ปี 20XX เมืองปักกิ่ง ประเทศซี
ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลาคมคายรับกับคิ้วเรียวทรงดาบ และมีดวงตาสีดำคมเข้มดุจหยดหมึก ยามที่ถูกดวงตาคู่นี้จับจ้อง ก็ทำเอาผู้ที่ถูกมองแทบสั่นสะท้านไปถึงจิติญญาแต่น่าเสียดายที่ดวงตาคู่นี้ปิดสนิทมามากว่าสามเดือนแล้วจมูกโด่งรั้นและกลีบปากหยักได้รูปถูกครอบไว้ด้วยเครื่องช่วยหายใจภายในห้องพักผู้ป่วย
‘จ้าวเยี่ยหยาง’ นายแบบหนุ่มชื่อดัง ติดอันดับสุดยอดนายแบบระดับท็อปของโลก เมื่อสามเดือนก่อนเขาได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ และเนื่องจากสมองได้รับการกระทบกระเทือน ทำให้เขาต้องกลายเป็เ้าชายนิทราั้แ่นั้นเป็ต้นมา
เหล่าบรรดาแฟนคลับต่างพากันเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นพวกเขาขนกันมาให้กำลังใจชายหนุ่มที่หน้าโรงพยาบาล เพื่อหวังอยากจะให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นกับไอดอลนายแบบของพวกเขา แต่มันก็ไม่เป็ผล สุดท้ายแล้วจ้าวเยี่ยหยางก็หลับใหลไม่ได้สติ
ภายในห้องพักผู้ป่วย เจียงอี้หลินจ้องมองร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าเศร้าหมองเขาลูบไล้ไปตามนิ้วมือเรียวขาวที่เต็มไปด้วยแผล แต่ตอนนี้แผลพวกนั้นเริ่มตกสะเก็ดแล้ว สอดมือกุมประสานมือหนาไว้แล้วออกแรงบีบเบาๆ ราวกับจะปลุกให้คนรักตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล
แต่ทว่าฝ่ายหลังกลับไม่มีอาการตอบสนองใดๆ เขาทั้งปวดใจและทรมาน กล่าวโทษตัวเองทุกครั้งเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
หากวันนั้นพวกเขาไม่ได้มีปากเสียงกันจ้าวเยี่ยหยางก็คงไม่ต้องมีสภาพเช่นนี้
Rrrr~
เสียงเรียกเข้าจากมือถือของเด็กหนุ่มดังขึ้นเจียงอี้หลินซึ่งนั่งอ่านบทของตัวเองอยู่ในห้องพักผู้ป่วย ปรายตาไปมองนิด ๆ แต่เมื่อเห็นว่าปลายสายคือเหม่ยซือซิง ผู้จัดการส่วนตัวของเขา เขาจึงกดรับสายทันที
[เสี่ยวอี้ นายอยู่ไหน]
"อยู่โรงพยาบาล"
เจียงอี้หลินตอบเสียงเนือย ๆ ่นี้เขาแทบจะไม่ได้พักผ่อนเลย ตอนรู้ข่าวเื่ที่คนรักประสบอุบัติเหตุเด็กหนุ่มก็เป็ลมล้มคว่ำหมดสติไป
ความจริงก่อนหน้าที่ทั้งคู่จะทะเลาะกันเจียงอี้หลินเร่งโหมงานอย่างหนัก เพื่อที่จะได้มีวันหยุดสักสองสามวัน เพราะอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันครบรอบของพวกเขา
ทั้งสองคนตั้งใจจะใช้เวลาอยู่ด้วยกันในวันหยุดหลังจากที่ไม่ได้เจอหน้ากันมาเกือบเดือนแต่ยังไม่ทันได้ฉลองก็ดันเกิดเื่ขึ้นเสียก่อน
[ไปเยี่ยมคุณจ้าวอีกแล้วเหรอทำไมนายไม่พักผ่อนบ้าง ทรมานตัวเองแบบนี้ถ้าคุณจ้าวตื่นขึ้นมาแล้วเห็นนายมีสภาพแบบนี้ เขาจะรู้สึกยังไง]
ผู้จัดการสาวถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ปนอ่อนใจ ก่อนหน้านี้เด็กหนุ่มช็อคหนักจนเป็ลมหมดสติไปเขาต้องอยู่นอนให้น้ำเกลือที่โรงพยาบาลหลายวัน
เพราะร่างกายพักผ่อนไม่เพียงพอแต่หลังจากที่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว เด็กหนุ่มก็ต้องรีบมาถ่ายงานซ่อมต่อ และไม่ว่าตัวเองจะไปถ่ายงานไกลแค่ไหน หลังจากที่ผู้กำกับสั่งคัท เขาก็จะรีบออกจากกองถ่ายเพื่อตรงมาหาจ้าวเยี่ยหยางทันที
เดิมทีเหม่ยซือซิงไม่ไรู้เื่ที่ทั้งคู่แอบคบกัน จนกระทั่งเกิดเื่ขึ้นตัวของเธอไม่ได้คิดจะห้าม เพราะเคารพการตัดสินใจของเด็กหนุ่ม
จ้าวเยี่ยหยางและเจียงอี้หลินเจอกันในงานเลี้ยงครบรอบของบริษัทเอ็มอาร์ซีเอ็นเตอร์เท็นเม้นท์ ซึ่งเป็บริษัทต้นสังกัดของพวกเขา ในตอนนั้นนายแบบหนุ่มเป็ฝ่ายเข้ามาทำความรู้จักกับเจียงอี้หลินก่อนเขารู้สึกสนใจในตัวของเด็กหนุ่มคนนี้ั้แ่แรกเห็น
ภายในอกของเขาทั้งตื่นเต้นยินดี ทั้งทรมานรวดร้าวตัวเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่สิ่งเดียวที่รู้ก็คือเขาไม่อาจถอนสายตาไปจากคนตรงหน้านี้ได้ชุดที่เจียงอี้หลินใส่เป็แบบกึ่งโอต์กูตูร์ กางเกงรัดรูปสีดำอวดเน้นเรียวขายาวและบั้นท้ายกลมเด้งให้ดูน่ามองทำเอานายแบบหนุ่มแทบคลั่งรู้ตัวอีกที ขาทั้งสองข้างก็ก้าวเข้าไปหาเด็กหนุ่มเสียแล้ว
คงเป็เพราะว่า เขาอยู่ในวงการแฟชั่นและก็ชื่นชอบในสิ่งที่สวยงาม เพอร์เฟค ไม่ว่าจะเป็เสื้อผ้าสิ่งของเครื่องแต่งกาย หรือแม้แต่ ‘คน’ขอแค่คุณงดงาม เขาก็ชอบหมด แต่กลับเจียงอี้หลินนั้นต่างออกไป
ตอนที่เด็กหนุ่มก้าวเข้ามาในงานออร่าของเขาแทบจะกลบออร่าของนางแบบสาวที่เดินควงคู่มาด้วยกันเสียมิดท่วงท่าและย่างก้าวในการเดินช่างสง่างามไร้ที่ติ เหมาะที่จะเป็นายแบบแต่น่าเสียดายที่ส่วนสูงของเขายังไม่ได้ตามเกณฑ์มาตรฐานที่บริษัทตั้งไว้
เจียงอี้หลินเองในตอนที่ได้เห็นจ้าวเยี่ยหยาง ก็เกิดความรู้สึกบางอย่าง อย่างรุนแรงเช่นกันเขารู้จักจ้าวเยี่ยหยางผ่านสื่อต่าง ๆ แต่ก็ยังไม่เคยเจอตัวจริงเพราะปกติอีกฝ่ายมักจะรับงานอยู่ต่างประเทศ นาน ๆ ที ถึงจะกลับมาประเทศซี
ทั้งคู่ยืนสบตากันโดยไม่สนใจรอบข้าง ราวกับโลกทั้งใบมีแค่พวกเขาสองคนมันเป็ความรู้สึกที่แปลกประหลาด ทั้งที่พวกเขาเพิ่งจะเจอหน้ากันแต่กลับรู้สึกว่ารู้จักกันมานานนับพันปี หลังจากนั้นพวกเขาทั้งคู่ก็ได้สานสัมพันธ์กันและตกลงคบกันอย่างลับ ๆ ในที่สุด
ไม่กี่วันก่อนเกิดเหตุจ้าวเยี่ยหยางและเจียงอี้หลินทะเลาะกันอย่างหนักนายแบบหนุ่มหึงหวงอีกฝ่ายที่ถ่ายฉากเลิฟซีนกับคนอื่นโดยไม่บอกเขาสักคำเจียงอี้หลินมองเื่นี้เป็แค่เื่เล็ก เพราะเขาเป็นักแสดงฉากเลิฟซีนพวกนี้มันต้องมีบ้างอยู่แล้ว อีกอย่างเขาไม่ได้ตั้งใจจะจูบจริงแต่นักแสดงหญิงคนนั้นกลับยื่นหน้าเข้ามาประกบปากเขาเอง
ด้วยความที่เด็กหนุ่มเป็มืออาชีพ เขาไม่อยากต้องเทคฉากนี้ซ้ำ ๆ จึงเลยตามเลยไปแต่จ้าวเยี่ยหยางก็รู้เื่เข้าจนได้ เขาอยากเด็กหนุ่มไว้คนเดียวอยากรักกับอีกฝ่ายอย่างเปิดเผย อยากประกาศให้ทุกคนบนโลกได้รู้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้เป็ของๆ เขา คนอื่นอย่าได้เสนอหน้าเข้ามายุ่ง
เพราะงั้นเขาจึงคิดจะให้เด็กหนุ่มออกมาประกาศคัมมิ่งเอ้าท์กับเขาหากคนในประเทศรับไม่ได้ ก็แค่ให้เด็กหนุ่มออกจากวงการส่วนตัวเขาจะเลี้ยงดูเด็กหนุ่มเองเพราะถึงอย่างไรเขาก็รับงานอยู่ต่างประเทศอยู่แล้ว
ที่นั่นไม่ได้แอนตี้เื่รักร่วมเพศแถมยังจดทะเบียนสมรสได้ด้วย แต่เจียงอี้หลินก็ปฏิเสธเขายังรู้สึกสนุกกับงานในวงการ นั่นจึงทำให้ทั้งคู่ยิ่งทะเลาะกันเข้าไปอีก
วันนั้นจ้าวเยี่ยหยางกำลังถ่ายงานอยู่อีกเมืองหนึ่งเขาอยากจะรีบกลับมาเคลียร์กับคนรักให้ได้โดยไว จึงรีบซิ่งรถฝ่าพายุใต้ฝุ่นมาแต่แล้วก็ดันเกิดอุบัติเหตุขึ้นกับเขา จนตอนนี้จ้าวเยี่ยหยางก็ยังไม่ฟื้นเด็กหนุ่มจึงเอาแต่โทษตัวเองซ้ำไปซ้ำมา
"ถ้าเขาตื่นขึ้นมาจริงๆ ก็ดีนะสิ เขานอนเป็ผักแบบนี้มาสามเดือนแล้วนะเจ้"
[ฉันเองก็ภาวนาอยากจะให้เขาตื่นขึ้นมาเร็วๆ เหมือนกัน แต่เสี่ยวอี้นายลืมไปแล้วเหรอว่าคืนนี้นายต้องไปร่วมงานแฟชั่นวีคประจำฤดูหนาวที่เซี่ยงไฮ้นะรีบกลับมาเตรียมตัวได้แล้ว]
“ผมไม่อยากไปแล้วอ่ะเจ้"
เด็กหนุ่มอดไม่ได้ที่จะทำหน้าเศร้าออกมา ก่อนหน้านี้จ้าวเยี่ยหยางเคยบอกว่าเขาได้รับเชิญให้ไปเดินแบบในงานนี้ เจียงอี้หลินเองก็อยากไปดูคนรักเดินแบบบ้างเพราะนาน ๆ ที คนรักถึงจะรับงานในประเทศ เลยให้เจ้เหม่ยไปหาบัตรเข้างานมาให้
โดยที่เขาเองก็ไม่รู้ว่าจ้าวเยี่ยหยางแอบขอบัตรกับผู้จัดงานเตรียมไว้ให้เขาสองใบแล้วเพื่อเอามาเซอร์ไพรส์คนรัก แต่ก็ดันเกิดอุบัติเหตุขึ้นเสียก่อน
[ได้ไงล่ะนายบอกว่าไม่อยากไปก็ไม่ไปได้งั้นเหรอ กว่าฉันจะหาบัตรใบนี้ให้นายได้ฉันถึงกับต้องบากหน้าไปขอความช่วยเหลือจากผู้จัดการถง ให้เขาช่วยหาให้เชียวนะติดหนี้อีตาเฒ่าเ้าเล่ห์นั่นไปครั้งหนึ่งแล้ว ไม่ว่ายังไงนายก็ต้องไป]
เหม่ยซือซิงโมโหจนเืแทบกระอัก เขาอยากจะปั้นเ้าเด็กแสบนี่เป็ก้อนกลมๆ แล้วกลืนลงท้องจริง ๆ
"งั้นเจ้ก็ไปแทนผมหน่อยละกัน"เจียงอี้หลินยังคงไม่สนใจ
"ไม่ได้ นายต้องไปอย่างน้อยไปให้นักข่าวถ่ายรูปนายไว้สักใบสองใบก็ยังดี รู้รึเปล่างานนี้น่ะไม่ใช่ว่าใครจะอยากไปก็ไปกันได้ง่าย ๆ นะ ถ้าไม่มีเส้นสายจริง ๆ ก็อย่าหวังเลย]
ผู้จัดการสาวพยายามพูดตะล่อม ไม่ว่าอย่างไรเธอก็จะต้องลากเ้าลูกกระต่ายนี่ไปร่วมงานแฟชั่นโชว์นั่นให้ได้
"แต่..."
[ไม่ต้องมาแต่เจียงเสี่ยวอี้! นายรีบใส่หัวกลับมาเตรียมตัวเดี๋ยวนี้เจ้อุตส่าห์ไปหาชุดที่สุดยอดมาให้นายได้แล้วนะ ให้เวลานายแค่ชั่วโมงหนึ่งเท่านั้นเจอกันที่สตูดิโออันหยา เจ้จะไปรอนายที่นั่น แค่นี้นะ]
หลังจากที่วางสายจากผู้จัดการสาวเจียงอี้หลินก็ถอนหายใจหนัก ๆ อย่างเบื่อหน่าย เขาเก็บของลงกระเป๋าและเดินไปจูบหน้าผากของคนรักบอกลาอีกฝ่ายและเดินออกจากห้องไป
ทันทีที่ประตูปิดลง คิ้วของจ้าวเยี่ยหยางก็กระตุกเล็กน้อยราวกับกำลังวิตกอะไรบางอย่าง
ถนนบนสะพานสายหนึ่งที่เปียกลื่นไปด้วยหิมะเจียงอี้หลินขับรถไปอย่างใจลอย เขาไม่มีความรู้สึกอยากไปร่วมงานนี้เลยสักนิดการได้อยู่เฝ้าจ้าวเยี่ยหยางที่โรงพยาบาลดูจะน่าสนใจเสียกว่า หากต้องไปร่วมงาน เขาต้องอดนึกถึงคนรักไม่ได้แน่
เพราะเดิมทีคนที่จะขึ้นมาเดินบนเวทีนี้ก็คือจ้าวเยี่ยหยาง เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาจึงตัดสินใจหนักแน่นแล้วว่าจะก่อฏอย่างถึงที่สุด ถึงจะผิดต่อเจ้เหม่ยก็จริง แต่บัตรนั่นคงต้องให้เจ้เหม่ยยกให้คนอื่นแล้วละ
เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงอี้หลินจึงล้วงหยิบโทรศัพท์ออกมาแต่มือเ้ากรรมกลับทำมันตก เขาขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิดจากระยะตรงหน้าเขาไม่เห็นรถขับอยู่ด้านหน้า จึงชะล่าใจก้มลงไปหยิบโทรศัพท์ควานหาอยู่พักหนึ่งกว่าจะเจอ
แต่แล้วเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมามองถนนอีกครั้งก็พบว่าข้างหน้ามีรถที่เปิดไฟฉุกเฉินจอดเสียอยู่บนสะพานเด็กหนุ่มใรีบหักพวงมาลัยหลบรถคันนั้น จึงทำให้ชนเข้ากับขอบกั้นสะพานแทนเนื่องจากแรงชนทำให้ขอบกั้นพังจนรถของเขาพุ่งตกลงไปในทะเลสาบเบื้องล่าง
รถ BMW สีดำลอยตัวอยู่กลางทะเลสาบครู่หนึ่งโชคยังดีที่น้ำยังไม่ทันได้ไหลทะลักเข้ามาในตัวรถแต่เด็กหนุ่มไม่มีแรงพอที่จะโทรขอความช่วยเหลือ ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์รีบโทรเรียก110 ให้มาช่วย
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วไม่รู้ตอนนี้รถของเจียงอี้หลินค่อย ๆ จมลงสู่ก้นทะเลสาบช้า ๆ น้ำทะเลค่อย ๆไหลเข้ามาในตัวรถ สติของเขาเริ่มพร่าเลือนเข้าไปทุกที
‘ทรมานจังนี่เขากำลังจะตายแล้วเหรอ เยี่ยหยาง ขอโทษนะ ฉันคงกลับไปหานายไม่ได้อีกแล้ว’
ในที่สุดสติของเด็กหนุ่มก็ได้ดับวูบไป
‘ไม่นะอี้เอ๋อร์ เ้าห้ามตายเด็ดขาดนะ! ข้าจะไม่ยอมให้เ้าจากข้าไปไหนอีกแล้ว!’
.
.
จบตอน.
..................................
สวัสดีทุกคนคร้า กินเต้าหู้เองนะคะ
นิยายเื่นี้เป็เื่แรกของไรท์เลย
ไรท์ตั้งใจและทุ่มเทกับมันมากๆ
ยังไงก็ขอฝากเื่ แม่ทัพคลั่ง(รัก)
ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของทุกคนด้วยนะคะ
แต่หากผิดพลาดประการใด ก็ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย
3K
