เย่ซีกับระบบเซียนรับจ้าง

[“ดูเหมือนจะพอใช้ได้นะ พาคนมาเยอะเชียวอย่างน้อยก็คงได้หลายพันผลึก”] ชายหนุ่มลองคำนวณในใจ

“ข้าพาลูกค้ามาให้แล้ว! ขอแนะนำให้รู้จักนะ...” หลังเดินมาถึงนางก็กล่าวแนะนำให้ทุกฝ่ายได้รู้จักกัน

            ทั้งสามกลุ่มอำนาจใหญ่ต่างพากันมองสำรวจชายหนุ่มที่หยางเสียพามารู้จักกันอย่างรอบคอบไม่ออกนอกหน้าจนเกินไปชายหนุ่มคนนี้ยังดูอายุน้อยแต่บรรยากาศรอบตัวในยามนี้กลับดูลึกลับไม่อาจสัมผัสสิ่งใดได้มากนัก พวกเขาไม่อาจบอกระดับการฝึกตนของชายเบื้องหน้าได้คาดว่าจะต้องระดับสูงยิ่งนัก

            ไหนจะชุดคลุมที่เขาสวมใส่ลายต้นไม้สีเลือดเหมือนจะมีจิตวิญญาณอยู่ภายใน ถ้ามองลึกลงไปอาจทำให้วิญญาณหลุดลอยได้

            ในใจของทั้งสามกลุ่มอำนาจล้วนเชื่อเกินครึ่งแล้วว่าชายตรงหน้านี้คือของจริง! และหยางเสียก็นำพาลาภก้อนโตมาให้พวกเขาแล้วแน่ๆ

[“มองอะไรกันนัก ก็รู้ว่าข้าหน้าตาดีแต่ขนาดหลวงจีนพวกนั้นยังมองแบบนี้ข้ารู้สึกไม่ค่อยดีนัก”]ชายหนุ่มคิดในใจ แต่เขาไม่ได้กล่าวอะไรออกมาภายนอกได้แต่ยิ้มออกมาบางๆพลางพูดคุยกับพวกเขาไปด้วย

“คุณชาย พวกข้ามาจากหุบเขาดาบบัวบานที่มาในวันนี้ก็เพราะสหายหยางเสียแนะนำมาว่าร้านของท่านมีแต่สิ่งวิเศษหวังว่าวันนี้จะได้ซื้อหากลับไปบางส่วน”พวกนางไม่กล้าบอกว่าอีกจุดประสงค์หนึ่งคือมาเชยชมใบหน้าของเถ้าแก่เพราะหยางเสียไปโม้ไว้เสียเยอะจนยอมตามมา

“คฤหาสน์อัสนีสีครามพ่อค้ามีสิ่งวิเศษสามารถถอนพิษในร่างกายได้ใช่ไหมขอรับ ข้าต้องการซื้อทั้งหมด!” ผู้อาวุโสสูงสุดของคฤหาสน์อัสนีสีครามกล่าวออกมาอย่างรีบร้อนเวลานี้เขาแทบอยากจะซื้อทุกอย่างที่ช่วยได้แล้วกลับไปให้เร็วที่สุด

“เจ้าจะซื้อทั้งหมดได้ยังไง! เจ้าหนุ่ม พวกข้าก็ต้องการเช่นกัน”กลุ่มหลวงจีนไม่เกรงกลัวขุมอำนาจอื่นอยู่แล้วทุกวันพวกเขาล้วนหาเรื่องต่อยตีไปทั่วแต่ถึงแม้จะอันธพาลก็ไม่ได้ทำร้ายใครโดยไร้เหตุ

“พวกเจ้าเรียกข้าว่าเถ้าแก่ก็ได้ยังไงข้าก็ขายสินค้าเป็นการเลี้ยงชีพ”เมื่อถูกเรียกด้วยสรรพนามต่างๆมากมายชายหนุ่มก็รู้สึกปวดหัว เลยกล่าวสรุปออกมาผู้คนโดยรอบก็รับคำแต่โดยดี

“จะซื้อสินค้าก็ไม่ต้องแย่งกันข้ามีพอสำหรับทุกคน แต่ขอให้ฟังกฎไว้ข้อหนึ่งห้ามซื้อสินค้าเกินกว่าหนึ่งชิ้นต่อหนึ่งอย่าง ภายในวันเดียวกันถ้าอยากจะซื้อเพิ่มต้องซื้อวันถัดไป” เย่ซีกล่าวออกมา

“ได้”ทั้งสามกลุ่มกล่าวออกมา

            ชายหนุ่มจึงนำสินค้าออกมาวางกองเต็มรถเข็นไปหมดโดยแยกแต่ละชนิดออกเป็นส่วนๆ ไม่ว่าจะเป็น ลูกอม อมยิ้ม น้ำแดง ถั่วเหลืองอบกรอบล้วนถูกวางเต็มรถเข็นจนไร้ที่ว่างมีเพียงอาหารปลาที่เขาวางไว้แค่สองถึงสามถุงเท่านั้น

“เข้าแถว! อย่าแย่งกันข้าขายให้ทีละคน”ชายหนุ่มตะโกนออกมาเมื่อเห็นพวกเขาพากันยืนล้อมรอบทำให้วุ่นวายไปหมด

            สิ้นเสียงของชายหนุ่มกลุ่มคนด้านหน้าก็พากันตั้งสามแถวเป็นแนวยาวเดินเข้ามาซื้อของวันนี้พวกเขาพาคนมากันไม่มากนัก เนื่องด้วยแค่ต้องการมาดูลาดเลาก่อนแต่ละกลุ่มอำนาจจึงพาคนมาเพียงกลุ่มละสี่ถึงห้าสิบคนเท่านั้น

“ไอ้นี่มันจะได้ผลจริงเหรอเถ้าแก่เม็ดกระจึ๋งนึง”หญิงสาวที่ได้คิวแรกสุดหยิบลูกอมเม็ดเล็กๆขึ้นมาหลังจากที่อ่านสรรพคุณเสร็จแล้วเรื่องราคาสำหรับพวกนางถือว่าเล็กน้อย แต่อดทำใจเชื่อไม่ลงจริงๆ

“เจ้าก็ลองทดสอบดูสิ แต่ต้องจ่ายผลึกก่อนนะสินค้าทุกชิ้นถ้าไม่ได้ผลยินดีคืนเงิน”พอได้ยินชายหนุ่มยืนยันเช่นนั้นนางเลยยื่นผลึกให้แล้วลองเอาเข้าปากดู

            ก่อนหน้านี้เพราะความเร่งรีบเดินทางทำให้พลังปราณลดลงไปไม่น้อยต้องทราบก่อนว่าหุบเขาดาบบัวบานอยู่ห่างไกลจากอาณาจักรนี้หลายร้อยลี้ถ้าไม่ใช่เพราะอาคมสื่อสารพิเศษที่หยางเสียมีก็คงติดต่อกันไม่ได้

“อ๊าาา”พลันที่ลูกอมค่อยๆละลายในปากก็มีเสียงร้องเปี่ยมเสน่ห์ดังออกมาจากปากหญิงสาวพาให้คนโดยรอบหันมามอง

“เจ้าจะร้องทำไม! เดี๋ยวผู้คนก็พากันเข้าใจผิดหรอก” หญิงสาวอีกคนที่อยู่ด้านหลังตีแขนเพื่อนของนางทำให้ผู้ถูกตีอดยิ้มเขิลออกมาไม่ได้

“ขอโทษที พอดีมันอร่อยมากเลย” ว่าแล้วนางก็ทำหน้าเคลิบเคลิ้มพลางเคลื่อนลูกอมไปทั่วปากท่าทางน่ารักยิ่ง

“เลิกนอกเรื่องได้แล้ว มันได้ผลจริงไหม?” ผู้อาวุโสสูงสุดของคฤหาสน์อัสนีสีครามกล่าวถามออกมาถ้าสิ่งนี้ได้ผลลัพธ์ดังเช่นที่กล่าวไว้ แสดงว่าสินค้าอย่างอื่นก็คงไม่ต่างกัน

“จริงด้วย! พลังปราณของข้าฟื้นกลับมาแล้วรวดเร็วยิ่งนัก”หลังนึกขึ้นได้นางเลยตรวจสอบปราณในตัวและกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ

“ข้าขอซื้ออีกสิบเม็ดเลยเถ้าแก่!” นางกล่าวออกมาทันที ดูเหมือนจะหลงลืมไปแล้วว่าก่อนหน้านี้มีกฎยังไง

“ข้าให้ราคาสองเท่าเลย”เมื่อเห็นว่าเถ้าแก่ไม่ตอบสนองนางเลยกล่าวต่อ

“พวกข้าให้สิบเท่า”คนของคฤหาสน์อัสนีสีครามกล่าวเสริม พวกเขาต้องซื้อกลับไปให้ได้มากที่สุดยังไงชีวิตของท่านผู้นำคฤหาสน์ต้องปลอดภัย

“ไม่ได้ คนละหนึ่งชิ้นต่อหนึ่งสินค้าต่อหนึ่งวันเท่านั้น” ชายหนุ่มกล่าวออกมาทำให้ความหวังของใครอีกหลายคนดับลง

[“พอจะเปลี่ยนกฎได้ไหมแบบนี้จะเงินขาดหายไปเยอะเลย”] แม้ปากจะกล่าวออกไปแต่ชายหนุ่มก็เสียดายยิ่งเลยถามระบบดู

[“ไม่ได้”]เป็นคำตอบเดิมเหมือนเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา...

            หลังได้เห็นผลลัพธ์กับตาก็ทำให้ผู้คนจากทั้งสามกลุ่มอำนาจล้วนพากันต่อแถวและซื้อสินค้าทุกอย่างเท่าที่จะซื้อได้นอกจากอาหารปลาทำให้ชายหนุ่มได้ผลึกมาเกือบห้าพันผลึก ชื่อเสียงตอนนี้ก็ขยับมาเป็น 362เรียบร้อยแล้ว

“สุดยอด! ของเสียในเลือดของข้าถูกขจัดออกมาหมดแล้วแถมดูเหมือนจะช่วยทำให้การไหลเวียนของหลอดเลือดหมุนเวียนได้ดียิ่งขึ้นไปอีก” ชายคนหนึ่งกล่าวออกมา

“ของสิ่งนี้ต้องช่วยท่านผู้นำได้แน่นอนผลลัพธ์มันเกินคาดกว่าที่คิดเสียอีก”ผู้อาวุโสสูงสุดของคฤหาสน์อัสนีสีครามกล่าวออกมา

“กล้ามของข้า! มันกำลังร่ำร้องดูสิสหาย!!” หลวงจีนหัวล้านตะโกนออกมาตัวของเขาในยามนี้ใหญ่โตกว่าเดิมเกือบสองเท่ากล้ามเนื้ออัดแน่นโปร่งพองจนชุดที่สวมใส่ฉีกขาดถ้าสังเกตดีๆจะเห็นว่าเส้นเลือดทั่วร่างกำลังเคลื่อนไหวไปมาเหมือนมีชีวิตพลังที่เอ่อล้นออกมาให้ความรู้สึกแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมมาก

“แผลเป็นของข้าหายแล้ว! ขอบคุณท่านมากเถ้าแก่”หญิงงามนางหนึ่งเห็นว่าแผลเป็นที่แขนของนางซึ่งเคยได้รับมาจากการต่อสู้หายไปแล้วหลังจากทานอมยิ้มเข้าไปนางเลยกล่าวขอบคุณชายหนุ่มเป็นการใหญ่

            เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นเรียกความสนใจจากผู้คนรอบด้านได้เยอะมากต้องบอกก่อนว่าสามกลุ่มอำนาจนั้นมีชื่อเสียงและความโดดเด่นเหนือคนธรรมดาตั้งแต่พวกเขาเดินทางเข้าอาณาจักรจนมาถึงตรงนี้ก็ดึงดูดสายตาของผู้คนมาได้นับไม่ถ้วนเพียงแต่ไม่มีใครกล้าติดตามอย่างโจ่งแจ้ง ได้แต่ลอบส่งคนมาสังเกตเท่านั้น

            ยังไม่รวมกับผู้คนที่อยู่ในตลาดอีกจำนวนมากไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกตน คนเดินผ่านทาง หรือพ่อค้าแม่ขาย ล้วนลอบแอบมองแอบฟังไม่ให้ห่าง

            ยาวิเศษ!

            สมบัติล้ำค่า!!

            เมื่อสายลับทั้งหลายสังเกตเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นต่างก็พากันส่งสารกลับไปยังต้นสังกัดของแต่ละคนทันทีเรื่องนี้พวกเขาจะต้องไม่พลาดเด็ดขาด!