"ว๊ายยยยย" อันนาใสุดขีดเมื่อจุ่ๆ ก็มีคนผลักเธอเข้าไปในห้องจากทางด้านหลัง!
"ไม่ระวังตัวเหมือนเดิม" น้ำเสียงคุ้นเคยพูดขึ้นเสียงเรียบ
"พี่พายุ!"
"ใช่ พอเกินออกจากห้องไอ้บอสนั่นก็จำผัวตัวเองไม่ได้แล้วหรอ" พายุพูดขึ้น
"นี่พี่แอบตามนามาอย่างงั้นหรอ?" อันนาถอนหายใจเฮือกใหญ่ มาถึงเขาก็เริ่มหาเื่เธออีกแล้ว
"เปล่านี่ ฉันก็แค่มาพักผ่อน แต่บังเอิญเห็นอะไรดีๆซะก่อน ไงล่ะไปนอนกับมันมาเสร็จไปกี่น้ำแล้ว"
"ก็ดีค่ะ" อันนาประชดชายหนุ่ม เพราะถึงยังไงเขาก็ไม่เคยมองเธอในแง่ดีอยู่แล้ว
"หมายความว่าไง! ไม่คิดจะอธิบายหน่อยหรอ"
พายุจับแขนทั้งสองข้างของอันนาเขย่าแรงๆ มองสบตาหญิงสาวลึกลงไปข้างในอย่าง้าคำตอบ
"อธิบาย?" อันนาทวนคำพูดของพายุ
"อธิบายทำไมคะ? พูดไปก็เท่านั้นแหละพี่อย่างให้นาเป็ยังไงก็แล้วแต่พี่จะคิดเถอะ" อันนาแกะมือของพายุออกแล้วเดินเข้าไปในตัวห้องอย่างเหนื่อยหน่าย
"พี่มาที่นี่ทำไม?" อันนาถามขึ้นโดยไม่ได้หันหน้ามาคุยกับชายหนุ่ม
"ก็บอกแล้วไงว่ามาพักผ่อน"
"ว่างแล้วหรอคะ ปกติไม่เคยจะมีเวลาว่างเลยแม้แต่วันหยุด"
อันนาถามไปอย่างนั้นโดยไม่้าคำตอบ เธอแค่อยากประชดประชันเขาบ้าง เพราะตลอดเวลาที่เธอมาอยู่กับเขา เวลาเธอชวนออกไปไหน พายุมักจะบอกว่าติดงานบ้าง ไม่ว่างบ้าง เหนื่อยบ้าง ซึ่งอันที่จริงแล้วเขาไม่อยากให้ใครรู้ว่าคบกับเธออยู่มากกว่า...
"ใช่ ฉันเป็เ้าของโรงพยาบาลนี่ อยากพักตอนไหนก็ได้"
"อ่อค่ะ บังเอิญจังเลยนะคะได้มาพักโรงแรมเดียวกันด้วย" อันนาพูดขึ้น
"ฉันไม่ได้ตามเธอมาอย่าเพิ่งเข้าใจผิด" พายุรีบออกตัว
"นาก็ไม่ได้พูดว่าพี่ตามนามานี่คะ ร้อนตัวทำไม" อันนาจงใจกวนประสาทเขา
"นี่เธอ!" พายุเริ่มเถียงไม่ออก อันนาเริ่มพยศเขาอีกครั้ง
"แล้วนี่มีอะไรอีกมั้ยคะ ถ้าไม่มีเชิญออกไปได้แล้วค่ะ นา้าพักผ่อน" อันนาแสร้งทำเป็หาวให้พายุเห็นว่าเธอง่วงแล้ว
"ก็นอนไปสิ ฉันก็จะนอนที่นี่ด้วย" พายุพูดขึ้นหน้าตาเฉย เขาะโขึ้นไปนอนบนเตียงหน้าตาเฉย
"นี่พี่จะบ้าหรอ นามาในนามของสายการบินนะ ถ้าเกิดมีใครรู้หรือเห็นขึ้นมาจะทำยังไง! อีกอย่างนาต้องให้เกียรติสถาบันของนาด้วยนะคะ"
อันนาพูดขึ้น เธอยังอยู่ในสถานะเด็กฝึกงานที่ยังฝึกไม่จบเลยด้วยซ้ำ อันนาไม่ยอมให้มีเื่เสื่อมเสียเกิดขึ้นกับเธอแน่ๆ
"กลัวเสียชื่อเสียง หรือกลัวใครบางคนมาเห็นกันแน่" พายุพูดขึ้นเสียงเรียบต่างจากท่าทางที่คุยกับเธอก่อนหน้านี้
"นาจะไปอาบน้ำ" ป่วยการที่จะพูดกับคนอย่างเขา อันนาจึงเลือกที่จะสงบสติอารมณ์ของตัวเองเสียดีกว่า
พายุนอนเล่นโทรศัพท์รออันนาอาบน้ำอยู่พักใหญ่ๆ จนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาลุกขึ้นไปเปิดดูตู้เสื้อผ้าของอันนาอย่างถือสิทธิ์
"ตั้งใจเอาเศษผ้าพวกนี้มาอ่อยผู้ชายทั้งหาดเลยรึไง" พายุพูดขึ้นอย่างไม่พอใจเมื่อเห็นมีแต่ชุดสั้นๆ พวกเกาะอก เอวลอย ทั้งนั้น
"อย่ามายุ่งกับของของนานะ" อันนาที่เปิดประตูห้องน้ำออกมาเจอพายุกำลังยุ่งย่ามกับของของเธออยู่ก็โวยวายทันที.
"ฉันเคยบอกเธอแล้วใช่มั้ยว่าห้ามใส่เศษผ้าพวกนี้อีก" พายุพูดขึ้นอย่างหงุดหงิด เขาเรียกเสื้อผ้าน้อยชิ้นพวกนี้มาเศษผ้าเพราะดูเหมาะกับมันมากกว่า
"จำไม่ได้ค่ะ" อันนาพูดขึ้นอย่างไม่สนใจ
"อันนา!" พายุเรียกชื่ออันนาเสียงดังอย่างไม่พอใจ
"จำไม่ได้พอๆ กับที่พี่จำตัวเองตอนที่มาขอโอกาสนาไม่ได้นั้นแหละค่ะ" อันนาสบตากับพายุตรงๆ อย่างไม่หวาดกลัวใดๆ ทั้งสิ้น
"เอาเป็ว่าพี่จำได้เมื่อไหร่ นาก็อาจจะจำได้ตอนนั้นแหละค่ะ"
"หึ! งั้นก็คงต้องทบทวนสินะ"
พายุพูดขึ้นอย่างเหนือกว่า เขาเดินตรงเข้ามาหาอันนาที่เริ่มเดินถอยหลังหนี ทั้งคู่ยื้อยึดกันจนล้มลงไปนอนที่เตียงทั้งคู่
พายุที่ไวกว่าจับอันนาพลิกตัวขึ้นมาล้มทับบนตัวเขาแทนและกอดเธอเอาไว้แน่น เขายอมเป็เบาะให้เธออีกชั้นหนึ่ง เพราะรู้ว่าหากอันนาล้มลงไปที่เตียงที่แม้จะหนาและนุ่มมากแค่ไหน แต่มันมาจากแรงยื้อของทั้งคู่มันจะทำให้เธอเจ็บและจุก
ทั้งคู่มองสบตากันอย่างมีความหมายจนอันนาเป็ฝ่ายได้สติขึ้นมาก่อน เธอพยายามดิ้นตัวให้ออกจากอ้อมกอดของซาตานร้าย แต่เหมือนพายุจะยิ่งแกล้ง เขากอดเธอไว้แน่นกว่าเดิม และจับอันนาพลิกตัวลงไปนอนที่เตียงนุ่ม แล้วตามด้วยร่างกำยำของเขาที่ขึ้นมาคล่อมตัวเธอไว้แทน
"ปล่อยนะ" อันนาพยายามดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้ร่างเขา
"รู้ตัวมั้ยว่ายิ่งดิ้นก็ยิ่งทำให้มันตื่นนะ" พายุพูดขึ้นยิ้มๆ
อันนารีบหยุด เธอนอนนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง เพราะรู้ความหมายของพายุดี เพียงแค่นั้นใบหน้าของเธอก็เริ่มร้อนผ่าว
"หึ! ถึงกับหน้าแดงเลยหรอ"
พายุพูดขึ้นอย่างพอใจ เขามองสบตาหญิงสาวลึกลงไปราวกับ้าค้นหาอะไรบางอย่างในแววตาคู่สวย
พายุจุมพิตหน้าผากมนอย่างแ่เบา เขาได้กลิ่นกลิ่นสบู่อ่อนๆ บนตัวของร่างบาง พายุหลงใหลกลิ่นตัวที่เป็ธรรมชาติเหมือนกลิ่นตัวเด็กของอันนา
อันนาเหมือนตกอยู่ในพะวงอีกครั้ง เธอมักแพ้ความอ่อนโยนของเขา และครั้งนี้ก็เช่นกัน
พายุเชยคางมนขึ้นมารับจุมพิตจากเขา ปากนุ่มบางของหญิงสาวยังคงตราตรึงใจเขาอย่างไม่เบื่อหน่าย ลิ้นร้อนเริ่มสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวานอย่างโหยหาและดูดดื่ม จนอันนาแทบสำลักเพราะเขาจูบอย่างหนักหน่วงไม่เว้นจังหวะให้เธอได้หายใจเลย
"โทษที มันฟินไปหน่อย" พายุพูดขึ้นยิ้มๆ
"คนบ้า" อันนาต่อว่าเขาใบหน้าแดงก่ำ เธอไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขา.
"พูดแบบนี้คงอยากเจอมากกว่านี้ละสิ" พายุมองสบตาอันนาอย่างมีความหมาย อันนาก็ยิ่งเขินอายหลบสายตาคมไปอีกทาง
มือหนาจัดการแกะชุดคลุมอาบน้ำออก อันนาเพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ ยังไม่ทันได้ใส่เสื้อผ้า เผยให้เห็นทรวงอกอวบที่กำลังชูชันอยู่ราวกับว่ากำลังท้าทายสายตาเขาอยู่
พายุกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ เขาหลงใหลทรวงอกนุ่มนี้มากเอาจริงๆเขาหลงไหลร่างกายของอันนาไปเสียทุกส่วน มันงดงามไม่มีที่ติเลยสักนิด ปลายสิ้นสากชุ่มไปด้วยน้ำลายเริ่มหยอกล้อกับปลายถันสีชมพู เขาตลัดปลายลิ้นไปมาอย่างเร่าร้อนจนอันนาเผลอครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน
ปลายนิ้วเริ่มหยอกล้อกับปลายถันอีกข้างไม่ให้มันน้อยหน้าไปกว่ากันอย่างหลงใหลจนอันนาต้องกระตุกร่างบางแอ่นหน้าอกเข้าหาใบหน้าคมคาย เธอจับกลุ่มผมของเขาเอาไว้แน่นเพื่อระบายความเสียว
***********************************************
ขอบคุณที่ยังคอยติดตามและสนับสนุนนิยายกากๆ ของไรท์อยู่นะคะ ขอบคุณจริงๆค่ะ
3K
