ตอนที่31 เมืองปีศาจ
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วดวงตะวันเริ่มตกดินพระจันทร์กำลังขึ้นมาแทนที่ ถึงเวลาเดินทางของเคนจิและอลัน พวกเขาทั้งสองพุ่งทะยานไปตามต้นไม้เห็นเพียงเงาดำวูบผ่านไปเป็จังหวะเท่านั้น
“ลุงอลันทำไมเราไปบินไป หรือลุงบินไม่ได้”
“เหอะ!”
ปรากฏปีกสีดำขึ้นที่หลังของอลันลักษณะของมันคล้ายกับปีกของค้างคาว แต่ไม่นานอลันก็เก็บปีกกลับเข้าไป
“ในระหว่างทางเราจะพบเจออะไรบ้างไม่รู้หากบินไปมันจะเด่นเกินไป แล้วอีกอย่างหากเราเดินทางเช่นนี้เราจะปลอดภัยยิ่งขึ้นหากพบเจอฝูงมอนเตอร์ระหว่างทางตัวเ้ายังสามารถฝึกฝนไปด้วยได้ นั้น!!พวกฝูงโทรนกำจัดพวกมันซะ แล้วอย่าลืมเอาเหล้ามันมาด้วย”
อลันเพ่งเล็งไปด้านหน้ายังกลุ่มของโทรนเคนจิหยิบคาตานะออกมาจากช่องมิติ พุ่งทะยานไปหาพวกมันทันที
“เพลงดาบจันทรา ลำดับที่ 1 ล่องนภา”
เคนจิพุ่งทะยานไปด้านหน้ากลายเป็เพียงแสงเส้นสีขาวพุ่งผ่านฝูงโทรนไปในพริบตาฝูงโทรนที่อยู่ตรงหน้าต่างล่วงหล่นสูพื้นดิน ร่างของพวกมันไม่มีหัวหัวของพวกมันนั้นกำลังหมุนลอยอยู่กลางอากาศ ก่อนจะร่วงหล่นสู่พื้นดิน
“ตุบตุบ ตุบ!”
อลันพุ่งโฉบเก็บเหล้าโทรนอย่างว่องไวเหลือบมองไปยังเคนจิด้วยสายตาที่ชื่นชม จากด้านหลัง
“ทักษะของเ้าดีจริงๆ ทำไมไม่ใช้มันสู้กับพวกเพื่อนของเ้าในตอนแรก”
“มันจะดูว่าผมเก่งเกินไปพวกเขาจะคิดว่าผมโเี้ จนไม่เหลือทางออกให้พวกเขา”
“เหอะ! มันแทบไม่ต่างกันเลยแล้วทักษะนี้เ้ามีทั้งหมดกี่กระบวนท่า”
“9 ท่าแต่ตอนนี้ใช้ได้แค่ 3 ท่าเท่านั้น ท่าอื่นเป็เครื่องหมาย??? ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม ท่าที่หนึ่ง ล่องนภา ท่าที่สอง ดาราหวนคืนท่าที่สาม คลื่นดารา”
“อืม! เป็อย่างนั้นนี้เองจากการที่ข้าสังเกตมาหลายครั้ง ทักษะของเ้านั้นต้องอาศัยความแม่นยำและพละกำลังอย่างมากเ้าควรใส่ใจในข้อนี้ด้วย”
“ความแม่นยำ[DEX]พละกำลัง [STR]หรือว่าเราต้องเพิ่มแต้มให้กับทั้งสองอันนี้”
เคนจิสบถในใจขณะที่จะเปิดค่าสถานะขึ้นมาดู ปรากฏฝูงโทรนที่ด้านหน้า เคนจิละทิ้งความคิดชั่วคราวเข้าฟาดฟันฝูงโทรน คิดในใจค่อยจัดการแต้มสถานะภายหลัง ตลอดทั้งเส้นทางเคนจิต้องสู้กับฝูงก๊อบลินอ๊อค และโทรน เป็จำนวนมาก อีกไม่ไกลเขาจะหลุดออกจากป่าก๊อบลิน เขาใช้เวลาเดินทางกับอลันไปมากกว่าครึ่งคืนโดยที่ไม่มีการหยุดพักแต่อย่างใด
เมื่อเพ่งมองไปยังด้านหน้าที่อยู่ห่างไกลปรากฏกำแพงเมืองในสายตายของเคนจิ ทำให้ทั้งสองชะลอความเร็วแล้วหยุดลงบนยอดต้นไม้ใหญ่อลันพยักหน้าชี้นิ้วไปทางเมืองแล้วกล่าวออกมา
“เราต้องถึงก่อนรุ่งเช้าเราจะเข้าไปพักในเมืองกัน”
เคนจิออกท่าทางตกตลึงทันทีั้แ่เขาเป็แวมไพร์ เขาไม่เคยที่จะเข้าเมืองแม้แต่ครั้งเดียว มันทำให้เข้ารู้สึกแปลกมากทีเดียวหากว่าปีศาจต้องเข้าเมือง
“เราเป็ปีศาจจะเข้าเมืองได้หรือไง ลุงอย่าล้อเล่นน่า”
“เมื่อถึงทางเข้าเมืองเ้าจะรู้เอง”
เมื่อกล่าวจบอลันก็พุ่งออกไปทันทีตามด้วยเคนจิที่ยังแสดงสีหน้าว่าไม่เข้าใจ ตลอดเส้นทางไม่พบมอนเตอร์แม้แต่ตัวเดียวการเดินทางของทั้งสองจึงเร็วขึ้นเป็อย่างมาก จนในที่สุดพวกเขาก็ถึงประตูเมืองมันยิ่งทำให้เคนจิใถึงขีดสุด เมื่อพบกับฝูงปีศาจกลุ่มหนึ่งกำลังจะเดินเข้าเมือง
เคนจิเตรียมจับคาตานะแน่นกำลังจะพุ่งทะยานออกไปทันที เมื่อก้าวะโออกไป เขาโดนอลันฉุดรั้งที่ข้อเท้าทำให้เขาหน้าคะมำลงพื้นดิน เคนจิดันหน้าตัวเองออกจากพื้น บ้วนดินที่อยู่ในปากอย่างยากลำบากส่งสายตาที่โกธรเคืองไปหาอลัน แต่ก่อนจะพูดอะไรออกไปก็ถูกอลันพูดออกมาก่อน
“เ้าบ้า! เ้าคิดว่ามีแต่เมืองของเผ่ามนุษย์หรือไงนี้คือเมืองของเผ่าปีศาจ แหกตาดูซะ!”
เคนจิหันไปตามนิ้วที่อลันชี้ให้ดูก็เห็นพวกทหารยาม พวกนั้นมีหัวเหมือนนก ร่างกายคล้ายกับมนุษย์ มีปีกนกที่ด้านหลัง
“เมืองปีศาจ?”
“ถูกต้องในเมืองก็มีอะไรๆ ไม่ต่างไปจากพวกเมืองมนุษย์หรอกและเช่นเดียวกันก็อาจพบเจอพวกมนุษย์ ในเมืองนี้ ก็เหมือนกับพวกปีศาจที่ไปอยู่ในเมืองมนุษย์นั้นแหละความรู้เท่าหางอึ่งอย่างเ้า ไม่คิดว่าจะเก่งถึงขนาดนี้ ไป! เข้าเมืองกันจะรุ่งเช้าแล้ว เมื่อถึงเวลารุ่งเช้า พวกเผ่าปีศาจส่วนมากจะหลับนอนกันจะแทนที่ไปด้วยฝูงมนุษย์ นั้นคือกฏของเมืองนี้”
เมื่อได้รับข้อมูลเคนจิรีบนำหน้ากากออกมาสวมใส่แล้วรีบเดินตามอลันเข้าเมืองไปทันทีบรรยากาศในเมืองทำให้เคนจิรู้สึกตื่นเต้น เพราะส่วนใหญ่เขาจะใช้ชีวิตในถ้ำและป่าเขาเคนจิเหลือบมองทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนกับพวกบ้านนอกเข้าเมืองครั้งแรก ในสายตาของคนอื่นต่างขบคิดเช่นนั้นแต่ในความเป็จริงเคนจิกำลังสำรวจถึงที่ตั้งของตึกต่างๆซึ่งมีผู้เล่นที่เป็ปีศาจรวมอยู่ในนั้นด้วย
พวกมอนเตอร์จะไม่มีสิทธิ์ในการเข้าเมืองจะเข้าได้แต่เพียง NPCและผู้เล่นเผ่าปีศาจเท่านั้น หากพวกมอนเตอร์เข้ามาใกล้ฝูงนักรบนก จะออกบินไปจัดการกันทันทีแต่ก็มีบ่อยครั้งที่จะมีาจากกับเผ่าพันธุ์มนุษย์เพื่อแย่งชิงเมืองปีศาจ ผ่านไปไม่นานพวกเขาก็ถึงโรมแรมและแน่นอนค่าใช้จ่ายทังหมด เคนจิเป็คนออกทั้งหมด อลันขึ้นไปยังห้องพักของเขาทันที
เคนจิตัดสินใจยังไม่เข้านอนเวลานี้เขาตั้งใจออกไปสำรวจเมืองก่อนรุ่งเช้าซึ่งยังมีเวลาอีกพอสมควรจุดแรกที่เขาไปคือบอร์ดจัดอันดับ รายชื่อที่ปรากฏอยู่ที่บอร์ดทำให้เขาอดยิ้มไม่ได้ที่หนึ่งคือมาคัส ระดับของเขาตอนนี้อยู่ 420 และที่สามคือ ยูริ ระดับของเธอคือ 410 ส่วนลีโอที่เคยอยู่นั้น ตอนนี้ไม่มีชื่อเขาอีกแล้วเคนจิสังเกตอันดับที่สอง ชื่อของคนๆ นี้คุ้นหูเขายิ่งนัก
“อันดับสองมามอน ระดับ 419ปีศาจ เผ่าพันธุ์อันเดต ทำไมชื่อเขาดูคุ้นๆ จัง”
เคนจิเลิกสนใจบอร์ดจัดอันดับ ที่ต่อไปคือร้านขายอุปกรณ์ เขานำเศษแร่เหล็กที่เหลือจากการหล่อเป็เหล็กชั้นสูงมาจำหน่ายเก็บไว้เพียงแร่เหล็กชั้นสูงเท่านั้น พร้อมกับซื้อยาฟื้นพลังและมานาระดับสูงมาเป็จำนวนมากซึ่งคนขายเองก็ดีใจอย่างมากเขาไม่เคยเจอคนที่ซื้อเยอะขนาดนี้มาก่อนเพราะยาระดับสูงมีราคาแพง คนซื้อน้อยมากและแน่นอนมันเพิ่มค่าคอมให้แก่คนขาย เขาจำรูปร่างของเคนจิให้ขึ้นใจทันทีการซื้อของจำนวนมากนั้นไม่กระทบกระเทือนเหรียญทองในกระเป๋าเคนจิสักนิดเดียว หากมีใครรู้จำนวนเหรียญทองในกระเป๋าของเขาต้องอิจฉาตาร้อนกันเลยที่เดียวเมื่อหมดธุระเคนจิกลับมายังที่พักก่อนรุ่งเช้า เขากำลังเขียนจดหมายถึงใครบางคนเขากดส่งไปแล้วนอนรอการตอบกลับของใครคนนั้น
อีกด้านหนึ่งในป่าหมอกเป็เขตของมอนเตอร์ ระดับ 150– 250 มาคัสกับยูริกำลังเก็บระดับกันอย่างบ้าคลั่งเขาเลือกเก็บในระดับเท่านี้ถึงจะได้น้อยหน่อย แต่ด้วยจำนวนที่เยอะสามารถทดแทนได้หากเขาไปยังระดับที่สูงกว่านี้ระดับอาจจะไปเร็วก็จริงแต่มันก็เสี่ยงที่ตะตายพอดูเพราะมอนเตอร์ส่วนใหญ่จะรวมตัวกันเป็ฝูงแล้วยิ่งตอนนี้เขาและยูริ ตัดสินใจออกมาจากกิลเก่าที่มีลีโอเป็นายทุนทันทีที่มาคัสตัดหัวของมอนเตอร์ตัวหนึ่งกระเด็นหลุดออกไปก็มีเสียงข้อความเข้ามาหาเขาทันที
“ติ่ง! คุณได้รับจมหมายจากเคนจิ”
“เฮ้! ยูริเคนจิส่งจดหมายมาหาฉันน่ะ”
ยูริหยุดมือการต่อสู้เธอเรียกอสูรอัญเชิญมาคอยป้องกันพวกเขาแล้วมาหามาคัสทันทีเธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้กับมาคัส กลิ่นหอมของยูริทำให้มาคัสหน้าแดงเป็ลูกตำลึง
“ไหนล่ะ! รีบๆ เปิดอ่านเข้าสิชักช้าจริงเลยนายเนี้ย”
“อื้อ!! รู้แล้วน่า”
“ไงมาคัสสบายดีหรือเปล่า ฉันเห็นบอร์ดจัดอันดับแล้วล่ะ พวกนายเจ๋งจริงๆ นายคงกำลังเก็บระดับกับยูริอยู่ซินะแล้วไปจัดการจอมปีศาจริชเตอร์เป็ยังไงบ้าง ตอนนี้ฉันอยู่เมืองปีศาจใกล้กับบึงมรณะเผอิญฉันได้ข้อมูลบางอย่างมาบอกนาย นายกับยูริ เน้นอัพสถานะด้านไหนกันหรอ”
“บึงมรณะ!!”
มาคัสและยูรินสบถออกมาพร้อมกัน พวกเขารู้ดีว่าแถบนั้นอันตรายแค่ไหน มอนเตอร์ในบริเวณนั้นมีั้แ่190– 350 ถึงเขาจะระดับสูงก็คงไม่บ้าพอที่จะไปคนเดียว มาคัสตัดสินใจจะตอบจดหมายกลับทันทีเมื่อหันไปทางยูริ มาคัสเห็นว่าเธอกำลังทำอะไรบางอย่างจึงไปแอบดูพบว่าเธอกำลังเขียนจดหมายหาเคนจิอยู่นั้นเองมันทำให้มาคัสยิ้มเศร้าๆ แล้วยูริก็กดส่งมันออกไป
“ติ่ง!คุณได้รับจดหมายจากยูริ”
เคนจิยิ้มกดดูจมหมายเขาไม่คาดคิดว่ายูริจะเป็ตอบกลับ แต่เมื่อเห็นแค่ประโยคแรก เขาต้องยิ้มแห้งๆออกมาทันที
“เ้าบ้าเคนจิ!!นายไปทำอะไรที่บึงมรณะคนเดียวนายรู้หรือเปล่าว่าแถวนั้น มอนเตอร์ระดับเท่าไรจะอวดดีไปแล้วนะ ชิ! ตอนนี้ฉันกับมาคัสกำลังเก็บระดับกันอยู่ที่ป่าหมอกพวกเราแพ้จอมปีศาจริชเตอร์ยับเยินแต่แปลกที่เขาไม่ฆ่าฉันกับมาคัสแถมยังให้ดาบมาคัสมาอีก นายได้รู้เื่อะไรมาเหรอฉันอัพเน้นที่ความแม่นยำ [DEX] มันทำให้ฉัน ร่ายบทเรียกอสูรได้รวดเร็วและแม่นยำมากขึ้นรองมาก็ ความฉลาด [INT] มันทำให้สัตว์อสูรเชื่องยิ่งขึ้นส่วนมาคัส เขาเน้นทึความอึด [VIT] มันทำให้เขาปะทะกับมอนเตอร์ได้ดียิ่งขึ้นเืเยอะ ยืนบวกกับมอนเตอร์ได้นาน รองลงมาก็ [STR] มันเพิ่มพลังโจมตีกายภาพให้เขาแล้วเพิ่มเืด้วย นายมีอะไรหรอ”
เคนจิอาบข้อความแล้วลอบยิ้มในใจก่อนเขาจะเขียนแล้วตอบกลับไปให้ยูริเมื่อได้รับจดหมายจากเคนจิยูริก็รีบมาเปิดดูพร้อมกับมาคัสทันที เวลานี้ยูริเบียดเข้าชิดแขนมาคัสจนเขารู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออก แต่ก็อิ่มเอมใจ
“ไม่ต้องห่วงฉันหรอกยูริฉันเก็บระดับอยู่รอบนอกเมืองเท่านั้น ห่วงตัวเธอเองก่อนจะดีกว่าเสียใจด้วยนะที่พวกนายแพ้เขา แต่ก็นะเขาพึ่งจะออกจากเมืองปีศาจไปไม่นานนี้เองข่าวของฉันก็มาจากเขานั้นแหละ พวกเธอรู้ไหมหากอัพแต้มสายใดสายหนึ่งจนเต็ม 999 เป็คนแรกของเกม มันจะทำให้สำเร็จภารกิจลับของเกมจะได้บัฟเพิ่มพลังสายนั้นเยอะมาก แต่ถ้ามีคนที่ได้อัพสายนั้นเต็มไปแล้วคนที่อัพเต็มคนต่อไปจะไม่ได้บัฟพวกนั้น ที่ฉันรู้มาเพราะร้านอาหารในโรงแรมคุยกันถึงเื่นี้แล้วตอนนี้จอมปีศาจริชเตอร์นั้นเขาอัพแต้ม [INT] เต็ม 999เป็คนแรกแล้ว พวกเธอก็เลือกสายที่คิดว่าเหมาะกับตัวเองแล้วพยายามเข้าล่ะจะเช้าแล้วฉันต้องนอน ลาล่ะ”
“จริงหรอ! ทำไมฉันไม่รู้เื่พวกนี้เลยมาคัส [VIT] กับ [STR] นายเท่าไร”
“ก็ไม่แปลกนี้ไม่งั้นจะเป็ภารกิจลับหรอ [VIT] ฉันอยู่ที่ 550 [STR] อยู่ที่300 ก็ฉันเป็แท็งค์นี้ ก็ต้องประมาณนี้แหละ ต่อไปฉันจะลง [VIT]ให้หมดเลย เธอล่ะยูริ”
“อืม[DEX]ฉันอยู่ที่ 600 ส่วน [INT] อยู่ที่ 450 ฉันคงต้องเน็นที่ [DEX] ซินะ ทำไมจอมปีศาจริชเตอร์อัพเต็มเร็วจัง”
“นี้เธอเป็พนักงานของG.A.Dจริงหรือเปล่าเนี้ย เธอลืมไปแล้วหรือไงแต้มพิเศษจากการฆ่าบอสคนแรกน่ะแล้วจอมปีศาจฆ่าบอสเป็คนแรกตั้งกี่ตัวแล้ว ไม่แปลกหรอกที่จะอัพเต็มเร็วขนาดนี้”
*ยามเมืองปีศาจ*
2K
