ตอนที่ 9
วางยาสาวใช้
หลังจากอาบน้ำผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ จางมู่หลินก็เรียกสาวใช้เข้ามาพบในห้อง ส่วนแม่นมหวังกับเสี่ยวเฉินกำลังเตรียมอาหารเย็นอยู่ในครัว
“คุณชายมีอะไรจะให้บ่าวรับใช้หรือเ้าคะ…” ถิงเอ๋อร์เข้ามาในห้องด้วยความตื่นตระหนก ถึงจะไม่รู้ว่าคุณชายเรียกนางมาทำไม แต่ในใจก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ
หลายวันที่ผ่านมานางเห็นการเปลี่ยนแปลงของคุณชาย จากคนอ่อนแอที่ไม่มีแม้แต่แรงจะเดิน กลายเป็คนที่แข็งแรงจนสามารถขึ้นเขาไปล่าสัตว์ป่าอย่างไก่หรือกระต่ายกลับมาได้ แถมยังมียอดฝีมือลึกลับถูกชะตาจนรับเป็ศิษย์ ทำให้นางนอนหลับไม่สนิททุกคืน ทั้งกระวนกระวายและรู้สึกหวาดกลัว
ทุกครั้งที่เห็นคุณชายมองมา นางจะรู้สึกเย็นวาบที่หลังคอทุกครั้ง รู้สึกเหมือนความลับของตนเองถูกมองออกจนทะลุปรุโปร่ง
“เ้าจะเปิดปากพูดเอง หรือให้ข้าลงมือ” จางมู่หลินจิบชาและเอ่ยพูดด้วยท่าทางไม่รีบร้อน รู้สึกว่าใบชาที่ซื้อกลับมาจากเมืองอวิ๋นหยางไม่ค่อยถูกปาก วันหลังคงต้องทำชาสมุนไพรไว้ดื่มเองแล้ว
“คะ…คุณชายหมายถึงเื่อะไรหรือเ้าคะ บ่าวไม่เข้าใจ” ถิงเอ๋อร์พยายามบังคับเสียงตัวเองไม่ให้สั่น ไม่กล้าสบตาคุณชายที่นั่งอยู่ตรงหน้า ทั้งที่อีกฝ่ายอายุแค่สิบสามปี แต่กลับน่ากลัวและข่มขวัญจนนางรู้สึกหายใจไม่ออก เหมือนกับว่านางกำลังอยู่ต่อหน้าบุคคลอันตรายที่น่ากลัวอย่างยิ่งยวด
“ไม่ยอมพูดสินะ” จางมู่หลินวางถ้วยชาลงบนโต๊ะด้านข้าง ก่อนจะพุ่งเข้าไปบีบปลายคางของสาวใช้ แล้วยัดยาลูกกลอนเข้าปากนางอย่างรวดเร็วโดยไม่ให้มีโอกาสได้ตั้งตัว พร้อมทั้งใช้มือปิดปากจนแน่ใจว่านางกลืนลงไปถึงปล่อยมือ
ถิงเอ๋อร์ไม่ทันตั้งตัวก็ถูกคุณชายยัดยาลูกกลอนเข้าปากกะทันหัน นางใและหวาดกลัวจนทำอะไรไม่ถูก แต่ก็พยายามจะคายยาออกมา เพราะรู้ว่าสิ่งที่คุณชายบังคับให้กินคงไม่ใช่สิ่งดีแน่นอน
“ไม่มีประโยชน์ ต่อให้เ้าล้วงคออาเจียนก็เสียแรงเปล่า ทางรอดเดียวของเ้าคือยาถอนพิษขวดนี้...” จางมู่หลินหยิบเอาขวดกระเบื้องขนาดเล็กออกมาวางบนโต๊ะ
ยาลูกกลอนที่เขาให้นางกิน ทำมาจากเห็ดพิษชนิดหนึ่ง ผสมกับสมุนไพรที่มีพิษอีกสองสามอย่าง เมื่อกินเข้าไปแล้วจะรู้สึกเ็ปทรมานเหมือนอวัยวะภายในถูกฉีกกระชาก หัวใจเต้นผิดปกติ และชีพจรอ่อนลงเรื่อย ๆ ถ้าไม่ได้รับยาแก้พิษ จะทุกข์ทรมานจนสิ้นใจตายในเวลาไม่นาน
ตอนแรกถิงเอ๋อร์ยังไม่เชื่อ แต่พอรู้สึกแสบร้อนในร่างกายั้แ่ลำคอลงไป ถึงรู้ว่ายาที่คุณชายให้นางกินละลายและเริ่มออกฤทธิ์แล้ว เพียงแค่ชั่วอึดใจนางก็รู้สึกทรมานเหมือนอวัยวะภายในถูกฉีกกระชาก หายใจลำบากและรู้สึกเหมือนจะตายได้ทุกเมื่อ
“คะ…คุณชาย…บะ…บ่าวยังไม่อยากตาย...” นางร้องไห้อ้อนวอนขอความเมตตา พยายามเอื้อมมือไปหาขวดยาแก้พิษบนโต๊ะ แต่พอเห็นแววตาเย็นเยียบของคุณชายที่มองมา ก็รู้ทันทีว่าอ้อนวอนไปก็ไม่มีประโยชน์ ทางเดียวที่นางจะรอดได้คือต้องสารภาพความจริงทุกอย่าง
“บะ…บ่าวไม่ได้อยากทำ แต่ฮูหยินรองบังคับบ่าว…” ถิงเอ๋อร์รู้ดีว่าปิดบังต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ จึงร้องไห้พลางสารภาพความจริงทุกอย่างออกมา ได้แต่หวังว่าคุณชายจะมอบยาถอนพิษให้โดยเร็ว
ั้แ่นางถูกซื้อตัวมาเป็สาวใช้เพื่อให้ดูแลคุณชาย ก็ถูกฮูหยินรองเอาครอบครัวของนางมาข่มขู่ บังคับให้นางวางยาพิษฮูหยิน และให้วางยาพิษคุณชายไปด้วย ยาพิษไม่มีสีไม่มีกลิ่น พอเข้าสู่ร่างกายก็จะสลายไปอย่างรวดเร็ว แม้แต่หมอหลวงก็ตรวจไม่เจอ เมื่อได้รับพิษเป็เวลานานร่างกายก็จะอ่อนแอลงเรื่อย ๆ และเสียชีวิตในที่สุด
โชคดีที่หลังจากฮูหยินเสียชีวิต ฮ่องเต้ก็ตและอยู่ใน่ผลัดเปลี่ยนแผ่นดิน ฮ่องเต้พระองค์ใหม่ขึ้นครองบัลลังก์ ประกาศไว้ทุกข์ทั่วทั้งแคว้นเป็เวลาสามปี บรรดาขุนนางในราชสำนักจะกระทำการใดล้วนต้องระมัดระวังและรอบคอบ ทำให้ฮูหยินรองไม่กล้าสั่งให้นางลงมือทำอะไรอีก คุณชายจึงยังรอดชีวิตมาได้
พอถูกส่งตัวมาอยู่ที่ชนบท ฮูหยินรองก็สั่งให้นางค่อย ๆ วางยาพิษคุณชายให้ตายภายในสามปี ที่ผ่านมานางใส่ยาพิษลงในอาหารให้คุณชายทีละนิด ก่อนหน้านี้ไม่นานนางเห็นว่าครบสามปีแล้ว จึงเทยาพิษที่เหลืออยู่ใส่โจ๊กให้คุณชายกินทั้งหมด ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะยังรอดมาได้ แถมยังแข็งแรงขึ้นจนเปลี่ยนไปเป็คนละคน อีกทั้งยังน่ากลัวและโเี้จนไม่อยากจะเชื่อ
“นี่ยาถอนพิษ” จางมู่หลินเห็นว่านางไม่ได้โกหก จึงโยนยาถอนพิษเม็ดหนึ่งให้ พอเห็นนางลนลานรับไปกินแล้วแสดงท่าทางโล่งอก เขาก็เอ่ยปากด้วยรอยยิ้ม
“ข้าลืมบอกเ้าไป...ยาถอนพิษที่ให้เ้ากิน ถอนพิษได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น ทุกสิบห้าวันเ้าต้องได้กินยาถอนพิษหนึ่งเม็ด ไม่เช่นนั้นจะทรมานจนอยู่ไม่สู้ตาย” ยาพิษที่เขาให้นางกิน ไม่มีใครสามารถถอนได้ ต้องได้รับยาแก้พิษที่ใช้บรรเทาอาการตามเวลา ไม่อย่างนั้นจะทุกข์ทรมานจนอยากจะตายไปให้พ้น ๆ
“!!”
ถิงเอ๋อร์ที่ยังไม่ทันโล่งใจที่ได้กินยาถอนพิษ พอได้ยินคำพูดของคุณชาย ก็แทบอยากจะกระอักเืออกมา ความรู้สึกหวาดกลัวเข้าจู่โจมหัวใจอีกครั้ง ความทุกข์ทรมานเมื่อครู่นางก็แทบทนรับไม่ไหว ถ้าต้องทุกข์ทรมานและอาการกำเริบทุกสิบห้าวันแล้วไม่มียาถอนพิษ นางจะทนอยู่ได้อย่างไร
นางคิดว่าฮูหยินรองโเี้แล้ว แต่คุณชายกลับโเี้ยิ่งกว่า!
“จากนี้ไปเ้าต้องฟังคำข้า ไม่เช่นนั้น…”
“บ่าวจะทำตามที่คุณชายบอกทุกอย่างเ้าค่ะ! ชีวิตของบ่าวเป็ของคุณชายแล้ว!” ถึงคุณชายจะไม่พูดประโยคสุดท้ายจนจบ แต่ถิงเอ๋อร์รู้ดีว่าหมายถึงอะไร จึงรีบคุกเข่าแสดงความจงรักภักดีทันที
ที่นางยอมทำตามที่ฮูหยินรองสั่งก็เพราะถูกเอาชีวิตคนในครอบครัวมาข่มขู่ การหักหลังฮูหยินรองอาจจะมีเื่น่ากลัวรออยู่ แต่นั่นเป็เื่ในอนาคต ถ้าระมัดระวังและไม่ถูกจับได้ก็คงสามารถอยู่รอดปลอดภัย แต่ถ้าไม่ยอมทำตามที่คุณชายบอก เชื่อว่านางคงตายอย่างทรมานทันที!
ถ้ารู้ว่าคุณชายจะน่ากลัวเช่นนี้ นางไม่มีทางกล้าวางยาพิษเขา!
“จำคำเ้าไว้” จางมู่หลินหยิบขวดยาถอนพิษขึ้นมาเก็บ ก่อนจะเดินเข้าห้องด้านใน ที่เขาไม่ได้จัดการถิงเอ๋อร์ให้เด็ดขาด เป็เพราะเห็นว่านางยังมีประโยชน์ อีกไม่กี่ปีเขาจะถูกตามตัวกลับเมืองหลวง เวลานั้นจะเป็เวลาที่ได้ใช้งานนาง
ฮูหยินรองผู้นั้นที่บงการให้ถิงเอ๋อร์วางยาพิษจางมู่หลินคนเดิมกับมารดา คงคิดไม่ถึงว่าหมากที่ตนเองวางไว้และใช้ครอบครัวมาข่มขู่ จะถูกจัดการจนสารภาพความจริงทุกอย่างออกมาหมด และตอนนี้จางมู่หลินคนใหม่ก็หมายหัวนางเอาไว้แล้ว…
โปรดติดตามตอนต่อไป
7K
