิได้เริ่มฝึกทักษะ ดรรชนีปราณกระบี่พิษมันจ้องมองไปล้อมรอบและได้รับรู้ว่าพลังของพื้นที่ล้อมรอบกลับมาเป็เช่นเดิมแล้วเทียนถางจึงได้ลอยออกมาจากรถเข็นไปนั่งอยู่ที่หินใจกลางบ่อน้ำก้อนเดิมเทียนถางเพ่งสมาธิลงไปในร่างกายของมันและเริ่มโคจรพลังปราณปีศาจในร่างกายอย่างรวดเร็วเทียนถางได้หยิบมณีบริสุทธิ์ที่จูหลินให้ออกมาทันที
“วิ้งฟุม”มณีบริสุทธิ์ส่องแสงสว่างออกมาจำนวนมากและเริ่มทำให้ปราณปีศาจในร่างกายของเทียนถางบริสุทธิ์ขึ้นและเข้มข้นขึ้นอย่างรวดเร็วมันแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วมาแต่มิใช้แค่พลังของมณีบ่อน้ำแห่งาาภูตเริ่มทำงานมันดูดซับพลังจากพื้นที่ล้อมรอบตัวเทียนถางเข้าสู่ร่างกายของเทียนถางด้วยความเร็วอย่างมิน่าเชื่อ
เทียนถางปราณในร่างกายของเทียนถางเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วจนตอนนี้มันสามารถที่จะรับรู้ได้ว่าปราณปีศาจเพิ่มขึ้นมามากกว่าตอนแรกถึงสามเท่าเลยหลังจากผ่านไปได้ห้าวันเต็มเทียนถางก็สามารถที่จะรับรู้ได้ว่าตอนนี้พลังปราณปีศาจของมันถูกเติมเต็มแล้วและปราณปีศาจของมันยังถูกบีบอัดกันจนกลายเป็ปราณที่มีความแข็งแกร่งอย่างมิน่าเชื่อ
เทียนถางจึงได้เริ่มที่จะฝึกบทที่หกแห่งทักษะโลหิตมารร้าย ต่อทันทีเทียนถางเริ่มส่งพลังปราณปีศาจจำนวนมหาศาลไปทั่วร่างกายของมันเข้าไปที่กระดูกและอวัยวะทั้งหมดในร่างกายของมันอย่างรวดเร็วพลังปราณปีศาจเริ่มกัดกินทั้งกระดูกและอวัยวะในร่างกายของเทียนถางอย่างบ้าคลั่งจนมิอาจที่จะควบคุมได้แล้วในตอนนี้
“พวกข้าคงต้องต้องขอบใจเ้าที่ให้เราพักอยู่ที่นี้”หลังจากผ่านมานานถึงสิบวันเต็มไปนิกายมากมายก็เดินทางกลับไปยังนิกายของตนและจูหนิงกับจูหลินและนิกายมรกตเขียวขจีเองก็ต้องเดินทางกลับจูหนิงกล่าวกับจุนซันและจุนซันจิงที่ออกมาส่งทุกคนกลับเช่นกันจูหลินจ้องมองไปอย่างใจหายเพราะตลอกเวลานับั้แ่มอบของให้เทียนถางนางก็มิได้ไปหาเขาเลย
“เทียนถางยังฝึกอย่างหนักเขายังมิได้ออกมาหรอกนะแต่เขาฝากนี้มาให้เ้า”จุนซันขบขันเล็กน้อยก่อนที่จะกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มและยื่นกระดาษหนึ่งแผ่นให้กับจูหลินนางประหลาดใจมากและรับมาจากมือของจุนซันนางลองอ่านดุและดวงตาของนางก็ต้องเบิกกว้างเพราะในนั้นคือทักษะระดับเจ็ดนามของมันคือ แสงประกายสว่างไสว มันทักษะต่อสู้ที่รวดเร็วและเหมาะสำหรรับผู้ที่ใช้ศาสตราวุธจำพวกกระบี่คู่เป็อย่างมาก
“เ้าปฏิเสธมันมิได้นะเพราะเขา้าให้เ้าจริงๆ”จุนซันรู้ว่าจูหลินจะกล่าวปฏิเสธมันจึงได้รีบกล่าวออกมาอย่างจริงจังนั้นทำให้นางมิอาจที่จะกล่าวสิ่งใดได้เลยจูหนิงจ้องมองไปที่กระดาษเล็กน้อย เมื่อได้เห็นนางเองก็ตกตะลึงเช่นกันแต่ก็มิได้กล่าวสิ่งใดจากนั้นนิกายเขียวขจีก็ต้องเดินทางกลับจูหลินเต็มไปด้วยรอยยิ้มหากชายใดเห็นนางในตอนนี้ก็ต้องรักนางอย่างหมดใจเป็แน่
“มีสิ่งใดเขียนด้านหลังของกระดาษนะ”จูหนิงที่นั่งลอยอยู่บนอากาศด้านข้างนกสีฟ้าอ่อนที่จูหลินกำลังนั่งอยู่ก็กล่าวออกมาเพราะสังเกตให้บางอย่างจูหลินรีบหันกระดาษเพื่อตรวจสอบทันทีแต่เมื่อเห็นข้อความหน้าของนางก็แดงขึ้นมาทันทีและนางพึมพำออกมาว่า โรคจิต หื่นกาม หลงตัวเองซ้ำไปมาหลายสิบครั้งและนางของนางก็กลับมาแดงอีกครั้ง ข้อความนั้นคือ“ถ้า้าจะเป็ภรรยาข้าเ้าต้องขยันให้มากนะ หลินน้อย”เมื่อจูหลินนึกถึงนางก็มิสามารถที่จะเก็บอาการเขินของนางได้อีกแล้ว
เทียนถางนั่งอยู่เช่นนั้นตลอดสิบวันเต็มั้แ่มาอยู่ในที่แห่งนี้ปราณปีศาจหลอมรวมเข้ากับกระดูกและอวัยวะทั้งหมดโดยสมบูรณแล้วเทียนถางเต็มไปด้วยความสับสนเพราะว่าตอนนี้เทียนถางได้เข้าสู่ระดับแปดแห่งระดับอสูรแล้วแต่นั้นมิใช้สิ่งที่ทำให้มันตกตะลึงเทียนถางนั้นััได้ว่าร่างกายของมันนั้นราวกับไร้ความรู้สึกเพราะว่าพลังปราณปีศาจได้ห่อหุ้มและกัดกินทั่วร่างกายของมันไปจำนวนมากแล้ว
“ข้าไร้ความรู้สึกแต่มันยังมิสมบูรณ์หรือ”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าดุร้ายเพราะว่ามันรับรู้ได้ว่าร่างกายของมันยังพอมีความรู้สึกในบางส่วนเทียนถางจึงได้คาดเดาว่าร่างกายของมันนั้นยังถูกปราณปีศาจกลืนกินได้ยังมิครบทุกส่วนเทียนถางจึงได้เริ่มฝึกบทที่เจ็ดแห่งทักษะ โลหิตมารร้าย ต่อทันที
พลังปราณปีศาจสีดำสนิทพุ่งเข้าสู่ร่างกายทั้งหมดและเริ่มกัดกินร่างกายด้วยความรวดเร็วมากเทียนถางมิได้ทำเพียงเท่านั้นมันเริ่มส่งพลังปราณปีศาจเข้าไปที่ตันเถียนเพื่อเปลี่ยนแปลงตันเถียนของมันด้วยความรวดเร็วมากตันเถียนของเทียนถางเริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว
“ฟุม กืก”ปรากฏรอยร้าวที่ปราณที่ห่อหุ้มเกาะตันเถียนนั้นทำให้เทียนถางขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างสับสนเพราะมันมิคิดว่าจะเกิดเื่ราวเช่นนี้ขึ้นแต่มินานพลังปราณจำนวนมากก็ค่อยๆไหลออกตามรอยร้าวจนรอยร้าวขนาดใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วเทียนถางเต็มไปด้วยความสับสนแต่แล้วมันก็แตกออกมาและส่งปราณทั้งหมดหลั่งไหลออกไปจำนวนมาก
“นี้..”เทียนถางอุทานออกมาเสียงดังเพราะมันไม่คิดว่าร่างกายของมันจะขยายตัวขึ้นเพราะพลังปราณปีศาจที่หลั่งไหลออกมาจะทำให้เทียนถางแข็งแกร่งขึ้นเช่นนี้และเทียนถางจ้องมองไปที่เกาะตันเถียนที่กำลังขยายขึ้นรวดเร็วมากและต้นไม้แห่งชีวิตที่เต็มไปด้วยปราณปีศาจที่เพิ่มพูนขึ้นมากมายก็ขยายขึ้นอย่างรวดเร็ว
“นี้หรือว่าข้า ข้ามขั้นพลังปราณหรือ”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างสับสนเพราะเนื่องจากตอนนี้มันััพลังยุทธได้ว่ามันได้อยู่ในระดับสิบครึ่งก้าวของระดับัแล้วเทียนถางเต็มไปด้วยความสับสนแต่สามารถที่จะค้นพบว่ามันเป็เื่ที่ดี เทียนถางเริ่มดูดซับพลังจากพื้นที่รอบตัวเพื่อเต็มเติมพลังตันเถียนที่ถูกขยายพื้นที่ขึ้น
“ฟุม วิ้ง”พลังจากผืนฟ้า ผืนโลกและเหล่าสมุนไพรกับพลังของมณีบริสุทธิ์ทั้งหมดถูกดูดซับเข้ามาในร่างกายเพื่อเติบเต็มกันอย่างรวดเร็วมินานพลังปราณของเทียนถางก็ถูกเติมจนเต็มและเทียนถางก็ลืมตาขึ้นพร้อมกับส่งกลิ่นอายที่แข็งออกมาอย่างมหาศาลเพราะว่าตอนนี้มันได้บรรลุทักษะ โลหิตมารร้าย แล้ว เทียนถางลอยขึ้นและกลับมานั่งที่รถเข็น
เทียนถางออกมาจากพื้นที่ไปด้านนอกเพื่อที่จะทดสอบพลังของมันเทียนถางมุ่งหน้าออกมาจากนิกายไปที่ป่าด้านหลังของนิกายมินานมันก็ลอยมาถึงใจกลางของป่าปรากฏกลุ่มของสัตว์อสูรจำนวนมากเทียนถางจึงได้เริ่มปกปิดกลิ่นอายของตนเองทันทีและมุ่งหน้าไปที่กลุ่มของอสูรมัน สัตว์อสูรเหล่านี้คือ จระเข้เกราะกระดูกเทียนถางใช้ทักษะ ดรรชนีเบิกฟ้า ด้วยพลังปราณปีศาจแทนพลังปราณธาตุอสนี
“ตูม”เทียนถางพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงก่อนที่จะแทงนิ้วออกไปด้วยความรวดเร็วจระเข้เกราะกระดูกถูกแทงทะลุหลายสิบครั้งอย่างรวดเร็วนั้นทำให้เทียนถางประหลายใจเพราะจระเข้เกราะกระดูกนั้นอยู่ในระดับสัตว์อสูรระดับสามเลยและพลังป้องกันของมันอยู่ในระดับสี่เลยเทียนถางจ้องมองไปที่นิ้วและพลังปราณในร่างกายของมันอย่างสับสน
เทียนถางเริ่มชำแหละเนื้อและร่างกายของจระเข้เกราะกระดูกด้วยความรวดเร็วด้วยการสะบักมือส่งกระบี่จักรพรรดิเยือกแข็งตัดผ่านร่างกายของจระเข้เกราะกระดูกอย่างรวดเร็วและเทียนถางก็หยุดมือเพื่อเก็บของและมันสังเกตเห็นกระบี่น้ำจักรพรรดิเยือกแข็งของมันเปลี่ยนแปลงสีดำสนิทนั้นทำให้เทียนถางขมวดคิ้วเข้าหากัน
“ข้าคงมิได้กลายเป้นปีศาจไปจริงๆใช้หรือไม่”เทียนถาพึมพำออกมาเพราะมิคิดว่ามันจะมีการเปลี่ยนแปลงไปมากมายเช่นนี้แต่แล้วเทียนถางก็ััได้ถึงบางคนมันะเิพลังปราณที่ดุร้ายออกมาทันทีก่อนที่จะจ้องมองไปที่พวกมันด้วยสีหน้าเ็าปรากฏกกลุ่มคนออกมาด้านหลังของเทียนถางคนเหลือนั้นคือกลุ่มจุนซันจิง
“พวกท่าน้าสิ่งใดหรือ”เทียนถางกล่าวถามออกมาอย่างจริงจังและจ้องมองไปที่กลุ่มของจุนซันจิงแต่พวกมันมิได้ตอบและจ้องมองไปที่ซากของจระเข้เกราะด้วยสายตาประหลาดใจเทียนถางและก็เข้าใจทันทีว่ากลุ่มของจุนซันจิง้าที่จะล่าเหล่าจระเข้เกราะกระดูกนั้นเอง
“เ้า้าที่จะเข้าร่วมกับเราหรือไม่”จุนซันจิงกล่าวออกด้วยสีหน้าจริงจังเทียนถางพยักหน้าตอบนั้นทำให้กลุ่มของเหล่าผู้ที่ติดตามจุนซันจิงเต็มไปด้วยความตกตะลึงถึงมันจะเคยรู้จักว่าเทียนถางเป็ใครแต่มิคิดว่าจะมีความแข็งแกร่งเช่นนี้และทุกคนก็ได้ออกมาเดินทางเข้าไปในป่าอย่างรวดเร็วทันที
มินานหลังจากการเดินทางของเทียนถางและกลุ่มมาถึงที่ด้านหน้าของแม่น้ำขนาดใหญ่ใจกลางป่าและมีน้ำตกที่อยู่ทางขวามือของเทียนถางที่นั้นเต็มไปด้วยความสงบเป็อย่างมากเทียนถางปลดปล่อยประสาทััออกไปจำนวนมากเพื่อที่ตรวจหาพื้นที่รอบและได้พบมาที่ใต้แม่น้ำเต็มไปด้วยจระเข้เกราะกระดูกจำนวนมหาศาลเลย
ชายหนุ่มผู้หนึ่งพยายามที่จะพุ่งออกไปแต่เทียนถางโบกมือบังเอาไว้นั้นทำให้ชายหนุ่มคนนั้นโกรธแค่แล้วก็ปรากฏจิตสังหารจำนวนมากพุ่งออกมาจากร่างกายของเทียนถางก่อนที่จะเริ่มเรียกกระบี่จักรพรรดิเยือกแข็งออกมาสิบเล่มและสะบัดมือส่งพวกมันลงไปใต้น้ำอย่างรวดเร็วนั้นทำให้จุนซันจิงและกลุ่มเต็มไปด้วยความสับสน
มินานกลิ่นคาวโลหิตจำนวนมากพุ่งออกมาจากแม่น้ำโดยที่มีซากของจระเข้เกราะกระดูกจำนวนมาพุ่งออกมาผู้คนที่อยู่ด้านข้างของเทียนถางเต็มไปด้วยความสับสนและจ้องมองไปที่เทียนถางด้วยสีหน้าหวาดกลัวหลังจากนั้นเทียนถางก็ได้ตัดผ่านทุกอย่างก่อนที่จะเก็บซากศพและชิ้นส่วนของจระเข้เกราะกระดูกเข้าไปแหวนมิติ
“ข้าว่ารังของพวกมันคงอยู่ใต้น้ำตกนั้นเป็แน่”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างดุร้ายเช่นเดิมนั้นทำให้กลุ่มคนที่ติดตามจุนซันจิงเต็มไปด้วยความสับสนและจ้องมองไปที่จุนซันจิงมันทำเพียงพยักหน้าเห็นด้วยและกลุ่มก็มุ่งหน้าเข้าไปใกล้น้ำตกอย่างรวดเร็ว
“โฮกกก”หลังจากที่กลุ่มมาถึงด้านข้างของน้ำตกก็ปรากฏกลุ่มของจระเข้เกราะกระดูกจำนวนมากพุ่งขึ้นมามันคำรามออกมาอย่างดุร้ายและด้านหลังกลุ่มเทียนถางก็ปรากฏจระเข้เกราะกระดูกจำนวนมากพุ่งออกมาอีกจำนวนมากการต่อสู้จึงได้เริ่มขึ้นเทียนถางและจุนซันจิงสามารถที่จะจัดการทุกอย่างได้อย่างง่ายดาย
แต่กลุ่มที่มากับจุนซันจิงนั้นมีแต่ผู้ที่อยู่ในระดับอสูรจึงเป็เื่ยากที่จะรับมือกับฝูงของจระเข้เกราะกระดูกจำนวนมหาศาลเช่นนี้เทียนถางเริ่มสะบัดมือปลดปล่อยกงจักรหยกสีรุ้งและโล่ดำไร้รูปลักษณ์ออกมาก่อนที่จะสะบัดมือส่งกงจักรและกระบี่จักรพรรดิเยือกแข็งออกไปทันที
เทียนถางโคจรพลังปราณในร่างกายอย่างรวดเร็วเพื่อเพิ่มพลังทำลายภายในกระบี่จักรพรรดิเยือกแข็งและกงจักรหยกสีรุ้งก่อนที่จะส่งพวกมันออกไปสังหารเหล่าจระเข้เกราะกระดูกอย่างรวดเร็วจนทุกคนตกตะลึงเพราะว่ากลุ่มของจระเข้เกราะกระดูกได้ถูกสังหารจนหมดแล้ว
“เ้านั้นเป็สัตว์ประหลาดพันธุ์ไหนกัน”ทุกคนต่างเต็มไปด้วยความสับสนเพราะว่ามิคิดว่าเทียนถางจะแข็งแกร่งมากมายเช่นนี้จุนซันจิงคือผู้ตกตะลึงมากที่สุกเพราะมันมิเคยคิดว่าเพียงแค่สิบวันเทียนถางจะเลื่อนระดับขึ้นสูงระดับอสูรขั้นที่สิบได้รวดเร็วเช่นนี้มินานซากศพของจระเข้เกราะกระดูกก็นอนกองอยู่ที่พื้นและเทียนถางก็ดูดซับชิ้นส่วนทั้งหมดของจระเข้เกราะกระดูกเข้ามาในแหวนมิติของมันทันทีเหลือเพียงแค่ซากที่มันมิได้สังหาร
“มันกำลังมา”เทียนถางกล่าวออกมาเมื่อมันััได้ถึงบางอย่างนั้นทำให้ทุกคนเต็มไปด้วยความกังวลขึ้นมาทันทีและเตรียมตัวออกรับมือกับบางสิ่งทันทีหลังจากนั้นมินานก็ปรากฏจิตสังหารจำนวนมากพุ่งออกมาจากใต้น้ำตกจุนซันจิงขมวดคิ้วทันทีเพราะมันััได้ถึงพลังของศัตรูเทียบเท่ากันระดับผู้ยิ่งใหญ่เลย
“รีบหลบออกไป”จุนซันจิงกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังทันทีและนั้นทำให้ศิษย์ทุกคนวิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็วปรากฏร่างกายของสิ่งมีชีวิตที่ราวกับจระเข้เกราะกระดูกแต่มันมีขนาดใหญ่กว่าและมีเกราะกระดูกจำนวนมากกว่าสิบเท่าจากของเดินทั่วร่างกายของมัน
“โฮกกก”เทียนถางรับรู้ว่าจระเข้เกราะกระดูกอยู่ในระดับสี่ของเหล่าสัตว์อสูรและยังรู้จักว่ามันคือสิ่งใดมันคือาาแห่งจระเข้เกราะกระดูกเทียงถางเรียกศาสตราวุธทั้งหมดของมันมาล้อมรอบร่างกายเอาไว้จุนซันจิงเองก็รู้ว่าเทียนถางมิคิดที่จะหนีมันจึงมิได้ห้ามและะโถอยออกไปเพื่อที่จะให้เทียนถางนั้นต่อสู้ด้วยตนเอง
จุนซันจิงรับรู้ว่าเทียนถาง้าที่จะทดสอบพลังที่พึ่งได้มาใหม่นั้นเองเทียนถางเริ่มต่อสู้ทันทีมันปลดปล่อยพลังปราณออกมาจำนวนมหาศาลและสะบัดมือส่งศาสตราวุธทั้งหมดพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วแต่ร่างกายของาาจระเข้เกราะกระดูกก็เปลี่ยนเป็สีเงินและมันก็สะบัดหางฟาดศาสตราวุธทั้งหมดของเทียนถางจนกระเด็นกลับมา
“ไปเลย”เทียนถางเต็มไปด้วยความเ็ามันปลดปล่อยอสรพิษดำทั้งสองออกมาอย่างรวดเร็วและกล่าวออกมาอสรพิษดำทั้งสองพุ่งเข้าใส่าาจระเข้เกราะกระดูกการต่อสู้จึงได้เริ่มขึ้นแต่เทียนถางกับเต็มไปด้วยความสับสนเพระว่าอสรพิษดำที่เต็มไปด้วยพิษที่รุนแรงและเพิ่มพลังมาขึ้นจากปราณปีศาจกับมิได้ส่งผลใดๆกับาาจระเข้เกราะกระดูกเลย
“นี้หรือว่ามันมีสิ่งประหลาดใดเกิดขึ้น”เทียนถางพึมพำออกมาด้วยสีหน้าดุร้ายและจุนซันจิงก็พุ่งเข้ามาด้านข้างของมันอย่างรวดเร็ว
“เ้าาาจระเข้เกราะกระดูกนั้นได้กลายพันธุ์ไปแล้วเมื่อสองวันก่อนพวกเราได้ข่าวว่าาาจระเข้เกราะกระดูกได้ถูกกลุ่มคนผู้ที่มิหวังดีได้นำมันมาปลดที่นี้และนั้นทำให้เหล่าจระเข้เกราะกระดูกที่อยู่ที่นี้กลายเป็ทาสของมันไปและมันก็เริ่มโจมตีเหล่าศิษย์ของนิกาย”จุนซันจิงกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเทียนถางเข้าใจได้ในทันทีาาจระเข้เกราะกระดูกกลายพันธุ์เป็สิ่งใหม่แล้วเพราะทั้งเกราะสีเงินนั้นและความสามารถในการป้องกันพิษนั้นประหลาดมาก
“ข้าจะลองดูอีกครั้ง”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างจริงจังและเหล่าศิษย์ที่ยืนดูอยู่บนต้นไม้เต็มไปด้วยความตกตะลึงบางคนเต็มไปด้วยความเคารพเป็อย่างมากปรากฏรอยยิ้มขึ้นที่หน้าของจุนซันจิงเพราะมันรู้ว่าเทียนถางจะมิยอมแพ้แน่มันจึงได้ถอยหลังออกมาเทียนถางะเิพลังปราณออกมาจำนวนมากอีกครั้งมันรวบรวมพลังปราณปีศาจทั้งหมดเข้าไปในนิ้วเดียวทันที
“ดรรชนีเบิกฟ้า”เมื่อมันพร้อมเทียนถางก็พุ่งออกไปด้วยความรวดเร็วอสรพิษดำทั้งสองรู้หน้าที่ของมันพวกมันทั้งสองเข้ารัดตัวของาาจระเข้เกราะกระดูกเทียนถางพุ่งเข้าไปที่ด้านหน้าของมันก่อนที่จะถูกมันงับเข้าผู้คนต่างตกตะลึงแต่นั้นเป็เพียงแค่ร่างเงาของเทียนถางเท่านั้นตัวจริงของมันตีลังกาขึ้นไป้าเหนือหัวของาาจระเข้เกราะกระดูกแล้ว
“ซวก ซวก ซวก”เทียนถางแทงนิ้วออกไปอย่างรวดเร็วคลื่นดรรชนีพุ่งเข้าไปที่จุดเดิมซ้ำถึงสามครั้งเพราะเทียนถางรู้ว่าร่างกายของาาจระเข้เกราะกระดูกนั้นแข็งแกร่งและการที่จะสังหารมันจะต้องเจาะเกราะเข้าไปและการทำลายเกราะที่ได้ผลที่สุดที่ทำลายจุดเดิมซ้ำๆเท่านั้น
“โฮกกก”แต่นั้นกับทำให้าาจระเข้เกราะกระดูกก็มาเข้าไปอีกมันโกรธขึ้นมาเพราะความเ็ปและมันก็ได้หมุนตัวอย่างรวดเร็วอสรพิษดำทั้งสองของมันปลิวออกไปคนละทิศและาาจระเข้เกราะกระดูกก็หันหลังพุ่งเข้าหาเทียนถางด้วยความรวดเร็วมาก
“กรอบ กุม”าาจระเข้เกราะกระดูกขย้ำร่างของเทียนถางทันทีนั้นทำให้ทุกคนตกตะลึงแม้แต่จุนซันจิงแต่แล้วเสียงก็ดังขึ้นนั้นคือเสียงฟันที่แข็งแกร่งของาาจระเข้เกราะกระดูกได้หักลงเพราะตอนนี้ร่างกายของเทียนถางถูกห่อหุ้มด้วยโล่ดำไร้รูปลักษณ์และมันแข็งแกร่งอย่างมหาศาลปรากฏรอยยิ้มที่หน้าของเทียนถางทันที
“ซวกฟู่”เทียนถางรวบรวมพลังปราณปีศาจจำนวนมากไปไว้ที่นิ้วชี้อีกครั้งและครั้งนี้มัน้าที่จะโจมตีระยะประชิดเลยเทียนถางห่อหุ้มร่างกายด้วยโล่ดำไร้รูปลักษณ์และแทงนิ้วไปที่ตาทั้งสองข้างของาาจระเข้เกราะกระดูกในเวลาเดียวกันการขยับแขนของมันเป็ไปได้อย่างรวดเร็วโลหิตมากมายหลั่งไหลออกมา
“โฮก ปัง”าาจระเข้เกราะกระดูกเ็ปจนต้องเหวี่ยงเทียนถางไปกระแทกกับต้นไม้และมันก็คำรามออกมาอย่างเ็ปร่างกายของมันสั่นเพราะความเกรี้ยวกราดได้เพิ่มขึ้นจนถึงขีดสุดร่างกายที่เป็สีเงินของมันจากหายไปปรากฏรอยยิ้มบนหน้าของเทียนถางทันทีมันลอยออกมาจากต้นไม้อย่างเยือกเย็นเช่นเดิม